Atos 20
Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs ARA
1 Tá sa̱ na̱ndu̱ta̱ ndihi ña̱yivi, na̱ na̱ndiva̱a̱ na̱há cán já na̱cana Pablo tócó ndihi na̱ cúú cuéntá Jesús jáchi̱ cúni̱ da̱ ca̱ha̱n da̱ xi̱hi̱n ná sa̱há java ña̱ha ña̱ ndítahan nu̱ ná caja na. Ta tá na̱ndihi na̱ca̱ha̱n da̱ xi̱hi̱n ná já na̱numi da na̱ ta na̱ndinda̱yí da̱ na̱ já na̱quee da cua̱ha̱n da̱ chí Macedonia.
1 Cessado o tumulto, Paulo mandou chamar os discípulos, e, tendo-os confortado, despediu-se, e partiu para a Macedônia.
2 Níí cúú estado Macedonia cán na̱xi̱ca nuu da sáhan da tu̱hun ndéé ini na̱ cúú cuéntá Jesús xi̱hín tu̱hun cáha̱n da̱. Tá na̱ndihi já na̱quee da cua̱ha̱n da̱ ta na̱xi̱nu̱ da̱ chí estado Grecia.
2 Havendo atravessado aquelas terras, fortalecendo os discípulos com muitas exortações, dirigiu-se para a Grécia,
3 Ta na̱cando̱o da cán ti̱xi u̱ni̱ yo̱o̱. Ta tá ja̱ chá quehe da barco cu̱hu̱n da̱ chí ñundáhyi̱ cuéntá Siria já na̱ñe̱he̱ dá tu̱hun ña̱ sácu ini na̱ Israel cán cahní na̱ da̱. Sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱sacu ini da ña̱ va̱ha chága̱ ná cu̱hu̱n sáhá da̱ já ná ya̱ha tucu da chí Macedonia.
3 onde se demorou três meses. Tendo havido uma conspiração por parte dos judeus contra ele, quando estava para embarcar rumo à Síria, determinou voltar pela Macedônia.
4 Ta ndáca táhan java na̱ cúú cuéntá Jesús cua̱ha̱n na̱ xi̱hi̱n Pablo. Ta na̱ cán cúú na̱ yóho: in da̱ naní Sópater, da̱ ñuu Berea xi̱hín Aristarco xi̱hín Segundo, da̱ ñuu Tesalónica xi̱hín Gayo, da̱ ñuu Derbe xi̱hín Timoteo. Ta tañu na̱ cán cua̱ha̱n ri Tíquico xi̱hi̱n Trófimo, da̱ na̱quixi estado Asia.
4 Acompanharam-no [até à Ásia] Sópatro, de Bereia, filho de Pirro, Aristarco e Secundo, de Tessalônica, Gaio, de Derbe, e Timóteo, bem como Tíquico e Trófimo, da Ásia;
5 Tócó ndihi na̱ ndáca táhan xi̱hi̱n Pablo yóho na̱sa̱ha̱n cuéé na̱ chínu̱u̱ candati na nde̱he̱ ñuu Troas.
5 estes nos precederam, esperando-nos em Trôade.
6 Joo nde̱he̱, da̱ cúú Pablo xi̱hi̱n Lucas tá sa̱ na̱ya̱ha víco̱ tá xíxi na pan ña̱ co̱ cáva̱ táhan yu̱sá na̱xa̱a̱ xi̱hi̱n já na̱ndaa nde̱ barco ñuu Filipos cua̱ha̱n nde̱ chí Troas. Ta ja̱nda̱ qui̱ví u̱hu̱n já na̱ndique táhan nde̱ xi̱hín ndihi na̱ cán. Ta chí na̱cando̱o tóo chága̱ nde̱ u̱sa̱ qui̱vi̱ ñuu Troas cán.
6 Depois dos dias dos pães asmos, navegamos de Filipos e, em cinco dias, fomos ter com eles naquele porto, onde passamos uma semana.
7 Ta qui̱vi̱ domingo na̱taca ndihi nde̱, na̱ cúú cuéntá Jesús ña̱ cuxu nde̱ pan yi̱i̱. Ta sa̱há ña̱ queta Pablo cu̱hu̱n da̱ inga qui̱ví ita̱a̱n sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱jána̱ha̱ cua̱ha̱ dá nu̱ ná ja̱nda̱ quia̱hva na̱xi̱nu̱ java ñu̱u.
