Gálatas 2
Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs ARC
1 Tá sa̱ na̱ya̱ha u̱xu̱ co̱mí cui̱a̱ já na̱sa̱ha̱n tucu u̱ ñuu Jerusalén. Na̱sa̱ha̱n Bernabé xi̱hín i̱ ta na̱sañehe ri i̱ Tito na̱sa̱ha̱n da̱ xi̱hín nde̱.
1 Depois, passados catorze anos, subi outra vez a Jerusalém com Barnabé, levando também comigo Tito.
2 Ta na̱sa̱ha̱n i̱ jáchi̱ na̱na̱ha̱ Ndióxi̱ nu̱ú i̱ ña̱ ndítahan cu̱hu̱n i̱. Ta tá na̱taca jíin ndihi na̱ náhnu, na̱ cómí cuéntá sa̱há na̱ cúú cuéntá Jesús ñuu Jerusalén cán, já na̱casáhá i̱ ndícani i̱ nu̱ ná ndaja cáa tu̱hun va̱ha sa̱ha̱ Jesús ña̱ jána̱ha̱ i̱ nu̱ú na̱ co̱ó na̱quixi chi̱chi Israel. Na̱caja i̱ ña̱ yóho jáchi̱ co̱ó na̱cúni̱ ña̱ ná cachi na̱ náhnu cán ña̱ co̱ó sa̱ha̱ toho ña̱ jána̱ha̱ i̱.
2 E subi por uma revelação e lhes expus o evangelho que prego entre os gentios e particularmente aos que estavam em estima, para que de maneira alguma não corresse ou não tivesse corrido em vão.
3 Ta na̱ndiquehe va̱ha na nde̱he̱ ta ni co̱ó na̱caja ndúsa̱ na̱ xi̱hi̱n Tito, da̱ na̱sahi̱in xi̱hín i̱ ña̱ ná chica̱a̱n da̱ marca yiquí cu̱ñu da va̱tí co̱ cúú dá da̱ na̱quixi chi̱chi Israel.
3 Mas nem ainda Tito, que estava comigo, sendo grego, foi constrangido a circuncidar-se.
4 Joo java na, na̱ co̱ xíca nda̱a̱ íchi̱ cuéntá Jesús, na̱ndi̱hvi je̱hé na̱ tañu nde̱ ña̱ ná cande̱hé na̱ ndá quia̱hva núná nu̱ú nde̱ cája cáhnu nde̱ Ndióxi̱ sa̱há ña̱ cándeé ini nde̱ Jesús. Jáchi̱ na̱nducú na̱ cája ndúsa̱ na̱ xi̱hín nde̱ ña̱ ná ndicó co̱o nde̱ caja nde̱ tócó ndihi ña̱ sáhndá ley Moisés.
4 E isso por causa dos falsos irmãos que se tinham entremetido e secretamente entraram a espiar a nossa liberdade que temos em Cristo Jesus, para nos porem em servidão;
5 Joo co̱ó na̱candúsa toho nde̱ tu̱hun cáha̱n na̱ xi̱hín nde̱ jáchi̱ cúni̱ nde̱ cánda̱a̱ ini ndó ña̱ nda̱a̱ cáha̱n sa̱ha̱ Jesucristo, ña̱ cuu jáca̱cu ndaa ínima̱ ndó tá ná candeé ini ndó mé á.
5 aos quais, nem ainda por uma hora, cedemos com sujeição, para que a verdade do evangelho permanecesse entre vós.
6 Joo mé na̱ náhnu, na̱ cómí cuéntá sa̱há na̱ cúú cuéntá Jesús cán co̱ó na̱cachi na xi̱hín i̱ ña̱ ná ndijama i̱ ña̱ jána̱ha̱ i̱ nu̱ú ña̱yivi. Cáchí i̱ ña̱ cúú ná na̱ náhnu va̱tí co̱ cája toho a nu̱ú i̱ ndá quia̱hva náhnu chuun ndójo na jáchi̱ in cúú tócó ndihí nu̱ Ndióxi̱.
