Atos 17
Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs ARIB
1 Nani xíca Pablo xi̱hi̱n Silas cua̱ha̱n da̱ íchi̱ na̱ya̱ha da chí ñuu naní Anfípolis xi̱hín inga ñuu naní Apolonia a̱nda̱ quia̱hva na̱xi̱nu̱ co̱o na ñuu Tesalónica. Cán na̱sahi̱in veñu̱hu nu̱ tácá na̱ Israel.
1 Tendo passado por Anfípolis e Apolônia, chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga dos judeus.
2 Ta sa̱há ña̱ na̱ca̱an Pablo sáha̱n da̱ veñu̱hu qui̱vi̱ ndíquehe ndée̱ ná sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱qui̱hvi da veñu̱hu cán. Ta ti̱xi u̱ni̱ semana na̱ca̱ha̱n da̱ tu̱hun Ndióxi̱ xi̱hi̱n ná mé qui̱vi̱ ndíquehe ndée̱ ná.
2 Ora, Paulo, segundo o seu costume, foi ter com eles; e por três sábados discutiu com eles as Escrituras,
3 Ta nu̱ libro yi̱i̱ Ndióxi̱ tává Pablo tu̱hun ndícani da nu̱ ná ña̱ ndítahan nu̱ú Jesucristo ndoho ini a. Ta tá sa̱ na̱ndihi na̱xi̱hi̱ a̱ já nditacu a jáchi̱ já cáchí libro yi̱i̱ Ndióxi̱ coo. Já na̱cachi Pablo já xi̱hi̱n ná:
3 expondo e demonstrando que era necessário que o Cristo padecesse e ressuscitasse dentre os mortos; este Jesus que eu vos anuncio, dizia ele, é o Cristo.
4 Ta chí na̱candúsa java na̱ Israel ña̱ na̱cachi Pablo xi̱hi̱n ná. A̱nda̱ já na̱catáhan na xi̱hi̱n Pablo xi̱hi̱n Silas xíca nuu na. Ta cua̱há ri na̱ griego, na̱ sa̱ cája cáhnu Ndióxi̱ ndúu cán na̱candúsa na ña̱ na̱cachi Pablo xi̱hi̱n ná. Ta na̱candúsa ri cua̱há na̱ji̱hí, na̱ íin toní ñúhú ña̱yivi xi̱hi̱n ta na̱ndi̱hvi na íchi̱ cuéntá Jesús.
4 E alguns deles ficaram persuadidos e aderiram a Paulo e Silas, bem como grande multidão de gregos devotos e não poucas mulheres de posição.
5 Joo na̱ Israel, na̱ co̱ cándúsa Jesús na̱casáhá cáhi̱hvi̱ ini na. Sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱játaca na java ta̱a quini, da̱ co̱ó chuun nu̱ xíca nuu mé cáyé cán. Já na̱casáhá na̱ jándini̱hi na ña̱yivi mé ñuu Tesalónica cán. A̱nda̱ já cáti na na̱sa̱ha̱n na̱ vehe in da̱ naní Jasón. Ta xi̱hín ña̱ ndúsa̱ na̱qui̱hvi na vehe da̱ cán ña̱ ndínducú na̱ Pablo xi̱hi̱n Silas ña̱ tavá na̱ da̱ ndíquia̱hva na da̱ nu̱ú na̱ sa̱cua̱ha̱ ñuu cán.
5 Mas os judeus, movidos de inveja, tomando consigo alguns homens maus dentre os vadios e ajuntando o povo, alvoroçavam a cidade e, assaltando a casa de Jáson, os procuravam para entregá-los ao povo.
