Atos 14
Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs NAA
1 Tá na̱xi̱nu̱ Pablo xi̱hi̱n Bernabé ñuu Iconio já na̱ndi̱hvi da veñu̱hu nu̱ ndítaca na̱ Israel cán. Ta cán na̱ca̱ha̱n da̱ tu̱hun va̱ha sa̱ha̱ Jesús nu̱ ná. Ta cua̱há ndiva̱ha na̱ Israel xi̱hín na̱ co̱ó na̱quixi chi̱chi Israel na̱candeé ini na Jesús.
1 Em Icônio, Paulo e Barnabé entraram juntos na sinagoga judaica e falaram de tal modo, que veio a crer grande multidão, tanto de judeus como de gregos.
2 Joo java na̱ Israel, na̱ co̱ó na̱candúsa tu̱hun Ndióxi̱ na̱casáhá na̱ cává na̱ ji̱ní ña̱yivi, na̱ co̱ó na̱quixi chi̱chi Israel ña̱ ná ca̱ha̱n núu na sa̱há na̱ cúú cuéntá Jesús.
2 Mas os judeus que não tinham crido incitaram e irritaram os ânimos dos gentios contra os irmãos.
3 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱sa̱nduu nahá chága̱ ví Pablo xi̱hín Bernabé mé ñuu cán. Ta co̱ ná yi̱hví na̱ ca̱ha̱n chága̱ ví na̱ tu̱hun Ndióxi̱ jáchi̱ cándeé ini na Jesús, xitoho na. Ta na̱sa̱ha̱n Ndióxi̱ ndée̱ á nu̱ ná ña̱ ná cuu caja na cua̱há nu̱ú ña̱ náhnu ta xi̱hín ña̱ yóho na̱canda̱a̱ ini ña̱yivi ña̱ mé a̱ nda̱a̱ táhyí quíhvi̱ ini ndusa Ndióxi̱ ña̱yivi.
3 Entretanto, Paulo e Barnabé ficaram bastante tempo em Icônio, falando ousadamente no Senhor, o qual confirmava a palavra da sua graça, concedendo que, por mão deles, se fizessem sinais e prodígios.
4 Joo ña̱yivi ñuu cán na̱casáhá na̱ sáhndá táhan na jáchi̱ java na cua̱ha̱n na̱ ja̱tá na̱ Israel ta java na cua̱ha̱n ja̱tá na̱ apóstol cán.
4 Mas o povo da cidade se dividiu: uns eram pelos judeus; outros, pelos apóstolos.
5 A̱nda̱ já na̱ Israel xi̱hín na̱ co̱ó na̱quixi chi̱chi Israel na̱jándique táhan na tu̱hun na xi̱hín na̱ jutixia ñuu cán ña̱ ndúcú na̱ cana̱há quini na xi̱hi̱n na̱ apóstol ta nducú na̱ cahní na̱ da̱ xi̱hín yu̱u̱.
5 Então surgiu um movimento entre os gentios e os judeus, com o apoio das suas autoridades, para os maltratar e apedrejar.
6 Joo tá na̱canda̱a̱ ini Pablo xi̱hi̱n Bernabé ña̱ sácú ini na̱ cán caja xíxi na xi̱hi̱n dá já na̱xinu da cua̱ha̱n da̱ chí estado Licaonia. Na̱xi̱nu̱ co̱o da ñuu Listra xi̱hín ñuu Derbe xi̱hín java ga̱ ñuu válí ñúhu ndijáá chí cán.
6 Quando Paulo e Barnabé souberam disso, fugiram para Listra e Derbe, cidades da Licaônia, e para as regiões vizinhas,
7 Ta cán na̱ca̱ha̱n ri da tu̱hun va̱ha sa̱ha̱ Jesús nu̱ú ña̱yivi ndúu cán va.
7 onde anunciaram o evangelho.
