Atos 4
Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs ARIB
1 Ta ja̱nda̱ cáha̱n chá va Pedro xi̱hi̱n Juan nu̱ú ña̱yivi cán já na̱xi̱nu̱ java da̱ cúú ju̱tu̱ xi̱hín da̱ sáhndá chuun nu̱ policia veñu̱hu cán. Ta tañu na̱ yóho na̱xi̱nu̱ ri na̱ saduceo.
1 Enquanto eles estavam falando ao povo, sobrevieram-lhes os sacerdotes, o capitão do templo e os saduceus,
2 Xójo̱ ndiva̱ha ini na jáchi̱ jána̱ha̱ Pedro xi̱hi̱n Juan nu̱ú ña̱yivi ña̱ sa̱ na̱nditacu tucu Jesucristo. Ta xi̱hín ña̱ yóho náha̱ ña̱ va̱xi qui̱vi̱ nditacu tucu ndi̱i.
2 doendo-se muito de que eles ensinassem o povo, e anunciassem em Jesus a ressurreição dentre os mortos,
3 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱tiin na̱ cán Pedro xi̱hi̱n Juan ta na̱taán na̱ da̱ veca̱a. Ta cán na̱cando̱o da ja̱nda̱ inga qui̱ví ita̱a̱n jáchi̱ sa̱ na̱cuaá va.
3 deitaram mão neles, e os encerraram na prisão até o dia seguinte; pois era já tarde.
4 Joo cua̱há ndiva̱ha ña̱yivi na̱candúsa tu̱hun na̱ca̱ha̱n Pedro ta xi̱hín ña̱ yóho na̱ndicua̱ha̱ chága̱ na̱ cúú cuéntá Jesús. Jáchi̱ na̱ na̱candúsa cán na̱sa̱cuu na tátu̱hun u̱hu̱n mil da̱ta̱a.
4 Muitos, porém, dos que ouviram a palavra, creram, e se elevou o número dos homens a quase cinco mil.
5 Ta ndaja coo na̱ cúú sa̱cua̱ha̱ nu̱ú ña̱yivi Israel cán xi̱hín na̱ sa̱cua̱ha̱ veñu̱hu xi̱hín na̱ jána̱ha̱ ley Moisés na̱ndique táhan ndihi na inga qui̱ví ita̱a̱n.
5 No dia seguinte, reuniram-se em Jerusalém as autoridades, os anciãos, os escribas,
6 Ta tañu na̱ cán ndáca̱a̱n ri da̱ naní Anás, da̱ cúú sa̱cua̱ha̱ nu̱ú ju̱tu̱. Ta tañu na̱ cán na̱sa̱ndaca̱a̱n ri Caifás xi̱hi̱n Juan xi̱hi̱n Alejandro xi̱hi̱n tócó ndihi na̱ cúú na̱ vehe na̱ sa̱cua̱ha̱ nu̱ú ju̱tu̱ cán.
6 e Anás, o sumo sacerdote, e Caifás, João, Alexandre, e todos quantos eram da linhagem do sumo sacerdote.
7 A̱nda̱ já na̱tavá na̱ Pedro xi̱hi̱n Juan veca̱a. Ta ñéhe na da̱ cua̱ha̱n na̱ nu̱ú na̱taca na̱ cán ta na̱sani ndichi na da̱ ma̱hñú na̱ na̱taca cán ta já na̱nda̱ca̱ tu̱hún na̱ da̱ já cáchí na̱ já xi̱hi̱n dá:
7 E, pondo-os no meio deles, perguntaram: Com que poder ou em nome de quem fizestes vós isto?
8 Ta na̱caja Ndióxi̱ ña̱ ná ndicutú nda̱a̱ ínima̱ Pedro xi̱hi̱n ínima̱ yi̱i̱ Ndióxi̱ ña̱ cán quéa̱ na̱casáhá da̱ ndúcú ñehe da tu̱hun nu̱ ná já cáchí da̱ já xi̱hi̱n ná:
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: Autoridades do povo e vós, anciãos,
9 Na̱nda̱ca̱ tu̱hún ndó nde̱he̱ ndaja na̱caja nde̱ na̱ndaja va̱ha nde̱ da̱ na̱saquíhvi̱ sa̱ha̱ cán.
9 se nós hoje somos inquiridos acerca do benefício feito a um enfermo, e do modo como foi curado,
10 Cuni jo̱ho ndó ná ndicani nde̱ sa̱há ña̱ yóho nu̱ ndo̱ ta já ná cuu canda̱a̱ ri ini tócó ndihi ña̱yivi Israel ña̱ mé da̱ta̱a, da̱ cándichi nu̱ ndo̱ yóho na̱ndiva̱ha da xi̱hín ndée̱ Jesucristo, ña̱ ñuu Nazaret. Mé a̱ cán na̱cata caa mé ndó ndi̱ca crúxu̱ cán ta tá na̱ndihi já na̱jánditacu ñahá Ndióxi̱.