6 Joo co̱ó na̱ndiñe̱he̱ ná Pablo xi̱hi̱n Silas cán sa̱há ña̱ cán quéa̱ ja̱nda̱ mé Jasón, da̱ xi̱hín ña̱ha vehe cán ñúhu na da̱ xi̱hín java ga̱ na̱ cúú cuéntá Jesús cua̱ha̱n na̱ nu̱ú na̱ jutixia ñuu cán. Tá na̱ndihi já cáyuhú na̱ já cáchí na̱ já xi̱hín na̱ jutixia cán:
6 Porém, não os achando, arrastaram Jáson e alguns irmãos à presença dos magistrados da cidade, clamando: Estes que têm transtornado o mundo chegaram também aqui,
7 Ta da̱ naní Jasón yóho na̱ndiquehe va̱ha da da̱ cán vehe da. Ta xi̱hín ña̱ cája na̱ yóho náha̱ ña̱ co̱ cája na ña̱ sáhndá ley ñuu Roma ta ni co̱ cája cáhnu na da̱ cómí cuéntá sa̱há ñuu Roma. Jáchi̱ mé na̱ yóho xíca na cáha̱n na̱ ña̱ íin inga da̱ cómí cuéntá sa̱há ña̱yivi. Ta cáchí na̱ cúú dá in da̱ naní Jesús —na̱cachi na.
7 os quais Jáson acolheu; e todos eles procedem contra os decretos de César, dizendo haver outro rei, que é Jesus.
8 Tá na̱xini jo̱ho ña̱yivi xi̱hín na̱ jutixia cán ña̱ yóho chí na̱casáhá na̱ ndíva̱a̱ na̱.
8 Assim alvoroçaram a multidão e os magistrados da cidade, que ouviram estas coisas.
9 Joo na̱cha̱hvi Jasón xi̱hín java na̱ cúú cuéntá Jesús cán jiu̱hún nu̱ú na̱ jutixia cán já na̱janí ñahá na̱.
9 Tendo, porém, recebido fiança de Jáson e dos demais, soltaram-nos.
10 Ta tá sa̱ na̱cuaá mé ñuú já na̱chindahá na̱ cúú cuéntá Jesús cán Pablo xi̱hi̱n Silas já ná cu̱hu̱n da̱ chí ñuu Berea. Ta tá na̱xi̱nu̱ co̱o da ñuu Berea cán já na̱ndi̱hvi da veñu̱hu na̱ Israel cán.
10 E logo, de noite, os irmãos enviaram Paulo e Silas para Beréia; tendo eles ali chegado, foram à sinagoga dos judeus.
11 Ta na̱suná chága̱ na̱ Israel cán ínima̱ ná a̱ ju̱ú ga̱ na̱ ndúu ñuu Tesalónica chí cáji̱i̱ íní na̱ na̱ndiquehe na tu̱hun Ndióxi̱. Ta ndijáá níí qui̱vi̱ ndínducú na̱ nu̱ú tu̱hun Ndióxi̱ ña̱ á mé a̱ nda̱a̱ cúú ña̱ jána̱ha̱ Pablo nu̱ ná.
11 Ora, estes eram mais nobres do que os de Tessalônica, porque receberam a palavra com toda avidez, examinando diariamente as Escrituras para ver se estas coisas eram assim.
12 Ta cua̱ha̱ táhan na̱ na̱quixi chi̱chi Israel cán na̱ndiquehe na íchi̱ cuéntá Jesús. Ta cua̱há na̱ji̱hí griego, na̱ tácu̱ ini nación cán xi̱hín cua̱há na̱ta̱a griego na̱ndiquehe na íchi̱ cuéntá Jesús.
12 De sorte que muitos deles creram, bem como bom número de mulheres gregas de alta posição e não poucos homens.
13 Joo tá na̱ñe̱hé na̱ Israel ñuu Tesalónica tu̱hun ña̱ íin Pablo ñuu Berea cáha̱n da̱ tu̱hun Ndióxi̱ nu̱ú ña̱yivi chí i̱vi̱ la̱á na̱sa̱ha̱n na̱ jándini̱hi na ña̱yivi ñuu Berea cán já ná ndicui̱ta na xi̱hi̱n Pablo.
13 Mas, logo que os judeus de Tessalônica souberam que também em Beréia era anunciada por Paulo a palavra de Deus, foram lá agitar e sublevar as multidões.
14 Joo i̱vi̱ la̱á na̱ cúú cuéntá Jesús cán na̱chindahá na̱ Pablo cua̱ha̱n da̱ yati yuhú tañu̱hú nani na̱cando̱o Silas xi̱hi̱n Timoteo ñuu Berea cán.
