Atos 8
Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs NTLH
1 Ta mé hora na̱sahní na̱ Esteban cándichi Saulo sánde̱hé da̱ ta na̱tahan ini da xi̱hín na̱ na̱sahní Esteban cán.
1 E Saulo aprovou a morte de Estêvão. Naquele mesmo dia a igreja de Jerusalém começou a sofrer uma grande perseguição. E todos os cristãos, menos os
2 Ta java da̱ta̱a na̱ndiquehe na yiquí cu̱ñu Esteban cua̱ha̱n na̱ jándu̱xu̱ na̱ da̱ tá quia̱hva íin costumbre na̱ ta a̱ ju̱ú quia̱hva na̱sacu na sa̱ha̱ dá.
2 Alguns homens religiosos sepultaram Estêvão e choraram muito por causa da sua morte.
3 Ta mé Saulo na̱caja xíxi chága̱ da̱ xi̱hín na̱ cúú cuéntá Jesús ta na̱qui̱hvi da vehe tá vehe na ta ñúhu da na̱ ta tává da̱ na̱ ja̱ta̱ véhe. Co̱ó caja toho á cúú ná ta̱a á cúú ná ñáha̱ ta já ñéhe da na̱ cua̱ha̱n na̱ veca̱a.
3 Porém Saulo se esforçava para acabar com a igreja. Ele ia de casa em casa, arrastava homens e mulheres e os jogava na cadeia.
4 Ta na̱ cúú cuéntá Jesús tá na̱ndicui̱ta nuu na ja̱tá ñuu Jerusalén cán na̱ca̱xi tu̱hun na tu̱hun va̱ha sa̱há Jesús níí cúú nu̱ xíca na cua̱ha̱n na̱.
4 Aqueles que tinham sido espalhados anunciavam o evangelho por toda parte.
5 Ta ndaja coo in da̱ cúú cuéntá Jesús naní Felipe na̱quee da cua̱ha̱n da̱ chí in ñuu cuéntá Samaria ta cán na̱casáhá da̱ cáha̱n da̱ sa̱ha̱ Jesucristo nu̱ú ña̱yivi.
5 Filipe foi até a capital da Samaria e anunciava Cristo às pessoas dali,
6 Na̱casáhá ndítútú cua̱há ña̱yivi nu̱ dá ta xi̱hín ndinuhu ini na táa jo̱ho na nu̱ cáha̱n da̱ xi̱hi̱n ná jáchi̱ na̱xini xi̱hín nu̱u̱ ná cua̱há ña̱ha náhnu cája Felipe.
6 e as multidões ouviam com atenção o que ele dizia. Todos o escutavam e viam os milagres que ele fazia.
7 Na̱ndaja va̱ha da cua̱há ña̱yivi, na̱ na̱sa̱ñuhu ínima̱ quini ini chí cáyuhú cóhó mé ínima̱ quini cán tá quéta ini na̱ quíhvi̱ cán. Ta na̱ndaja va̱ha ri da cua̱há na̱ na̱xi̱hi̱ tu̱chu ta na̱ndaja va̱ha ri da na̱ xíca rénco̱.
7 Os espíritos maus, gritando, saíam de muitas pessoas, e muitos coxos e paralíticos eram curados.
8 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱caji̱i̱ ndiva̱ha ini ña̱yivi ñuu cán xi̱hín ña̱ na̱caja da.
8 E assim o povo daquela cidade ficou muito alegre.
9 Ta mé ñuu cán na̱sahi̱in in da̱ ta̱jí naní Simón. Mé Simón yóho na̱sa̱cuu da in ta̱a, da̱ na̱jándahvi ña̱yivi Samaria cán jáchi̱ na̱sacachi da ña̱ cúú dá in da̱ íin ndiva̱ha sa̱ha̱.
9 Morava ali um homem chamado Simão, que desde algum tempo atrás fazia feitiçaria entre os samaritanos e os havia deixado muito admirados. Ele se fazia de importante,
10 Ta tócó ndihi mé ña̱yivi ñuu cán, á cúú ná na̱ nda̱hví á na̱ náhnu, na̱saxini jo̱ho na xi̱hín ndinuhu ini na nu̱ú na̱sa̱ca̱ha̱n da̱, nduu. Ta na̱cachi na sa̱ha̱ dá ña̱ cája da ña̱ náhnu tá quia̱hva cája Ndióxi̱.
