Apocalipse 18
Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs ACF
1 Tá sa̱ na̱ya̱ha tócó ndihi ña̱ yóho já na̱xini i̱ inga táto̱ Ndióxi̱, ña̱ ndójo chuun cáhnu ta na̱nuu a chí indiví. Ta chí na̱ndiyi̱hvi̱ ndaa ja̱tá ñuyíví xi̱hín quia̱hva yéhe̱ mé táto̱ Ndióxi̱ cán.
1 E depois destas coisas vi descer do céu outro anjo, que tinha grande poder, e a terra foi iluminada com a sua glória.
2 Ta já na̱casáhá cáyuhú cóhó a̱ já cáchí a̱ já:
2 E clamou fortemente com grande voz, dizendo: Caiu, caiu a grande Babilônia, e se tornou morada de demônios, e coito de todo espírito imundo, e coito de toda ave imunda e odiável.
3 Na̱ndihi sa̱há ñuu Babilonia yóho, mé a̱ cúú tátu̱hun in ñáñáha̱ xíca ji̱i̱. Jáchi̱ na̱jáxi̱ni ñá ndaja táhan ña̱yivi ndúu ñuyíví ta na̱jáca̱ha̱n ñá na̱ ña̱ ná caja na tá nu̱ú ña̱ núu ña̱ xíca̱ ini na caja na. Ta mé na̱ ñuu Babilonia ja̱n na̱sa̱ha̱n na̱ ña̱ma̱ni̱ ña̱ ná xi̱nu̱ co̱o ndaja táhan da̱ náhnu sáhndá chuun nu̱ú nación ña̱ ná xi̱nu̱ da̱ ñuu Babilonia ja̱n cu̱ju̱ da̱ xi̱hi̱n ñá xíca ji̱i̱ ja̱n. Ta na̱ cája nda̱hvi̱ ndicuícá na̱ xi̱hi̱n tá nu̱ú ña̱ núu caja ñá jáchi̱ sátá joho ñá ña̱ cuícá ña̱ —cáchí táto̱ Ndióxi̱ cán.
3 Porque todas as nações beberam do vinho da ira da sua fornicação, e os reis da terra fornicaram com ela; e os mercadores da terra se enriqueceram com a abundância de suas delícias.
4 Tá na̱ndihi já na̱xini jo̱ho i̱ inga cáha̱n chí indiví ta já cáchí a̱ já:
4 E ouvi outra voz do céu, que dizia: Sai dela, povo meu, para que não sejas participante dos seus pecados, e para que não incorras nas suas pragas.
5 Jáchi̱ sa̱ na̱cacua̱há ndiva̱ha cua̱chi na ta ja̱nda̱ indiví xínu̱ co̱o cua̱chi na. Ta co̱ ndíndójó Ndióxi̱ sa̱há cua̱chi cája na.
5 Porque já os seus pecados se acumularam até ao céu, e Deus se lembrou das iniqüidades dela.
6 Ta tá quia̱hva na̱caja na̱ ja̱n xi̱hín inga ña̱yivi quia̱hva já ndítahan caja ndó xi̱hi̱n ná viti. Ta ja̱nda̱ i̱vi̱ táhndá chága̱ ví ndicó co̱o ndó caja ndó xi̱hi̱n ná. Ta tá quia̱hva na̱jácoho na̱ ja̱n inga ña̱yivi quia̱hva já i̱vi̱ táhndá chága̱ ví ndítahan quia̱hva ndó nu̱ ná coho na.
6 Tornai-lhe a dar como ela vos tem dado, e retribuí-lhe em dobro conforme as suas obras; no cálice em que vos deu de beber, dai-lhe a ela em dobro.
7 Na̱ndiñehe jícó ndiva̱ha na mé ná sa̱há ña̱ cán quéa̱ ndítahan jándoho ndiva̱ha ndó ini na viti. A̱ ju̱ú quia̱hva na̱nduu cuícá na̱ sa̱há ña̱ cán quéa̱ ndítahan caja xíxi ndó xi̱hi̱n ná viti. Cáhán na̱ ña̱ cahnda na chuun nu̱ú in nación. Ta cáhán na̱ ña̱ a̱ ndóho toho ini na. Ta cáhán na̱ ña̱ co̱ cúú ná tátu̱hun in ñá cuáa̱n.
7 Quanto ela se glorificou, e em delícias esteve, foi-lhe outro tanto de tormento e pranto; porque diz em seu coração: Estou assentada como rainha, e não sou viúva, e não verei o pranto.
8 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ ti̱xi in tála̱á qui̱vi̱ quixi tá nu̱ú ña̱ núu nu̱ ná. Já casáhá quivi na ta cacuéha̱ ndiva̱ha ini na ta xi̱nu̱ jo̱co nu̱ ná. Ta já chica̱a̱n Ndióxi̱ na̱ nu̱ ñúhu̱ cáyi̱ jáchi̱ jándihi Ndióxi̱, xitoho í sa̱ha̱ ná, mé a̱ íin ndée̱ cája tócó ndihi ña̱ha —cáchí a̱.
