Atos 15
Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs ARIB
1 Ta ndaja coo mé tiempo já java da̱ta̱a, da̱ na̱quixi chí estado Judea na̱xi̱nu̱ da̱ ñuu Antioquía cán. Ta na̱casáhá na̱ jána̱ha̱ na̱ nu̱ú na̱ cúú cuéntá Jesús ña̱ ndítahan nu̱ ná caja na ña̱ cáchí ley Moisés ña̱ ná chica̱a̱n na̱ marca yiquí cu̱ñu na já ná cuu jáca̱cu Ndióxi̱ na̱.
1 Então alguns que tinham descido da Judéia ensinavam aos irmãos: Se não vos circuncidardes, segundo o rito de Moisés, não podeis ser salvos.
2 Joo Pablo xi̱hín Bernabé na̱casáhá cáni táhan ndeé yúhu̱ dá xi̱hín na̱ Judea cán sa̱há ña̱ yóho. Ta sa̱há ña̱ na̱nditúhún cua̱ha̱ ná sa̱há ña̱ yóho sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱sacu ini na̱ cúú cuéntá Jesús cán chindahá na̱ Pablo xi̱hi̱n Bernabé xi̱hín java ga̱ da̱ cúú cuéntá Jesús ña̱ ná cu̱hu̱n na̱ ñuu Jerusalén já ná nditúhún chága̱ na̱ sa̱há ña̱ yóho xi̱hín na̱ apóstol ta xi̱hín na̱ sa̱cua̱ha̱ cómí cuéntá sa̱há na̱ cúú cuéntá Jesús ndúu Jerusalén cán.
2 Tendo Paulo e Barnabé contenda e não pequena discussão com eles, os irmãos resolveram que Paulo e Barnabé e mais alguns dentre eles subissem a Jerusalém, aos apóstolos e aos anciãos, por causa desta questão.
3 A̱nda̱ já na̱ cúú cuéntá Jesús ndúu Antioquía na̱chindahá na̱ na̱ cán chí na̱quee na cua̱ha̱n na̱. Ta nu̱ xíca na cua̱ha̱n na̱ cán na̱ya̱ha na chí ñundáhyi̱ Fenicia xi̱hi̱n ñundáhyi̱ Samaria. Ta cán na̱ndicani na nu̱ú na̱ cúú cuéntá Jesús ndá quia̱hva na̱ndiquehe na̱ co̱ó na̱quixi chi̱chi Israel íchi̱ cuéntá Jesús ta já na̱jándacoo na costumbre yatá na̱sa̱caja na jihna. Chí na̱caji̱i̱ ndiva̱ha ini na̱ cúú cuéntá Jesús cán tá na̱xini jo̱ho na ña̱ yóho.
3 Eles, pois, sendo acompanhados pela igreja por um trecho do caminho, passavam pela Fenícia e por Samária, contando a conversão dos gentios; e davam grande alegria a todos os irmãos.
4 Tá na̱xi̱nu̱ co̱o Pablo xi̱hín Bernabé xi̱hín java ga̱ na̱ cán ñuu Jerusalén já na̱ndiquehe va̱ha na̱ cúú cuéntá Jesús ndúu ñuu cán na̱. Ta jári na̱ apóstol xi̱hín na̱ sa̱cua̱há veñu̱hu cán na̱ndiquehe va̱ha na na̱. A̱nda̱ já na̱ndicani Pablo nu̱ú na̱ cán tócó ndihi ña̱ náhnu na̱caja Ndióxi̱ xi̱hi̱n dá.
4 E, quando chegaram a Jerusalém, foram recebidos pela igreja e pelos apóstolos e anciãos, e relataram tudo quanto Deus fizera por meio deles.
5 Joo java na̱ fariseo, na̱ sa̱ ndiquehe íchi̱ cuéntá Jesús na̱nda̱ca̱ ndichi na já na̱casáhá cáchí na̱ já:
5 Mas alguns da seita dos fariseus, que tinham crido, levantaram-se dizendo que era necessário circuncidá-los e mandar-lhes observar a lei de Moisés.
