Atos 19

Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ta nani íin Apolos ñuu Corinto cán já na̱ya̱ha Pablo chí yúcu̱ ja̱nda̱ quia̱hva na̱xi̱nu̱ co̱o da ñuu Efeso. Ta cán na̱ndiñe̱he̱ dá java na̱ cúú cuéntá Jesús.
1 Aconteceu que, estando Apolo em Corinto, Paulo, tendo passado pelas regiões mais altas, chegou a Éfeso e, achando ali alguns discípulos,
2 Já na̱nda̱ca̱ tu̱hún da̱ na̱ já na̱cachi da já xi̱hi̱n ná:
2 perguntou-lhes: Recebestes, porventura, o Espírito Santo quando crestes? Ao que lhe responderam: Pelo contrário, nem mesmo ouvimos que existe o Espírito Santo.
3 A̱nda̱ já na̱nda̱ca̱ tu̱hún Pablo na̱ já cáchí da̱ já xi̱hi̱n ná:
3 Então, Paulo perguntou: Em que, pois, fostes batizados? Responderam: No batismo de João.
4 A̱nda̱ já na̱cachi tucu Pablo já xi̱hi̱n ná:
4 Disse-lhes Paulo: João realizou batismo de arrependimento, dizendo ao povo que cresse naquele que vinha depois dele, a saber, em Jesus.
5 Tá na̱xini jo̱ho na̱ cán ña̱ na̱cachi Pablo xi̱hi̱n ná chí i̱vi̱ la̱á na̱candúta̱ ná cuéntá Jesús, mé a̱ cúú xitoho í.
5 Eles, tendo ouvido isto, foram batizados em o nome do Senhor Jesus.
6 Ta tá na̱chojó Pablo ndáha̱ dá ji̱ni̱ ná já na̱xi̱nu̱ ínima̱ yi̱i̱ Ndióxi̱ na̱jándicutú a̱ ini na. A̱nda̱ já na̱casáhá na̱ ndíca̱ha̱n na̱ inga tu̱hun ña̱ co̱ó na̱sa̱tia̱hva na. Ta jáya̱ha na tu̱hun na̱ca̱ha̱n Ndióxi̱ nu̱ú na̱ ndúu cán.
6 E, impondo-lhes Paulo as mãos, veio sobre eles o Espírito Santo; e tanto falavam em línguas como profetizavam.
7 Ta ti̱xi ndihi na̱ cán cúú ná tátu̱hun u̱xu̱ i̱vi̱ ta̱a.
7 Eram, ao todo, uns doze homens.
8 Ta ti̱xi u̱ni̱ yo̱o̱ na̱sahi̱in Pablo ñuu cán sáha̱n da̱ veñu̱hu jána̱ha̱ da̱ sa̱ha̱ Jesús nu̱ú ña̱yivi xi̱hín ndinuhu ini da. Ta jáxi̱nu̱ da̱ ini ña̱yivi ña̱ ná ndi̱hvi na íchi̱ cuéntá Jesús já cuu cacomí mé á cuéntá sa̱ha̱ ná.
8 Durante três meses, Paulo frequentou a sinagoga, onde falava ousadamente, dissertando e persuadindo com respeito ao reino de Deus.
9 Joo java na̱ cán sáá ini na ta co̱ó na̱xeen na candúsa na nu̱ cáha̱n da̱. Ña̱ na̱caja na quéa̱ na̱casáhá cáha̱n núu na sa̱há tu̱hun va̱ha cáha̱n sa̱ha̱ Jesús nu̱ú ña̱yivi. Sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱tavá xóo Pablo na̱ cúú cuéntá Jesús tañu na̱ cán já na̱sa̱ha̱n nda̱ca da na̱ in vehe escuela nu̱ íin in da̱ naní Tiranno ta cán jána̱ha̱ Pablo tu̱hun Ndióxi̱ nu̱ ná ndijáá níí qui̱vi̱.
9 Visto que alguns deles se mostravam empedernidos e descrentes, falando mal do Caminho diante da multidão, Paulo, apartando-se deles, separou os discípulos, passando a discorrer diariamente na escola de Tirano.
10 Já na̱sa̱caja Pablo ti̱xi i̱vi̱ cui̱a̱ ta xi̱hín ña̱ cája da na̱xini jo̱ho ndihi na̱ ndúu estado Asia tu̱hun va̱ha sa̱ha̱ Jesús, xitoho í. Ta na̱ na̱xini jo̱ho tu̱hun Ndióxi̱ cán cúú ná na̱ na̱quixi chi̱chi Israel xi̱hín na̱ tóho̱ viti.
