Hebreus 9
Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs NAA
1 Tá na̱sa̱ha̱n Ndióxi̱ tu̱hun a nu̱ú na̱ Israel sa̱nahá ndiva̱ha já na̱sahnda chuun sa̱há ndaja caja cáhnu na mé á ini veñu̱hu ña̱ cáva̱ha na ñuyíví yóho.
1 Ora, a primeira aliança também tinha preceitos de culto divino e o seu santuário terrestre.
2 Ta ndáca̱a̱n i̱vi̱ cuarto ini mé veñu̱hu cán. Ta ña̱ ndáca̱a̱n ini cuarto nu̱ cuítí cúú in candelero xi̱hín in mesa nu̱ cándójó pan yi̱i̱. Ta mé cuarto nu̱ cuítí yóho naní a̱ in nu̱ú yi̱i̱.
2 Porque foi edificado um tabernáculo, cuja parte da frente, onde estavam o candelabro, a mesa e os pães da proposição, se chama o Santo Lugar.
3 Ta íin in jahmá ndeé ña̱ ndájí nu̱u̱ táhan tañu ndíví cuarto yóho. Ta cuarto ndáca̱a̱n ma̱á naní a̱ nu̱ú yi̱i̱ ndiva̱ha.
3 Por trás do segundo véu se encontrava o tabernáculo que se chama o Santo dos Santos,
4 Ta mé cán íin in nu̱ náa̱ ña na̱cava̱ha xi̱hín jiu̱hu̱n cuáán nu̱ chíníhmá ju̱tu̱ ju̱sa va̱ha. Ta jári cán íin sa̱to̱ arca ña̱ha Ndióxi̱ ta tócó ndihi ja̱ta̱ mé sa̱to̱ arca na̱ndicuchu xi̱hín jiu̱hu̱n cuáán. Ta chí ini sa̱to̱ cán ndáca̱a̱n in ti̱ndo̱ho̱ jiu̱hu̱n cuáán nu̱ ñúhu maná ña̱ na̱xixi na̱ Israel tá na̱xi̱ca nuu na yucú íchí cán. Ta jári ndáca̱a̱n mé yíto̱ ña̱ha Aarón, dó na̱saa núma̱ sa̱nahá. Ta chí ini arca cán ndáca̱a̱n ri i̱vi̱ yu̱u̱ jáhndá nu̱ ndáa̱ ley na̱sa̱ha̱n Ndióxi̱ nu̱ú Moisés.
4 ao qual pertencia um altar de ouro para o incenso e a arca da aliança totalmente coberta de ouro, na qual estava uma urna de ouro contendo o maná, o bordão de Arão, que floresceu, e as tábuas da aliança.
5 Ta ji̱ni̱ mé sa̱to̱ arca cán ndíndójó ña̱ cúú yuhú nu̱u̱ táto̱ Ndióxi̱ naní a̱ querubines. Cándójó a̱ cán ña̱ ná ndicu̱hu̱n ini ña̱yivi ña̱ íin Ndióxi̱ cán cája cáhnu ini a sa̱há cua̱chi na. Ta mé táto̱ Ndióxi̱ cán ndíca̱a̱ ndi̱xi̱ a̱ cándójó a̱ ja̱ta̱ arca. Joo a̱ cúu ndicani chága̱ yo̱ sa̱há ña̱ yóho viti.
5 Sobre a arca estavam os querubins de glória, que, com a sua sombra, cobriam o propiciatório. Mas dessas coisas não falaremos, agora, com mais detalhes.
6 Já na̱sahi̱in tia̱hva tócó ndihi ña̱ha veñu̱hu. Ta ndijáá níí qui̱vi̱ na̱ndi̱hvi ju̱tu̱ cuarto nu̱ cuítí cán cája ndíví na̱ ña̱ha caja cáhnu na Ndióxi̱.
6 Ora, depois que foram feitos todos esses preparativos, os sacerdotes entram continuamente no primeiro tabernáculo para realizar os serviços sagrados.
7 Joo in tañu tá nu̱ cuía̱ in túhún da̱ cúú ju̱tu̱ sa̱cua̱ha̱ na̱qui̱hvi da cuarto ma̱á cán. Ta ñéhe da ni̱i̱ quíti̱ ña̱ jo̱co̱ da̱ nu̱ Ndióxi̱ sa̱há cua̱chi mé dá xi̱hín sa̱há cua̱chi ña̱yivi.
7 Mas, no segundo, o sumo sacerdote entra sozinho uma vez por ano, não sem sangue, que oferece por si e pelos pecados de ignorância do povo.
