Atos 26
Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs VC
1 A̱nda̱ já na̱cachi rey Agripa cán já xi̱hi̱n Pablo:
1 Agripa disse a Paulo: Tens permissão de fazer a tua defesa. Paulo então fez um gesto com a mão e começou a sua justificação:
2 —Cáji̱i̱ íní i̱ ña̱ cuu ndiquehe e̱ sa̱ha̱ mí i̱ nu̱ ndó, rey Agripa jáchi̱ a̱ ju̱ú quia̱hva cua̱há cua̱chi jíquí jácojo na̱ Israel ja̱tá i̱.
2 Julgo-me feliz de poder hoje fazer a minha defesa, na tua presença, ó rei Agripa, de tudo quanto me acusam os judeus,
3 Cáji̱i̱ íní i̱ cáha̱n i̱ nu̱ mé ndó, rey Agripa jáchi̱ cánda̱a̱ va̱ha ini ndó ndaja íin costumbre na̱ Israel. Ta cánda̱a̱ ini ndó ndá ña̱ha quéa̱ ndítúhún táhan nde̱ sa̱ha̱. Sa̱há ña̱ cán quéa̱ xíca̱ ta̱hví i̱ nu̱ ndó ña̱ ná caja ndó ña̱ma̱ni̱ cáhnu coo ini ndó cuni jo̱ho ndó ña̱ ca̱ha̱n i̱ xi̱hi̱n ndo̱ yóho.
3 porque tu conheces perfeitamente os seus costumes e controvérsias. Peço-te, pois, que me ouças com paciência.
4 ʼTócó ndihi na̱ Israel xíni̱ va̱ha na ña̱ na̱caja i̱ tá na̱sa̱cuu u̱ da̱ tacú. Ta a̱nda̱ viti xíni̱ na̱ ye̱he̱ ta xíni̱ na̱ ña̱ na̱caja i̱ ñuu i̱ xi̱hín ñuu Jerusalén.
4 Minha vida, desde a minha primeira juventude, tem decorrido no meio de minha pátria e em Jerusalém, e é conhecida dos judeus.
5 Ta xíni̱ va̱ha na ña̱ ja̱nda̱ yúta̱ i̱ na̱sa̱cuu u̱ ta̱a fariseo ta chí cuu ndicani na nu̱ mé ndó tá cúni̱ na̱. Ta nde̱he̱, na̱ fariseo cúú nde̱ na̱ cája ley Moisés xi̱hín ndinuhu chága̱ ini nde̱ a̱ ju̱ú ga̱ inga na.
5 Sabem eles, desde longa data, e se quiserem poderão testemunhá-lo, que vivi segundo a seita mais rigorosa da nossa religião, isto é, como fariseu.
6 Ta sa̱há ña̱ cándeé cáhnu ini i̱ ña̱ va̱xi qui̱ví jánditacu tucu Ndióxi̱ tócó ndihi na̱ na̱xi̱hi̱ sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱ Israel yóho ñéhe na ye̱he̱ na̱casa̱a̱ na̱ caja vií na̱ sa̱há i̱ nu̱ mé ndó. Ta mé Ndióxi̱ quéa̱ na̱sa̱ha̱n tu̱hun a nu̱ tásáhnu jícó nde̱ ña̱ nditacu tucu ndi̱i.
6 Mas agora sou acusado em juízo, por esperar a promessa que foi feita por Deus a nossos pais,
7 Tócó ndihi ña̱yivi táhan na̱ na̱quixi chi̱chi ndíhu̱xu̱ i̱vi̱ ja̱hyi Israel cán ndáti na cuni na nu̱ú jáxi̱nu̱ co̱o Ndióxi̱ nu̱ú tu̱hun a. Sa̱há ña̱ cán quéa̱ ñuú ta ndiví cája cáhnu na Ndióxi̱. Cande̱hé ndo̱, rey Agripa. Sa̱há ña̱ cándúsa i̱ tá quia̱hva cándúsa na̱ cán sa̱há ña̱ cán quéa̱ jácojo na̱ Israel cua̱chi ja̱tá i̱ viti —na̱cachi Pablo xi̱hi̱n rey Agripa.
7 e a qual as nossas doze tribos esperam alcançar, servindo a Deus noite e dia. Por essa esperança, ó rei, é que sou acusado pelos judeus.