10 e os moradores de Samaria, desde os mais importantes até os mais humildes, escutavam com muita atenção o que ele dizia. Eles afirmavam: — Este homem é o poder de Deus! Ele é “o Grande Poder”!
11 Ta na̱sa̱candúsa na nu̱ú na̱saca̱ha̱n da̱ xi̱hi̱n ná jáchi̱ ti̱xi cua̱ha̱ tiempo na̱jándahvi da na̱ xi̱hín ña̱ ta̱jí.
11 Eles davam atenção ao que Simão fazia porque durante muito tempo ele os havia deixado assombrados com as suas feitiçarias.
12 Ta ndaja coo na̱casáhá na̱ cándúsa na̱ ñuu cán tu̱hun va̱ha cáha̱n Felipe sa̱ha̱ Jesucristo, ña̱ cacomí Ndióxi̱ cuéntá sa̱ha̱ ná tá ná candeé ini na Jesucristo. Ta já na̱casáhá na̱ cándúta̱ ná, ta̱a xi̱hi̱n ñáha̱ viti.
12 Mas eles acreditaram na mensagem de Filipe a respeito da boa notícia do Reino de Deus e a respeito de Jesus Cristo e foram batizados, tanto homens como mulheres.
13 Ta ja̱nda̱ mé Simón cán na̱candúsa da ta na̱candúta̱ dá já na̱casáhá xíca nuu da xi̱hi̱n Felipe. Ta chí cátóntó da̱ xíní da̱ ña̱ náhnu xi̱hín ña̱ xitúhún cája Felipe cán.
13 O próprio Simão também creu. E, depois de ser batizado, acompanhava Filipe de perto, muito admirado com os grandes milagres e maravilhas que ele fazia.
14 Ta tá na̱ñe̱hé na̱ apóstol ndúu ñuu Jerusalén cán tu̱hun ña̱ na̱ndiquehe na̱ Samaria cán tu̱hun va̱ha cáha̱n sa̱ha̱ Jesús já na̱chindahá na̱ Pedro xi̱hi̱n Juan estado Samaria cán.
14 Os apóstolos , que estavam em Jerusalém, ficaram sabendo que o povo de Samaria também havia recebido a palavra de Deus e por isso mandaram Pedro e João para lá.
15 Ta tá na̱xi̱nu̱ co̱o Pedro xi̱hi̱n Juan estado Samaria cán já na̱xi̱ca̱ ta̱hví na̱ nu̱ Ndióxi̱ sa̱há na̱ cúú cuéntá Jesús cán ña̱ ná chutú nda̱a̱ ínima̱ ná xi̱hi̱n ínima̱ yi̱i̱ Ndióxi̱.
15 Quando os dois chegaram, oraram para que a gente de Samaria recebesse o Espírito Santo,
16 Jáchi̱ sa̱ na̱candúta̱ ná cuéntá Jesucristo sa̱há ña̱ cándeé ini na mé á joo a̱ ñáha chutú nda̱a̱ ínima̱ ná xi̱hi̱n ínima̱ yi̱i̱ Ndióxi̱.
16 pois o Espírito ainda não tinha descido sobre nenhum deles. Eles apenas haviam sido batizados em nome do Senhor Jesus.
17 A̱nda̱ já chójó Pedro xi̱hi̱n Juan ndáha̱ dá ji̱ní in in na̱ cán nani xíca̱ ta̱hví da̱ nu̱ Ndióxi̱ já na̱chutú nda̱a̱ ínima̱ ná xi̱hi̱n ínima̱ yi̱i̱ Ndióxi̱.
17 Aí Pedro e João puseram as mãos sobre eles, e assim eles receberam o Espírito Santo.
18 Tá na̱xini Simón ña̱ na̱chutú ínima̱ na̱ cúú cuéntá Jesús cán xi̱hi̱n ínima̱ yi̱i̱ Ndióxi̱ tá chínúu na̱ apóstol ndáha̱ ná ji̱ni̱ ná já cúni̱ da̱ cueen da ndée̱ Ndióxi̱ cán.
18 Simão viu que, quando os apóstolos punham as mãos sobre as pessoas, Deus dava a elas o Espírito Santo. Por isso ofereceu dinheiro a Pedro e a João,
19 Já na̱cachi Simón já xi̱hi̱n ná:
19 dizendo: — Quero que vocês me deem também esse poder. Assim, quando eu puser as mãos sobre alguém, essa pessoa receberá o Espírito Santo.
