Hebreus 6
Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs NTLH
1 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ ña̱ ndítahan caja í quéa̱ ndindacú chága̱ yo̱ xi̱hín ña̱ha Ndióxi̱ ja̱nda̱ quia̱hva ná xi̱nu̱ co̱o í cacuú ña̱yivi tácu̱ ini xi̱hín ña̱ha Ndióxi̱. Co̱ ndítahan jácuaha tucú ña̱ na̱jácuaha í tá ja̱cá na̱ndi̱hví íchi̱ cuéntá Jesús jáchi̱ ndítahan catia̱hva í ña̱ ja̱n. Ndítahan cánda̱a̱ iní ña̱ ca̱cu ndaa ínima̱ yo̱ sa̱há ña̱ cándeé iní Jesucristo cuití va ta co̱ cúú á sa̱há ña̱ cája í ña̱ va̱ha.
1 Assim, vamos em frente a fim de chegarmos ao ensinamento de adultos, deixando para trás as primeiras lições da mensagem de Cristo. Nós não vamos colocar de novo as bases dessa mensagem, isto é, a necessidade de abandonar uma vida inútil e de crer em Deus;
2 Ta sa̱ cánda̱a̱ iní ña̱ ndítahan candúta̱ na̱ cúú cuéntá Jesús. Ta sa̱ cánda̱a̱ iní ndaja cája í chinúu ndáha̱ yó ji̱ní ña̱yivi tá xíca ta̱hví yó nu̱ Ndióxi̱ sa̱ha̱ ná. Ta sa̱ cánda̱a̱ iní ña̱ va̱xi qui̱vi̱ nditacu tucu tócó ndihi ndi̱i ña̱ ná caja vií Ndióxi̱ sa̱ha̱ ná.
2 o ensinamento a respeito dos batismos e da cerimônia de pôr as mãos sobre os cristãos; e a ressurreição dos mortos e o julgamento eterno.
3 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ cáchí i̱ xi̱hi̱n ndó: Coho ndindacú chága̱ yó xi̱hín ña̱ha Ndióxi̱, tá ná quia̱hva Ndióxi̱ ña̱ma̱ni̱ nu̱ yo̱.
3 Vamos em frente! E, se Deus quiser, é isso o que faremos.
4 Ta a̱ cu̱ú ga̱ ndicó co̱o ña̱yivi nu̱ Ndióxi̱ tá sa̱ na̱jándacoo na ña̱ na̱sandeé ini na mé á. Jáchi̱ sa̱ na̱jándiyéhe̱ Ndióxi̱ ínima̱ ná ña̱ ná canda̱a̱ ini na sa̱ha̱ mé á ta sa̱ xíni̱ na̱ ndá quia̱hva íin ña̱ha Ndióxi̱. Ta ja̱nda̱ ínima̱ yi̱i̱ Ndióxi̱ sa̱ na̱ndaca̱a̱n ínima̱ ná.
4 Como é que as pessoas que abandonaram a fé podem se arrepender de novo? Elas já estavam na luz de Deus. Já haviam experimentado o dom do céu e recebido a sua parte do Espírito Santo.
5 Ta sa̱ na̱canda̱a̱ ini na tu̱hun va̱ha cáha̱n sa̱há Jesucristo ta sa̱ na̱canda̱a̱ ini na ndá quia̱hva náhnu caja Ndióxi̱ chága̱ chí nu̱u̱.
5 Já haviam conhecido por experiência que a palavra de Deus é boa e tinham experimentado os poderes do mundo que há de vir.
6 Joo tá ná jándacoo na̱ ja̱n ña̱ cándeé ini na Ndióxi̱ já quéa̱ a̱ cu̱ú ga̱ ndicó co̱o na̱ nu̱ mé á jáchi̱ xi̱hín ña̱ cája na cúú á tátu̱hun cata caa tucu na Jesucristo, ja̱hyi Ndióxi̱ ndi̱ca crúxu̱ ta já sácu̱ ndaa na mé á nu̱ú ña̱yivi.
6 Mas depois abandonaram a fé. É impossível levar essas pessoas a se arrependerem de novo, pois estão crucificando outra vez o Filho de Deus e zombando publicamente dele.
7 Jáchi̱ sa̱ xíni̱ ndo̱ ndaja íin ñundáhyi̱ nu̱ cúun va̱ha ja̱vi̱ ta ndínda̱hyi̱ a̱. Ta tá ná cana cua̱há ña̱ha nu̱ú na̱xutu ña̱yivi cán já quéa̱ cúni̱ cachi a ña̱ cája Ndióxi̱ ña̱ma̱ni̱ xi̱hín ñundáhyi̱ cán.
