João 10
Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs VC
1 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já:
1 Em verdade, em verdade vos digo: quem não entra pela porta no aprisco das ovelhas, mas sobe por outra parte, é ladrão e salteador.
2 Joo mé da̱ quíhvi chí yéhé cúú dá da̱ ndáá ndicachi.
2 Mas quem entra pela porta é o pastor das ovelhas.
3 Ta mé da̱ ndáá yéhé corra nu̱ ñúhu ndicachi cán súná da̱ yéhé ña̱ ná ndi̱hvi da̱ ndáá ndicachi ta jácana da rí cán tá qui̱vi̱ in in rí. Ta mé ndicachi cán ndícuni rí ta̱chi̱ dá já quéta rí cua̱ha̱n rí caca nuu rí xi̱hi̱n dá.
3 A este o porteiro abre, e as ovelhas ouvem a sua voz. Ele chama as ovelhas pelo nome e as conduz à pastagem.
4 Ta tá sa̱ na̱queta ndihi rí já ndáca da ri̱. Ta cánu̱ú da̱ nu̱ ri̱ cua̱ha̱n da̱ já va̱ha cua̱ha̱n rí xi̱hi̱n dá jáchi̱ ndícuni va̱ha rí ta̱chi̱ dá.
4 Depois de conduzir todas as suas ovelhas para fora, vai adiante delas; e as ovelhas seguem-no, pois lhe conhecem a voz.
5 Joo co̱ ndíco̱ rí ja̱tá ña̱yivi tóho̱ jáchi̱ co̱ ndícuni rí ta̱chi̱ ná jáchi̱ cúú ná na̱ tóho̱. Ña̱ cája rí quéa̱ xínu rí nu̱ ná —na̱cachi Jesús xi̱hín na̱ fariseo.
5 Mas não seguem o estranho; antes fogem dele, porque não conhecem a voz dos estranhos.
6 Ta ña̱ yóho na̱sa̱cuu in quia̱hva na̱sacu Jesús nu̱ú na̱ fariseo joo co̱ó na̱canda̱a̱ ini na ña̱ cúni̱ mé á cachi a xi̱hi̱n ná.
6 Jesus disse-lhes essa parábola, mas não entendiam do que ele queria falar.
7 A̱nda̱ já na̱cachi tucu Jesús já xi̱hi̱n ná:
7 Jesus tornou a dizer-lhes: Em verdade, em verdade vos digo: eu sou a porta das ovelhas.
8 Tócó ndihi na̱ na̱quixi tá cáma̱ní xi̱nu̱ i̱ ñuyíví yóho na̱jándahvi na ña̱yivi ta cúú ná tátu̱hun na̱ cui̱hná. Joo co̱ó na̱xeen na̱ cúú cuéntá mí i̱, na̱ cúú tátu̱hun ndicachi taa jo̱ho na̱ nu̱ cáha̱n na̱ cán.
8 Todos quantos vieram antes de mim foram ladrões e salteadores, mas as ovelhas não os ouviram.
9 Ye̱he̱ cúú u̱ tátu̱hun in yéhé ta ndá na̱ ná quixi nu̱ú i̱ quia̱hva i̱ ña̱ma̱ni̱ nu̱ ná qui̱hvi na já ná ca̱cu ndaa ínima̱ ná. Cúú á tátu̱hun núná nu̱ú ndicachi qui̱hvi rí ini corra ri̱ ta núná nu̱ú rí queta tucu rí jáchi̱ íin yu̱cu̱ cuíi̱ nu̱ ri̱ xíxáhan rí.
9 Eu sou a porta. Se alguém entrar por mim será salvo; tanto entrará como sairá e encontrará pastagem.
10 ʼJáchi̱ da̱ cúú da̱ cui̱hná cán cája cuíhná da̱ ri̱ ta sáhní da̱ ri̱ ta jándihi da sa̱ha̱ ri̱. Joo ye̱he̱ na̱quixi i̱ ñuyíví yóho já ná cuu catacu va̱ha ña̱yivi ta já ná cuu coo va̱ha na a̱nda̱ ama cáa qui̱vi̱.