8 Ta xi̱hín ña̱ yóho jána̱ha̱ ínima̱ yi̱i̱ Ndióxi̱ nu̱ yo̱ ña̱ a̱ cu̱ú ndi̱hvi ndá ña̱yivi na̱cuu cuarto ma̱á nu̱ú yi̱i̱ ndiva̱ha jáchi̱ sa̱ íin va cuarto nu̱ cuítí.
8 Com isto o Espírito Santo quer dar a entender que o caminho do Santuário ainda não se manifestou, enquanto o primeiro tabernáculo continua erguido.
9 Ta tócó ndihi ña̱ yóho cúú á tátu̱hun yuhú nu̱u̱ nu̱ú ña̱ íin tiempo viti. Ta sa̱ xíni̱ yo̱ ña̱ a̱ cu̱ú ndaja vií ña̱yivi ínima̱ ná xi̱hín ña̱ jóco̱ na̱ nu̱ Ndióxi̱ tá sáhní na̱ quíti̱ ña̱ quia̱hva na ni̱i̱ rí nu̱ mé á.
9 Isso é uma parábola para a época presente, na qual se oferecem dons e sacrifícios, embora estes, no que diz respeito à consciência, sejam ineficazes para aperfeiçoar aquele que presta culto,
10 Jáchi̱ tócó ndihi ña̱ na̱caja na̱ cán na̱sa̱cuu a cuéntá ña̱ sáxí na̱ xi̱hín ña̱ xíhi na ta na̱sa̱cuu a cuéntá ndaja na̱ndaja vií na̱ mé ná xi̱hín ticui̱í. Joo já na̱nditahan cája na ja̱nda̱ quia̱hva tandaa qui̱vi̱ ndija̱ma Ndióxi̱ tócó ndihi ña̱ha jáchi̱ a̱ cúu ndaja vií na̱ ínima̱ ná xi̱hín ña̱ yóho.
10 pois não passam de ordenanças da carne, baseadas somente em comidas, bebidas e diversas cerimônias de purificação, impostas até o tempo oportuno de reforma.
11 Ta ndaja coo na̱quixi Jesucristo ñuyíví yóho ta na̱nduu a ju̱tu̱, da̱ sa̱cua̱ha̱ chága̱ nu̱ yo̱. Na̱quixi a ña̱ ná quia̱hva mé á ña̱ va̱ha Ndióxi̱ nu̱ yo̱. Joo viti íin a indiví cája chúun a tátu̱hun ju̱tu̱ veñu̱hu ña̱ va̱ha chága̱ cán. Cúú á veñu̱hu ña̱ co̱ó na̱cava̱ha ña̱yivi ta co̱ cúú á ña̱ha ñuyíví.
11 Quando, porém, Cristo veio como sumo sacerdote dos bens já realizados, mediante o maior e mais perfeito tabernáculo, não feito por mãos humanas, quer dizer, não desta criação,
12 In tañu cuití va na̱ndi̱hvi a nu̱ú yi̱i̱ ndiva̱ha ta co̱ó na̱sañehe a ni̱í ti̱júhu̱ ni ni̱i̱ chélo̱ ña̱ jo̱co̱ a̱ nu̱ Ndióxi̱. Ni̱i̱ mé á cúú dó na̱xi̱ta ndi̱ca crúxu̱ sa̱ha̱ yo̱ ña̱ ná ca̱cu ndaa ínima̱ yo̱ a̱nda̱ ama cáa qui̱vi̱.
12 e não pelo sangue de bodes e de bezerros, mas pelo seu próprio sangue, ele entrou no Santuário, uma vez por todas, e obteve uma eterna redenção.
13 Jihna na̱caja ña̱yivi ña̱ na̱cachi ley Moisés ta nu̱ yiquí cu̱ñu na na̱xihnu ndaa ju̱tu̱ ni̱í ti̱ndi̱qui̱ á ni̱í ti̱júhu̱ ta na̱xihnu ndaa ri da na̱ xi̱hín ya̱a̱ chélo̱, rí na̱sahmi na nu̱ náa̱. Ta xi̱hín ña̱ yóho na̱ndivií yiquí cu̱ñu na nu̱ Ndióxi̱.
13 Portanto, se o sangue de bodes e de touros e a cinza de uma novilha, aspergidos sobre os contaminados, os santificam quanto à purificação da carne,
14 Joo ndíya̱hvi chága̱ ni̱i̱ Jesucristo a̱ ju̱ú ga̱ ni̱i̱ quíti̱. Jáchi̱ tá na̱xi̱hi̱ Jesucristo já na̱ndivií ínima̱ yo̱ já ná a̱ cája ga̱ yo̱ ña̱ co̱ ndíya̱hvi cán ta ná caja í tócó ndihí ña̱ cúni̱ Ndióxi̱. Na̱caja ínima̱ yi̱i̱ Ndióxi̱, mé a̱ tácú a̱ a̱nda̱ ama cáa qui̱vi̱ ña̱ ná ndiquia̱hva Jesucristo mé á ndáha̱ Ndióxi̱ já na̱xi̱hi̱ a̱ ndi̱ca crúxu̱ sa̱ha̱ cua̱chí va̱tí co̱ó toho cua̱chi mé á.
