Hebreus 7
Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs NVT
1 Mé Melquisedec yóho na̱sacuu da rey nu̱ú ña̱yivi ñuu Salem ta na̱sacuu da ju̱tu̱ nu̱ Ndióxi̱, mé á cúú ña̱ cáhnu chága̱ a̱ ju̱ú ga̱ inga ga̱. In tañu tá na̱ndicó co̱o Abraham na̱sa̱ha̱n da̱ na̱cani táhan da xi̱hín java rey ta na̱jándihi da sa̱há na̱ cán já na̱queta Melquisedec íchi̱ nu̱ú va̱xi Abraham ta já na̱caja yi̱i̱ dá Abraham.
1 Esse Melquisedeque era rei de Salém e também sacerdote do Deus Altíssimo. Quando Abraão regressava para casa, depois de derrotar os reis, Melquisedeque foi ao seu encontro e o abençoou.
2 Ta mé Abraham na̱ndaja da u̱xu̱ táhndá tócó ndihi ña̱ na̱candaa da ndáha̱ java rey tá na̱quee va̱ha da xi̱hín na̱ cán. Ta já na̱sa̱ha̱n da̱ in táhndá nu̱ú Melquisedec. Ta qui̱ví Melquisedec yóho cúni̱ cachi a rey, da̱ cája ña̱ nda̱a̱. Ta sa̱há ña̱ cómí da̱ cuéntá sa̱há ñuu Salem, ña̱ cúni̱ cachi a nu̱ú íin va̱ha ini ña̱yivi sa̱há ña̱ cán quéa̱ cúú dá rey, da̱ cája ña̱ ná coo va̱ha ini ña̱yivi.
2 Então Abraão separou a décima parte de tudo e a entregou a Melquisedeque, cujo nome significa “rei da justiça”, enquanto rei de Salém quer dizer “rei da paz”.
3 Ta ni in ña̱yivi co̱ xíni̱ na̱ sa̱ha̱ tátá náná mé Melquisedec yóho ta co̱ ndáa̱ nu̱ú tutu qui̱vi̱ tásáhnu jícó da̱. Ta co̱ xíni̱ na̱ ndá tañu na̱cacu da ta ni co̱ xíni̱ na̱ ndá tañu na̱xi̱hi̱ da̱. Joo ña̱ xíni̱ na̱ quéa̱ cúú dá ju̱tu̱ a̱nda̱ ama cáa qui̱vi̱ tá quia̱hva cúú Jesucristo ju̱tu̱ a̱nda̱ ama cáa qui̱vi̱, mé a̱ cúú in túhún ji̱ni̱ já ja̱hyi Ndióxi̱.
3 Não há registro de seu pai nem de sua mãe, nem de nenhum de seus antepassados, nem do começo nem do fim de sua vida. Semelhantemente ao Filho de Deus, ele permanece sacerdote para sempre.
4 Ta viti cuu cande̱hé ndó ndaja cáhnu na̱sacuu Melquisedec jáchi̱ ja̱nda̱ mé Abraham, da̱ na̱sacuu tásáhnu jícó yo̱ na̱sa̱ha̱n da̱ nu̱ú Melquisedec in táhndá nu̱ú u̱xu̱ táhndá ña̱ha ña̱ na̱candaa da ndáha̱ rey, da̱ na̱quee va̱ha da xi̱hi̱n cán.
4 Considerem, portanto, a importância de Melquisedeque. Até mesmo Abraão, o patriarca, a reconheceu ao entregar a ele um décimo do que havia conquistado na batalha.
5 Ta sa̱ xíni̱ ndo̱ ña̱ cáchí ley Moisés ña̱ íin sa̱ha̱ nu̱ú ju̱tu̱, na̱ na̱quixi chi̱chi Leví ndiquehe na in táhndá nu̱ú u̱xu̱ táhndá ña̱ cómí na̱ Israel. Jáchi̱ mé ju̱tu̱ cán cája chúun na nu̱ Ndióxi̱ cuéntá táhan na na̱ Israel va̱tí in cúú tócó ndihi na sa̱há ña̱ na̱quixi ndihi na chi̱chi Abraham.
5 A lei de Moisés exigia que os sacerdotes, os descendentes de Levi, recebessem o dízimo de seus irmãos israelitas, que também são descendentes de Abraão.