10 O ladrão não vem senão para furtar, matar e destruir. Eu vim para que as ovelhas tenham vida e para que a tenham em abundância.
11 Ye̱he̱ cúú u̱ tátu̱hun in da̱ ndáá va̱ha ndicachi. Jáchi̱ da̱ cán co̱ yíhví da̱ quivi da sa̱há ndicachi jana dá.
11 Eu sou o bom pastor. O bom pastor expõe a sua vida pelas ovelhas.
12 Joo da̱ quéhe ya̱hvi sa̱há ña̱ ndáá da̱ ndicachi, ndáá da̱ ri̱ sa̱ha̱ ya̱hvi quéhe da̱ cán cuití va. Sa̱há ña̱ cán quéa̱ tá xíní da̱ va̱xi ndiva̱hyí quehe rí in ndicachi, ña̱ cája da quéa̱ xínu da cua̱ha̱n da̱ ta jándacoo da ndicachi ndáhví cán. Jáchi̱ co̱ cúú dá da̱ ndáá va̱ha rí ta ni ja̱na̱ dá co̱ cúú ndicachi cán. Ta co̱ sáhní da̱ mé dá tá ná xi̱nu̱ co̱o ndiva̱hyí ña̱ ná tiin rí ndicachi cán cata nuu ñahá ri̱.
12 O mercenário, porém, que não é pastor, a quem não pertencem as ovelhas, quando vê que o lobo vem vindo, abandona as ovelhas e foge; o lobo rouba e dispersa as ovelhas.
13 Da̱ quéhe ya̱hvi cán jándacoo da ri̱ jáchi̱ co̱ cúú rí ja̱na̱ mé dá ta co̱ sáhní da̱ mé dá cúú ndicachi.
13 O mercenário, porém, foge, porque é mercenário e não se importa com as ovelhas.
14 ʼJoo ye̱he̱ cúú u̱ tátu̱hun in da̱ ndáá va̱ha ndicachi. Tá quia̱hva xíni̱ va̱ha da̱ cán ndá rí cúú ndicachi ja̱na̱ dá quia̱hva já xíni̱ va̱ha i̱ ndá na̱ cúú cuéntá mí i̱. Ta jári xíni̱ va̱ha mé ná ye̱he̱.
14 Eu sou o bom pastor. Conheço as minhas ovelhas e as minhas ovelhas conhecem a mim,
15 Tá quia̱hva xíni̱ va̱ha Ndióxi̱, tátá i̱ ye̱he̱ ta xíni̱ va̱ha i̱ mé á quia̱hva já xíni̱ va̱ha i̱ na̱ cúú cuéntá mí i̱. Ta sa̱há ña̱ yóho íin tia̱hva i̱ ndiquia̱hva i̱ mí i̱ quivi i̱ sa̱ha̱ ná jáchi̱ cúú ná tátu̱hun ndicachi ja̱ná i̱.
15 como meu Pai me conhece e eu conheço o Pai. Dou a minha vida pelas minhas ovelhas.
16 Joo ndúu java ga̱ ña̱yivi inga ñuu ta cacuu na cuéntá mí i̱. Xíní ñúhú ndiquehe e̱ na̱ cán ña̱ ná cuni jo̱ho na nu̱ cáha̱n i̱. Ta in nduu ndihi na ña̱ ná candaa i̱ tócó ndihi na.
16 Tenho ainda outras ovelhas que não são deste aprisco. Preciso conduzi-las também, e ouvirão a minha voz e haverá um só rebanho e um só pastor.
17 ʼQuíhvi̱ ini Ndióxi̱, tátá i̱ ye̱he̱ jáchi̱ ndíquia̱hva i̱ mí i̱ quivi i̱ sa̱há na̱ cúú cuéntá mí i̱ ta tá na̱ndihi nditacu tucu u̱.