10 seja conhecido de vós todos, e de todo o povo de Israel, que em nome de Jesus Cristo, o nazareno, aquele a quem vós crucificastes e a quem Deus ressuscitou dentre os mortos, nesse nome está este aqui, são diante de vós.
11 Ta mé Jesús yóho cúú á ña̱ cáha̱n tu̱hun Ndióxi̱ sa̱ha̱, ña̱ cúú á tátu̱hun yu̱u̱ ndúhu̱, ña̱ na̱candají na̱ cáva̱ha vehe. Ta mé ndó cúú ndó tátu̱hun na̱ cáva̱ha vehe cán, na̱ na̱candají Jesús. Joo viti na̱xi̱nu̱ a̱ cúú á tátu̱hun yu̱u̱ ña̱ íin chága̱ sa̱ha̱ na̱caja Ndióxi̱.
11 Ele é a pedra que foi rejeitada por vós, os edificadores, a qual foi posta como pedra angular.
12 Jáchi̱ ni in túhún toho ña̱yivi ndúu ñuyíví a̱ cúu jáca̱cu mí ña̱ ná a̱ cúhu̱n yó indayá. In túhún Jesucristo quéa̱ na̱chindahá Ndióxi̱ nu̱ yo̱ já ná ca̱cu ndaa ínima̱ yo̱ —na̱cachi Pedro xi̱hi̱n ná.
12 E em nenhum outro há salvação; porque debaixo do céu nenhum outro nome há, dado entre os homens, em que devamos ser salvos.
13 Tá na̱xini na̱ sa̱cua̱ha̱ cán ña̱ co̱ yíhví Pedro ni Juan ndíta da cáha̱n da̱ xi̱hi̱n ná já na̱catóntó na̱ jáchi̱ sa̱ xíni̱ na ña̱ co̱ó tia̱hva da tutu. Ta na̱xini na ña̱ cúú dá da̱ nda̱hví, da̱ na̱xi̱ca xi̱hi̱n Jesús.
13 Então eles, vendo a intrepidez de Pedro e João, e tendo percebido que eram homens iletrados e indoutos, se admiravam; e reconheciam que haviam estado com Jesus.
14 Ta ni co̱ ñéhe̱ íní na̱ sa̱cua̱ha̱ cán cachi na xi̱hi̱n Pedro ña̱ cúú dá da̱ tu̱hún jáchi̱ sa̱ nu̱u̱ táhyí na̱ já va cándichi da̱ na̱ndiva̱ha sa̱ha̱ cán.
14 E vendo em pé com eles o homem que fora curado, nada tinham que dizer em contrário.
15 A̱nda̱ já na̱tavá tóo na da̱ cán já na̱casáhá ndítúhún xi̱hi̱n táhan na.
15 Todavia, mandando-os sair do sinédrio, conferenciaram entre si,
16 Já cáchí na̱ já:
16 dizendo: Que havemos de fazer a estes homens? porque a todos os que habitam em Jerusalém é manifesto que por eles foi feito um sinal notório, e não o podemos negar.
17 Joo cóho̱ jáyi̱hví yó na̱ ná a̱ cáha̱n chága̱ na̱ sa̱ha̱ Jesús nu̱ú ni in túhún toho ga̱ ña̱yivi. Jáchi̱ co̱ cúni̱ yo̱ ña̱ ná ndicui̱ta nuu tu̱hun sa̱ha̱ Jesús —cáchí na̱ ndítúhún xi̱hi̱n táhan na.
17 Mas, para que não se divulgue mais entre o povo, ameacemo-los para que de ora em diante não falem neste nome a homem algum.
18 A̱nda̱ já na̱cana tucu na Pedro xi̱hi̱n Juan ta na̱sahnda na chuun nu̱ ná ña̱ ná a̱ jána̱ha̱ ga̱ na̱ sa̱ha̱ Jesús ta ni ná a̱ cáha̱n ga̱ na̱ qui̱vi̱ Jesús.
18 E, chamando-os, ordenaram-lhes que absolutamente não falassem nem ensinassem em nome de Jesus.
19 A̱nda̱ já na̱nducú ñehe Pedro xi̱hi̱n Juan tu̱hun nu̱ ná já cáchí da̱ já xi̱hi̱n ná:
19 Mas Pedro e João, respondendo, lhes disseram: Julgai vós se é justo diante de Deus ouvir-nos antes a vós do que a Deus;
20 Jáchi̱ a̱ cu̱ú jándacoo nde̱ ca̱ha̱n nde̱ sa̱há ña̱ na̱xini nde̱ xi̱hín sa̱há ña̱ na̱xini jo̱ho nde̱ —cáchí da̱ xi̱hín na̱ sa̱cua̱ha̱ cán.