10 Durou isto por espaço de dois anos, dando ensejo a que todos os habitantes da Ásia ouvissem a palavra do Senhor, tanto judeus como gregos.
11 Ta na̱caja Ndióxi̱ ña̱ ná cuu caja Pablo cua̱há ña̱ xitúhún nu̱ú ña̱yivi ndúu cán.
11 E Deus, pelas mãos de Paulo, fazia milagres extraordinários,
12 Jáchi̱ ja̱nda̱ pañito á jáhma̱ ña̱ cáni ndaa Pablo cán ñéhe na ña̱ cua̱ha̱n na̱ ta jácani ndaa na ña̱ na̱ quíhvi̱ xi̱hi̱n á chí ndíva̱ha na. Ta tá ñúhu ínima̱ quini ini na ja̱nda̱ rí cán quéta cua̱ha̱n.
12 a ponto de levarem aos enfermos lenços e aventais do seu uso pessoal, diante dos quais as enfermidades fugiam das suas vítimas, e os espíritos malignos se retiravam.
13 Joo java na̱ Israel, na̱ co̱ cúú cuéntá Jesús xíca nuu na tává na̱ ínima̱ quini ñúhu ini ña̱yivi. Ta ndaja coo na̱sacu ini na caja chúun na qui̱vi̱ Jesús, xitoho í, ña̱ ná tavá na̱ ínima̱ quini. Já na̱cachi na̱ cán já xi̱hín ínima̱ quini ndáca̱a̱n ini ña̱yivi:
13 E alguns judeus, exorcistas ambulantes, tentaram invocar o nome do Senhor Jesus sobre possessos de espíritos malignos, dizendo: Esconjuro-vos por Jesus, a quem Paulo prega.
14 Já na̱caja ndíhu̱sa̱ ja̱hyi in da̱ naní Esceva, da̱ cúú da̱ sa̱cua̱ha̱ nu̱ú ju̱tu̱ veñu̱hu na̱ Israel ndúu ñuu cán.
14 Os que faziam isto eram sete filhos de um judeu chamado Ceva, sumo sacerdote.
15 Joo tá na̱cachi na ña̱ yóho xi̱hi̱n rí quini ñúhu ini in da̱ta̱a já na̱nducú ñehe rí cán tu̱hun nu̱ ná já cáchí ri̱ já:
15 Mas o espírito maligno lhes respondeu: Conheço a Jesus e sei quem é Paulo; mas vós, quem sois?
16 Tá na̱cachi ínima̱ quini cán já chí i̱vi̱ la̱á na̱ndava da̱ta̱a ndáca̱a̱n ínima̱ quini ini cán ja̱ta̱ ndíhu̱sa̱ na̱ cán ta na̱caja xíxi quini da xi̱hi̱n ná jáchi̱ a̱ ju̱ú quia̱hva ndacú da̱. Quini na̱caja da̱ cán xi̱hi̱n ná a̱nda̱ na̱xinu lahla ndihi na ja̱ta̱ véhe ta chí a̱ váha na na̱ndicue̱he̱ na̱ na̱caja ínima̱ quini cán.
16 E o possesso do espírito maligno saltou sobre eles, subjugando a todos, e, de tal modo prevaleceu contra eles, que, desnudos e feridos, fugiram daquela casa.
17 Ta chí na̱canda̱a̱ ini ndihi ña̱yivi ndúu ñuu Efeso cán sa̱há ña̱ na̱ya̱ha yóho va̱tí cúú ná na̱ Israel á cúú ná na̱ tóho̱ na̱ñe̱he̱ ndihi na tu̱hun. Sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱yi̱hví na̱. Ta cua̱ha̱ ná na̱ca̱ha̱n na̱ ña̱ cáhnu cúú qui̱vi̱ Jesús ña̱ cúú xitoho í.
17 Chegou este fato ao conhecimento de todos, assim judeus como gregos habitantes de Éfeso; veio temor sobre todos eles, e o nome do Senhor Jesus era engrandecido.