20 A̱nda̱ já na̱nducú ñehe Pedro tu̱hun nu̱ dá já cáchí da̱ já xi̱hi̱n dá:
20 Então Pedro respondeu: — Que Deus mande você e o seu dinheiro para o inferno! Você pensa que pode conseguir com dinheiro o
21 Co̱ó sa̱há tohún cajún ña̱ cája nde̱ yóho jáchi̱ co̱ íin va̱ha toho ínimu̱n nu̱ Ndióxi̱.
21 Você não tem direito de tomar parte no nosso trabalho porque o seu coração não é honesto diante de Deus.
22 Xíní ñúhú jándacoún ña̱ núu cáhvi inún ja̱n ta ndítahan ca̱ca̱ ta̱hvún nu̱ Ndióxi̱ já ná cande̱hé mé á á caja cáhnu ini a sa̱hu̱n jáchi̱ núu ndiva̱ha cáhvi inún.
22 Arrependa-se, deixe o seu plano perverso e peça ao Senhor que o perdoe por essa má intenção.
23 Jáchi̱ náha̱ cáxí ña̱ cáhi̱hvi̱ ndiva̱ha inún. Cúú á tátu̱hun mé ña̱ quini na̱cató a̱ yo̱hó chí cájún ña̱ núu.
23 Vejo que você está cheio de inveja, uma inveja amarga como fel, e vejo também que você está preso pelo pecado.
24 A̱nda̱ já na̱nducú ñehe Simón tu̱hun nu̱ Pedro já cáchí da̱ já:
24 Aí Simão disse a Pedro e a João: — Por favor, peçam ao Senhor por mim para que não aconteça comigo nada do que vocês disseram.
25 Tá na̱ndihi na̱ndicani Pedro xi̱hi̱n Juan sa̱há ña̱ na̱caja Ndióxi̱ xi̱hi̱n ná. Ta tá na̱ndihi na̱ca̱ha̱n na̱ tu̱hun Ndióxi̱ nu̱ú na̱ cán já na̱quee na na̱sa̱ha̱n na̱ cáha̱n na̱ tu̱hun Ndióxi̱, ña̱ cuu jáca̱cu ña̱yivi ndijáá ñuu válí ñúhu chí estado Samaria cán. A̱nda̱ jáví na̱ndicó co̱o tucu na chí ñuu Jerusalén.
25 Depois de terem dado o seu testemunho e de terem pregado a palavra do Senhor, Pedro e João voltaram para Jerusalém. No caminho eles espalhavam o evangelho em muitos povoados da Samaria.
26 Tá sa̱ na̱ya̱ha ña̱ yóho já na̱xi̱nu̱ in táto̱ Ndióxi̱ nu̱ íin Felipe estado Samaria cán ta já cáchí a̱ já xi̱hi̱n dá:
26 Um anjo do Senhor disse a Filipe: — Apronte-se e vá para o Sul, pelo caminho que vai de Jerusalém até a cidade de Gaza. (Pouca gente passava por aquele caminho.)
27 A̱nda̱ já na̱quee Felipe cua̱ha̱n da̱. Ta íchi̱ nu̱ xíca da cua̱ha̱n da̱ cán na̱nditahan da in da̱ta̱a, da̱ na̱quixi nación Etiopía. Mé da̱ Etiopía yóho cúú dá in ta̱a cáhnu nación dá jáchi̱ cúú dá da̱ cómí cuéntá sa̱há jiu̱hún ña̱ cúú ña̱ha ñá naní Candace, ñá cómí cuéntá sa̱há ña̱yivi nación Etiopía. Mé da̱ yóho sa̱ na̱sa̱ha̱n da̱ ñuu Jerusalén caja cáhnu da Ndióxi̱.
27 — ausente —
28 Ta tá cua̱ha̱n tucu da íchi̱ ndicó co̱o da̱ Etiopía cán ta nani íin coo da ja̱ta̱ carreta já cáhvi da libro na̱ca̱hyí profeta Isaías.