8 Portanto, num dia virão as suas pragas, a morte, e o pranto, e a fome; e será queimada no fogo; porque é forte o Senhor Deus que a julga.
9 Ta já casáhá cuacu ndijáá rey, na̱ sáhndá chuun nu̱ú ña̱yivi ndúu ñuyíví. Ta ta̱hnda̱ ini na tá ná cuni na ñi̱hma̱ cána ñuu Babilonia cán. Jáchi̱ mé na̱ náhnu yóho na̱qui̱hvi nuu na xi̱hi̱n ñá xíca ji̱i̱ cán ta na̱játiví na̱ jiu̱hún na̱ xi̱hi̱n ña̱.
9 E os reis da terra, que fornicaram com ela, e viveram em delícias, a chorarão, e sobre ela prantearão, quando virem a fumaça do seu incêndio;
10 Ta xícá xícá na̱sa̱candichi na jáchi̱ yíhví na̱ sa̱há ndá quia̱hva quini ndóho ini ñá cúú yuhú nuu ñuu Babilonia cán. Ta já casáhá cáchí mé rey cán já:
10 Estando de longe pelo temor do seu tormento, dizendo: Ai! ai daquela grande cidade de Babilônia, aquela forte cidade! pois em uma hora veio o seu juízo.
11 Ta ndijáá na̱ cája nda̱hvi̱ ndúu ñuyíví cuacu ri na̱ cán va ta ta̱hnda̱ ndiva̱ha ini na sa̱há ñuu Babilonia ja̱n jáchi̱ a̱ cóo ga̱ na̱ cueen ña̱ha ndójo na xínu̱ co̱o na.
11 E sobre ela choram e lamentam os mercadores da terra; porque ninguém mais compra as suas mercadorias:
12 Ta ña̱ sándojo na̱ cán quixi na ji̱có na̱ cúú jiu̱hu̱n cuáán xi̱hín jiu̱hu̱n cúxú xi̱hín yu̱u̱ yahvi ndiva̱ha xi̱hi̱n perla va̱ha xi̱hi̱n jahmá va̱ha ndiva̱ha ña̱ cáva̱ha xi̱hín ya̱hva̱ naní lino xi̱hi̱n jahmá seda xi̱hi̱n jáhma̱ ndíhí tica̱yí xi̱hi̱n jáhma̱ cuáhá ni̱i̱ xi̱hín ndijáá nu̱ú yíto̱ támi sáha̱n xi̱hi̱n ña̱ha cáva̱ha xi̱hi̱n nu̱hu yócó elefante xi̱hi̱n ndijáá yitó yahvi ndiva̱ha xi̱hín ndijáá ña̱ha cáva̱ha xi̱hín ca̱a cuáán xi̱hín ña̱ cáva̱ha xi̱hín ca̱a uun ta jári ña̱ha cáva̱ha xi̱hín yu̱u̱ naní mármol.
12 Mercadorias de ouro, e de prata, e de pedras preciosas, e de pérolas, e de linho fino, e de púrpura, e de seda, e de escarlata; e toda a madeira odorífera, e todo o vaso de marfim, e todo o vaso de madeira preciosíssima, de bronze e de ferro, e de mármore;
13 Ta quia̱hva já sáñehe na canela xínu̱ co̱o na xi̱hín ndijáá ña̱ha támi sáha̱n. Ta ñéhe na ju̱sa xi̱hi̱n mirra xi̱hín perfume viti. Ta quia̱hva já ñéhe ri na vino xi̱hín aceite xi̱hín harina va̱ha xi̱hi̱n trigo. Ta quia̱hva já sáñehe ri na quití xójo xi̱hín ndicachi xi̱hi̱n cuáyi̱ xi̱hín carreta. Ta ja̱nda̱ ña̱yivi xéen na caja chúun nu̱ ná sáñehe na. Ña̱ yóho sándojo na quíxi na joo ni in na a̱ cuéen ga̱ ña̱ha na.
13 E canela, e perfume, e mirra, e incenso, e vinho, e azeite, e flor de farinha, e trigo, e gado, e ovelhas; e cavalos, e carros, e corpos e almas de homens.
14 Ndijáá na̱ cája nda̱hvi̱ cán ca̱ha̱n na̱ xi̱hi̱n ñuu Babilonia cán já cachi na já:
14 E o fruto do desejo da tua alma foi-se de ti; e todas as coisas gostosas e excelentes se foram de ti, e não mais as acharás.
15 Ta na̱ na̱caja nda̱hvi̱ xi̱hi̱n tócó ndihi ña̱ha yóho na̱ndicuícá ndiva̱ha na xi̱hín nda̱hvi̱ na̱caja na xi̱hín na̱ ñuu Babilonia cán. Ta xícá xícá candita na cande̱hé na̱ ñuu Babilonia cán jáchi̱ yíhví na̱ ndoho na tá quia̱hva ndóho ini na̱ cán. Ta cuacu ndiva̱ha na ta ta̱hnda̱ ndiva̱ha ini na.