8 Tá na̱xi̱nu̱ co̱o da ñuu Listra cán já na̱ndique táhan da xi̱hi̱n in da̱ta̱a, da̱ a̱ cu̱ú caca. Ta íin coo da̱ cán jáchi̱ cúú dá da̱ quíhvi̱ sa̱ha̱ ja̱nda̱ tá na̱cacu da cáa da já.
8 Em Listra, costumava estar sentado certo homem aleijado, paralítico desde o seu nascimento, e que nunca tinha conseguido andar.
9 Ta íin coo da̱ quíhvi̱ sa̱ha̱ yóho táa jo̱ho da nu̱ cáha̱n Pablo. A̱nda̱ já na̱ndicoto nihni Pablo nu̱ dá ta cánda̱a̱ ini Pablo ña̱ cuu ndiva̱ha da jáchi̱ cándeé ini da̱ quíhvi̱ cán Ndióxi̱.
9 Esse homem ouviu Paulo falar. Quando Paulo fixou nele os olhos e viu que ele tinha fé para ser curado,
10 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱cayuhú Pablo nu̱ dá já cáchí da̱ já:
10 disse a ele em voz alta: — Levante-se direito sobre os pés! O homem saltou e começou a andar.
11 Tá na̱xini ña̱yivi ñuu cán ña̱ na̱ndaja va̱ha Pablo da̱ cán já na̱casáhá na̱ cán cáyuhú cóhó na̱ mé tu̱hun cáha̱n na̱ ñuu Licaonia, ña̱ co̱ cánda̱a̱ ini Pablo. Já cáchí na̱ já:
11 Quando as multidões viram o que Paulo tinha feito, gritaram em língua licaônica: — Os deuses, em forma de homens, desceram até nós.
12 Na̱cachi na̱ cán ña̱ Bernabé cúú dá in ndióxi̱ naní Júpiter. Ta Pablo cúú dá in ndióxi̱ naní Mercurio cáchí na̱ jáchi̱ mé dá cúú da̱ cáha̱n chága̱.
12 A Barnabé chamavam Júpiter, e a Paulo, Mercúrio, porque este era o principal portador da palavra.
13 Ta da̱ cúú ju̱tu̱ nu̱ú veñu̱hu Júpiter, ña̱ ndáca̱a̱n yuhú ñuu cán ñéhe da ti̱ndi̱qui̱ xi̱hín cua̱há ita jáchi̱ ndúcú ndihi na̱ cán cahní na̱ ti̱ndi̱qui̱ jo̱co̱ na̱ rí nu̱ Pablo xi̱hi̱n nu̱ú Bernabé caja cáhnu na da̱.
13 O sacerdote de Júpiter, cujo templo estava em frente da cidade, trazendo touros e grinaldas para junto dos portões da cidade, queria oferecer um sacrifício juntamente com a multidão.
14 Joo tá na̱canda̱a̱ ini Pablo xi̱hi̱n Bernabé ña̱ ndúcú na̱ cán caja cáhnu na da̱ já na̱ndatá da̱ jáhma̱ dá sa̱há ña̱ co̱ táhán ini da xi̱hín ña̱ cája na. Ta já na̱casáhá na̱ xínu na na̱qui̱hvi na tañu ña̱yivi cán. Ta cáyuhú Pablo já cáchí da̱ já xi̱hi̱n ná:
14 Porém, ouvindo isto, os apóstolos Barnabé e Paulo, rasgando as suas roupas, saltaram para o meio da multidão, gritando:
15 —Cande̱hé ndo̱. A̱ váha toho ña̱ ndúcú ndó caja ndó yóho jáchi̱ ña̱yivi xi̱hi̱n mé va ndó cúú nde̱he̱. Ndá cuéntá quéa̱ cúni̱ ndó caja cáhnu ndó nde̱he̱. Ta chuun va̱xi nde̱ yóho quéa̱ ca̱xi tu̱hun nde̱ xi̱hi̱n ndó tu̱hun va̱ha sa̱ha̱ Jesús. Ta já ndítahan nu̱ ndo̱ jándacoo ndó ña̱ a̱ váha ja̱n. Ta candi̱co̱ ndó Ndióxi̱ tácú, mé á na̱cava̱ha indiví xi̱hín ñuyíví xi̱hi̱n tañu̱hú xi̱hi̱n tócó ndihi ña̱ha ndúu nu̱ú in in ña̱ cán.
