Apocalipse 19
Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs ARA
1 Tá sa̱ na̱ya̱ha tócó ndihi ña̱ yóho já na̱xini jo̱ho i̱ cáha̱n cóhó cua̱há ndiva̱ha ña̱yivi indiví ta já cáchí na̱ já:
1 Depois destas coisas, ouvi no céu uma como grande voz de numerosa multidão, dizendo: Aleluia! A salvação, e a glória, e o poder são do nosso Deus,
2 Jáchi̱ nda̱a̱ cája ndihi mé á ña̱ha tá cája vií a̱ sa̱há ña̱yivi.
2 porquanto verdadeiros e justos são os seus juízos, pois julgou a grande meretriz que corrompia a terra com a sua prostituição e das mãos dela vingou o sangue dos seus servos.
3 Tá na̱ndihi já na̱casáhá tucu na̱ cán cáha̱n na̱ já cáchí na̱ já:
3 Segunda vez disseram: Aleluia! E a sua fumaça sobe pelos séculos dos séculos.
4 Ta ndího̱co̱ co̱mí na̱ sa̱cua̱ha̱ ndúu cán xi̱hín ndíco̱mi̱ mé ña̱ tácú cán na̱caxítí na̱ ja̱nda̱ quia̱hva na̱cani ndaa taan na nu̱ ñúhu̱ ta já na̱caja cáhnu na Ndióxi̱, mé a̱ íin coo nu̱ sáco̱o rey cán. Ta tá cája cáhnu na Ndióxi̱ já cáchí na̱ já:
4 Os vinte e quatro anciãos e os quatro seres viventes prostraram-se e adoraram a Deus, que se acha sentado no trono, dizendo: Amém! Aleluia!
5 Ta ja̱nda̱ nu̱ íin coo Ndióxi̱ cán na̱xini jo̱ho i̱ cáha̱n in a ta já na̱cachi a já:
5 Saiu uma voz do trono, exclamando: Dai louvores ao nosso Deus, todos os seus servos, os que o temeis, os pequenos e os grandes.
6 Tá na̱ndihi já na̱xini jo̱ho tucu u̱ ña̱ tácu̱ tátu̱hun tá cáha̱n cua̱há ndiva̱ha ña̱yivi. Ta tácu̱ ña̱ tátu̱hun tá cáha cúyu ticui̱í tañu cáva̱ ta tácu̱ ña̱ tátu̱hun tá cána tasa. Ta já cáchí na̱ já:
6 Então, ouvi uma como voz de numerosa multidão, como de muitas águas e como de fortes trovões, dizendo: Aleluia! Pois reina o Senhor, nosso Deus, o Todo-Poderoso.
7 Xíní ñúhú cavatá yo̱ ta xíní ñúhú caji̱i̱ ndiva̱ha iní caja cáhnu ndiva̱ha í mé á.
7 Alegremo-nos, exultemos e demos-lhe a glória, porque são chegadas as bodas do Cordeiro, cuja esposa a si mesma já se ataviou,
8 Ta ñe̱he̱ táhvi̱ ná candixi na jahmá va̱ha ndiva̱ha, ña̱ naní lino ta cúú á ña̱ vií ndiva̱ha ta ndató ndíyi̱hvi̱ a̱, cáchí na̱.
8 pois lhe foi dado vestir-se de linho finíssimo, resplandecente e puro. Porque o linho finíssimo são os atos de justiça dos santos.
9 Tá na̱ndihi já na̱cachi mé táto̱ Ndióxi̱ já xi̱hín i̱:
9 Então, me falou o anjo: Escreve: Bem-aventurados aqueles que são chamados à ceia das bodas do Cordeiro. E acrescentou: São estas as verdadeiras palavras de Deus.
10 A̱nda̱ já na̱caxítí i̱ nu̱ táto̱ Ndióxi̱ cán ña̱ ná caja cáhnu i̱ ña̱. Joo já na̱cachi a já xi̱hín i̱:
10 Prostrei-me ante os seus pés para adorá-lo. Ele, porém, me disse: Vê, não faças isso; sou conservo teu e dos teus irmãos que mantêm o testemunho de Jesus; adora a Deus. Pois o testemunho de Jesus é o espírito da profecia.