15 Os mercadores destas coisas, que dela se enriqueceram, estarão de longe, pelo temor do seu tormento, chorando e lamentando,
16 Ta já cáchí na̱ já:
16 E dizendo: Ai, ai daquela grande cidade! que estava vestida de linho fino, de púrpura, de escarlata; e adornada com ouro e pedras preciosas e pérolas! porque numa hora foram assoladas tantas riquezas.
17 Joo in too joho na̱ndihi sa̱ha̱ tócó ndihi ña̱ cuícá na̱sacomí mé ñuu Babilonia ja̱n —na̱cachi na.
17 E todo piloto, e todo o que navega em naus, e todo marinheiro, e todos os que negociam no mar se puseram de longe;
18 Ta tá na̱xini na ndíndita ñi̱hma̱ ña̱ cáyi̱ ñuu cán já na̱cayuhú na̱ já na̱cachi na já:
18 E, vendo a fumaça do seu incêndio, clamaram, dizendo: Que cidade é semelhante a esta grande cidade?
19 Ta xi̱hín ña̱ táhnda̱ ini na na̱chojó na̱ ña̱ yácá ji̱ni̱ ná. Ta na̱casáhá sácu ndiva̱ha na já cáyuhú na̱ já cáchí na̱ já:
19 E lançaram pó sobre as suas cabeças, e clamaram, chorando, e lamentando, e dizendo: Ai, ai daquela grande cidade! na qual todos os que tinham naus no mar se enriqueceram em razão da sua opulência; porque numa hora foi assolada.
20 Ta ndítahan caji̱i̱ ini na̱ ndúu indiví sa̱há ña̱ na̱ndoho ñuu cáhnu yóho. Ta quia̱hva já ndítahan caji̱i̱ ri ini ndijáá na̱ cúú cuéntá Ndióxi̱ xi̱hín na̱ cúú apóstol xi̱hín na̱ cúú profeta. Jáchi̱ xi̱hín ña̱ na̱caja Ndióxi̱ xi̱hín ñuu Babilonia yóho na̱ndiquehe a cuéntá sa̱há ña̱ núu na̱caja mé na̱ cán xi̱hi̱n ndó, na̱ cúú cuéntá Ndióxi̱.
20 Alegra-te sobre ela, ó céu, e vós, santos apóstolos e profetas; porque já Deus julgou a vossa causa quanto a ela.
21 Tá na̱ndihi já na̱xini i̱ in táto̱ Ndióxi̱, ña̱ íin cua̱ha̱ ndée̱. Ndíñehe a in yu̱u̱ cáhnu ña̱ cúú á tátu̱hun in yu̱ú yo̱jó. Ta na̱jácana a ña̱ ini tañu̱hú ta já na̱cachi a já:
21 E um forte anjo levantou uma pedra como uma grande mó, e lançou-a no mar, dizendo: Com igual ímpeto será lançada babilônia, aquela grande cidade, e não será jamais achada.
22 Ta ni música a̱ tácu̱ ga̱ mé ñuu ja̱n ta ni a̱ cáha ga̱ arpa ni tóyo̱ó ni trompeta. Ta ni in ga̱ ña̱yivi a̱ cája chúun ga̱ ñuu ja̱n jáchi̱ ni in túhún toho nda̱hvi̱ a̱ cája na. Ta ni a̱ tácu̱ ga̱ yu̱ú yo̱jó ña̱ ndíco na̱ji̱hí.
22 E em ti não se ouvirá mais a voz de harpistas, e de músicos, e de flautistas, e de trombeteiros, e nenhum artífice de arte alguma se achará mais em ti; e ruído de mó em ti não se ouvirá mais;
23 Ta ja̱nda̱ ni in íti̱ loho a̱ túu̱n ga̱ ñuu ja̱n. Ta ni a̱ cáha̱n ga̱ ña̱yivi vicó tánda̱ha̱ jáchi̱ co̱ó ga̱ ña̱ ja̱n coo. Jáchi̱ na̱ na̱ji̱có ña̱ha cán na̱sa̱cuu na na̱ náhnu ndúu ñuyíví ta na̱jándahvi na ndaja táhan ña̱yivi ndúu ñuyíví xi̱hín ña̱ ta̱jí na̱caja na —cáchí táto̱ Ndióxi̱.
23 E luz de candeia não mais luzirá em ti, e voz de esposo e de esposa não mais em ti se ouvirá; porque os teus mercadores eram os grandes da terra; porque todas as nações foram enganadas pelas tuas feitiçarias.
24 Ta ndoho ini na jáchi̱ mé ña̱yivi ñuu Babilonia ja̱n na̱sahní na̱ na̱ profeta xi̱hín na̱ cúú cuéntá Jesús ta a̱nda̱ cua̱há ña̱yivi ndijáá ñuu ñuyíví na̱sahní ñahá na̱.
24 E nela se achou o sangue dos profetas, e dos santos, e de todos os que foram mortos na terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.