15 — Senhores, por que estão fazendo isto? Nós também somos seres humanos como vocês, sujeitos aos mesmos sentimentos, e anunciamos o evangelho a vocês para que se convertam destas coisas vãs ao Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há.
16 A̱nda̱ sa̱nahá na̱jándicoo ndáha̱ Ndióxi̱ ña̱yivi ndijáá nación caja na ndía̱ cúni̱ mé va na caja na.
16 Nas gerações passadas, Deus permitiu que todos os povos andassem nos seus próprios caminhos.
17 Joo níí tiempo na̱jána̱ha̱ Ndióxi̱ yo cúú mé á nu̱ ná jáchi̱ níí tiempo na̱caja va̱ha mé á xi̱hi̱n ná. Mé a̱ chíndahá ja̱vi̱ nu̱ yo̱. Ta mé á cája ña̱ ná cana va̱ha ñundáhyi̱ yo̱. Ta cája mé á ña̱ ná a̱ cáma̱ní ña̱ cuxú já ná caji̱i̱ íní yo̱ —na̱cachi Pablo xi̱hín na̱ cán.
17 Contudo, não deixou de dar testemunho de si mesmo, fazendo o bem, dando a vocês chuvas do céu e estações frutíferas, enchendo o coração de vocês de fartura e de alegria.
18 Ta va̱tí na̱ca̱ha̱n Pablo tu̱hun yóho xi̱hi̱n ná joo i̱hvi̱ ndiva̱ha já na̱cava da ji̱ní ña̱yivi cán ña̱ ná a̱ cáhní na̱ ti̱ndi̱qui̱ jo̱co̱ na̱ nu̱ dá ña̱ caja cáhnu na da̱.
18 Dizendo isto, foi ainda com dificuldade que impediram a multidão de lhes oferecer sacrifícios.
19 Tá na̱ndihi já na̱xi̱nu̱ co̱o java na̱ Israel, na̱ na̱quixi ñuu Antioquía xi̱hín java na̱ na̱quixi chí ñuu Iconio. Já na̱cava na ji̱ní ña̱yivi já na̱ca̱ti na na̱cuun na yu̱u̱ Pablo. Ta tá sa̱ na̱ca̱hán na̱ na̱xi̱hi̱ da̱ já ñúhu na da̱ na̱sa̱ha̱n na̱ na̱jácana na da̱ yuhú ñuu.
19 Entretanto, chegaram judeus de Antioquia e Icônio e, instigando as multidões, apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, dando-o por morto.
20 Joo na̱ cúú cuéntá Jesús na̱taca na ta na̱ca̱va̱ nuu na nu̱ cándúhu̱ Pablo ta já na̱ndaco̱o da já na̱qui̱hvi tucu da ñuu cán. Ta inga qui̱vi̱ ita̱a̱n já na̱quee da xi̱hín Bernabé cua̱ha̱n da̱ ñuu Derbe.
20 Mas, quando os discípulos o rodearam, ele se levantou e entrou na cidade. No dia seguinte, foi com Barnabé para Derbe.
21 Tá na̱xi̱nu̱ co̱o ndíví da̱ cán ñuu Derbe já na̱casáhá da̱ cáxi tu̱hun da nu̱ú ña̱yivi sa̱há Jesús ta cua̱ha̱ ná na̱ndiquehe íchi̱ cuéntá Jesús ñuu cán. A̱nda̱ jáví na̱ndicó co̱o Pablo xi̱hín Bernabé chí ñuu Listra xi̱hín ñuu Iconio já na̱quee da cua̱ha̱n da̱ chí Antioquía.