7 No primeiro dia da semana, estando nós reunidos com o fim de partir o pão, Paulo, que devia seguir viagem no dia imediato, exortava-os e prolongou o discurso até à meia-noite.
8 Tócó ndihi na̱ cúú cuéntá Jesús cán na̱nditútú nde̱ ndúu nde̱ in vehe cánúu ji̱ní ni̱nu. Ta chí ndíyi̱hvi̱ ndaa nu̱ ndúu nde̱ jáchi̱ cua̱há lámpara cáyi̱.
8 Havia muitas lâmpadas no cenáculo onde estávamos reunidos.
9 Ta ndaja coo in da̱ loho naní Eutico íin coo da ventana xíni̱ jo̱ho da nu̱ cáha̱n Pablo. Joo sa̱há ña̱ cua̱ha̱ cáha̱n Pablo sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱naá ini da̱ loho cán chí na̱qui̱ji̱ da̱. Já na̱ja̱ni̱ dá na̱ndicava da ja̱nda̱ nu̱ ñúhu̱ piso u̱ni̱. Ta tá na̱nuu na̱ cúú cuéntá Jesús cán na̱ndiñehe na da̱ ja̱ndá ndi̱i cúú dá.
9 Um jovem, chamado Êutico, que estava sentado numa janela, adormecendo profundamente durante o prolongado discurso de Paulo, vencido pelo sono, caiu do terceiro andar abaixo e foi levantado morto.
10 A̱nda̱ já na̱nuu Pablo ta na̱jáca̱a da mé dá ja̱tá da̱ loho cán ta na̱numi da da̱ ta já na̱cachi da já xi̱hín na̱ cúú cuéntá Jesús cán:
10 Descendo, porém, Paulo inclinou-se sobre ele e, abraçando-o, disse: Não vos perturbeis, que a vida nele está.
11 A̱nda̱ já na̱ndaa tucu Pablo cua̱ha̱n da̱ vehe piso ni̱nu cán. Já na̱sahnda java da pan yi̱i̱ cán ta na̱xixi na ña̱. A̱nda̱ já na̱ca̱ha̱n chága̱ da̱ xi̱hi̱n ná ja̱nda̱ quia̱hva na̱ti̱vi. Já na̱quee da cua̱ha̱n da̱.
11 Subindo de novo, partiu o pão, e comeu, e ainda lhes falou largamente até ao romper da alva. E, assim, partiu.
12 Ta sa̱há mé da̱ loho, da̱ na̱ndicava cán cáji̱i̱ íní na̱ ndáca va̱ha na da̱ cua̱ha̱n na̱ jáchi̱ na̱nditacu da.
12 Então, conduziram vivo o rapaz e sentiram-se grandemente confortados.
13 Na̱sacu ini Pablo cu̱hu̱n sáhá da̱ a̱nda̱ ñuu Asón. Joo mé nde̱ na̱ndaa nde̱ barco na̱sa̱ha̱n nde̱ mé ñuu cán jáchi̱ ja̱nda̱ cán na̱cando̱o nde̱ ndique táhan nde̱ xi̱hi̱n dá.
13 Nós, porém, prosseguindo, embarcamos e navegamos para Assôs, onde devíamos receber Paulo, porque assim nos fora determinado, devendo ele ir por terra.
14 Ta tá na̱ndique táhan nde̱ ñuu Asón cán xi̱hi̱n dá já na̱ndaa da xi̱hín ndihi nde̱ ini barco. Já na̱quee nde̱ cua̱ha̱n nde̱ ñuu Mitilene.
14 Quando se reuniu conosco em Assôs, recebemo-lo a bordo e fomos a Mitilene;
15 Cása̱ha̱n nde̱ ini barco ta inga qui̱ví ita̱a̱n já na̱ya̱ha nde̱ yati isla Quío ta ja̱nda̱ tá na̱ya̱ha inga tucu qui̱vi̱ já na̱xi̱nu̱ co̱o nde̱ ñuu Samos. Ta na̱quee tucu nde̱ cua̱ha̱n nde̱ ja̱nda̱ quia̱hva na̱xi̱nu̱ co̱o nde̱ ñuu Trogilio. Ta cán na̱ndiquehe ndée̱ nde̱ ta ja̱nda̱ inga qui̱ví ita̱a̱n na̱xi̱nu̱ co̱o nde̱ ñuu Mileto.