11 Tá na̱ndihi já na̱xini i̱ na̱nu̱na̱ indiví ta na̱queta in cuáyi̱ yaa. Ta mé a̱ cánúu rí cán naní a̱: mé a̱ co̱ cáva̱ i̱vi̱ joho ini. Ta naní tucu a: ña̱ nda̱a̱. Jáchi̱ nda̱a̱ cája vií a̱ sa̱há ña̱yivi ta nda̱a̱ cája mé á tá quíhvi táhan cáni táhan xi̱hi̱n ná.
11 Vi o céu aberto, e eis um cavalo branco. O seu cavaleiro se chama Fiel e Verdadeiro e julga e peleja com justiça.
12 Ta tá quia̱hva yéhe̱ nu̱ cándaa ñúhu̱ cáyi̱ quia̱hva já yéhe̱ nduchú núú a̱. Ta cándojó cua̱há ndiva̱ha ti̱yi̱vi̱ ji̱ni̱ á. Ta ndáa̱ in qui̱vi̱ taan mé á joo in túhún mé á xíni̱ ndá qui̱vi̱ quéa̱ ndáa̱ taan.
12 Os seus olhos são chama de fogo; na sua cabeça, há muitos diademas; tem um nome escrito que ninguém conhece, senão ele mesmo.
13 Ta na̱ndaxi jáhma̱ mé á xi̱hín ni̱i̱. Ta naní a̱: tu̱hun Ndióxi̱.
13 Está vestido com um manto tinto de sangue, e o seu nome se chama o Verbo de Deus;
14 Ta na̱xini i̱ ndíco̱ in táhndá cáhnu soldado cuéntá indiví ja̱tá cua̱ha̱n na̱ xi̱hi̱n á. Ta ndíxi na jahmá va̱ha ña̱ naní lino. Ta cúú á jahmá yaa ca̱chi̱, ña̱ ndató vií ña̱. Ta in in na̱ cán cánúu cuáyi̱ yaa cása̱ha̱n na̱ xi̱hi̱n á.
14 e seguiam-no os exércitos que há no céu, montando cavalos brancos, com vestiduras de linho finíssimo, branco e puro.
15 Ta yúhu̱ mé á ña̱ cúú tu̱hun Ndióxi̱ cán quéta in yúchu̱ cáni̱ ña̱ je̱e̱n ndiva̱ha. Ta xi̱hi̱n mé yúchu̱ je̱e̱n cán jándicue̱he̱ quini ndiva̱ha mé á ndijáá ña̱yivi ndúu ñuyíví. Ta cahnda ndeé mé á chuun sa̱ha̱ ná. Ta cája vií a̱ sa̱ha̱ ná tá quia̱hva cája da̱ sáni̱ nihni ja̱ta̱ uva ini pila ña̱ ná cu̱hni̱ ri̱. Ta mé Ndióxi̱ cúú á jándoho ndiva̱ha ini ña̱yivi jáchi̱ xójo̱ ndiva̱ha ini mé á xi̱hi̱n ná ta mé á cúú á Ndióxi̱ ña̱ íin ndée̱ caja tócó ndihi ña̱ha.
15 Sai da sua boca uma espada afiada, para com ela ferir as nações; e ele mesmo as regerá com cetro de ferro e, pessoalmente, pisa o lagar do vinho do furor da ira do Deus Todo-Poderoso.
16 Ta ja̱ta̱ jáhma̱ ndíxi mé a̱ cán xi̱hín nu̱ jíhin a ndáa̱ java tu̱hun já cáchí ña̱ já: “Ye̱he̱ cúú rey nu̱ú ndaja táhan rey ta cúú u̱ xitoho nu̱ú na̱ náhnu ndúu ñuyíví”, cáchí a̱.