17 O Pai me ama, porque dou a minha vida para a retomar.
18 Ta ni in na a̱ cúu cahní ye̱he̱ ndaja na̱cuu joo ndíquia̱hva i̱ mí i̱ quivi i̱ jáchi̱ cúni̱ caja i̱ ña̱. Núná nu̱ú i̱ ndiquia̱hva i̱ mí i̱ quivi i̱ ta núná nu̱ú i̱ nditacu tucu u̱. Ña̱ yóho cúú chuun na̱sahnda tátá i̱ nu̱ú i̱ caja i̱ —na̱cachi Jesús.
18 Ninguém a tira de mim, mas eu a dou de mim mesmo e tenho o poder de a dar, como tenho o poder de a reassumir. Tal é a ordem que recebi de meu Pai.
19 Tá na̱xini jo̱ho na̱ Israel cán ña̱ yóho já na̱casáhá na̱ sáhndá táhan tucu na.
19 A propósito dessas palavras, originou-se nova divisão entre os judeus.
20 Ta cua̱ha̱ táhan na̱ cán na̱casáhá cáchí na̱ já:
20 Muitos deles diziam: Ele está possuído do demônio. Ele delira. Por que o escutais vós?
21 Joo java na cáha̱n va̱ha na sa̱há Jesús já cáchí na̱ já:
21 Outros diziam: Estas palavras não são de quem está endemoninhado. Acaso pode o demônio abrir os olhos a um cego?
22 Na̱xi̱nu̱ co̱o qui̱vi̱ cája na víco̱ nu̱ cuía̱ ñuu Jerusalén tá cája cáhnu na qui̱ví na̱xi̱nu̱ veñu̱hu cáhnu ñuu Jerusalén. Ta mé tiempo vi̱xi na̱sa̱cuu a cán.
22 Celebrava-se em Jerusalém a festa da Dedicação. Era inverno.
23 Ta jivi ini mé veñu̱hu cáhnu cán na̱sahi̱in Jesús ta xíca nuu a yati yuyéhé naní Salomón.
23 Jesus passeava no templo, no pórtico de Salomão.
24 Já na̱ca̱va̱ ti̱yi̱vi̱ na̱ Israel cán mé á já na̱casáhá ndáca̱ tu̱hún na̱ mé á já na̱cachi na já xi̱hi̱n á:
24 Os judeus rodearam-no e perguntaram-lhe: Até quando nos deixarás na incerteza? Se tu és o Cristo, dize-nos claramente.
25 A̱nda̱ já na̱nducú ñehe Jesús tu̱hun nu̱ ná já na̱cachi a já:
25 Jesus respondeu-lhes : Eu vo-lo digo, mas não credes. As obras que faço em nome de meu Pai, estas dão testemunho de mim.
26 Joo ndóhó co̱ cándúsa ndó ye̱he̱ jáchi̱ co̱ cúú ndó tátu̱hun ndicachi ja̱ná i̱.
26 Entretanto, não credes, porque não sois das minhas ovelhas.
27 Joo ña̱yivi, na̱ cúú tátu̱hun ndicachi ja̱ná i̱, na̱ cán cúú na̱ ndícuni nu̱ cáha̱n i̱ ta ndícuni i̱ na̱ ña̱ cúú ná cuéntá mí i̱ ta já ndíco̱ na̱ ye̱he̱.
27 As minhas ovelhas ouvem a minha voz, eu as conheço e elas me seguem.
28 Ta caja i̱ ña̱ ná catacu na a̱nda̱ ama cáa qui̱vi̱ já ná a̱ ndíhi sa̱ha̱ ná. Ta ni in túhún ña̱yivi a̱ cúu caja candaa na̱ cán ndahá i̱ tá sa̱ ñúhu na ndahá i̱.
28 Eu llhes dou a vida eterna; elas jamais hão de perecer, e ninguém as roubará de minha mão.
29 Ndióxi̱, tátá i̱ na̱sa̱ha̱n na̱ cán nu̱ú i̱ ta mé á quéa̱ cáhnu chága̱ nu̱ tócó ndihi ña̱ha. Ta ni in na a̱ cúu caja candaa na̱ cán ndáha̱ mé á.