6 E, quanto àqueles que pareciam ser alguma coisa (quais tenham sido noutro tempo, não se me dá; Deus não aceita a aparência do homem), esses, digo, que pareciam ser alguma coisa, nada me comunicaram;
7 Táhán ini na̱ náhnu cán xi̱hín ña̱ cája i̱ jáchi̱ na̱ndicuni na ña̱ mé Ndióxi̱ quéa̱ na̱sa̱ha̱n chuun yóho nu̱ú i̱ ña̱ caca nuu i̱ ca̱ha̱n i̱ tu̱hun va̱ha sa̱há Jesús nu̱ú na̱ co̱ó na̱quixi chi̱chi Israel. Ta sa̱ mé Ndióxi̱ quéa̱ na̱sa̱ha̱n chuun nu̱ Pedro ña̱ ná cu̱hu̱n da̱ ca̱ha̱n da̱ tu̱hun va̱ha sa̱há Jesús nu̱ú na̱ na̱quixi chi̱chi Israel.
7 antes, pelo contrário, quando viram que o evangelho da incircuncisão me estava confiado, como a Pedro o da circuncisão
8 Ta sa̱ mé Ndióxi̱, mé a̱ na̱chindahá Pedro ca̱ha̱n da̱ tu̱hun mé á nu̱ú na̱ na̱quixi chi̱chi Israel, mé a̱ yóho cúú ri ña̱ na̱chindahá ye̱he̱ ca̱ha̱n i̱ tu̱hun mé á nu̱ú na̱ co̱ó na̱quixi chi̱chi Israel.
8 (porque aquele que operou eficazmente em Pedro para o apostolado da circuncisão, esse operou também em mim com eficácia para com os gentios),
9 Jacobo xi̱hi̱n Pedro xi̱hi̱n Juan cúú ná na̱ náhnu cómí cuéntá sa̱há na̱ cúú cuéntá Jesús ñuu Jerusalén cán. Ta na̱ndicuni na cán ña̱ na̱caja Ndióxi̱ cua̱há ña̱ma̱ni̱ xi̱hín i̱ tá na̱sa̱ha̱n mé á chuun yóho nu̱ú i̱. Sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱tiin na ndahá ye̱he̱ xi̱hi̱n ndáha̱ Bernabé ta xi̱hín ña̱ yóho náha̱ ña̱ in cúú nde̱ cája chúun nde̱ xi̱hín tu̱hun Ndióxi̱. Ña̱ cája na̱ cán quéa̱ cája chúun na xi̱hín na̱ na̱quixi chi̱chi Israel nani nde̱he̱ cája chúun nde̱ xi̱hín na̱ co̱ó na̱quixi chi̱chi Israel.
9 e conhecendo Tiago, Cefas e João, que eram considerados como as colunas, a graça que se me havia dado, deram-nos as destras, em comunhão comigo e com Barnabé, para que nós fôssemos aos gentios e eles, à circuncisão;
10 Ta in túhún ña̱ma̱ni̱ na̱xi̱ca̱ na̱ nu̱ú nde̱ caja nde̱ quéa̱ ña̱ ná a̱ ndíndójó nde̱ chindeé nde̱ na̱ nda̱hví. Ta ña̱ yóho cúú ndusa ña̱ ndíhi ini i̱ cája i̱.
10 recomendando-nos somente que nos lembrássemos dos pobres, o que também procurei fazer com diligência.
11 Joo tá na̱ndique táhan i̱ xi̱hi̱n Pedro ñuu Antioquía já nu̱ táhyí da̱ na̱jána̱ni i̱ da̱ jáchi̱ co̱ó na̱caja va̱ha da.