14 Imediatamente os irmãos fizeram sair a Paulo para que fosse até o mar; mas Silas e Timóteo ficaram ali.
15 Ta java na̱ cúú cuéntá Jesús ndáca na Pablo ta na̱sañehe na da̱ ja̱nda̱ ñuu Atenas. Ta tá na̱ndicó co̱o na̱ cán ñuu Berea já ñéhe na chuun ña̱ ná cu̱hu̱n quíi̱ Silas xi̱hi̱n Timoteo ñuu Atenas ná ndique táhan da xi̱hi̱n Pablo.
15 E os que acompanhavam a Paulo levaram-no até Atenas e, tendo recebido ordem para Silas e Timóteo a fim de que estes fossem ter com ele o mais depressa possível, partiram.
16 Nani ndáti Pablo xi̱nu̱ co̱o Silas xi̱hi̱n Timoteo ñuu Atenas cán já na̱casáhá ndíhi ini da jáchi̱ níí cúú ñuu cán na̱chutú nda̱a̱ xi̱hín cua̱há ti̱ni̱ñu yúú ndícahán ña̱yivi ñuu cán.
16 Enquanto Paulo os esperava em Atenas, revoltava-se nele o seu espírito, vendo a cidade cheia de ídolos.
17 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱casáhá Pablo cáha̱n da̱ tu̱hun Ndióxi̱ xi̱hín na̱ Israel ini veñu̱hu na. Ta quia̱hva já na̱ca̱ha̱n ri da tu̱hun Ndióxi̱ xi̱hín java na̱ tóho̱, na̱ cája cáhnu Ndióxi̱ cán. Ta jári ndijáá níí qui̱vi̱ cáha̱n da̱ tu̱hun Ndióxi̱ xi̱hín ña̱yivi tácá nu̱ú ya̱hvi ñuu cán.
17 Argumentava, portanto, na sinagoga com os judeus e os gregos devotos, e na praça todos os dias com os que se encontravam ali.
18 Ta java ta̱a, da̱ jácuaha íchi̱ cuéntá Epicureos xi̱hín da̱ jácuaha íchi̱ cuéntá Estoicos na̱casáhá ndítúhún na̱ xi̱hi̱n Pablo. Joo java na̱ cán cáchí na̱ sa̱ha̱ Pablo ña̱ cua̱há ndiva̱ha cáha̱n da̱ ta co̱ cánda̱a̱ ini na ndá quéa̱ cáha̱n da̱. Ta java na cáchí na̱ já sa̱ha̱ dá:
18 Ora, alguns filósofos epicureus e estóicos disputavam com ele. Uns diziam: Que quer dizer este paroleiro? E outros: Parece ser pregador de deuses estranhos; pois anunciava a boa nova de Jesus e a ressurreição.
19 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ ndáca na Pablo cua̱ha̱n ná in nu̱ú naní Areópago jáchi̱ cán cúú nu̱ ndítaca ña̱yivi nditúhún na̱. Ta tá na̱xi̱nu̱ co̱o Pablo cán já na̱casáhá ndáca̱ tu̱hún na̱ da̱ já cáchí na̱ já xi̱hi̱n dá:
19 E, tomando-o, o levaram ao Areópago, dizendo: Poderemos nós saber que nova doutrina é essa de que falas?
20 Jáchi̱ sa̱ na̱ñe̱hé nde̱ tu̱hun ña̱ cátóntó ña̱yivi xi̱hín ña̱ jána̱hún nu̱ ná ta viti cúni̱ nde̱ canda̱a̱ ini nde̱ ndía̱ quéa̱ jána̱hún nu̱ ná —na̱cachi na xi̱hi̱n Pablo.
20 Pois tu nos trazes aos ouvidos coisas estranhas; portanto queremos saber o que vem a ser isto.
21 Na̱cachi na já xi̱hi̱n Pablo jáchi̱ tócó ndihi ña̱yivi Atenas xi̱hín na̱ tóho̱ ndúu cán ndijáá níí qui̱vi̱ ndinuhu ini na ndítúhún na̱ ña̱ha sa̱á, ña̱ na̱xini jo̱ho na jána̱ha̱ inga na.
