Apocalipse 17
Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs VC
1 In táhan ndíhu̱sa̱ táto̱ Ndióxi̱ ña̱ cáñee in táhan u̱sa̱ co̱ho̱ ndáha̱ cán na̱xi̱nu̱ a̱ nu̱ú i̱ já na̱cachi a já xi̱hín i̱:
1 Veio, então, um dos sete Anjos que tinham as sete taças e falou comigo: Vem, e eu te mostrarei a condenação da grande meretriz, que se assenta à beira das muitas águas,
2 Tócó ndihi na̱ cúú rey ndúu ñuyíví yóho na̱qui̱ji̱ na̱ xi̱hi̱n ñá cán. Na̱jáxi̱ni ñá tócó ndihi ña̱yivi ñuyíví xi̱hín ña̱ núu na̱caja ñá tá na̱qui̱ji̱ ñá xi̱hín na̱ co̱ cúú yíi̱ ña̱ —na̱cachi táto̱ Ndióxi̱ cán xi̱hín i̱.
2 com a qual se contaminaram os reis da terra. Ela inebriou os habitantes da terra com o vinho da sua luxúria.
3 A̱nda̱ já na̱caja ínima̱ yi̱i̱ Ndióxi̱ xi̱hín i̱ ña̱ ndáca táto̱ Ndióxi̱ ye̱he̱ na̱sa̱ha̱n i̱ yucú íchí xi̱hi̱n á. Ta cán na̱xini i̱ in ñáñáha̱ cánúu ja̱tá in quití quini, rí cuáhá. Ta níí cúú rí na̱cacutú xi̱hín tu̱hun quini ña̱ cána̱há xi̱hi̱n Ndióxi̱. Ta na̱xini i̱ íin u̱sa̱ yiquí jíní ri̱ xi̱hín u̱xu̱ ndíqui̱ ri̱.
3 Transportou-me, então, em espírito ao deserto. Eu vi uma mulher assentada em cima de uma fera escarlate, cheia de nomes blasfematórios, com sete cabeças e dez chifres.
4 Ta mé ñá cánúu ja̱ta̱ rí cán ndíxi ñá jáhma̱ ndíhí tica̱yí, ña̱ na̱cava táhan xi̱hín ña̱ cuáhá. Ta na̱cacutú ña̱ xi̱hín jiu̱hu̱n cuáán xi̱hín yu̱u̱ yáhví ndiva̱ha xi̱hi̱n perla. Ta na̱xini i̱ cáñee in co̱ho̱ jiu̱hu̱n cuáán ndáha̱ ña̱. Ta na̱chutú nda̱a̱ co̱ho̱ cán xi̱hín ña̱ núu ta xi̱hín ña̱ tiquíni̱ na̱caja ñá xi̱hín da̱ta̱a.
4 A mulher estava vestida de púrpura e escarlate, adornada de ouro, pedras preciosas e pérolas. Tinha na mão uma taça de ouro, cheia de abominação e de imundície de sua prostituição.
5 Ta ndáa̱ in tu̱hun taan ñá, ña̱ co̱ cánda̱a̱ ini ña̱yivi. Ta já cúni̱ cachi mé tu̱hun cán: “Ñuu Babilonia cúú ñuu cáhnu ta cúú á tátu̱hun náná tócó ndihi na̱ji̱hí xíca ji̱i̱. Ta cúú á tátu̱hun náná ndaja táhan ga̱ ña̱ núu ndúu ñuyíví yóho.”
5 Na sua fronte estava escrito um nome simbólico: Babilônia, a Grande, a mãe da prostituição e das abominações da terra.
6 Tá na̱ndihi já náha̱ ña̱ na̱xi̱ni ndiva̱ha mé ñáñáha̱ jáchi̱ na̱xihi ñá ni̱í na̱ cúú cuéntá Ndióxi̱, na̱ na̱xi̱hi̱ sa̱há ña̱ co̱ó na̱jándacoo na cáha̱n na̱ sa̱ha̱ Jesús. Ta tá na̱xini i̱ ña̱ yóho já na̱catóntó ndiva̱ha i̱.
6 Vi que a mulher estava ébria do sangue dos santos e do sangue dos mártires de Jesus; e esta visão encheu-me de espanto.
7 Ta já na̱cachi táto̱ Ndióxi̱ cán já xi̱hín i̱:
7 Mas o anjo me disse: Por que te admiras? Eu mesmo te vou dizer o simbolismo da mulher e da Fera de sete cabeças e dez chifres que a carrega.
8 Mé quití quini na̱xinún yóho na̱sa̱tacu rí sa̱nahá joo viti co̱ tácú ga̱ ri̱. Joo va̱xi qui̱vi̱ ndindita rí ta queta rí tañu yávi̱, ña̱ co̱ xínu̱ nu̱ ndíhi nu̱u̱ cán. Ta tá na̱ndihi já cu̱hu̱n rí ndihi sa̱ha̱ ri̱ chí uun. Ta cátóntó ndiva̱ha tócó ndihi ña̱yivi ndúu ñuyíví, na̱ co̱ó na̱ca̱hyi̱ qui̱vi̱ ja̱nda̱ tá cáma̱ní cava sáhá sa̱ha̱ ñuyíví nu̱ libro nu̱ ndáa̱ qui̱vi̱ tócó ndihi na catacu a̱nda̱ ama cáa qui̱vi̱. Cátóntó ndiva̱ha na tá ná cuni na mé quití quini yóho, rí na̱sahi̱in sa̱nahá ta co̱ tácú ga̱ rí viti joo nditacu tucu rí nu̱ ná.
8 A Fera que tu viste era, mas já não é; ela deve subir do abismo, mas irá à perdição. Admirar-se-ão os habitantes da terra, cujos nomes não estão escritos no livro da vida, desde o começo do mundo, vendo reaparecer a Fera que era e já não é mais.