6 Va̱tí co̱ó na̱quixi Melquisedec yóho chi̱chi Leví joo na̱quehe tá na̱quehe da in táhndá nu̱ú u̱xu̱ táhndá ña̱ha nu̱ Abraham, da̱ na̱sa̱ha̱n Ndióxi̱ tu̱hun a nu̱u̱ ña̱ caja cua̱há ña̱ma̱ni̱ xi̱hi̱n. Tá na̱caja yi̱i̱ Melquisedec Abraham
6 Melquisedeque, porém, que não era descendente de Levi, recebeu o dízimo e, em seguida, abençoou Abraão, que já havia recebido as promessas.
7 náha̱ ña̱ mé a̱ nda̱a̱ cáhnu chága̱ da̱ cája yi̱i̱ ña̱yivi a̱ ju̱ú ga̱ na̱ na̱cayi̱i̱ cán. Ta ni in na a̱ cu̱ú cachi na ña̱ co̱ cúú ña̱ yóho ña̱ nda̱a̱.
7 Sem dúvida, quem tem poder para abençoar é superior a quem é abençoado.
8 Ta sa̱ xíni̱ yo̱ ña̱ cáhnu chága̱ Melquisedec a̱ ju̱ú ga̱ ju̱tu̱, na̱ na̱quixi chi̱chi Leví, na̱ quéhe in táhndá nu̱ú u̱xu̱ ña̱ha jáchi̱ cúú ná ña̱yivi, na̱ ndíhi sa̱ha̱. Joo cáha̱n tu̱hun Ndióxi̱ sa̱há Melquisedec tátu̱hun tácú yi̱i̱ va da.
8 Os sacerdotes que recebem os dízimos são homens mortais. A respeito de Melquisedeque, no entanto, é dito que ele continua vivo.
9 Ta náha̱ ña̱ cáhnu chága̱ Melquisedec a̱ ju̱ú ga̱ Leví, da̱ cúú tásáhnu jícó tócó ndihi ju̱tu̱, na̱ quéhe in táhndá nu̱ú u̱xu̱ a̱ cán. Jáchi̱ cúú á tátu̱hun na̱cha̱hvi Leví in táhndá nu̱ú u̱xu̱ a̱ tá na̱cha̱hvi Abraham ña̱ nu̱ Melquisedec.
9 Além disso, pode-se dizer que os levitas, que recebem o dízimo, também o entregaram por meio de Abraão.
10 Jáchi̱ tá na̱quehe Melquisedec in táhndá nu̱ú u̱xu̱ ña̱ha nu̱ Abraham, cúú á tátu̱hun na̱sañehe Abraham tócó ndihi na̱ va̱xi chi̱chi da ini yiquí cu̱ñu da jáchi̱ cáma̱ní yi̱í cacu na mé tiempo já.
10 Embora Levi ainda não tivesse nascido, a semente da qual ele veio já estava no corpo de Abraão, seu antepassado, quando Melquisedeque se encontrou com ele.
11 Ta tócó ndihi ju̱tu̱, na̱ na̱quixi chi̱chi Aarón, na̱quixi na chi̱chi Leví viti. Ta va̱tí na̱caja na chuun Ndióxi̱ ña̱ jáya̱ha na ley Moisés nu̱ú ña̱yivi joo a̱ cu̱ú nduu nda̱a̱ ña̱yivi nu̱ Ndióxi̱ xi̱hi̱n mé ley. Sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱chindahá Ndióxi̱ Jesucristo ñuyíví yóho já ná cacuu a inga ju̱tu̱, ña̱ ná caja tá quia̱hva na̱caja Melquisedec sa̱nahá. Ta co̱ó na̱caja mé á tá quia̱hva na̱caja Aarón, da̱ na̱sacuu tásáhnu jícó ju̱tu̱ cán.
11 Portanto, se o sacerdócio de Levi, sob o qual o povo recebeu a lei, pudesse ter alcançado a perfeição, por que seria necessário estabelecer outro sacerdócio, com um sacerdote segundo a ordem de Melquisedeque, em vez da ordem de Arão?
12 Ta tá na̱chindahá Ndióxi̱ in ju̱tu̱ sa̱á xíní ñúhú a̱ ndija̱ma ri a ley va.
12 E, se o sacerdócio muda, também é preciso que a lei mude.
13 Ta mé ju̱tu̱ sa̱á cúú Jesucristo, xitoho í, mé a̱ cáha̱n tu̱hun Ndióxi̱ sa̱ha̱. Ta co̱ó na̱quixi Jesucristo chi̱chi Leví ta ni co̱ó na̱quixi a chi̱chi Aarón. Jíin va chi̱chi na̱quixi a ta ni in da̱ ta̱a na̱quixi chi̱chi cán a̱ ñáha cacuu da ju̱tu̱.
