Hebreus 4
Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs VC
1 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ viti sáhan yi̱i̱ va Ndióxi̱ ña̱ma̱ni̱ nu̱ yó ya̱ha í nu̱ú na̱sacu ini mé á ndiquehe ndée̱ yo̱ xi̱hi̱n á. Joo xíní ñúhú cuéntá va̱ha coo ndó jáchi̱ tia̱hva náá a̱ xínu̱ co̱o java ndó ndi̱hvi ndó cán.
1 Enquanto, pois, subsiste a promessa de entrar no seu descanso, tenhamos cuidado em que ninguém de nós corra o risco de ser excluído.
2 Jáchi̱ tá quia̱hva na̱xini jo̱ho na̱ Israel tu̱hun Ndióxi̱ quia̱hva já na̱xini jo̱ho í tu̱hun mé á, ña̱ cáchí a̱ cúni̱ jáca̱cu Ndióxi̱ ña̱yivi. Joo co̱ó na̱candúsa na̱ cán ña̱ sa̱há ña̱ cán quéa̱ co̱ó chuun a nu̱ ná.
2 A boa nova nos foi trazida a nós, como o foi a eles. Mas a eles de nada aproveitou, porque caíram na descrença.
3 Joo mí cúú yó na̱ cándeé ini Ndióxi̱ ta sa̱há ña̱ yóho tandaa qui̱vi̱ xi̱nu̱ co̱o í ndi̱hví nu̱ú ndiquehe ndée̱ yó xi̱hi̱n á. Ta já cáchí Ndióxi̱ já sa̱há ña̱ yóho:
3 Nós, porém, se tivermos fé, haveremos de entrar no descanso. Ele disse: Eu jurei na minha ira: não entrarão no lugar do meu descanso. Ora, as obras de Deus estão concluídas desde a criação do mundo;
4 Ndáa̱ ini tu̱hun Ndióxi̱ ña̱ na̱caja mé á qui̱ví u̱sa̱. Já cáchí a̱ já:
4 pois, em certa passagem, falou do sétimo dia o seguinte: E, terminado o seu trabalho, descansou Deus no sétimo dia {Gn 2,2}.
5 Ta já cáchí tucu a já sa̱há na̱ co̱ cándúsa Ndióxi̱:
5 Se, pois, ele repete: Não entrarão no lugar do meu descanso,
6 Ta co̱ó na̱ndi̱hvi toho na̱ na̱ca̱ha̱n Ndióxi̱ xi̱hi̱n nu̱ cuítí cán jáchi̱ co̱ó na̱xeen na candúsa na mé á. Joo núná yi̱i̱ va nu̱ú java ña̱yivi ndi̱hvi na ndiquehe ndée̱ ná xi̱hi̱n mé á.
6 é sinal de que outros são chamados a entrar nele. E como aqueles a quem primeiro foi anunciada a promessa não entraram por não ter tido a fé,
7 Jáchi̱ na̱sacu Ndióxi̱ inga qui̱vi̱ ta cúú á qui̱vi̱ víti ta já cuu ndi̱hvi ña̱yivi ndiquehe ndée̱ na̱ xi̱hi̱n mé á. Sa̱nahá ndiva̱ha na̱ca̱ha̱n Ndióxi̱ xi̱hi̱n rey David sa̱há ña̱ yóho ta na̱ca̱hyí da̱ ña̱ ta já cáchí a̱ já:
7 Deus, após muitos anos, por meio de Davi, estabelece um novo dia, um hoje, ao pronunciar as palavras mencionadas: Hoje, se ouvirdes a sua voz, não endureçais os vossos corações.
8 Ta sa̱ xíni̱ yo̱ ña̱ co̱ó na̱jándi̱hvi Josué ña̱yivi nu̱ ndíquehe ndée̱ na̱ xi̱hi̱n Ndióxi̱ jáchi̱ na̱ca̱ha̱n Ndióxi̱ sa̱há inga qui̱vi̱ va̱xi chága̱ chínu̱u̱.
8 Se Josué lhes houvesse dado repouso, não teria depois disso falado dum outro dia.
9 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ sa̱ xíni̱ yo̱ ña̱ cáma̱ni̱ xi̱nu̱ co̱o qui̱ví ndiquehe ndée̱ na̱ cúú cuéntá mé á tá quia̱hva na̱ndiquehe ndée̱ mé á qui̱ví u̱sa̱.