8 A̱nda̱ já na̱ca̱ha̱n Pablo xi̱hi̱n na̱ Israel ndúu cán já:
8 Que pensais vós? É coisa incrível que Deus ressuscite os mortos?
9 A̱nda̱ já na̱cachi tucu Pablo xi̱hi̱n rey Agripa já:
9 Também eu acreditei que devia fazer a maior oposição ao nome de Jesus de Nazaré.
10 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ já na̱caja i̱ ñuu Jerusalén jihna. Ta na̱sa̱ha̱n i̱ na̱xi̱ca̱ i̱ ña̱ma̱ni̱ nu̱ú na̱ sa̱cua̱ha̱ nu̱ú ju̱tu̱ já ná quia̱hva na ña̱ma̱ni̱ nu̱ú i̱ caja i̱ ña̱ yóho. Ta tá na̱ñe̱hé e̱ ña̱ma̱ni̱ já na̱taán cua̱há i̱ na̱ cúú cuéntá Jesús veca̱a. Ta tá na̱sahní ñahá na̱, cáji̱i̱ ini i̱ sa̱há ña̱ cája na já xi̱hi̱n ná.
10 Assim procedi de fato em Jerusalém e tenho encerrado muitos irmãos em cárceres, havendo recebido para isso poder dos sumos sacerdotes; quando os sentenciavam à morte, eu dava a minha plena aprovação.
11 Ta cua̱há tañu na̱caja xíxi i̱ xi̱hi̱n ná ña̱ ná ca̱ha̱n i̱hvi̱ na̱ sa̱ha̱ Jesús, mé a̱ cándeé ini na. Níí cúú veñu̱hu na̱xi̱ca nuu i̱ cája i̱ já xi̱hi̱n ná. Ta ja̱nda̱ ñuu tóho̱ na̱sa̱ha̱n i̱ na̱ndicui̱ta ñee e̱ na̱ jáchi̱ na̱sa̱xo̱jo̱ ndiva̱ha ini i̱ xi̱hi̱n ná.
11 Muitas vezes, perseguindo-os por todas as sinagogas, eu os maltratava para obrigá-los a blasfemar. Enfurecendo-me mais e mais contra eles, eu os perseguia até no estrangeiro.
12 ʼIn tañu na̱ñe̱hé e̱ ña̱ma̱ni̱ nu̱ú na̱ cúú sa̱cua̱ha̱ nu̱ú ju̱tu̱ ñuu Jerusalén ña̱ ná cu̱hu̱n i̱ ñuu Damasco taán i̱ na̱ cúú cuéntá Jesús veca̱a. Sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱quee e̱ cua̱ha̱n i̱.
12 Nesse intuito, fui a Damasco, com poder e comissão dos sumos sacerdotes.
13 Cande̱hé ndó, rey Agripa. Nani xíca i̱ cua̱ha̱n i̱ íchi̱ cán cúú á tátu̱hun ca̱xi̱vi̱ já na̱xini i̱ na̱ndiyi̱hvi̱ ndaa in ñúhu̱ indiví ta yéhe̱ chága̱ ña̱ a̱ ju̱ú ga̱ ca̱ndii. Ta na̱ca̱va̱ nuu a ja̱tá i̱ xi̱hín ja̱tá da̱ cása̱ha̱n xi̱hín i̱ cán.
13 Era meio-dia, ó rei. Eu estava a caminho quando uma luz do céu, mais fulgurante que o sol, brilhou em torno de mim e dos meus companheiros.
14 A̱nda̱ já na̱cu̱yu ndihi nde̱ nu̱ ñúhu̱ ta já na̱xini jo̱ho nde̱ in a̱ cáha̱n tu̱hun hebreo já na̱cachi a já xi̱hín i̱: “Saulo, Saulo ndá cuéntá quéa̱ ndícui̱tún cája xísún xi̱hín i̱. Cande̱hé. Cája xísún xi̱hi̱n mé vún. Ña̱ cáju̱n xi̱hín i̱ cúú á tátu̱hun ña̱ cája ti̱ndi̱qui̱ tá sáni̱ ndaa rí nu̱ póyá”, na̱cachi a̱ cán xi̱hín i̱.
14 Caímos todos nós por terra, e ouvi uma voz que me dizia em língua hebraica: Saulo, Saulo, por que me persegues? Dura coisa te é recalcitrar contra o aguilhão.
15 A̱nda̱ já na̱casáhá ndáca̱ tu̱hún i̱ já cáchí i̱ já: “Yo cúú mé ndó cáha̱n xi̱hín i̱.” A̱nda̱ já na̱nducú ñehe a̱ cán tu̱hun nu̱ú i̱ já na̱cachi a já: “Ye̱he̱ cúú Jesús, mé a̱ xíca nuún cája xísún xi̱hi̱n.