13 Pois o sacerdote ao qual estamos nos referindo pertence a outra tribo, cujos membros nunca serviram no altar como sacerdotes.
14 Joo cánda̱a̱ va̱ha ini ña̱yivi ña̱ na̱quixi Jesucristo chi̱chi Judá ta co̱ cúú á chi̱chi nu̱ sá cana ju̱tu̱ ta ni co̱ó na̱ca̱ha̱n Moisés sa̱há na̱ quíxi chi̱chi Judá tá na̱ca̱ha̱n da̱ sa̱há na̱ cacuu ju̱tu̱.
14 De fato, como todos sabem, nosso Senhor veio da tribo de Judá, e Moisés nunca mencionou que dessa tribo viriam sacerdotes.
15 Ta cánda̱a̱ va̱ha chága̱ iní ña̱ yóho jáchi̱ sa̱ xíni̱ yo̱ ña̱ mé ju̱tu̱ sa̱á ña̱ cúú Jesucristo na̱ndiquehe a chuun tátu̱hun na̱caja Melquisedec sa̱nahá.
15 Essa mudança se torna ainda mais clara com o surgimento de outro sacerdote, semelhante a Melquisedeque,
16 Ta co̱ó na̱nduu a ju̱tu̱ sa̱há ña̱ na̱cacu a chi̱chi Leví nu̱ sá cacu ju̱tu̱. Joo na̱nduu a ju̱tu̱ sa̱há ña̱ cúú cája tócó ndihi ña̱ha ta sa̱há ña̱ tácú a̱ a̱nda̱ ama cáa qui̱vi̱.
16 o qual se tornou sacerdote não por cumprir leis e exigências humanas, mas pelo poder de uma vida indestrutível.
17 Jáchi̱ tá cáha̱n Ndióxi̱ sa̱ha̱ Jesucristo já cáchí a̱ já:
17 Pois a respeito dele foi dito: “Você é sacerdote para sempre, segundo a ordem de Melquisedeque”.
18 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱cando̱o xóo ley Moisés jáchi̱ co̱ó chuun a ta a̱ cu̱ú chindeé a̱ ña̱yivi.
18 Desse modo, o antigo requisito, por ser fraco e inútil, foi cancelado.
19 Ta ni co̱ó na̱cuu caja mé ley Moisés ña̱ ná nduu nda̱a̱ ña̱yivi nu̱ Ndióxi̱. Joo viti cáji̱i̱ iní jáchi̱ xi̱hín ña̱ na̱caja Jesucristo já cuu nduu nda̱a̱ yó nu̱ Ndióxi̱ ta já cuu cayatí nu̱ mé á.
19 Pois a lei nunca tornou perfeita coisa alguma. Agora, porém, temos certeza de uma esperança superior, pela qual nos aproximamos de Deus.
20 Ta tá na̱caja Ndióxi̱ ña̱ na̱nduu Jesucristo ju̱tu̱ já na̱sa̱ha̱n tu̱hun a ta na̱sacu a mé á cúú á testigo sa̱há.
20 Esse novo sistema foi instituído com um juramento solene. Os outros se tornaram sacerdotes sem esse juramento,
21 Joo tá na̱nduu na̱ na̱quixi chi̱chi Leví cán ju̱tu̱ co̱ó na̱sa̱ha̱n Ndióxi̱ tu̱hun a sa̱ha̱ ná tá quia̱hva na̱caja xi̱hín Jesucristo tá na̱nduu a ju̱tu̱. Ta já na̱cachi Ndióxi̱ ini tu̱hun mé á:
21 mas a respeito dele houve um juramento, pois Deus lhe disse: “O Senhor jurou e não voltará atrás: ‘Você é sacerdote para sempre’”.
22 Sa̱há ña̱ na̱ndicojo Jesucristo chuun na̱sa̱ha̱n Ndióxi̱ nu̱ á sa̱há ña̱ cán quéa̱ cándeé iní ña̱ jáxi̱nu̱ co̱o Ndióxi̱ tu̱hun na̱sa̱ha̱n nu̱ yo̱. Ta va̱ha chága̱ ña̱ yóho a̱ ju̱ú ga̱ ley Moisés.