21 Ora, todos os atenienses, como também os estrangeiros que ali residiam, de nenhuma outra coisa se ocupavam senão de contar ou de ouvir a última novidade.
22 A̱nda̱ já na̱candichi Pablo tañu na̱ ndúu mé nu̱ú naní Areópago cán já na̱cachi da já xi̱hi̱n ná:
22 Então Paulo, estando de pé no meio do Areópago, disse: Varões atenienses, em tudo vejo que sois excepcionalmente religiosos;
23 Jáchi̱ tá xíca nuu i̱ ñuu ndó já na̱xini i̱ cua̱há nu̱náa̱ nu̱ cája cáhnu ndó ña̱. Ta nu̱ xíca nuu i̱ cán na̱xini i̱ inga nu̱náa̱. Ta nu̱náa̱ cán ndáa̱ in tu̱hun ta cáchí a̱: “Náa̱ yóho cúú nu̱ ndícahán nde̱ ndióxi̱ co̱ xíni̱ nde̱”, já na̱xini i̱ cáchí a̱. Ta va̱tí co̱ xíni̱ ndó Ndióxi̱ ndícahán ndo̱ cán joo cája cáhnu ndó ña̱. Ta mé Ndióxi̱ cán quéa̱ cúni̱ ca̱ha̱n i̱ sa̱ha̱ nu̱ ndó viti.
23 porque, passando eu e observando os objetos do vosso culto, encontrei também um altar em que estava escrito: AO DEUS DESCONHECIDO. Esse, pois, que vós honrais sem o conhecer, é o que vos anuncio.
24 ʼMé Ndióxi̱ cán quéa̱ na̱cava̱ha ñuyíví xi̱hi̱n tócó ndihi ña̱ha íin ñuyíví yóho. Ta mé á cómí a̱ cuéntá sa̱há indiví xi̱hi̱n ñuyíví. Ta co̱ ndáca̱a̱n toho mé á ini veñu̱hu ña̱ na̱cava̱ha ndahá ña̱yivi.
24 O Deus que fez o mundo e tudo o que nele há, sendo ele Senhor do céu e da terra, não habita em templos feitos por mãos de homens;
25 Ta ni co̱ xíní ñúhú a̱ chindeé ña̱yivi mé á jáchi̱ sa̱ mé á quéa̱ cája ña̱ ná catacu mí. Mé Ndióxi̱ quéa̱ sáhan ta̱chi̱ yó nu̱ yo̱ ta mé á sáhan tócó ndihi ña̱ha nu̱ yo̱.
25 nem tampouco é servido por mãos humanas, como se necessitasse de alguma coisa; pois ele mesmo é quem dá a todos a vida, a respiração e todas as coisas;
26 ʼMé Ndióxi̱ cán na̱cava̱ha in ta̱a nu̱ cuítí. Ta tócó ndihi ña̱yivi ndúu ñuyíví na̱quixi na chi̱chi mé ta̱a, da̱ na̱cava̱ha Ndióxi̱ cán. Tá na̱ndihi já na̱jándicui̱ta nuu Ndióxi̱ ña̱yivi na̱quixi chi̱chi da̱ cán níí cúú ñuyíví já na̱ta̱hnda̱ in in nación canduu a. Ta sa̱ na̱sacu ini Ndióxi̱ ndaja tiempo canduu in in nación ñuyíví yóho ta na̱sacu ini mé á ndáchí coo in in nación.
26 e de um só fez todas as raças dos homens, para habitarem sobre toda a face da terra, determinando-lhes os tempos já dantes ordenados e os limites da sua habitação;
27 Já na̱caja Ndióxi̱ jáchi̱ cúni̱ a̱ ña̱ ná ndinducú ña̱yivi mé á ta já ná ndiñe̱he̱ ná íchi̱ cuéntá mé á. Joo mé a̱ nda̱a̱ yati va íin Ndióxi̱ nu̱ tócó ndihi ña̱yivi.
27 para que buscassem a Deus, se porventura, tateando, o pudessem achar, o qual, todavia, não está longe de cada um de nós;
28 Jáchi̱ mé á cája ña̱ ná catacú ta ná ca̱nda̱ yiquí cu̱ñu í. Sa̱nahá na̱cachi java ta̱a cuéntá mé ndó já: “Cúú yó na̱ vehe Ndióxi̱.”