28 — ausente —
29 A̱nda̱ já na̱ca̱ha̱n ínima̱ yi̱i̱ Ndióxi̱ xi̱hi̱n Felipe já na̱cachi a já xi̱hi̱n dá:
29 Então o Espírito Santo disse a Filipe: — Chegue perto dessa carruagem e acompanhe-a.
30 A̱nda̱ já na̱cayati Felipe jíi̱n carreta cán ta já na̱xini jo̱ho da cáhvi da̱ Etiopía cán libro Isaías. A̱nda̱ já na̱nda̱ca̱ tu̱hún Felipe da̱ já cáchí da̱ já xi̱hi̱n dá:
30 Filipe correu para perto da carruagem e ouviu o funcionário lendo o livro do profeta Isaías. Aí perguntou: — O senhor entende o que está lendo?
31 A̱nda̱ já na̱nducú ñehe da̱ Etiopía cán tu̱hun nu̱ Felipe já na̱cachi da já:
31 — Como posso entender se ninguém me explica? — respondeu o funcionário. Então convidou Filipe para subir e sentar-se com ele na carruagem.
32 Ta cáhvi da̱ Etiopía cán tu̱hun Ndióxi̱ nu̱ cáchí a̱:
32 A parte das Escrituras Sagradas que o funcionário estava lendo era esta: “Ele era como um cordeiro que é levado para ser morto; era como uma ovelha que fica muda quando cortam a sua lã. Ele não disse nada.
33 Na̱caja xíxi ndiva̱ha na xi̱hi̱n dá ta co̱ó na̱caja nda̱a̱ na̱ xi̱hi̱n dá.
33 Foi humilhado, e foram injustos com ele. Ninguém poderá falar a respeito de descendentes dele, já que a sua vida na terra chegou ao fim.”
34 A̱nda̱ já na̱nda̱ca̱ tu̱hún da̱ Etiopía cán Felipe já cáchí da̱ já xi̱hi̱n dá:
34 O funcionário perguntou a Filipe: — Por favor, me explique uma coisa! De quem é que o profeta está falando isso? É dele mesmo ou de outro?
35 A̱nda̱ já na̱casáhá Felipe ndícani da nu̱ú da̱ cán ña̱ na̱ca̱hyí Isaías já na̱ndicani da tu̱hun va̱ha sa̱ha̱ Jesús nu̱ dá.
35 Então, começando com aquela parte das Escrituras, Filipe anunciou ao funcionário a boa notícia a respeito de Jesus.
36 Ta tá yáha na cua̱ha̱n na̱ nu̱ ñúhu ticui̱í já na̱cachi da̱ Etiopía cán já xi̱hi̱n Felipe:
36 Enquanto estavam viajando, chegaram a um lugar onde havia água. Então o funcionário disse: — Veja! Aqui tem água. Será que eu não posso ser batizado?
37 A̱nda̱ já na̱cachi Felipe xi̱hi̱n dá:
37 [Filipe respondeu: — Se o senhor crê de todo o coração, é claro que pode. E o funcionário disse: — Sim, eu creio que Jesus Cristo é o Filho de Deus.]
38 Chí i̱vi̱ la̱á na̱sahnda da̱ Etiopía cán chuun ña̱ ná cani ndichi na carreta cándójó na̱ cua̱ha̱n na̱ cán. A̱nda̱ já na̱nuu ndíví da̱ cua̱ha̱n da̱ nu̱ ñúhu ticui̱í ta já na̱jácandúta̱ Felipe da̱ Etiopía cán.
38 Ele mandou parar a carruagem, os dois entraram na água, e Filipe o batizou ali.
39 Tá na̱ndihi na̱quee na ini ticui̱í cán já ñéhe ínima̱ yi̱i̱ Ndióxi̱ Felipe cua̱ha̱n da̱ inga xoo chí co̱ó na̱xini táhan chága̱ da̱ xi̱hín da̱ Etiopía cán. Joo cáji̱i̱ ini da̱ Etiopía cán cua̱ha̱n da̱ íchi̱.
39 Quando eles estavam saindo da água, o Espírito do Senhor levou Filipe embora. O funcionário não viu mais Filipe, porém continuou a sua viagem, cheio de alegria.
40 Tá na̱ndicoto nihni Felipe sa̱ íin da in ñuu naní Azoto. Ta tá ñuu tá ñuu cua̱ha̱n da̱ cáha̱n da̱ tu̱hun va̱ha sa̱ha̱ Jesús nu̱ú ña̱yivi a̱nda̱ quia̱hva na̱xi̱nu̱ co̱o da ñuu Cesarea.
40 De repente, Filipe se encontrou na cidade de Azoto e seguiu viagem, anunciando o evangelho por todas as cidades até chegar a Cesareia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.