22 Por causa desse juramento, Jesus é aquele que garante uma aliança superior.
23 Ta ndaja coo na̱sanduu cua̱há ju̱tu̱, na̱ na̱quixi chi̱chi Leví cán jáchi̱ na̱xi̱hi̱ ndihi na ta na̱cando̱o chuun na nu̱ú inga na.
23 Além disso, havia muitos sacerdotes, pois a morte os impedia de continuar a desempenhar suas funções.
24 Joo tácú Jesucristo a̱nda̱ ama cáa qui̱vi̱ ña̱ cán quéa̱ a̱ jándaco̱o toho a chuun a nu̱ú inga ga̱.
24 Mas, visto que ele vive para sempre, seu sacerdócio é permanente.
25 Ña̱ cán quéa̱ a̱nda̱ ama cáa qui̱vi̱ íin tia̱hva Jesucristo jáca̱cu a mí tá ná cayatí nu̱ Ndióxi̱ sa̱há ña̱ na̱caja Jesucristo tá na̱xi̱hi̱ a̱ ndi̱ca crúxu̱. Ta íin mé á nu̱ Ndióxi̱ xíca̱ ta̱hví a̱ nu̱ mé á sa̱há na̱ cándeé iní mé á.
25 Portanto, ele é capaz de salvar de uma vez por todas aqueles que se aproximam de Deus por meio dele. Ele vive sempre para interceder em favor deles.
26 Mé a̱ nda̱a̱ xíní ñúhú yo̱ Jesucristo ña̱ ná cacuu a ju̱tu̱ sa̱cua̱ha̱ nu̱ Ndióxi̱ sa̱ha̱ yo̱. Jáchi̱ mé á cúú á ña̱ yi̱i̱ ndiva̱ha ta ni in cua̱chi co̱ó na̱caja mé á ta ni in cua̱chi a̱ cúu chíca̱a̱n yó ja̱tá. Ta co̱ xíca nuu ga̱ mé á tañu na̱ cája cua̱chi jáchi̱ íin a indiví nu̱ ndícáhnu ndiva̱ha mé á.
26 É de um Sumo Sacerdote como ele que necessitamos, pois é santo, irrepreensível, sem nenhuma mancha de pecado, separado dos pecadores e colocado no lugar de mais alta honra no céu.
27 Co̱ xíní ñúhú caja Jesucristo tá quia̱hva na̱caja java ga̱ ju̱tu̱ sa̱cua̱ha̱, na̱ na̱quixi chi̱chi Leví. Jáchi̱ nini qui̱vi̱ na̱sahní na̱ cán quíti̱ jóco̱ na̱ rí nu̱ Ndióxi̱ sa̱há cua̱chi ña̱yivi. Ta nu̱ cuítí na̱caja na ña̱ sa̱há cua̱chi mé va na ta a̱nda̱ jáví na̱caja na ña̱ sa̱há cua̱chi ña̱yivi. Joo jíin va na̱caja Jesucristo jáchi̱ in túhún tañu cuití va na̱jo̱co̱ a̱ mé á tá na̱xi̱hi̱ a̱ ndi̱ca crúxu̱ sa̱há cua̱chi tócó ndihi ña̱yivi.
27 Ele não precisa oferecer sacrifícios diariamente, ao contrário dos outros sumos sacerdotes, que os ofereciam primeiro por seus próprios pecados e depois pelos pecados do povo. Ele, porém, o fez de uma vez por todas quando ofereceu a si mesmo como sacrifício.
28 Tá na̱caja na ña̱ cáchí ley Moisés já na̱sacu na in da̱ta̱a, da̱ cája cua̱chi ña̱ ná cacuu da ju̱tu̱ sa̱cua̱ha̱. Joo tá na̱ndihi já na̱chinúu Ndióxi̱ Jesucristo, ja̱hyi a ña̱ ná cacuu a ju̱tu̱ sa̱cua̱ha̱, ña̱ cája ña̱ nda̱a̱ a̱nda̱ ama cáa qui̱vi̱. Ta na̱sa̱ha̱n Ndióxi̱ tu̱hun a nu̱ yo̱ ña̱ jáxi̱nu̱ co̱o a tócó ndihi ña̱ cáchí a̱.
28 A lei nomeava sacerdotes limitados pela fraqueza humana. Mas, depois da lei, Deus nomeou com juramento seu Filho, que se tornou o Sumo Sacerdote perfeito para sempre.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.