9 ʼTa ndá ndó, na̱ ndíchí ji̱ni̱, cuu canda̱a̱ ini ndó ña̱ yóho: Ndíhu̱sa̱ yiquí jíní quití quini cán cúú á yuhú nu̱ú u̱sa̱ yúcu̱ nu̱ íin coo mé ñáñáha̱ xíca ji̱i̱ cán.
9 Aqui se requer uma inteligência penetrante. As sete cabeças são sete montanhas sobre as quais se assenta a mulher.
10 Ta jári cúú á yuhú nu̱ú u̱sa̱ rey. Ta u̱hu̱n táhan rey yóho sa̱ na̱ndihi va sa̱ha̱. Ta inga táhan rey yóho sáhndá da̱ chuun nu̱ú ña̱yivi viti ñúhú. Ta inga ga̱ rey ña̱ cáhu̱sa̱ cán cáma̱ní xi̱nu̱ co̱o. Joo tá ná xi̱nu̱ co̱o da yóho já a̱ cóo na̱há toho da cahnda da chuun nu̱ú ña̱yivi.
10 São também sete reis: cinco já caíram, um subsiste, o outro ainda não veio; e quando vier, deve permanecer pouco tempo.
11 Ta quití quini, rí na̱sa̱tacu sa̱nahá ta viti sa̱ co̱ó ga̱ ri̱, rí cán cúú rí yuhú nu̱u̱ rey, da̱ cáhu̱na̱ cán. Va̱tí cúú dá táhan java ndíhu̱sa̱ rey cán joo tá na̱ndihi cahnda da chuun cu̱hu̱n da̱ ndihi sa̱ha̱ dá chí uun.
11 Quanto à Fera que era e já não é, ela mesma é um oitavo {rei}. Todavia, é um dos sete e caminha para a perdição.
12 ʼTa ndíhu̱xu̱ ndíqui̱ na̱xinún yóho cúú á yuhú nu̱ú u̱xu̱ rey, mé na̱ cáma̱ní casáhá cahnda chuun nu̱ú ña̱yivi ndúu ñuyíví. Joo in tála̱á hora ñe̱he̱ táhvi̱ na̱ cahnda na chuun xi̱hi̱n mé quití quini cán nu̱ú ña̱yivi tátu̱hun rey.
12 Os dez chifres que viste são dez reis que ainda não receberam o reino, mas que receberão por um momento poder real com a Fera.
13 Ta ndíhu̱xu̱ rey yóho jándique táhan na tu̱hun na ña̱ ná quia̱hva na ndée̱ ná nu̱ mé quití quini já ná cahnda rí chuun.
13 Eles têm o mesmo pensamento: transmitir à Fera a sua força e o seu poder.
14 Ta cani táhan ndíhu̱sa̱ na̱ cán xi̱hi̱n Jesús, mé a̱ cúú tátu̱hun ndicachi loho cán. Joo quee va̱ha Jesús xi̱hi̱n ná jáchi̱ cúú á xitoho na̱ náhnu ndúu ñuyíví yóho ta cúú á rey nu̱ú ndaja táhan rey. Ta xoo Jesús cán canduu na̱ na̱cana Ndióxi̱, mé na̱ na̱ca̱xi a cacomí a̱ cuéntá sa̱ha̱. Cúú ná na̱ co̱ó na̱jándacoo ña̱ cándeé ini na mé á —na̱cachi táto̱ Ndióxi̱ xi̱hín i̱.
14 Combaterão contra o Cordeiro, mas o Cordeiro os vencerá, porque é Senhor dos senhores e Rei dos reis. Aqueles que estão com ele são os chamados, os escolhidos, os fiéis.
15 Tá na̱ndihi já na̱cachi tucu táto̱ Ndióxi̱ cán já xi̱hín i̱:
15 O anjo me disse: As águas que viste, à beira das quais a Prostituta se assenta, são povos e multidões, nações e línguas.
16 Ta ndíhu̱xu̱ ndíqui̱ na̱xinún nu̱ú quití quini ja̱n cúú á yuhú nu̱u̱ mé u̱xu̱ rey, na̱ candají ñá xíca ji̱i̱ ja̱n. Ta jándacoo na ña̱ ta já caca lahla ñá. Ta caxí ndáá na̱ yiquí cu̱ñu ñá. Ta chica̱a̱n ñúhu̱ ná ña̱ xi̱hi̱n ñúhu̱ cáyi̱.
16 Os dez chifres que viste, assim como a Fera, odiarão a Prostituta. Hão de despojá-la e desnudá-la. Hão de comer-lhe as carnes e a queimarão ao fogo.
17 Jáchi̱ jáxi̱nu̱ Ndióxi̱ ini na̱ cán ña̱ ná caja na ña̱ cúni̱ mé á. Ta jándique táhan na̱ cán tu̱hun na ña̱ ná ndiquia̱hva na chuun ndójo na nu̱ mé quití quini cán ña̱ ná cacuu rí tátu̱hun rey ja̱nda̱ quia̱hva ná xi̱nu̱ co̱o nu̱ú ña̱ na̱cachi Ndióxi̱ coo.
17 Porque Deus lhes incutiu o desejo de executarem os seus desígnios, de concordarem em ceder sua soberania à Fera, até que se cumpram as palavras de Deus.
18 Ta ñáñáha̱ na̱xinún cán cúú ñá yuhú nu̱u̱ ñuu cáhnu cán ña̱ sáhndá chuun nu̱ú ndaja táhan na̱ cúú rey —cáchí táto̱ Ndióxi̱ cán.
18 A mulher que viste é a grande cidade, aquela que reina sobre os reis da terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.