28 porque nele vivemos, e nos movemos, e existimos; como também alguns dos vossos poetas disseram: Pois dele também somos geração.
29 Joo tá mé a̱ nda̱a̱ cúú yó na̱ vehe Ndióxi̱ co̱ ndítahan ca̱hán yo̱ ña̱ Ndióxi̱ cúú ti̱ni̱ñu yúú ña̱ na̱jándicuchu na xi̱hín jiu̱hu̱n cuáán á xi̱hín jiu̱hu̱n cúxú. Ta ni co̱ ndítahan ca̱hán yo̱ ña̱ Ndióxi̱ cúú ti̱ni̱ñu yúú cáva̱ha ndahá ña̱yivi xi̱hín yu̱u̱. Jáchi̱ ji̱ni̱ mé va na̱ ja̱n cána ña̱ cáva̱ha na.
29 Sendo nós, pois, geração de Deus, não devemos pensar que a divindade seja semelhante ao ouro, ou à prata, ou à pedra esculpida pela arte e imaginação do homem.
30 Jihna na̱sacu ini Ndióxi̱ ña̱ a̱ jándoho toho a ini ña̱yivi sa̱há cua̱chi na̱sa̱caja na jáchi̱ co̱ cánda̱a̱ ini na ña̱ cúni̱ mé á, nduu. Joo viti sáhndá Ndióxi̱ chuun nu̱ tócó ndihi ña̱yivi ña̱ ná ndicó co̱o ini na ta ná a̱ cája cáhnu ga̱ na̱ ti̱ni̱ñu yúú.
30 Mas Deus, não levando em conta os tempos da ignorância, manda agora que todos os homens em todo lugar se arrependam;
31 Jáchi̱ sa̱ na̱sacu Ndióxi̱ in qui̱ví caja vií a̱ sa̱ha̱ tócó ndihi ña̱yivi ndúu ñuyíví yóho. Ta sa̱ na̱ca̱xi mé á Jesús ña̱ caja vií nda̱a̱ mé á sa̱ha̱ ná. Ta na̱jánditacu tucu Ndióxi̱ Jesús tá na̱ndihi na̱xi̱hi̱ a̱. Ta xi̱hín ña̱ yóho na̱na̱ha̱ nu̱ú ña̱yivi ña̱ mé a̱ nda̱a̱ caja vií Jesús sa̱ha̱ ná —na̱cachi Pablo xi̱hín ndihi na̱ cán.
31 porquanto determinou um dia em que com justiça há de julgar o mundo, por meio do varão que para isso ordenou; e disso tem dado certeza a todos, ressuscitando-o dentre os mortos.
32 Tá na̱xini jo̱ho na̱ cán ña̱ cáchí Pablo ña̱ va̱xi qui̱ví nditacu ndi̱i já na̱casáhá java na̱ cán sácu̱ ndaa na da̱. Joo java na cáchí na̱ já xi̱hi̱n dá:
32 Mas quando ouviram falar em ressurreição de mortos, uns escarneciam, e outros diziam: Acerca disso te ouviremos ainda outra vez.
33 A̱nda̱ já na̱quee Pablo nu̱ Areópago cán cua̱ha̱n da̱.
33 Assim Paulo saiu do meio deles.
34 Joo java ña̱yivi, na̱ na̱candúsa ña̱ cáchí da̱ na̱casáhá ndíco̱ na̱ da̱ xíca na. Tañu na̱ cán na̱sa̱ndaca̱a̱n in da̱ naní Dionisio, da̱ cúú táhan na̱ ndítaca Areópago cán. Ta tañu na̱ na̱candúsa cán ndáca̱a̱n ri in ñáñáha̱ naní Dámaris. Ta jári java chága̱ na̱ cándúsa na̱ndi̱hvi na íchi̱ cuéntá Jesús.
34 Todavia, alguns homens aderiram a ele, e creram, entre os quais Dionísio, o areopagita, e uma mulher por nome Dâmaris, e com eles outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.