15 dali, navegando, no dia seguinte, passamos defronte de Quios, no dia imediato, tocamos em Samos e, um dia depois, chegamos a Mileto.
16 Co̱ cúni̱ Pablo cayáncá da̱ estado Asia sa̱há ña̱ cán quéa̱ co̱ó na̱sa̱ha̱n nde̱ ñuu Efeso. Númi̱ da̱ cu̱hu̱n da̱ ñuu Jerusalén coo da qui̱vi̱ víco̱ Pentecostés jáchi̱ na̱sacu ini da coo da víco̱ cán tá ná quia̱hva Ndióxi̱ ña̱ma̱ni̱ nu̱ dá.
16 Porque Paulo já havia determinado não aportar em Éfeso, não querendo demorar-se na Ásia, porquanto se apressava com o intuito de passar o dia de Pentecostes em Jerusalém, caso lhe fosse possível.
17 Ta nani ndúu nde̱ ñuu Mileto cán já na̱cana Pablo tócó ndihi na̱ sa̱cua̱ha̱ veñu̱hu ñuu Efeso cán já ná quixi na.
17 De Mileto, mandou a Éfeso chamar os presbíteros da igreja.
18 Ta tá sa̱ na̱taca na nu̱ ndúu nde̱ já na̱cachi da já xi̱hi̱n ná:
18 E, quando se encontraram com ele, disse-lhes: Vós bem sabeis como foi que me conduzi entre vós em todo o tempo, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia,
19 Níí tiempo na̱sahi̱in i̱ tañu ndó cán na̱caja chúun i̱ cuéntá Jesucristo, xitoho í. Ta co̱ó na̱ndinehe jícó i̱ mí i̱ sa̱há ña̱ na̱caja i̱. Ta cua̱há tañu na̱sacu u̱ sa̱ha̱ ndo̱. Ta na̱ndoho ini i̱ sa̱há ña̱ cúni̱ na̱ Israel cahní na̱ ye̱he̱.
19 servindo ao Senhor com toda a humildade, lágrimas e provações que, pelas ciladas dos judeus, me sobrevieram,
20 Ta co̱ó na̱jándacoo i̱ cáha̱n i̱ tu̱hun Ndióxi̱ xi̱hi̱n ndo̱ jáchi̱ xíni̱ va̱ha i̱ ña̱ ja̱n cuu chindeé a̱ ndo̱hó. Ta na̱jána̱ha̱ i̱ ndo̱hó nu̱ táhyí ña̱yivi ta jári ini vehe ndó.
20 jamais deixando de vos anunciar coisa alguma proveitosa e de vo-la ensinar publicamente e também de casa em casa,
21 Ta na̱jána̱ha̱ i̱ nu̱ú na̱ Israel xi̱hín nu̱ú na̱ tóho̱ ña̱ ndítahan nu̱ ná ndicó co̱o ini na ta jándacoo na cua̱chi cája na. Ta na̱cachi i̱ xi̱hi̱n ná ña̱ ndítahan candeé ini na Jesucristo, xitoho í.
21 testificando tanto a judeus como a gregos o arrependimento para com Deus e a fé em nosso Senhor Jesus [Cristo].
22 Ta viti cu̱hu̱n i̱ chí ñuu Jerusalén jáchi̱ cúni̱ ínima̱ yi̱i̱ Ndióxi̱ ña̱ ná cu̱hu̱n i̱ cán ta co̱ xíni̱ ndía̱ cuu ndoho i̱ ñuu cán.
22 E, agora, constrangido em meu espírito, vou para Jerusalém, não sabendo o que ali me acontecerá,
23 Ña̱ xíni̱ ndusa i̱ quéa̱ ña̱ na̱ca̱xi tu̱hun ínima̱ yi̱i̱ Ndióxi̱ xi̱hín i̱ ña̱ ndá ñuu na̱cuu nu̱ú cu̱hu̱n i̱ ña̱ jivi i̱ chica̱a̱n ña̱yivi ye̱he̱ veca̱a á jivi i̱ caja xíxi na xi̱hín i̱.
23 senão que o Espírito Santo, de cidade em cidade, me assegura que me esperam cadeias e tribulações.