9 Por isso, resta um repouso sabático para o povo de Deus.
10 Jáchi̱ ndá na̱ ná ndi̱hvi ndiquehe ndée̱ nu̱ íin mé á cán já quéa̱ ndíquehe ndée̱ ná nu̱ú chuun na̱caja na tá quia̱hva na̱ndiquehe ndée̱ Ndióxi̱ nu̱ú chuun na̱caja mé á.
10 E quem entrar nesse repouso descansará das suas obras, assim como descansou Deus das suas.
11 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ ndítahan ndi̱hi iní ndi̱hví nu̱ú ndiquehe ndée̱ yo̱ cán. Ta ná a̱ cája í tá quia̱hva na̱caja na̱ Israel cán tá co̱ó na̱xeen na candúsa na nu̱ú na̱ca̱ha̱n mé á xi̱hi̱n ná.
11 Assim, apressemo-nos a entrar neste descanso para não cairmos por nossa vez na mesma incredulidade.
12 Íin cua̱ha̱ ndée̱ tu̱hun Ndióxi̱ ta cúú á tátu̱hun ña̱ tácú. Ta íin chága̱ ndée̱ tu̱hun Ndióxi̱ a̱ ju̱ú ga̱ in yúchu̱ ña̱ i̱vi̱ yúhu̱. Ta tá quia̱hva quíhvi yúchu̱ ña̱ i̱vi̱ yúhu̱ tá sáhndá yiquí cu̱ñu quia̱hva já quíhvi tu̱hun Ndióxi̱ ja̱nda̱ ma̱á ini ínima̱ ña̱yivi xi̱hi̱n xíní túni̱ ná ta já xínu̱ a̱ ini na. Ta náha̱ ndá quia̱hva cáhvi ini na.
12 Porque a palavra de Deus é viva, eficaz, mais penetrante do que uma espada de dois gumes e atinge até a divisão da alma e do corpo, das juntas e medulas, e discerne os pensamentos e intenções do coração.
13 Jáchi̱ xíni̱ Ndióxi̱ tócó ndihi ña̱ha ta a̱ cu̱ú chije̱hé yo̱ ña̱ cáhvi iní jáchi̱ sánde̱hé mé á tócó ndihi ña̱ha na̱cava̱ha mé á. Ta va̱xi qui̱vi̱ na̱hma̱ yó nu̱ mé á tócó ndihi ña̱ na̱caja í.
13 Nenhuma criatura lhe é invisível. Tudo é nu e descoberto aos olhos daquele a quem havemos de prestar contas.
14 Mé Jesús cúú á ju̱tu̱ sa̱cua̱ha̱ nu̱ú ndihí sa̱há ña̱ cán quéa̱ co̱ ndítahan jándacoo í ña̱ cándeé iní Jesús, mé a̱ cúú in túhún ji̱ni̱ já ja̱hyi Ndióxi̱. Ta na̱ndi̱hvi a indiví nu̱ íin Ndióxi̱.
14 Temos, portanto, um grande Sumo Sacerdote que penetrou nos céus, Jesus, Filho de Deus. Conservemos firme a nossa fé.
15 Ta cándáhví ini Jesús mí jáchi̱ cúú á ju̱tu̱ sa̱cua̱ha̱ nu̱ yo̱ ta cánda̱a̱ ini a ña̱ cúú yó ña̱yivi vitá ndiva̱ha ini. Jáchi̱ tá na̱xi̱ca nuu a ñuyíví yóho na̱xito ndojó tiñáhá sa̱cua̱ha̱ mé á xi̱hi̱n tá nu̱ú ña̱ha tá quia̱hva cája rí xi̱hi̱n mí joo ni in túhún cua̱chi co̱ó na̱caja mé á.
15 Porque não temos nele um pontífice incapaz de compadecer-se das nossas fraquezas. Ao contrário, passou pelas mesmas provações que nós, com exceção do pecado.
16 Ña̱ cán quéa̱ a̱ cáyi̱hví toho í cayatí nu̱ íin coo Ndióxi̱, mé a̱ quíhvi̱ ini a mí jáchi̱ táhvi̱ ini a sa̱ha̱ yo̱ ta chindeé a̱ mí tá ná ca̱ca̱ i̱ ña̱ma̱ni̱ nu̱ á.
16 Aproximemo-nos, pois, confiadamente do trono da graça, a fim de alcançar misericórdia e achar a graça de um auxílio oportuno.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.