15 Então eu disse: Quem és, Senhor? O Senhor respondeu: Eu sou Jesus, a quem persegues.
16 Ta viti cuáhán ndaco̱o, candichi. Na̱na̱ha̱ i̱ mí i̱ nu̱u̱n já ná caja chúún cuéntá mí i̱ viti já ná ndicanún nu̱ú ña̱yivi ndaja cáa ña̱ na̱xinún viti ta já ná ndicanún nu̱ ná java ga̱ ña̱ha jána̱ha̱ i̱ nu̱u̱n chága̱ chí nu̱u̱.
16 Mas levanta-te e põe-te em pé, pois eu te apareci para te fazer ministro e testemunha das coisas que viste e de outras para as quais hei de manifestar-me a ti.
17 Mí i̱ jáca̱cu u̱ yo̱hó já ná a̱ cáhni na̱ Israel yo̱hó ni na̱ tóho̱ a̱ cáhni na yo̱hó jáchi̱ nu̱ mé na̱ tóho̱ cán chindahá i̱ yo̱hó cu̱hún ca̱hún sa̱há i̱ viti.
17 Escolhi-te do meio do povo e dos pagãos, aos quais agora te envio
18 Ta jána̱hún nu̱ ná ndaja caja na jándicoo na íchi̱ naá ndiva̱ha nu̱ xíca na viti. Jáchi̱ ndítahan nu̱ ná ndicaca na íchi̱ mí i̱ nu̱ yéhe̱ ndiva̱ha. Ta jána̱hún nu̱ ná ña̱ ná a̱ ndíquia̱hva ga̱ na̱ mé ná ndahá tiñáhá sa̱cua̱ha̱. Ña̱ ndítahan caja na quéa̱ ndiquia̱hva na mé ná ndáha̱ Ndióxi̱ ta ná caja na ña̱ cúni̱ mé á. Ta ndítahan candeé ini na ye̱he̱ já ná caja cáhnu ini i̱ sa̱há cua̱chi na. Ta já ná cuu in nduu na xi̱hín na̱ na̱ca̱xi i̱ ñe̱he̱ táhvi̱ ña̱ cúni̱ Ndióxi̱ quia̱hva nu̱ na̱”, na̱cachi Jesús xi̱hín i̱ tá na̱sa̱ha̱n i̱ íchi̱ ñuu Damasco.
18 para abrir-lhes os olhos, a fim de que se convertam das trevas à luz e do poder de Satanás a Deus, para que, pela fé em mim, recebam perdão dos pecados e herança entre os que foram santificados.
19 ʼCande̱hé ndó, rey Agripa. Co̱ó na̱caja sáá ini i̱. Jáchi̱ na̱caja i̱ tá íin na̱sahnda Jesús nu̱ú i̱ caja i̱.
19 Desde então, ó rei, não fui desobediente à visão celestial.
20 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ i̱vi̱ la̱á na̱casáhá cáha̱n i̱ tu̱hun va̱ha sa̱ha̱ Jesús nu̱ú ña̱yivi ñuu Damasco cán. Tá na̱ndihi já na̱quee e̱ na̱sa̱ha̱n i̱ ca̱ha̱n i̱ ña̱ xi̱hín na̱ ndúu ñuu Jerusalén xi̱hín na̱ ndúu ndijáá ñuu estado Judea. Ta ja̱nda̱ xi̱hín na̱ co̱ó na̱quixi chi̱chi Israel na̱ca̱ha̱n i̱ sa̱ha̱ Jesús. Ta na̱cachi i̱ xi̱hi̱n ná ña̱ ndítahan nu̱ ná jándacoo na ña̱ núu cája na ta ná ndicó co̱o na nu̱ Ndióxi̱. Ta ndítahan caja na ña̱ va̱ha já ná na̱ha̱ ña̱ mé a̱ nda̱a̱ táhyí na̱ndiquehe na íchi̱ cuéntá Jesús.
20 Preguei primeiramente aos de Damasco e depois em Jerusalém e por toda a terra da Judéia, e aos pagãos, para que se arrependessem e se convertessem a Deus, fazendo dignas obras correspondentes.
21 Ta sa̱há ña̱ yóho cuití na̱tiin na̱ Israel ye̱he̱ nani ndáca̱a̱n i̱ veñu̱hu cáhnu ñuu Jerusalén ta viti ndúcú na̱ cahní na̱ ye̱he̱.