18 Ta cua̱ha̱ táhan na̱ cándúsa Jesús cán na̱casáhá na̱ náhma̱ na̱ tócó ndihi cua̱chi na̱caja na.
18 Muitos dos que creram vieram confessando e denunciando publicamente as suas próprias obras.
19 Ta cua̱há na̱ na̱sa̱cuu na̱ ta̱jí ñéhe ndihi na libro ña̱ ta̱jí na̱xi̱nu̱ na̱ ta na̱chica̱a̱n ñúhu̱ ná ña̱ nu̱ú ndihi ña̱yivi. Tá na̱ji̱tá na̱ cuéntá sa̱há ya̱hvi tócó ndihi libro na̱ca̱yi̱ cán na̱xi̱nu̱ a̱ tátu̱hun i̱vi̱ jico u̱xu̱ mil jiu̱hu̱n cúxú.
19 Também muitos dos que haviam praticado artes mágicas, reunindo os seus livros, os queimaram diante de todos. Calculados os seus preços, achou-se que montavam a cinquenta mil denários.
20 Já na̱casáhá xíta nuu tu̱hun va̱ha sa̱ha̱ Jesús. Ta náha̱ ña̱ mé a̱ nda̱a̱ íin ndée̱ Jesús caja tócó ndihi ña̱ha.
20 Assim, a palavra do Senhor crescia e prevalecia poderosamente.
21 Tá sa̱ na̱ya̱ha ndihi ña̱ yóho já na̱sacu ini Pablo cu̱hu̱n da̱ coto nihni da estado Macedonia xi̱hi̱n estado Acaya. Já quehe tucu da íchi̱ cu̱hu̱n da̱ ja̱nda̱ Jerusalén. Ta na̱cachi da ña̱ tá sa̱ na̱sa̱ha̱n da̱ ñuu Jerusalén já ya̱ha da cu̱hu̱n da̱ chí ñuu Roma.
21 Cumpridas estas coisas, Paulo resolveu, no seu espírito, ir a Jerusalém, passando pela Macedônia e Acaia, considerando: Depois de haver estado ali, importa-me ver também Roma.
22 Ta mé Pablo yóho na̱chindahá da̱ i̱vi̱ táhan da̱ xíca chíndeé táhan xi̱hi̱n dá ña̱ ná cu̱hu̱n da̱ chí estado Macedonia. Ta da̱ na̱chindahá da̱ cán cúú Timoteo xi̱hi̱n Erasto ta mé Pablo na̱cando̱o tóo chága̱ da̱ estado Asia.
22 Tendo enviado à Macedônia dois daqueles que lhe ministravam, Timóteo e Erasto, permaneceu algum tempo na Ásia.
23 Mé tiempo já a̱ ju̱ú quia̱hva cua̱há ña̱yivi ñuu Efeso na̱ndiva̱a̱ na̱ sa̱há ña̱ na̱ndi̱hvi cua̱há ña̱yivi íchi̱ cuéntá Jesús.
23 Por esse tempo, houve grande alvoroço acerca do Caminho.
24 In da̱ naní Demetrio cúú dá da̱ na̱jándiva̱a̱ na̱ cán. Mé Demetrio yóho cáva̱ha da ti̱ni̱ñu yúú xi̱hín jiu̱hu̱n cúxú ta mé ti̱ni̱ñu yúú cán ndáa tá quia̱hva cáa in veñu̱hu cuéntá Diana, ñá cúú ndióxi̱ cája cáhnu na̱ ñuu cán. Ta a̱ ju̱ú quia̱hva va̱ha cána jiu̱hún na̱ cája chúun xi̱hi̱n dá cán.
24 Pois um ourives, chamado Demétrio, que fazia, de prata, nichos de Diana e que dava muito lucro aos artífices,
25 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ mé Demetrio yóho na̱játaca da tócó ndihi na̱ cája chúun xi̱hi̱n dá ta na̱játaca ri da java ga̱ táhan na cája mé chuun cáva̱ha ti̱ni̱ñu yúú cán. Já na̱cachi da já xi̱hi̱n ná:
25 convocando-os juntamente com outros da mesma profissão, disse-lhes: Senhores, sabeis que deste ofício vem a nossa prosperidade
26 Joo sa̱ xíní ndo̱ ta ñéhe̱ mé ndó tu̱hun sa̱há da̱ naní Pablo. Xíca nuu da cáha̱n da̱ xi̱hín ña̱yivi ña̱ a̱ ju̱ú toho ndióxi̱ cúú ña̱ cáva̱ha ndahá ña̱yivi. Ta sa̱ cua̱há ndiva̱ha ña̱yivi na̱cava da ji̱ni̱. Ta a̱ ju̱ú in túhún ñuu Efeso yóho cuití va jáchi̱ sa̱ na̱candeé da̱ na̱cava da ji̱ní cua̱há na̱ ndúu chí estado Asia viti.