6 A̱nda̱ já na̱taca na̱ apóstol xi̱hín na̱ sa̱cua̱ha̱ veñu̱hu ña̱ ná nditúhún na̱ ndaja coo sa̱há ña̱ yóho.
6 Congregaram-se pois os apóstolos e os anciãos para considerar este assunto.
7 Sa̱ na̱nditúhún cua̱há ndiva̱ha na̱ cán sa̱há ña̱ yóho. A̱nda̱ já na̱nda̱ca̱ ndichi Pablo tañu na̱ cán ta já na̱cachi da já:
7 E, havendo grande discussão, levantou-se Pedro e disse-lhes: Irmãos, bem sabeis que já há muito tempo Deus me elegeu dentre vós, para que os gentios ouvissem da minha boca a palavra do evangelho e cressem.
8 Ta mé Ndióxi̱, mé a̱ xíni̱ ndaja cáa ínima̱ in in ña̱yivi, mé a̱ cán quéa̱ na̱jána̱ha̱ nu̱ yo̱ ña̱ ndíquehe va̱ha mé á na̱ tóho̱. Jáchi̱ na̱sa̱ha̱n ínima̱ yi̱i̱ mé á nu̱ ná tá quia̱hva na̱caja xi̱hi̱n mí, na̱ na̱quixi chi̱chi Israel.
8 E Deus, que conhece os corações, testemunhou a favor deles, dando-lhes o Espírito Santo, assim como a nós;
9 Ni in túhún toho í co̱ cúú yo̱ na̱ va̱ha chága̱ a̱ ju̱ú ga̱ inga na nu̱ Ndióxi̱. Jáchi̱ tá quia̱hva na̱ndaja vií Ndióxi̱ mí sa̱há ña̱ cándeé iní Jesucristo quia̱hva já na̱ndaja vií ri a na̱ cán va sa̱há ña̱ cándeé ini na Jesucristo.
9 e não fez distinção alguma entre eles e nós, purificando os seus corações pela fé.
10 Ta viti cúú á tátu̱hun na̱ndindójó ndó ña̱ na̱caja Ndióxi̱ tá na̱chindahá Jesucristo quivi a sa̱há cua̱chí. Ta viti cúni̱ ndó caja ndúsa̱ ndó xi̱hín na̱ tóho̱ yóho ña̱ ná cacu va̱ha na ley Moisés. Ta sa̱ cánda̱a̱ ini ndó ña̱ ni mí ta ni tásáhnu jícó yo̱ a̱ cu̱ú caja í cacu va̱ha í ley cán.
10 Agora, pois, por que tentais a Deus, pondo sobre a cerviz dos discípulos um jugo que nem nossos pais nem nós pudemos suportar?
11 Joo ña̱ cándeé cáhnu iní quéa̱ ña̱ jáca̱cu ma̱ni̱ uun Ndióxi̱ mí sa̱há ña̱ táhvi̱ ini Jesucristo sa̱ha̱ mí. Ta quia̱hva já táhvi̱ ri ini a sa̱há na̱ tóho̱ cán va —na̱cachi Pedro xi̱hi̱n ná.
11 Mas cremos que somos salvos pela graça do Senhor Jesus, do mesmo modo que eles também.
12 Ta xi̱hín ña̱ yóho na̱catáji̱ yúhu̱ tócó ndihi na̱ cán. Ta táa jo̱ho na tá na̱casáhá Pablo xi̱hi̱n Bernabé ndícani da nu̱ ná tócó ndihi ña̱ náhnu xi̱hín ña̱ xitúhún ña̱ na̱sa̱ha̱n Ndióxi̱ ña̱ma̱ni̱ nu̱ dá caja da nu̱ú na̱ co̱ó na̱quixi chi̱chi Israel cán.
12 Então toda a multidão se calou e escutava a Barnabé e a Paulo, que contavam quantos sinais e prodígios Deus havia feito por meio deles entre os gentios.
13 Tá na̱ndihi na̱ca̱ha̱n da̱ cán já na̱casáhá Jacobo cáchí da̱ já:
13 Depois que se calaram, Tiago, tomando a palavra, disse: Irmãos, ouvi-me:
14 Sa̱ na̱ca̱xi tu̱hún Simón, da̱ naní tucu Pedro nu̱ yo̱ tá nu̱ cuítí na̱caja Ndióxi̱ ña̱ma̱ni̱ xi̱hín na̱ tóho̱ ta na̱ca̱xi a na̱ ña̱ ná nduu na ña̱yivi cuéntá mé á.