21 E, tendo anunciado o evangelho naquela cidade e feito muitos discípulos, Paulo e Barnabé voltaram para Listra, Icônio e Antioquia,
22 Ta mé ñuu cán na̱jáca̱ha̱n da̱ na̱ cúú cuéntá Jesús ña̱ ná coo ndacú chága̱ na̱ ta ná a̱ jándacoo na ña̱ cándeé ini na Jesús. Ta na̱cachi da ña̱ já ndusa ndoho ndiva̱ha ini na ja̱nda̱ quia̱hva ná xi̱nu̱ co̱o na cacomí Ndióxi̱ cuéntá sa̱ha̱ ná.
22 fortalecendo o ânimo dos discípulos, exortando-os a permanecerem firmes na fé e mostrando que, através de muitas tribulações, nos importa entrar no Reino de Deus.
23 Tá na̱ndihi já na̱sacu Pablo xi̱hi̱n Bernabé java da̱ sa̱cua̱ha̱ ña̱ ná cacomí da̱ cuéntá sa̱há na̱ cúú cuéntá Jesús in in ñuu cán. Ta tá na̱ndihi na̱xijuhun na ta na̱xi̱ca̱ ta̱hví na̱ nu̱ Ndióxi̱ sa̱ha̱ ná já na̱ndiquia̱hva da na̱ ndáha̱ Ndióxi̱ ña̱ ná candaa mé á na̱ jáchi̱ cándeé ini na mé á.
23 E, promovendo-lhes, em cada igreja, a eleição de presbíteros, depois de orar com jejuns, os encomendaram ao Senhor, em quem haviam crido.
24 Tá na̱ndihi já na̱ya̱ha Pablo xi̱hín Bernabé chí estado Pisidia ja̱nda̱ quia̱hva na̱xi̱nu̱ co̱o na ñundáhyi̱ cuéntá Panfilia.
24 Atravessando a Pisídia, Paulo e Barnabé se dirigiram à Panfília.
25 Ta na̱ca̱ha̱n na̱ tu̱hun va̱ha sa̱ha̱ Jesús nu̱ú ña̱yivi ñuu Perge. A̱nda̱ já na̱quee na cua̱ha̱n na̱ chí ñuu Atalia.
25 E, tendo anunciado a palavra em Perge, foram para Atália
26 Ta ñuu Atalia cán na̱ndaa na barco já na̱ndicó co̱o na chí Antioquía nu̱ú na̱quee na jihna. Jáchi̱ mé cán cúú nu̱ú na̱ndiquia̱hva na da̱ ndáha̱ Ndióxi̱ ña̱ ná caja da chuun mé á. Ta viti sa̱ na̱jándihi da chuun na̱ta̱hnda̱ nu̱ dá cán.
26 e dali navegaram para Antioquia, onde tinham sido recomendados à graça de Deus para a obra que agora tinham terminado.
27 Tá na̱xi̱nu̱ co̱o Pablo xi̱hín Bernabé mé ñuu Antioquía cán já na̱játaca da tócó ndihi na̱ cúú cuéntá Jesús ndúu ñuu cán já na̱ndicani da tócó ndihi ña̱ na̱caja Ndióxi̱ xi̱hi̱n dá. Na̱ndicani da ndá quia̱hva na̱sa̱ha̱n Ndióxi̱ ña̱ma̱ni̱ nu̱ú na̱ co̱ó na̱quixi chi̱chi Israel ña̱ ná ndiquehe na íchi̱ cuéntá mé á.
27 Quando chegaram a Antioquia, reuniram a igreja e relataram tudo o que Deus havia feito com eles e como tinha aberto aos gentios a porta da fé.
28 Ta na̱cando̱o nahá Pablo xi̱hín Bernabé ñuu Antioquía cán xi̱hín na̱ cúú cuéntá Jesús.
28 E permaneceram muito tempo com os discípulos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.