26 e estais vendo e ouvindo que não só em Éfeso, mas em quase toda a Ásia, este Paulo tem persuadido e desencaminhado muita gente, afirmando não serem deuses os que são feitos por mãos humanas.
27 Ta i̱hvi̱ ndiva̱ha cáa ña̱ yóho jáchi̱ cuu ca̱hnu̱ da̱ nu̱ú chuun cája í ta nu̱ cána jiu̱hún yo̱ quéa̱ yóho. Ta ja̱nda̱ veñu̱hu ndióxi̱ yo̱, ñá naní Diana cuu ndihi sa̱ha̱ va̱tí níí cúú cáha̱n va̱ha na sa̱ha̱ veñu̱hu ñá. Joo xi̱hín ña̱ cája Pablo yóho tá xíca nuu da cuu casáhá ña̱yivi ca̱ha̱n núu na sa̱ha̱ Diana ta cuu casáhá na̱ candají na̱ ñá cúú ndióxi̱ yo̱, mé Diana yóho. Ta mé ñá cúú ñá ñá cáhnu ndiva̱ha ta ña̱yivi níí cúú estado Asia yóho xi̱hi̱n ña̱yivi níí cúú ñuyíví cája cáhnu na ña̱ —na̱cachi Demetrio cán xi̱hín java ga̱ da̱ cáva̱ha ti̱ni̱ñu yúú cán.
27 Não somente há o perigo de a nossa profissão cair em descrédito, como também o de o próprio templo da grande deusa, Diana, ser estimado em nada, e ser mesmo destruída a majestade daquela que toda a Ásia e o mundo adoram.
28 Ta tá na̱xini jo̱ho ndihi na̱ cán ña̱ na̱cachi Demetrio chí i̱vi̱ la̱á na̱ja̱a̱ quini na já na̱cayuhú na̱ já na̱cachi na já:
28 Ouvindo isto, encheram-se de furor e clamavam: Grande é a Diana dos efésios!
29 Ta xi̱hín ña̱ yóho tócó ndihi ña̱yivi ñuu cán na̱casáhá na̱ ndíva̱a̱ na̱. Sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱tiin na i̱vi̱ da̱ta̱a, da̱ naní Gayo xi̱hín da̱ naní Aristarco. Ndíví da̱ yóho cúú da̱ da̱ estado Macedonia ta xíca nuu da xi̱hi̱n Pablo. Ta mé ña̱yivi cán na̱tiin na da̱ já ñúhu na da̱ cua̱ha̱n da̱ vehe nu̱ ndítaca ña̱yivi cán.
29 Foi a cidade tomada de confusão, e todos, à uma, arremeteram para o teatro, arrebatando os macedônios Gaio e Aristarco, companheiros de Paulo.
30 Ndúcú Pablo qui̱hvi nuu da tañu ña̱yivi cán ña̱ ca̱ha̱n da̱ xi̱hi̱n ná cúni̱ da̱. Joo na̱ cúú cuéntá Jesús cán co̱ó na̱xeen na ña̱ ná cu̱hu̱n da̱.
30 Querendo este apresentar-se ao povo, não lhe permitiram os discípulos.
31 Ta jári java na̱ jutixia cuéntá estado Asia ndúu cán ta xíní táhan va̱ha xi̱hi̱n Pablo sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱chindahá na̱ chuun nu̱ dá ña̱ ná a̱ quíhvi nuu da ca̱ha̱n da̱ xi̱hín na̱ cán.
31 Também asiarcas, que eram amigos de Paulo, mandaram rogar-lhe que não se arriscasse indo ao teatro.
32 Tañu nu̱ táca ña̱yivi ndíva̱a̱ na̱há cán sa̱ jíin sa̱ jíin ña̱ha cáyuhú na̱ ndúu na. Jáchi̱ cua̱há na̱ na̱taca cán ni co̱ xíni̱ na̱ ndá cuéntá quéa̱ na̱taca na̱ tañu ña̱yivi cua̱ha̱ cán.
32 Uns, pois, gritavam de uma forma; outros, de outra; porque a assembleia caíra em confusão. E, na sua maior parte, nem sabiam por que motivo estavam reunidos.