16 Tem no seu manto e na sua coxa um nome inscrito: Rei dos Reis e Senhor dos Senhores .
17 Tá na̱ndihi já na̱xini i̱ in táto̱ Ndióxi̱ cándichi a ja̱tá ca̱ndii. Ta já na̱cayuhú cóhó a̱ nu̱ú ndijáá laa, rí ndáchí nu̱ táchi̱. Ta já na̱cachi a já xi̱hi̱n ri̱:
17 Então, vi um anjo posto em pé no sol, e clamou com grande voz, falando a todas as aves que voam pelo meio do céu: Vinde, reuni-vos para a grande ceia de Deus,
18 Ta ña̱ caxí ndo̱ cacuu a yiquí cu̱ñu na̱ náhnu, na̱ sáhndá chuun nu̱ú ña̱yivi. Ta caxí ndo̱ yiquí cu̱ñu na̱ cúú sa̱cua̱ha̱ nu̱ soldado xi̱hín yiquí cu̱ñu na̱ ndacú. Ta caxí ndó yiquí cu̱ñu cuáyi̱ xi̱hín yiquí cu̱ñu da̱ cándójó ja̱ta̱ ri̱. Ta caxí ndó yiquí cu̱ñu na̱ xíca núná mé xi̱hín na̱ cómí xitoho cuéntá sa̱ha̱. Ta quia̱hva já caxí ndó yiquí cu̱ñu na̱ va̱lí xi̱hín na̱ náhnu viti —cáchí a̱.
18 para que comais carnes de reis, carnes de comandantes, carnes de poderosos, carnes de cavalos e seus cavaleiros, carnes de todos, quer livres, quer escravos, tanto pequenos como grandes.
19 Tá na̱ndihi já na̱xini i̱ rí cúú quití quini cán na̱taca rí xi̱hín na̱ náhnu, na̱ sáhndá chuun nu̱ú ña̱yivi ndúu ñuyíví ta xi̱hín soldado na̱. Na̱taca na cani táhan na xi̱hi̱n mé a̱ cánúu ja̱ta̱ cuáyi̱ yaa cán xi̱hi̱n soldado mé á.
19 E vi a besta e os reis da terra, com os seus exércitos, congregados para pelejarem contra aquele que estava montado no cavalo e contra o seu exército.
20 Ta na̱tiin mé á quití quini cán xi̱hín da̱ cúú profeta túhún, mé da̱ na̱caja ña̱ xitúhún nu̱ mé rí cúú quití quini cán. Jáchi̱ xi̱hín ña̱ xitúhún na̱sa̱caja mé profeta túhún cán na̱jándahvi da ña̱yivi ta na̱jáca̱ha̱n da̱ na̱ ña̱ ná na̱ni marca mé rí quini cán yiquí cu̱ñu na. Ta já na̱caja cáhnu na tini̱ñu yúú ri̱. Ta na̱xini i̱ na̱jácana tácú Ndióxi̱ mé quití quini cán xi̱hín profeta túhún cán ini indayá, ña̱ cúú tátu̱hun in mi̱ni nu̱ cándaha ñúhu̱ cáyi̱ xi̱hín azufre.
20 Mas a besta foi aprisionada, e com ela o falso profeta que, com os sinais feitos diante dela, seduziu aqueles que receberam a marca da besta e eram os adoradores da sua imagem. Os dois foram lançados vivos dentro do lago de fogo que arde com enxofre.
21 Ta na̱ java ga̱ cán na̱xi̱hi̱ na̱ xi̱hín yúchu̱ cáni̱ ña̱ na̱queta yúhu̱ mé a̱ cánúu ja̱ta̱ cuáyi̱ yaa cán. Ta ndijáá laa na̱taca ndihi rí caxí rí yiquí cu̱ñu na ja̱nda̱ quia̱hva na̱ndiva̱ha ini rí.
21 Os restantes foram mortos com a espada que saía da boca daquele que estava montado no cavalo. E todas as aves se fartaram das suas carnes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.