29 Meu Pai, que mas deu, é maior do que todos; e ninguém as pode arrebatar da mão de meu Pai.
30 Ye̱he̱ xi̱hi̱n Ndióxi̱, tátá i̱ in cúú va nde̱ —na̱cachi Jesús.
30 Eu e o Pai somos um.
31 A̱nda̱ já na̱tiin tucu na̱ Israel cán yu̱u̱ cuun na Jesús ña̱ cahní ñahá na̱.
31 Os judeus pegaram pela segunda vez em pedras para o apedejar.
32 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n ná:
32 Disse-lhes Jesus: Tenho-vos mostrado muitas obras boas da parte de meu Pai. Por qual dessas obras me apedrejais?
33 A̱nda̱ já na̱cachi na̱ cán já xi̱hi̱n á:
33 Os judeus responderam-lhe: Não é por causa de alguma boa obra que te queremos apedrejar, mas por uma blasfêmia, porque, sendo homem, te fazes Deus.
34 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n ná:
34 Replicou-lhes Jesus: Não está escrito na vossa lei: Eu disse: Vós sois deuses {Sl 81,6}?
35 Ta sa̱ cánda̱a̱ va̱ha iní ña̱ a̱ cu̱ú ta̱hnu̱ ña̱ cáha̱n tu̱hun Ndióxi̱. Ta na̱cachi Ndióxi̱ xi̱hín na̱ na̱ndiquehe tu̱hun mé á ña̱ cúú ná tátu̱hun Ndióxi̱.
35 Se a lei chama deuses àqueles a quem a palavra de Deus foi dirigida {ora, a Escritura não pode ser desprezada},
36 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ ndá cuéntá quéa̱ cáchí ndo̱ ña̱ na̱ndaja núu i̱ Ndióxi̱ sa̱há ña̱ cáchí i̱ cúú u̱ in túhún ji̱ni̱ já ja̱hyi Ndióxi̱. Jáchi̱ mé Ndióxi̱ na̱ca̱xi a ye̱he̱ ta na̱chindahá a̱ ye̱he̱ va̱xi i̱ ñuyíví yóho.
36 como acusais de blasfemo aquele a quem o Pai santificou e enviou ao mundo, porque eu disse: Sou o Filho de Deus?
37 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ co̱ ndítahan candúsa ndó ye̱he̱ tá ta̱ co̱ cája i̱ ña̱ náhnu tátu̱hun ña̱ cája Ndióxi̱, tátá i̱.
37 Se eu não faço as obras de meu Pai, não me creiais.
38 Joo tá cája i̱ ña̱ já quéa̱ xíní ñúhú candúsa ndó ña̱ náhnu xíní ndo̱ cája i̱ va̱tí co̱ cúni̱ ndó candúsa ndó ye̱he̱. Ta xi̱hín ña̱ yóho cuu candúsa ndó ña̱ in cúú Ndióxi̱, tátá i̱ xi̱hín i̱ ta in cúú ye̱he̱ xi̱hi̱n mé á —na̱cachi Jesús.
38 Mas se as faço, e se não quiserdes crer em mim, crede nas minhas obras, para que saibais e reconheçais que o Pai está em mim e eu no Pai.
39 A̱nda̱ já ndúcú tucu na tiin na a̱ chica̱a̱n na̱ a̱ veca̱a joo na̱chije̱hé a̱ nu̱ ná cua̱ha̱n.
39 Procuraram então prendê-lo, mas ele se esquivou das suas mãos.
40 Ta já na̱quee tucu a cua̱ha̱n chí inga xoo yu̱ta Jordán nu̱ú na̱caja ndúta̱ Juan ña̱yivi nu̱ cuítí cán. Ta na̱cando̱o Jesús na̱sahi̱in a cán.
40 Ele se retirou novamente para além do Jordão, para o lugar onde João começara a batizar, e lá permaneceu.
41 Ta cua̱há ña̱yivi na̱casáhá na̱ xínu̱ na̱ nu̱ á ta já cáchí xi̱hi̱n táhan na já:
41 Muitos foram a ele e diziam: João não fez milagre algum,
42 Ta cua̱ha̱ ná na̱candúsa na Jesús mé nu̱ú na̱sahi̱in a cán.
42 mas tudo o que João falou deste homem era verdade. E muitos acreditaram nele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.