14 Simão relatou como primeiramente Deus visitou os gentios para tomar dentre eles um povo para o seu Nome.
15 Ta in quia̱hva cáha̱n ña̱ yóho xi̱hín ña̱ na̱ca̱hyí na̱ profeta sa̱nahá tá na̱ca̱hyí na̱ ña̱ na̱cachi Ndióxi̱:
15 E com isto concordam as palavras dos profetas; como está escrito:
16 Tá sa̱ na̱ya̱ha tiempo já ndicó co̱o tucu ú. Ta tá quia̱hva na̱caja cáhnu ña̱yivi ye̱he̱ tá tiempo na̱sa̱comí David cuéntá sa̱há ña̱yivi Israel,
16 Depois disto voltarei, e reedificarei o tabernáculo de Davi, que está caído; reedificarei as suas ruínas, e tornarei a levantá-lo;
17 Caja i̱ já jáchi̱ cúni̱ ña̱ ná ndinducú na̱ tóho̱ ye̱he̱ ña̱ ná cacuu u̱ xitoho tócó ndihi na,
17 para que o resto dos homens busque ao Senhor, sim, todos os gentios, sobre os quais é invocado o meu nome,
18 Ña̱ yóho quéa̱ na̱cachi Ndióxi̱ sa̱nahá ndiva̱ha tá na̱ca̱xi tu̱hun a ndaja coo tiempo viti —na̱cachi Jacobo xi̱hín na̱ cán.
18 diz o Senhor que faz estas coisas, que são conhecidas desde a antiguidade.
19 Já na̱cachi tucu Jacobo já xi̱hi̱n ná:
19 Por isso, julgo que não se deve perturbar aqueles, dentre os gentios, que se convertem a Deus,
20 Joo ña̱ ndítahan caja í quéa̱ ca̱hyí yo̱ in carta ná cu̱hu̱n a̱ nu̱ú na̱ cúú cuéntá Jesús ndúu ñuu Antioquía já ná caja na ña̱ma̱ni̱ ña̱ ná a̱ cáxí na̱ cu̱ñu quíti̱, rí na̱jo̱co̱ ña̱yivi nu̱ú ti̱ni̱ñu yúú. Ta ná a̱ cóo na xi̱hín na̱ co̱ cúú ñájíhí na̱ á yíi̱ ná. Ta coto ná a̱ cáxí na̱ cu̱ñu quíti̱, rí na̱sa̱hnú. Ta coto ná a̱ cáxí na̱ ni̱i̱.
20 mas escrever-lhes que se abstenham das contaminações dos ídolos, da prostituição, do que é sufocado e do sangue.
21 Jáchi̱ ja̱nda̱ sa̱nahá na̱jána̱ha̱ na̱ ña̱ yóho nu̱ú ña̱yivi ndijáá ñuu tá qui̱vi̱ ndíquehe ndée̱ ná tá jána̱ha̱ na̱ ley Moisés nu̱ ná ini veñu̱hu —na̱cachi Jacobo xi̱hi̱n ná.
21 Porque Moisés, desde tempos antigos, tem em cada cidade homens que o preguem, e cada sábado é lido nas sinagogas.
22 A̱nda̱ já na̱ apóstol xi̱hín na̱ sa̱cua̱há veñu̱hu cán xi̱hi̱n tócó ndihi na̱ cúú cuéntá Jesús na̱jándique táhan na tu̱hun na ña̱ ca̱xi na tañu tócó ndihi na̱ cúú cuéntá Jesús cán java da ná cu̱hu̱n ñuu Antioquía xi̱hi̱n Pablo xi̱hín Bernabé. Ta da̱ na̱ca̱xi na cu̱hu̱n cúú Judas, da̱ naní tucu Barsabás xi̱hi̱n Silas. Ndíví da̱ yóho cúú da̱ íin sa̱ha̱ nu̱ú na̱ cúú cuéntá Jesús cán.
22 Então pareceu bem aos apóstolos e aos anciãos com toda a igreja escolher homens dentre eles e enviá-los a Antioquia com Paulo e Barnabé, a saber: Judas, chamado Barsabás, e Silas, homens influentes entre os irmãos.
23 Ta ña̱ yóho cúú tu̱hun ndáa̱ nu̱ carta ñéhe na̱ cán cua̱ha̱n na̱:
23 E por intermédio deles escreveram o seguinte: Os apóstolos e os anciãos, irmãos, aos irmãos dentre os gentios em Antioquia, na Síria e na Cicília, saúde.