24 Joo ni in ña̱ yóho co̱ cája toho a nu̱ú i̱. Ta va̱tí ná cahní na̱ ye̱he̱ co̱ yíhví toho i̱. Jáchi̱ ña̱ cúni̱ mí i̱ quéa̱ caji̱i̱ íní i̱ jáxi̱nu̱ co̱o i̱ chuun na̱sa̱ha̱n Jesucristo nu̱ú i̱ caja i̱. Ta ña̱ yóho cúú á cáxi tu̱hun i̱ nu̱ú ña̱yivi tu̱hun va̱ha sa̱ha̱ mé á ta sa̱ha̱ ndá quia̱hva quíhvi̱ ini a ña̱yivi.
24 Porém em nada considero a vida preciosa para mim mesmo, contanto que complete a minha carreira e o ministério que recebi do Senhor Jesus para testemunhar o evangelho da graça de Deus.
25 ʼSa̱ na̱xi̱ca nuu i̱ tañu ndó ta na̱ca̱ha̱n i̱ xi̱hi̱n ndó ña̱ va̱xi qui̱vi̱ cacomí Ndióxi̱ cuéntá sa̱há ña̱yivi. Ta viti xíni̱ va̱ha i̱ ña̱ ni in ndó a̱ cúní ga̱ ndó ye̱he̱.
25 Agora, eu sei que todos vós, em cujo meio passei pregando o reino, não vereis mais o meu rosto.
26 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ cáxi tu̱hun i̱ xi̱hi̱n ndó qui̱vi̱ víti ña̱ co̱ ndójo ga̱ i̱ cua̱chi sa̱ha̱ ndo̱ tá ná jándicoo ndó íchi̱ cuéntá Jesús.
26 Portanto, eu vos protesto, no dia de hoje, que estou limpo do sangue de todos;
27 Jáchi̱ sa̱ na̱ca̱xi tu̱hun i̱ nu̱ ndo̱ tócó ndihi ña̱ sácú ini Ndióxi̱ caja ta co̱ó na̱chije̱hé tu̱hun toho i̱ sa̱há nu̱ ndo̱.
27 porque jamais deixei de vos anunciar todo o desígnio de Deus.
28 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ ndítahan candaa va̱ha ndó mé va ndó ta candaa va̱ha ndó tócó ndihi na̱ cúú cuéntá Jesús ná cuahnu chága̱ na̱ xi̱hín tu̱hun Ndióxi̱. Jáchi̱ mé ínima̱ yi̱i̱ Ndióxi̱ na̱sacu a ndo̱hó ña̱ ná cacomí ndo̱ cuéntá sa̱há na̱ cúú cuéntá mé á jáchi̱ na̱xi̱ta̱ ni̱i̱ mé á sa̱há ndihi na tá na̱xi̱hi̱ a̱ ndi̱ca crúxu̱.
28 Atendei por vós e por todo o rebanho sobre o qual o Espírito Santo vos constituiu bispos, para pastoreardes a igreja de Deus, a qual ele comprou com o seu próprio sangue.
29 Cáha̱n i̱ ña̱ yóho xi̱hi̱n ndo̱ jáchi̱ sa̱ cánda̱a̱ va̱ha ini i̱ ña̱ tá sa̱ ná quee ye̱he̱ cu̱hu̱n i̱ já quixi java ña̱yivi ta cacu ini na jándihi na sa̱há na̱ cúú cuéntá Jesús. Ta tá quia̱hva cája ndiva̱hyí jándihi rí sa̱há ndicachi quia̱hva já cacúni̱ na̱ jándihi na sa̱há na̱ cúú cuéntá Jesús.
29 Eu sei que, depois da minha partida, entre vós penetrarão lobos vorazes, que não pouparão o rebanho.
30 Ta ja̱nda̱ mé tañu mé ndó ja̱n va cana java na ta jána̱ha̱ na̱ ña̱ tu̱hún nu̱ú ña̱yivi. Ta nducú na̱ ndiquehe na na̱ sa̱ cúú cuéntá Jesús cu̱hu̱n na̱ ja̱tá na̱ cán.