11 E, chegando Pedro à Antioquia, lhe resisti na cara, porque era repreensível.
12 Ña̱ na̱caja da quéa̱ na̱xixi da xi̱hín na̱ co̱ó na̱quixi chi̱chi Israel tá cáma̱ní xi̱nu̱ co̱o java na̱ Israel, na̱ na̱chindahá Jacobo. Joo tá na̱xi̱nu̱ co̱o na̱ Israel cán já na̱casáhá tává jíin Pedro mé dá nu̱ú na̱ co̱ó na̱quixi chi̱chi Israel ta ni co̱ xíxi ga̱ da̱ xi̱hi̱n ná. Jáchi̱ na̱yi̱hví da̱ ndía̱ cachi na̱ Israel, na̱ jána̱ha̱ ña̱ co̱ ndítahan cuxu na xi̱hín na̱ co̱ cúú na̱ Israel.
12 Porque, antes que alguns tivessem chegado da parte de Tiago, comia com os gentios; mas, depois que chegaram, se foi retirando e se apartou deles, temendo os que eram da circuncisão.
13 Ta xi̱hín ña̱ yóho na̱chije̱hé Pedro ña̱ cáhvi ini da sa̱há na̱ cán. Ta java na̱ cúú cuéntá Jesús, na̱ na̱quixi chi̱chi Israel cán na̱casáhá cája na tá quia̱hva cája Pedro. Ta ja̱nda̱ Bernabé na̱caja da tá quia̱hva cája na̱ cán.
13 E os outros judeus também dissimulavam com ele, de maneira que até Barnabé se deixou levar pela sua dissimulação.
14 A̱nda̱ já na̱xini i̱ ña̱ co̱ xíca na íchi̱ cuéntá ña̱ nda̱a̱ xi̱hín ndinuhu ini na tá quia̱hva sáhndá tu̱hun Ndióxi̱ cája na sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱jána̱ni i̱ Pedro nu̱ táhyí tócó ndihi ña̱yivi ndúu cán. Já na̱cachi i̱ já xi̱hi̱n dá: “Yóhó cúún da̱ Israel joo na̱casáhá cájún tá quia̱hva cája na̱ co̱ó na̱quixi chi̱chi Israel jáchi̱ co̱ cájún ña̱ sáhndá ley Moisés viti. Sa̱há ña̱ cán quéa̱ co̱ ndítahan nu̱ún caja ndúsa̱ tohún xi̱hín na̱ co̱ó na̱quixi chi̱chi Israel ña̱ ná caja na ña̱ sáhndá ley Moisés”, na̱cachi i̱ xi̱hi̱n dá.
14 Mas, quando vi que não andavam bem e direitamente conforme a verdade do evangelho, disse a Pedro na presença de todos: Se tu, sendo judeu, vives como os gentios e não como judeu, por que obrigas os gentios a viverem como judeus?
15 Ja̱nda̱ qui̱ví na̱cacú cúú yó na̱ Israel ta co̱ cúú yó tátu̱hun na̱ tóho̱, na̱ cáchí yo̱ cája cua̱chi sa̱há ña̱ co̱ cája na ña̱ sáhndá ley Moisés.
15 Nós somos judeus por natureza e não pecadores dentre os gentios.
16 Joo sa̱ cánda̱a̱ va̱ha iní ña̱ co̱ ndúu nda̱a̱ ña̱yivi nu̱ Ndióxi̱ sa̱há ña̱ cája na ña̱ sáhndá ley Moisés. Jáchi̱ nduu nda̱a̱ na̱ nu̱ Ndióxi̱ sa̱há ña̱ cándeé ini na Jesucristo cuití va. Ta sa̱ sa̱ha̱ mé ña̱ cán na̱candeé iní Jesucristo já na̱nduu nda̱a̱ yó nu̱ Ndióxi̱ ta co̱ cúú á sa̱há ña̱ cája í ña̱ sáhndá ley Moisés jáchi̱ ni in na a̱ cu̱ú nduu nda̱a̱ na̱ nu̱ Ndióxi̱ sa̱há ña̱ cája na ña̱ sáhndá ley Moisés.