14 muito mais o sangue de Cristo, que, pelo Espírito eterno, a si mesmo ofereceu sem mácula a Deus, purificará a nossa consciência de obras mortas, para servirmos ao Deus vivo!
15 Ta sa̱há tu̱hun sa̱á na̱sa̱ha̱n Ndióxi̱ nu̱ yo̱ sa̱há ña̱ cán quéa̱ cáha̱n Jesucristo xoo mí nu̱ Ndióxi̱. Ta sa̱há ña̱ na̱caja Jesucristo tá na̱xi̱hi̱ a̱ ndi̱ca crúxu̱ cája cáhnu ini Ndióxi̱ sa̱há cua̱chi na̱caja í tá na̱sandi̱co̱ yó ley Moisés. Ta na̱ndaca̱xi Ndióxi̱ ña̱yivi, na̱ cúni̱ candúsa mé á já ná ndique̱he na ña̱ va̱ha Ndióxi̱ ña̱ a̱ ndíhi toho sa̱ha̱ jáchi̱ já cáa tu̱hun na̱sa̱ha̱n Ndióxi̱ nu̱ ná.
15 Por isso mesmo, ele é o Mediador da nova aliança, a fim de que os que foram chamados recebam a promessa da herança eterna, visto que houve uma morte para remissão das transgressões que foram cometidas sob a primeira aliança.
16 Cúú á tátu̱hun tá cáva̱ha in da̱ta̱a tutu cuéntá ña̱ ñe̱he̱ táhvi̱ ná cando̱o ña̱ha nu̱ ná. Joo xíní ñúhú canda̱a̱ ini na ña̱ mé a̱ nda̱a̱ na̱xi̱hi̱ da̱ jándaco̱o ña̱ha cán a̱nda̱ jáví ndíya̱hvi mé tutu cán.
16 Porque, onde há um testamento, é necessário constatar a morte de quem o fez.
17 Jáchi̱ nani tácú da̱ co̱ ndíya̱hvi toho tutu na̱cava̱ha da sa̱há ña̱ha ndicoo táhví da̱. Ja̱nda̱ quia̱hva ná quivi da já ndíya̱hvi a.
17 Sim, porque um testamento só é confirmado depois da morte de quem o fez, pois de maneira nenhuma um testamento tem força de lei enquanto ainda vive quem o fez.
18 Ña̱ cán quéa̱ tá nu̱ cuítí na̱sa̱ha̱n Ndióxi̱ tu̱hun a nu̱ú ña̱yivi na̱caja mé á ña̱ ná quivi quíti̱ ta xi̱hín ni̱i̱ rí cán na̱ndoo cua̱chi ña̱yivi.
18 Por isso, nem a primeira aliança foi estabelecida sem sangue.
19 Jáchi̱ tá na̱ndihi na̱ca̱ha̱n Moisés ley na̱sa̱ha̱n Ndióxi̱ nu̱ú ña̱yivi Israel já na̱tiin da in yíto̱, dó naní hisopo ta na̱cató da̱ loho ca̱chi̱ cuáhá nu̱ do̱. Ta na̱chindaxi da dó cán xi̱hín ni̱i̱ chélo̱ xi̱hín ni̱í ti̱júhu̱, dó na̱cava táhan xi̱hín ti̱cui̱í. Ta na̱xihnu ndaa da do̱ nu̱ libro nu̱ ndáa̱ ley Moisés. Ta na̱xihnu ndaa da dó nu̱ú ña̱yivi Israel.
19 Porque, havendo Moisés proclamado a todo o povo todos os mandamentos conforme a lei, pegou o sangue dos bezerros e dos bodes, com água, lã tingida de escarlate e hissopo e aspergiu não só o próprio livro, como também todo o povo,
20 A̱nda̱ já na̱cachi da já xi̱hín na̱ Israel: “Xi̱hín ni̱i̱ quíti̱ yóho jáxi̱nu̱ co̱o Ndióxi̱ tu̱hun a ña̱ na̱sahnda nu̱ ndó caja ndó”, na̱cachi Moisés.
20 dizendo: “Este é o sangue da aliança que Deus ordenou para vocês.”
21 Ta quia̱hva já na̱xihnu ndaa Moisés ni̱i̱ quíti̱ nu̱ú veñu̱hu níi̱ quíti̱ xi̱hi̱n nu̱ú tócó ndihi ña̱ha ñúhu cán ña̱ cája chúun na cája cáhnu na Ndióxi̱.