20 pois nós não podemos deixar de falar das coisas que temos visto e ouvido.
21 A̱nda̱ já na̱ca̱ha̱n cue̱he̱ na̱ sa̱cua̱ha̱ cán xi̱hi̱n dá ña̱ ná a̱ jána̱ha̱ chága̱ da̱ sa̱ha̱ Jesús. Joo tócó ndihi ña̱yivi cája cáhnu na Ndióxi̱ sa̱há ña̱ na̱caja da̱ cán. Ña̱ cán quéa̱ na̱janí ñahá na̱ jáchi̱ co̱ó na̱ñe̱he̱ íní na̱ ndá quia̱hva caja xíxi na xi̱hi̱n dá.
21 Mas eles ainda os ameaçaram mais, e, não achando motivo para os castigar, soltaram-nos, por causa do povo; porque todos glorificavam a Deus pelo que acontecera;
22 Ta mé da̱ na̱ndiva̱ha cán na̱xi̱nu chága̱ da̱ nu̱ú i̱vi̱ jícó cui̱a̱ tá na̱ndiva̱ha sa̱ha̱ dá.
22 pois tinha mais de quarenta anos o homem em quem se operara esta cura milagrosa.
23 Ta tá sa̱ na̱ja̱ni̱ Pedro xi̱hi̱n Juan já na̱quee da cua̱ha̱n da nu̱ú na̱sa̱nduu java ga̱ na̱ cúú cuéntá Jesús cán. Ta já na̱ndicani na nu̱ú na̱ cán ña̱ na̱ca̱ha̱n na̱ sa̱cua̱há nu̱ú ju̱tu̱ xi̱hín na̱ sa̱cua̱há veñu̱hu cán xi̱hi̱n ná.
23 E soltos eles, foram para os seus, e contaram tudo o que lhes haviam dito os principais sacerdotes e os anciãos.
24 Tá na̱xini jo̱ho java ga̱ na̱ cúú cuéntá Jesús cán ña̱ ndícani da nu̱ ná já na̱casáhá tócó ndihi na xíca̱ ta̱hví na̱ nu̱ Ndióxi̱ já cáchí na̱ já:
24 Ao ouvirem isto, levantaram unanimemente a voz a Deus e disseram: Senhor, tu que fizeste o céu, a terra, o mar, e tudo o que neles há;
25 Sa̱nahá ndiva̱ha tá na̱jándicutú nda̱a̱ ndó ínima̱ David, tásáhnu jícó nde̱ xi̱hi̱n ínima̱ yi̱i̱ mé ndó já na̱cachi ndó já xi̱hi̱n dá ta já na̱ca̱hyí da̱:
25 que pelo Espírito Santo, por boca de nosso pai Davi, teu servo, disseste: Por que se enfureceram os gentios, e os povos imaginaram coisas vãs?
26 Tócó ndihi da̱ cómí cuéntá sa̱há ña̱yivi ndúu ñuyíví xi̱hín da̱ sáhndá chuun nu̱ú ñuu na̱ndique táhan na cani táhan na xi̱hi̱n Ndióxi̱.
26 Levantaram-se os reis da terra, e as autoridades ajuntaram-se à uma, contra o Senhor e contra o seu Ungido.
27 ʼTa mé a̱ nda̱a̱ quéa̱ yóho jáchi̱ ini ñuu yóho na̱játaca táhan Herodes xi̱hi̱n Poncio Pilato xi̱hín na̱ tóho̱ xi̱hín na̱ Israel viti. Na̱játaca táhan na caja núu na xi̱hi̱n Jesús, da̱ cúú ja̱hyi yi̱i̱ mé ndó, mé a̱ na̱ca̱xi ndó.
27 Porque verdadeiramente se ajuntaram, nesta cidade, contra o teu santo Servo Jesus, ao qual ungiste, não só Herodes, mas também Pôncio Pilatos com os gentios e os povos de Israel;
28 Joo xi̱hín ña̱ na̱caja na̱ yóho na̱xi̱nu̱ co̱o nu̱ú ña̱ na̱sacu ini mé ndó coo ja̱nda̱ jihna ndiva̱ha jáchi̱ cuu caja ndó tócó ndihi ña̱ cúni̱ ndó caja ndó.
28 para fazerem tudo o que a tua mão e o teu conselho predeterminaram que se fizesse.