16 Sabendo que o homem não é justificado pelas obras da lei, mas pela fé em Jesus Cristo, temos também crido em Jesus Cristo, para sermos justificados pela fé de Cristo e não pelas obras da lei, porquanto pelas obras da lei nenhuma carne será justificada.
17 Cánde̱hé ndo̱. Sa̱há ña̱ cúni̱ yo̱ canduu nda̱a̱ yo̱ nu̱ Ndióxi̱ sa̱há ña̱ cándeé iní Jesucristo cuití va sa̱há ña̱ cán quéa̱ co̱ cája ga̱ í ña̱ sáhndá ley Moisés. Joo cáchí java ña̱yivi ña̱ ndójo í cua̱chí sa̱há ña̱ co̱ cája í ña̱ cáchí mé ley. Va̱tí co̱ cája í ña̱ cáchí ley Moisés, co̱ cúni̱ cachi ña̱ yóho ña̱ jáca̱ha̱n Jesucristo mí caja í cua̱chi. Ña̱ yóho co̱ cúú á ña̱ nda̱a̱ jáchi̱ co̱ jáca̱ha̱n Jesucristo mí caja í cua̱chi.
17 Pois, se nós, que procuramos ser justificados em Cristo, nós mesmos também somos achados pecadores, é, porventura, Cristo ministro do pecado? De maneira nenhuma.
18 Joo mé a̱ nda̱a̱ caja í cua̱chi tá ná casáhá tucu candeé iní ley Moisés ña̱ ná jáca̱cu a mí jáchi̱ sa̱ na̱jándacoo í ña̱ tá na̱candeé iní Jesucristo.
18 Porque, se torno a edificar aquilo que destruí, constituo-me a mim mesmo transgressor.
19 Ta viti cúú á tátu̱hun na̱xi̱hi̱ ye̱he̱ cuéntá ley jáchi̱ co̱ cómí ga̱ ley cuéntá sa̱há i̱ jáchi̱ sa̱há ña̱ cándeé ini i̱ Jesucristo sa̱há ña̱ cán jáca̱cu Ndióxi̱ ye̱he̱ ña̱ ná catacu u̱ cuéntá mé á.
19 Porque eu, pela lei, estou morto para a lei, para viver para Deus.
20 Cúú á tátu̱hun na̱xi̱hi̱ i̱ ndi̱ca crúxu̱ xi̱hín Jesucristo tá na̱xi̱hi̱ a̱. Sa̱há ña̱ cán quéa̱ co̱ cája i̱ tá quia̱hva cúni̱ mé vi̱ jáchi̱ Jesucristo quéa̱ ndíca̱a̱n ini i̱ ta mé a̱ cán quéa̱ ndáca ye̱he̱. Ta viti tócó ndihi ña̱ cája i̱ ñuyíví yóho cája i̱ ña̱ jáchi̱ cándeé ini i̱ Jesucristo, ja̱hyi Ndióxi̱, mé á na̱xi̱hi̱ ndi̱ca crúxu̱ sa̱há i̱ sa̱há ña̱ quíhvi̱ ini a ye̱he̱.
20 Já estou crucificado com Cristo; e vivo, não mais eu, mas Cristo vive em mim; e a vida que agora vivo na carne vivo-a na fé do Filho de Deus, o qual me amou e se entregou a si mesmo por mim.
21 Ta co̱ cúni̱ quehe núu i̱ ña̱ma̱ni̱ cája Ndióxi̱ xi̱hín i̱ jáchi̱ tá ná cuu nduu nda̱a̱ yo̱ nu̱ Ndióxi̱ sa̱há ña̱ cája í ña̱ sáhndá ley Moisés já quéa̱ mé a̱ uun va quéa̱ na̱xi̱hi̱ Jesucristo, nduu.
21 Não aniquilo a graça de Deus; porque, se a justiça provém da lei, segue-se que Cristo morreu debalde.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.