30 E que, dentre vós mesmos, se levantarão homens falando coisas pervertidas para arrastar os discípulos atrás deles.
31 Ña̱ cán quéa̱ cuéntá va̱ha coo ndó ná a̱ jándahvi na ndo̱hó. Xíní ñúhú ndicu̱hu̱n ini ndó ña̱ ti̱xi u̱ni̱ cui̱a̱ co̱ó na̱jándacoo i̱ ca̱ha̱n i̱ xi̱hi̱n ndó ndáa̱ quéa̱ ndítahan nu̱ ndó caja ndó. Ta ñuú ta ndiví na̱ca̱ha̱n i̱ xi̱hi̱n ndó sa̱há ña̱ yóho ta chí a̱nda̱ na̱sacu u̱ sa̱ha̱ ndo̱ ña̱ ná caja ndó ña̱ cúni̱ Ndióxi̱.
31 Portanto, vigiai, lembrando-vos de que, por três anos, noite e dia, não cessei de admoestar, com lágrimas, a cada um.
32 ʼViti jándacoo i̱ ndo̱hó, ñani i̱, ndahá Ndióxi̱ jáchi̱ cáchí tu̱hun mé á ña̱ quíhvi̱ ini a tócó ndihi ña̱yivi. Íin ndée̱ Ndióxi̱ caja ndacú a̱ ndo̱hó já ná cuu coo ndó xi̱hi̱n tócó ndihi na̱ na̱ca̱xi mé á caja ña̱ma̱ni̱ xi̱hi̱n.
32 Agora, pois, encomendo-vos ao Senhor e à palavra da sua graça, que tem poder para vos edificar e dar herança entre todos os que são santificados.
33 Ta xíní ñúhú ndicu̱hu̱n ini ndó ña̱ co̱ó na̱ndiava ini i̱ quehe e̱ jiu̱hún á jáhma̱ va̱ha cómí java ga̱ ña̱yivi.
33 De ninguém cobicei prata, nem ouro, nem vestes;
34 Ña̱ na̱caja i̱ quéa̱ na̱caja chúun i̱ xi̱hi̱n ndahá i̱ já ná a̱ ndíma̱ní ña̱ha catacu u̱ ta já ná cuu catacu na̱ xíca xi̱hín i̱.
34 vós mesmos sabeis que estas mãos serviram para o que me era necessário a mim e aos que estavam comigo.
35 Ta níí tiempo na̱jána̱ha̱ i̱ nu̱ ndo̱ ña̱ quia̱hva já ndítahan nu̱ ndó caja chúun ndó já ná coo ña̱ha catacu ndó ta já ná cuu chindeé ndó na̱ ndíma̱ní ña̱ha nu̱u̱. Ndítahan ndicu̱hu̱n ini ndó tu̱hun na̱cachi Jesucristo tá na̱cachi a: “Cáji̱i̱ chága̱ ini na̱ jásá ña̱ha a̱ ju̱ú ga̱ na̱ ñéhe̱ á”, na̱cachi Pablo xi̱hín na̱ sa̱cua̱ha̱ veñu̱hu ñuu Efeso cán.
35 Tenho-vos mostrado em tudo que, trabalhando assim, é mister socorrer os necessitados e recordar as palavras do próprio Senhor Jesus: Mais bem-aventurado é dar que receber.
36 Tá na̱ndihi na̱ca̱ha̱n Pablo já na̱caxítí da̱ já na̱casáhá xíca̱ ta̱hví da̱ nu̱ Ndióxi̱ xi̱hín ndihi na̱ cúú cuéntá Jesús cán.
36 Tendo dito estas coisas, ajoelhando-se, orou com todos eles.
37 Ta tócó ndihi na̱ cán na̱sacu na xi̱hi̱n dá ta na̱numi na da̱ ta já na̱tatí yúhu̱ ná sa̱jóho da ña̱ ndínda̱yí na̱ da̱.
37 Então, houve grande pranto entre todos, e, abraçando afetuosamente a Paulo, o beijavam,
38 Tócó ndihi na na̱cacuéha̱ ini na sa̱ha̱ Pablo jáchi̱ na̱cachi da xi̱hi̱n ná ña̱ a̱ cúní ga̱ na̱ da̱. Tá na̱ndihi já ndáca táhan ndihi na na̱sa̱ha̱n na̱ xi̱hi̱n dá ja̱nda̱ nu̱ú na̱ndaa da barco cán.
38 entristecidos especialmente pela palavra que ele dissera: que não mais veriam o seu rosto. E acompanharam-no até ao navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.