24 Sa̱ na̱ñe̱hé nde̱ tu̱hun ña̱ na̱quee java na̱ cúú cuéntá Jesús ñuu yóho na̱sa̱a̱ na̱ chí ja̱n tá co̱ó na̱xi̱ca̱ na̱ ña̱ma̱ni̱ nu̱ú nde̱ cu̱hu̱n na̱. Ta na̱jáqui̱hvi̱ na̱ ndo̱hó ta na̱jájana na ji̱ni̱ ndó xi̱hín tu̱hun cáha̱n na̱ jáchi̱ cáchí na̱ xi̱hi̱n ndó ña̱ ndítahan nu̱ ndó chíca̱a̱n ndó marca yiquí cu̱ñu ndó ta ndítahan cacu va̱ha ndó ley Moisés já ná cuu ca̱cu ndaa ínima̱ ndo̱.
24 Portanto ouvimos que alguns dentre nós, aos quais nada mandamos, vos têm perturbado com palavras, confundindo as vossas almas,
25 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ ñúhu jo̱ho ndihi nde̱ ña̱ ná ca̱xi nde̱ java ñaní já ná catáhan da xi̱hín Pablo xi̱hín Bernabé sa̱a̱ da̱ coto nihni da ndo̱hó.
25 pareceu-nos bem, tendo chegado a um acordo, escolher alguns homens e enviá-los com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 Mé Pablo xi̱hín Bernabé yóho ndúu tia̱hva da quivi da sa̱ha̱ Jesucristo, mé a̱ cúú xitoho í.
26 homens que têm exposto as suas vidas pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Ta chíndahá nde̱ Judas xi̱hi̱n Silas já ná ca̱ha̱n yúhu̱ mé ná xi̱hi̱n ndo̱ já ná ndicani na sa̱ha̱ tócó ndihi ña̱ yóho nu̱ ndo̱.
27 Enviamos portanto Judas e Silas, os quais também por palavra vos anunciarão as mesmas coisas.
28 Mé ínima̱ yi̱i̱ Ndióxi̱ na̱jáca̱ha̱n nde̱he̱ ña̱ co̱ ndítahan nu̱ú nde̱ caja ndúsa̱ nde̱ xi̱hi̱n ndó cacu va̱ha ndó tócó ndihi ña̱ sáhndá ley Moisés. Joo ná ca̱ha̱n nde̱ xi̱hi̱n ndo̱ ndía̱ quéa̱ co̱ ndítahan caja ndó:
28 Porque pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não vos impor maior encargo além destas coisas necessárias:
29 Coto a̱ cáxí ndó cu̱ñu quíti̱, rí na̱jo̱co̱ na̱ nu̱ú ti̱ni̱ñu yúú. Ta coto a̱ cáxí ndo̱ ni̱i̱ ta a̱ cáxí ndó cu̱ñu quíti̱, rí na̱sa̱hnú. Ta coto a̱ cóo ndó xi̱hi̱n ñájíhí á yíi̱ inga na. Tá ná cacu va̱ha ndó tócó ndihi ña̱ yóho já quéa̱ cúú ndó na̱ cája va̱ha. Ña̱ yóho cúú tu̱hun cáha̱n nde̱ xi̱hi̱n ndo̱ ta ná coo Ndióxi̱ xi̱hi̱n ndo̱.” Ña̱ yóho cáchí carta na̱chindahá na̱ nu̱ú na̱ ñuu Antioquía cán.
29 Que vos abstenhais das coisas sacrificadas aos ídolos, e do sangue, e da carne sufocada, e da prostituição; e destas coisas fareis bem de vos guardar. Bem vos vá.
30 A̱nda̱ já na̱quee na̱ cán cua̱ha̱n na̱ ñuu Antioquía. Ta tá na̱xi̱nu̱ na̱ ñuu Antioquía cán já na̱játaca na tócó ndihi na̱ cúú cuéntá Jesús cán já na̱ndiquia̱hva na carta nu̱ ná.
30 Então eles, tendo-se despedido, desceram a Antioquia e, havendo reunido a assembléia, entregaram a carta.
31 Ta tá na̱ndihi na̱cahvi na̱ cúú cuéntá Jesús mé carta já na̱caji̱i̱ ndiva̱ha ini na jáchi̱ na̱ndindeé chága̱ ví ini na na̱caja ña̱ cáchí carta cán.