7 Deus abençoa a terra que recebe a chuva, a qual muitas vezes cai sobre ela e produz plantas úteis para aqueles que trabalham nela.
8 Joo tá ná nana tohíñú xi̱hín to̱chi̱hmá nu̱ ñúhu̱ cán já quéa̱ co̱ó sa̱ha̱ toho a ta ña̱ yóho cúni̱ cachi a ña̱ co̱ cája toho Ndióxi̱ ña̱ma̱ni̱ xi̱hi̱n á ta va̱xi qui̱vi̱ ca̱yi̱ a̱ caja Ndióxi̱.
8 Mas a terra que produz mato e espinhos não serve para nada; ela corre o perigo de ser amaldiçoada por Deus e acaba sendo queimada.
9 Cande̱hé ndó, ñani ma̱ní i̱, na̱ cúú cuéntá Jesús. Va̱tí cáha̱n nde̱ ña̱ yóho xi̱hi̱n ndo̱ joo cándeé ini nde̱ ndo̱hó ña̱ cája tá cája ndó ña̱ va̱ha ña̱ ndítahan caja na̱ cándeé ini Jesús.
9 Porém, ainda que falemos dessa maneira, meus queridos irmãos, estamos certos de que vocês têm as melhores bênçãos que vêm da salvação.
10 Ta xíni̱ nde̱ ña̱ cája Ndióxi̱ ña̱ nda̱a̱ cuití va ta a̱ ndíndójó toho mé á sa̱há ña̱ va̱ha na̱caja ndó tá na̱chindeé ndó na̱ cúú cuéntá Jesús jáchi̱ xi̱hín ña̱ yóho náha̱ ña̱ quíhvi̱ ini ndusa ndó mé á. Ta mé a̱ nda̱a̱ ja̱nda̱ viti chíndeé ndó na̱ cán.
10 Deus não é injusto. Ele não esquece o trabalho que vocês fizeram nem o amor que lhe mostraram na ajuda que deram e ainda estão dando aos seus irmãos na fé.
11 Ta a̱ ju̱ú quia̱hva cúni̱ nde̱ ña̱ ná ndi̱hi ini in in ndó chindeé ndo̱ na̱ cúú cuéntá Jesús a̱nda̱ qui̱vi̱ nu̱ ndíhí. Ta xi̱hín ña̱ yóho va̱xi qui̱vi̱ tá quia̱hva Ndióxi̱ nu̱ ndo̱ tócó ndihi ña̱ ndáti ndó quia̱hva mé á nu̱ ndo̱.
11 O nosso profundo desejo é que cada um de vocês continue com entusiasmo até o fim, para que, de fato, recebam o que esperam.
12 Co̱ cúni̱ nde̱ ña̱ ná cajúsá ndo̱ caca ndó íchi̱ cuéntá Jesús. Ña̱ cúni̱ nde̱ quéa̱ ná ndi̱hi ini ndó caja ndó tá quia̱hva cája na̱ cándeé ini Ndióxi̱, na̱ co̱ó na̱jándacoo ña̱ cándeé ini na mé á ta xi̱hín ña̱ yóho ñe̱he̱ táhvi̱ ná ña̱ na̱sa̱ha̱n Ndióxi̱ tu̱hun a quia̱hva nu̱ ná.
12 Não queremos que se tornem preguiçosos, mas que sejam como os que creem e têm paciência, para que assim recebam o que Deus prometeu.
13 Tá na̱sa̱ha̱n Ndióxi̱ tu̱hun a nu̱ Abraham sa̱nahá já na̱tavá a̱ qui̱vi̱ mé á tátu̱hun testigo jáchi̱ co̱ó inga ga̱ ña̱ cáhnu chága̱ a̱ ju̱ú ga̱ mé á.
13 Deus fez a promessa a Abraão e jurou cumpri-la. E, como não havia ninguém maior do que ele mesmo, Deus jurou pelo seu próprio nome.
14 Ta tá na̱sa̱ha̱n mé á tu̱hun a nu̱ dá já na̱cachi a já xi̱hi̱n dá: “Mé a̱ nda̱a̱ caja cua̱há i̱ ña̱ma̱ni̱ xu̱hu̱n ta caja i̱ ña̱ ná ndicua̱há ndiva̱ha na̱ quixi chi̱chún.” Já na̱cachi Ndióxi̱ xi̱hín Abraham tá na̱sa̱ha̱n tu̱hun a nu̱ dá.