33 Joo java ña̱yivi ndúu cán na̱ndicani na ndaja cáa ña̱ cúu cán nu̱ú in da̱ naní Alejandro. Ta java na̱ Israel ndúu cán na̱chindahá na̱ Alejandro já ná candichi da ca̱ha̱n da̱ xi̱hín ña̱yivi cán. A̱nda̱ já na̱ndiñehe Alejandro ndáha̱ dá já ná catáji̱ tóo yúhu̱ ná já na̱casáhá ndíquehe da sa̱há na̱ cúú cuéntá Jesús.
33 Então, tiraram Alexandre dentre a multidão, impelindo-o os judeus para a frente. Este, acenando com a mão, queria falar ao povo.
34 Joo tá na̱xini ña̱yivi cán ña̱ cúú Alejandro in da̱ Israel chí i̱vi̱ la̱á na̱casáhá tócó ndihi na̱ cán cáyuhú na̱ já cáchí na̱ já:
34 Quando, porém, reconheceram que ele era judeu, todos, a uma voz, gritaram por espaço de quase duas horas: Grande é a Diana dos efésios!
35 Ta tá sa̱ na̱catáji̱ loho ña̱yivi já na̱casáhá da̱ cúú da̱ cáhyí tutu ñuu cán cáha̱n da̱ xi̱hín ña̱yivi já cáchí da̱ já xi̱hi̱n ná:
35 O escrivão da cidade, tendo apaziguado o povo, disse: Senhores, efésios: quem, porventura, não sabe que a cidade de Éfeso é a guardiã do templo da grande Diana e da imagem que caiu de Júpiter?
36 Ta ni in na a̱ cúu cachi ña̱ cáha̱n i̱ ña̱ tu̱hún sa̱há ña̱ cán quéa̱ caja ndó ña̱ma̱ni̱ catáji̱ ndo̱ ta ndicani va̱ha ini ndó sa̱há ña̱ cúni̱ ndó caja ndó.
36 Ora, não podendo isto ser contraditado, convém que vos mantenhais calmos e nada façais precipitadamente;
37 Jáchi̱ ndíví da̱ ndáca ndó na̱casa̱a̱ ndó yóho co̱ cája cuíhná da̱ veñu̱hu Diana ta ni co̱ cáha̱n núu da sa̱ha̱ ña̱.
37 porque estes homens que aqui trouxestes não são sacrílegos, nem blasfemam contra a nossa deusa.
38 Ta tá co̱ táhán ini Demetrio xi̱hín na̱ cája chúun xi̱hi̱n dá sa̱há ña̱ cája Pablo já ndítahan nu̱ ná cu̱hu̱n na̱ vechúun nu̱ú jutixia ta cán cuu ndiquehe in in na sa̱ha̱ mé ná jáchi̱ sa̱há ña̱ cán ndúu juéxe̱ cán caja vií na̱ sa̱há ña̱yivi.
38 Portanto, se Demétrio e os artífices que o acompanham têm alguma queixa contra alguém, há audiências e procônsules; que se acusem uns aos outros.
39 Joo tá inga ña̱ha quéa̱ cúni̱ ndó caja vií ndó sa̱ha̱, xíní ñúhú nditaca ndihí já ná cuu caja vií yó sa̱há.
39 Mas, se alguma outra coisa pleiteais, será decidida em assembleia regular.
40 Jáchi̱ cája i̱ cuéntá cuu chica̱a̱n na̱ cua̱chi ja̱ta̱ yo̱ sa̱há ña̱ jándicui̱ta í ña̱yivi cani táhan na sa̱ha̱ tócó ndihi ña̱ na̱ya̱ha qui̱ví viti. Jáchi̱ mé a̱ nda̱a̱ co̱ xíni̱ yo̱ ndá tu̱hun nducú ñehé tá ná nda̱ca̱ tu̱hún na̱ mí ndá cuéntá quéa̱ na̱ndiva̱a̱ na̱há yo̱ —na̱cachi da xi̱hi̱n ná.
40 Porque também corremos perigo de que, por hoje, sejamos acusados de sedição, não havendo motivo algum que possamos alegar para justificar este ajuntamento.
41 Tá na̱ndihi na̱cachi da̱ cáhyí tutu cán tu̱hun yóho xi̱hín ña̱yivi cán já na̱jándu̱ta̱ da̱ na̱.
41 E, havendo dito isto, dissolveu a assembleia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.