31 E, quando a leram, alegraram-se pela consolação.
32 Mé Judas xi̱hi̱n Silas cúú da̱ profeta, da̱ jáya̱ha tu̱hun cáha̱n Ndióxi̱ nu̱ú ña̱yivi. Ta xi̱hín ña̱ yóho na̱sa̱ha̱n da̱ cua̱há tu̱hun ndeé ini na̱ cúú cuéntá Jesús.
32 Depois Judas e Silas, que também eram profetas, exortaram os irmãos com muitas palavras e os fortaleceram.
33 Na̱sa̱nduu na cán chá qui̱vi̱ ta chí na̱sacu ini Judas xi̱hi̱n Silas ndicó co̱o da ñuu Jerusalén jáchi̱ cán ndúu na̱ na̱chindahá ñahá ñuu Antioquía. Já na̱ndinda̱yí na̱ cúú cuéntá Jesús da̱ ña̱ ná coo va̱ha da tá cu̱hu̱n da̱ íchi̱.
33 E, tendo-se demorado ali por algum tempo, foram pelos irmãos despedidos em paz, de volta aos que os haviam mandado.
34 Joo na̱sacu ini Silas cando̱o da ñuu Antioquía cán.
34 {Mas pareceu bem a Silas ficar ali.}
35 Ta na̱cando̱o Pablo xi̱hi̱n Bernabé chága̱ qui̱vi̱ ñuu Antioquía cán ta xi̱hín cua̱há java ga̱ na̱ na̱jána̱ha̱ chága̱ na̱ tu̱hun va̱ha sa̱ha̱ Jesús nu̱ú ña̱yivi.
35 Mas Paulo e Barnabé demoraram-se em Antioquia, ensinando e pregando com muitos outros a palavra do Senhor.
36 Tá na̱ya̱ha qui̱vi̱ já na̱cachi Pablo já xi̱hín Bernabé:
36 Decorridos alguns dias, disse Paulo a Barnabé: Tornemos a visitar os irmãos por todas as cidades em que temos anunciado a palavra do Senhor, para ver como vão.
37 Cándúsa Bernabé cu̱hu̱n da̱ joo cúni̱ da̱ candaca tucu da Juan, da̱ cáha̱n na̱ Marcos xi̱hi̱n ña̱ cu̱hu̱n da̱ xi̱hi̱n ná.
37 Ora, Barnabé queria que levassem também a João, chamado Marcos.
38 Joo Pablo na̱ca̱hán da̱ ña̱ va̱ha chága̱ ná a̱ cáñehe na da̱ cu̱hu̱n da̱ xi̱hi̱n ná jáchi̱ na̱jándacoo da na̱ tá na̱xi̱nu̱ na̱ estado Panfilia sa̱há ña̱ co̱ó na̱xeen ga̱ da̱ caca nuu da caja da chuun Ndióxi̱ xi̱hi̱n ná.
38 Mas a Paulo não parecia razoável que tomassem consigo aquele que desde a Panfília se tinha apartado deles e não os tinha acompanhado no trabalho.
39 Na̱nditúhún cua̱ha̱ ná sa̱há ña̱ yóho joo co̱ó na̱ndique táhan tu̱hun na sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱sahnda táhan na. Sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱ñehe Bernabé Marcos cua̱ha̱n xi̱hi̱n dá chí isla Chipre.
39 E houve entre eles tal desavença que se separaram um do outro, e Barnabé, levando consigo a Marcos, navegou para Chipre.
40 Ta na̱ca̱xi Pablo Silas candaca táhan xi̱hi̱n dá. Ta na̱xi̱ca̱ ta̱hví na̱ cúú cuéntá Jesús nu̱ Ndióxi̱ sa̱ha̱ dá ña̱ ná chindeé a̱ da̱ nu̱ú cu̱hu̱n da̱. A̱nda̱ já na̱quee da cua̱ha̱n da̱.
40 Mas Paulo, tendo escolhido a Silas, partiu encomendado pelos irmãos à graça do Senhor.
41 Na̱ya̱ha da chí ñundáhyi̱ Siria xi̱hín ñundáhyi̱ Cilicia ta níí cúú nu̱ú cua̱ha̱n da̱ sáhan da tu̱hun ndeé ini na̱ cúú cuéntá Jesús ña̱ ná candeé chága̱ ini na mé á.
41 E passou pela Síria e Cilícia, fortalecendo as igrejas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.