14 Ele disse a Abraão: “Eu prometo que abençoarei você ricamente e lhe darei muitos descendentes.”
15 Ta co̱ó na̱ndi̱hi ini Abraham nani na̱sandati da jáxi̱nu̱ co̱o Ndióxi̱ tu̱hun a ta chí na̱ñe̱he̱ dá ña̱ na̱sa̱ha̱n Ndióxi̱ tu̱hun a quia̱hva nu̱ dá.
15 Abraão teve paciência e por isso recebeu o que Deus havia prometido.
16 Tá sáhan ña̱yivi tu̱hun na nu̱ú inga ña̱yivi já tává na̱ qui̱ví in na̱ cáhnu chága̱ a̱ ju̱ú ga̱ mé ná ña̱ ná cacuu na testigo. Jáchi̱ cája ndúsa̱ in testigo xi̱hi̱n ná jáxi̱nu̱ co̱o na ña̱ na̱sa̱ha̱n na̱ tu̱hun na caja na.
16 Quando alguém jura, usa o nome de uma pessoa que é maior do que ele, e o juramento acaba com qualquer discussão.
17 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱tavá Ndióxi̱ qui̱vi̱ mé á jáchi̱ cúni̱ a̱ jána̱ha̱ cáxí a̱ nu̱ú ña̱yivi ña̱ a̱ ndíjama toho a tu̱hun na̱sa̱ha̱n nu̱ ná ta ndúsa̱ jáxi̱nu̱ co̱o a tu̱hun a nu̱ú na̱ ñéhe̱ táhvi̱ ndiquehe a.
17 Deus quis deixar bem claro aos que iam receber o que ele havia prometido que jamais mudaria a sua decisão. Por isso, junto com a promessa, fez o juramento.
18 Ta cánda̱a̱ iní ña̱ na̱sa̱ha̱n Ndióxi̱ tu̱hun a nu̱ yó ta na̱tavá a̱ qui̱vi̱ á cacuu a testigo ta xi̱hi̱n ndíví ña̱ yóho sa̱ xíni̱ ví ña̱ a̱ cu̱ú ndijama Ndióxi̱ ta ni a̱ cu̱ú ca̱ha̱n mé á ña̱ tu̱hún. Ta xi̱hín ña̱ yóho sáhan mé á tu̱hun ndeé iní jáchi̱ cándeé iní mé á ta sa̱ na̱ndiquia̱hva í mí ndáha̱ mé á ña̱ ná jáca̱cu a mí.
18 Portanto, há duas coisas que não podem ser mudadas, e a respeito delas Deus não pode mentir. E assim nós, que encontramos segurança nele, nos sentimos muito encorajados a nos manter firmes na esperança que nos foi dada.
19 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ cátivi tuun í xi̱hi̱n Ndióxi̱ ta cándeé iní ña̱ quia̱hva mé á nu̱ yo̱ ña̱ sáhan tu̱hun a quia̱hva nu̱ yo̱. Ta sa̱há ña̱ cándeé cáhnu iní mé á sa̱há ña̱ cán quéa̱ co̱ yíhví toho í cayatí nu̱ mé á jáchi̱ sa̱ na̱ndi̱hvi Jesús nu̱ú yi̱i̱ ndiva̱ha indiví.
19 Essa esperança mantém segura e firme a nossa vida, assim como a âncora mantém seguro o barco. Ela passa pela cortina do templo do céu e entra no Lugar Santíssimo celestial.
20 Ta cúni̱ Jesús chindeé a̱ mí ña̱ ná xi̱nu̱ co̱o í nu̱ íin a cán sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱ndi̱hvi jihna ñúhú ga̱ cán a̱ ju̱ú ga̱ mí. Ta cuu caja Jesús ña̱ yóho jáchi̱ na̱nduu a ju̱tu̱ sa̱cua̱ha̱ nu̱ Ndióxi̱ ta a̱nda̱ ama cáa qui̱vi̱ cája mé á chuun yóho tá quia̱hva na̱caja da̱ naní Melquisedec sa̱nahá ndiva̱ha.
20 Foi lá que, para o nosso bem, Jesus entrou antes de nós. E ele se tornou para sempre o Grande Sacerdote , na ordem do sacerdócio de Melquisedeque.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.