21 Igualmente também aspergiu com sangue o tabernáculo e todos os utensílios do serviço sagrado.
22 Jáchi̱ cáchí ley Moisés ña̱ xi̱hín ni̱i̱ cuití va ndivií ndaja táhan ña̱ha, va̱tí a̱ ju̱ú ndihi a. Ta ja̱nda̱ quia̱hva ná cui̱ta̱ ni̱i̱ já cuu caja cáhnu ini Ndióxi̱ sa̱há cua̱chi ña̱yivi.
22 De fato, segundo a lei, quase todas as coisas são purificadas com sangue; e sem derramamento de sangue não há remissão.
23 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱nditahan nu̱ Moisés ndaja vií da̱ ña̱ha veñu̱hu ñuyíví yóho xi̱hín ni̱i̱ quíti̱. Ta mé ña̱ha cán cúú á yuhú nu̱u̱ ña̱ íin indiví. Joo ña̱ha íin indiví ndivií a̱ xi̱hín ni̱i̱, dó va̱ha chága̱ a̱ ju̱ú ga̱ ni̱i̱ quíti̱.
23 Era necessário, portanto, que as figuras das coisas que estão nos céus fossem purificadas com tais sacrifícios, mas as próprias coisas celestiais requerem sacrifícios superiores àqueles.
24 Ta veñu̱hu ñuyíví cúú á yuhú nu̱u̱ cuití va ña̱ íin indiví. Co̱ó na̱ndi̱hvi Jesucristo nu̱ú yi̱i̱ ndiva̱ha veñu̱hu, ña̱ na̱cava̱ha ña̱yivi. Joo na̱ndi̱hvi mé á indiví ta cán íin a viti ta cáha̱n mé á xoo mí nu̱ Ndióxi̱.
24 Porque Cristo não entrou em santuário feito por mãos humanas, figura do verdadeiro Santuário, porém no próprio céu, para comparecer, agora, por nós, diante de Deus.
25 Jáchi̱ da̱ cúú ju̱tu̱ sa̱cua̱ha̱ na̱ndi̱hvi da tá nu̱ cuía̱ nu̱ú yi̱i̱ ndiva̱ha veñu̱hu jo̱co̱ da̱ ni̱i̱ quíti̱ nu̱ Ndióxi̱. Joo ña̱ na̱caja Jesucristo quéa̱ na̱ndiquia̱hva a̱ mé á quivi a sa̱ha̱ yo̱ ta in tañu cuití va na̱xi̱ta ni̱i̱ á ndi̱ca crúxu̱.
25 Ele não entrou para oferecer a si mesmo muitas vezes, como o sumo sacerdote entra todos os anos no Santo dos Santos com sangue alheio.
26 Jáchi̱ tá ná nditahan nu̱ú Jesucristo quivi a cua̱há tañu já quéa̱ ja̱nda̱ mé sa̱ha̱ tá na̱cava sáhá sa̱ha̱ ñuyíví casáhá quivi a, nduu. Joo a̱ ju̱ú a̱ já jáchi̱ tá ja̱lóho cúni̱ ndihi sa̱ha̱ tiempo viti já na̱casa̱a̱ Jesucristo ñuyíví yóho ta in tañu cuití va na̱xi̱hi̱ a̱ sa̱há cua̱chi ña̱yivi.
26 Se fosse assim, ele precisaria ter sofrido muitas vezes desde a fundação do mundo; agora, porém, ao chegar o fim dos tempos, ele se manifestou uma vez por todas, para aniquilar o pecado por meio do sacrifício de si mesmo.
27 Quia̱hva já yáha xi̱hín ña̱yivi jáchi̱ in tála̱á tañu quivi na ta a̱nda̱ jáví ndítahan candichi na nu̱ Ndióxi̱ caja vií mé á sa̱há ña̱ na̱caja na tá na̱sa̱nduu na ñuyíví yóho.
27 E, assim como aos homens está ordenado morrerem uma só vez, vindo, depois disso, o juízo,
28 Ta quia̱hva já in tañu cuití va na̱xi̱hi̱ Jesucristo ndi̱ca crúxu̱ jándoo a cua̱chi cua̱há ña̱yivi. Ta tandaa qui̱vi̱ quixi tucu mé á ñuyíví yóho joo a̱ quíví ga̱ ña̱ jáchi̱ quixi a ndique̱he a na̱ ndáti tia̱hva cu̱hu̱n coo xi̱hi̱n mé á indiví.
28 assim também Cristo, tendo-se oferecido uma vez por todas para tirar os pecados de muitos, aparecerá segunda vez, não para tirar pecados, mas para salvar aqueles que esperam por ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.