29 Ta viti cande̱hé ndo̱, tátá Ndióxi̱ ndá quia̱hva cúni̱ na̱ caja xíxi na xi̱hín nde̱. Ta quia̱hva ndó ña̱ma̱ni̱ ná candeé ini nde̱ ndo̱hó já ná a̱ yíhví nde̱ ca̱ha̱n nde̱ tu̱hun va̱ha sa̱ha̱ mé ndó xi̱hi̱n ndá nu̱ú ña̱yivi na̱cuu jáchi̱ mé nde̱ cúú nde̱ na̱ cája chúun nu̱ ndo̱.
29 Agora pois, ó Senhor, olha para as suas ameaças, e concede aos teus servos que falem com toda a intrepidez a tua palavra,
30 Ta xíca̱ ta̱hví nde̱ nu̱ ndo̱ ña̱ ná cuu ndaja va̱ha nde̱ na̱ quíhvi̱ xi̱hi̱n ndée̱ mé ndó. Ta ná caja ndó ña̱ma̱ni̱ ña̱ ná caja cua̱há nde̱ ña̱ha xitúhún xi̱hín cua̱há ña̱ náhnu ná cuni ña̱yivi ña̱ xi̱hi̱n ndée̱ Jesucristo, ja̱hyi yi̱i̱ mé ndó cája nde̱ tócó ndihi ña̱ yóho —cáchí na̱ xíca̱ ta̱hví na̱ nu̱ Ndióxi̱.
30 enquanto estendes a mão para curar e para que se façam sinais e prodígios pelo nome de teu santo Servo Jesus.
31 Tá na̱ndihi na̱xi̱ca̱ ta̱hví na̱ nu̱ Ndióxi̱ já na̱quiji nuu vehe nu̱ ndúu tútú na̱ cán. Ta já na̱ndicutú nda̱a̱ ínima̱ ndihi na̱ cán xi̱hi̱n ínima̱ yi̱i̱ Ndióxi̱ ta na̱ndindeé ini na ca̱ha̱n na̱ tu̱hun Ndióxi̱ nu̱ú ña̱yivi.
31 E, tendo eles orado, tremeu o lugar em que estavam reunidos; e todos foram cheios do Espírito Santo, e anunciavam com intrepidez a palavra de Deus.
32 Cua̱há ndiva̱ha na̱sa̱cuu na̱ cúú cuéntá Jesús cán joo chí in ji̱ni̱ ndíhi na. Ta ni in túhún na̱ co̱ cájíhnda̱ ña̱ha nu̱ táhan jáchi̱ cáchí na̱: “Ña̱ha tócó ndihí que̱á.”
32 Da multidão dos que criam, era um só o coração e uma só a alma, e ninguém dizia que coisa alguma das que possuía era sua própria, mas todas as coisas lhes eram comuns.
33 Xi̱hi̱n ndée̱ sáhan Ndióxi̱ nu̱ ná cáxi tu̱hun na̱ apóstol ña̱ na̱nditacu tucu Jesús. Ta na̱caja Ndióxi̱ cua̱há ndiva̱ha ña̱ma̱ni̱ xi̱hi̱n tócó ndihi na̱ cúú cuéntá Jesús cán.
33 Com grande poder os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 Ta ni in na co̱ó na̱ndima̱ní ña̱ha nu̱u̱ jáchi̱ na̱ íin ña̱ha nu̱u̱ tátu̱hun vehe á ñúhu̱ na̱ji̱có na̱ ña̱ ta ñéhe na mé jiu̱hún cán
34 Pois não havia entre eles necessitado algum; porque todos os que possuíam terras ou casas, vendendo-as, traziam o preço do que vendiam e o depositavam aos pés dos apóstolos.
35 ta sáhan na ña̱ nu̱ú na̱ apóstol já ná ndicahnda mé ná ña̱ nu̱ú in in na̱ xíní ñúhú a̱.
35 E se repartia a qualquer um que tivesse necessidade.
36 Já na̱caja in da̱ta̱a naní José, da̱ na̱quixi chi̱chi Leví. Ta cúú dá da̱ na̱cacu in isla naní Chipre. Mé da̱ yóho na̱chinúu na̱ apóstol qui̱vi̱ dá naní da̱ Bernabé ta mé tu̱hun yóho cúni̱ cachi a da̱ sáhan tu̱hun ndeé ini ña̱yivi.
36 Então José, cognominado pelos apóstolos Barnabé {que quer dizer, filho de consolação}, levita, natural de Chipre,
37 Ta mé da̱ naní Bernabé yóho na̱ji̱có da̱ ñúhu̱ dá ta já na̱sa̱ha̱n da̱ mé jiu̱hún da̱ cán nu̱ú na̱ apóstol.
37 possuindo um campo, vendeu-o, trouxe o preço e o depositou aos pés dos apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.