21 Por isso, os judeus me prenderam no templo e tentaram matar-me.
22 Joo Ndióxi̱ na̱chindeé a̱ ye̱he̱ sa̱há ña̱ cán quéa̱ co̱ó na̱jándihi na sa̱há i̱. Ta a̱nda̱ viti xíca nuu i̱ cáha̱n i̱ tu̱hun Ndióxi̱ nu̱ú ña̱yivi ta co̱ó caja toho a á cúú ná na̱ nda̱hví á cúú ná na̱ íin cua̱há sa̱ha̱. Ta tócó ndihi ña̱ jána̱ha̱ i̱ nu̱ ná co̱ cúú á ña̱ quíxi ji̱ni̱ mí i̱ jáchi̱ cúú á ña̱ na̱cachi na̱ profeta xi̱hín ña̱ na̱cachi Moisés coo.
22 Mas, assistido do socorro de Deus, permaneço vivo até o dia de hoje. Dou testemunho a pequenos e a grandes, nada dizendo senão o que os profetas e Moisés disseram que havia de acontecer,
23 Ta ña̱ na̱cachi na̱ cán quéa̱ va̱xi qui̱ví quixi Jesucristo ñuyíví yóho ta a̱ ju̱ú quia̱hva jándoho na ini a. Ta cahní na̱ ña̱ ta tá na̱ndihi jánditacu tucu a. Ta mé á cacuu ña̱ nu̱ cuítí nditacu nu̱ú tócó ndihi na̱ sa̱ na̱xi̱hi̱. Ta mé á jána̱ha̱ nu̱ú ña̱yivi ndaja cuu ca̱cu ndaa ínima̱ ná co̱ó caja toho a á cúú ná na̱ Israel á cúú ná na̱ tóho̱ —na̱cachi Pablo xi̱hi̱n rey Agripa cán.
23 a saber: que Cristo havia de padecer e seria o primeiro que, pela ressurreição dos mortos, havia de anunciar a luz ao povo judeu e aos pagãos.
24 Tá na̱catáji̱ loho Pablo nu̱ cáha̱n da̱ já na̱cayúhú cóhó Festo nu̱ dá já cáchí da̱ já:
24 Dizendo ele essas coisas em sua defesa, Festo exclamou em alta voz: Estás louco, Paulo! O teu muito saber tira-te o juízo.
25 A̱nda̱ já na̱cachi Pablo já xi̱hi̱n dá:
25 Paulo, então, respondeu: Não estou louco, excelentíssimo Festo, mas digo palavras de verdade e de prudência.
26 Ta xíni̱ va̱ha mé rey Agripa yóho ña̱ cáha̱n i̱ ña̱ nda̱a̱. Ta co̱ yíhví ca̱ha̱n i̱ nu̱ dá jáchi̱ cánda̱a̱ ini i̱ ña̱ xíni̱ va̱ha mé dá ndá sa̱ha̱ cáha̱n i̱ jáchi̱ co̱ cúú á ña̱ha na̱ya̱ha nu̱ú je̱hé.
26 Pois dessas coisas tem conhecimento o rei, em cuja presença falo com franqueza. Sei que nada disso lhe é oculto, porque nenhuma dessas coisas se fez ali ocultamente.
27 Ta viti cachi ndó xi̱hín i̱, rey Agripa á cándúsa ndó ña̱ na̱ca̱ha̱n na̱ profeta sa̱nahá. Cája i̱ cuéntá cándúsa ndó ña̱ na̱cachi na —na̱cachi Pablo.
27 Crês, ó rei, nos profetas? Bem sei que crês!
28 A̱nda̱ já na̱nducú ñehe rey Agripa cán tu̱hun já na̱cachi da xi̱hi̱n Pablo:
28 Disse então Agripa a Paulo: Por pouco não me persuades a fazer-me cristão!
29 A̱nda̱ já na̱cachi Pablo já xi̱hi̱n dá:
29 Respondeu Paulo: Prouvera a Deus que, por pouco e por muito, não somente tu, senão também quantos me ouvem, se fizessem hoje tal qual eu sou... menos estas algemas!
30 Tá na̱ndihi na̱ca̱ha̱n Pablo já na̱nda̱ca̱ ndichi rey Agripa cán xi̱hi̱n Berenice ta na̱nda̱ca̱ ndichi Festo xi̱hi̱n java ga̱ na̱ na̱sa̱nduu coo xi̱hi̱n dá cán.
30 Então o rei, o governador, Berenice e os que estavam sentados com eles se levantaram.
31 Já na̱tavá táhan na ndítúhún na̱ sa̱ha̱ Pablo já cáchí xi̱hi̱n táhan na já:
31 Retirando-se, comentavam uns com os outros: Esse homem não fez coisa que mereça a morte ou prisão.
32 A̱nda̱ já na̱cachi rey Agripa cán já xi̱hi̱n Festo:
32 Agripa ainda disse a Festo: Ele poderia ser solto, se não tivesse apelado para César.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.