2 Coríntios 8
Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs VC
1 Ta viti cúni̱ nde̱ ndicani nde̱ nu̱ ndóhó, ñani i̱ ndá quia̱hva cája Ndióxi̱ ña̱ma̱ni̱ xi̱hín na̱ cúú cuéntá Jesús ndúu estado Macedonia.
1 Desejamos dar-vos a conhecer, irmãos, a graça que Deus concedeu às igrejas da Macedônia.
2 Va̱tí a̱ ju̱ú quia̱hva cua̱há tondóhó quíxi nu̱ ná joo cáji̱i̱ tá cáji̱i̱ ndiva̱ha ini na. Ta va̱tí cúú ná ña̱yivi cándáhví ndiva̱ha joo íin va̱ha ndiva̱ha ini na jóco̱ ná jiu̱hún tátu̱hun na̱ cui̱cá.
2 Em meio a tantas tribulações com que foram provadas, espalharam generosamente e com transbordante alegria, apesar de sua extrema pobreza, os tesouros de sua liberalidade.
3 Cáha̱n nda̱a̱ i̱ nu̱ ndo̱ ña̱ cáji̱i̱ ini na jásá na̱ ña̱ íin nu̱ ná ta ja̱nda̱ java na̱ co̱ó cua̱há nu̱ ná sáhndá java na ña̱.
3 Sou testemunha de que, segundo as suas forças, e até além dessas forças, contribuíram espontaneamente
4 Ta xi̱hín ndinuhu ini na na̱xi̱ca̱ ta̱hví na̱ nu̱ú nde̱ ña̱ ná quia̱hva nde̱ ña̱ma̱ni̱ nu̱ ná ñehe táhvi̱ ná chindeé na̱ na̱ cúú cuéntá Jesús ndúu Jerusalén.
4 e nos pediam com muita insistência o favor de poderem se associar neste socorro destinado aos irmãos.
5 Chí na̱ya̱ha quia̱hva na̱jasá na̱ ña̱ha na chí co̱ó na̱ca̱hán nde̱ caja na já. Jáchi̱ jihna ñúhú na̱ndiquia̱hva na mé ná ndáha̱ Ndióxi̱, xitoho í ña̱ ná caja na ña̱ cúni̱ mé á. A̱nda̱ já na̱ndiquia̱hva na mé ná ndáha̱ mé nde̱ ná chindeé na̱ nde̱he̱.
5 E ultrapassaram nossas expectativas. Primeiro deram-se a si mesmos ao Senhor e, depois, a nós, pela vontade de Deus.
6 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱xi̱ca̱ ta̱hví nde̱ nu̱ Tito ña̱ ná sa̱a̱ tucu da nu̱ ndó ja̱n já ná jáxi̱nu̱ co̱o da nu̱ú chuun na̱casáhá cája da jihna ña̱ játaca da ña̱ jóco̱ ma̱ni̱ uun ndó.
6 De maneira que recomendamos a Tito que leve a termo entre vós esta obra de caridade, como havia começado.
7 Jáchi̱ mé ndó yójó joho ndó nu̱ ndíhi ña̱ cája ndó. Yójó ndó xi̱hín ña̱ cándeé ini ndó Ndióxi̱. Ta yójó ndó xi̱hín tu̱hun cáha̱n ndo̱ cuéntá Ndióxi̱. Ta yójó ndó xi̱hín ña̱ xíni̱ ndo̱. Ta yójó ndó xi̱hín ña̱ ndíhi ini ndó cája ndó ña̱ va̱ha xi̱hín ña̱yivi. Ta quia̱hva já yójó ndó xi̱hín ña̱ quíhvi̱ ini ndó nde̱he̱. Ta quia̱hva já ndítahan cayojó ndo̱ nu̱ú ña̱ jásá ndo̱ nu̱ú na̱ nda̱hví.
7 Vós vos distinguis em tudo: na fé, na eloqüência, no conhecimento, no zelo de todo o gênero e no afeto para conosco. Cuidai de ser notáveis também nesta obra de caridade.
8 Ña̱ cáha̱n i̱ xi̱hi̱n ndo̱ yóho co̱ cúú á in chuun sáhndá i̱ nu̱ ndo̱. Ña̱ cúni̱ quéa̱ ná canda̱a̱ ini ndó ndá quia̱hva chíndeé na̱ cán ña̱yivi xi̱hín ndinuhu ini na. Ta tá cája ndó tá quia̱hva cája na̱ cán já quéa̱ jána̱ha̱ ndó ña̱ mé a̱ nda̱a̱ quíhvi̱ ini ndó ña̱yivi.
8 Não o digo como quem manda, mas, para exemplo do zelo dos outros, quisera pôr em prova a sinceridade de vossa caridade.
9 Jáchi̱ sa̱ cánda̱a̱ va̱ha ini ndó ña̱ na̱ta̱hvi̱ ini Jesucristo, xitoho í sa̱ha̱ yo̱. Ta va̱tí na̱sa̱comí a̱ tócó ndihi ña̱ha joo na̱jándacoo a ña̱ ta na̱ndaja ndáhví a̱ mé á ña̱ ná cuu nduu ndó tátu̱hun na̱ cuícá ndiva̱ha. Ta na̱caja mé á ña̱ yóho jáchi̱ quíhvi̱ ndiva̱ha ini a ndo̱hó.
9 Vós conheceis a bondade de nosso Senhor Jesus Cristo. Sendo rico, se fez pobre por vós, a fim de vos enriquecer por sua pobreza.
10 Cája i̱ cuéntá ña̱ va̱ha chága̱ ná jáxi̱nu̱ co̱o ndó ña̱ na̱casáhá cája ndó ava. Jáchi̱ jihna ñúhú mé ndó na̱casáhá ndó játaca ndó jiu̱hún ja̱n ta na̱caja ndó ña̱ xi̱hín ndinuhu ini ndó.
10 Aqui vos dou apenas um conselho. Isso vos convém. Há um ano fostes os primeiros, não só a iniciar esta obra, mas mesmo os primeiros a sugeri-la.
11 Cande̱hé ndo̱. Xíní ñúhú jáxi̱nu̱ co̱o ndó ña̱ na̱casáhá cája ndó ja̱n. Ta ná caja ndó ña̱ xi̱hín ndinuhu ini ndó tá quia̱hva na̱caja ndó ja̱nda̱ tá mé sa̱ha̱. Ta xíní ñúhú quia̱hva ndó ña̱ cuu jasá ndo̱
11 Agora, pois, levai a termo a obra, para que, como houve prontidão em querer, assim também haja para a concluir, segundo as vossas posses.
12 jáchi̱ ndá na̱ cúni̱ jasá ña̱ha já ndíquehe va̱ha Ndióxi̱ ndá ña̱ cuu jásá na̱. Sa̱há ña̱ cán quéa̱ xíní ñúhú quia̱hva ndó ña̱ cuu quia̱hva ndó jáchi̱ co̱ xíca̱ Ndióxi̱ nu̱ yo̱ quia̱hva í ña̱ co̱ cómí yo̱.
12 Quando se dá de bom coração segundo as posses {evidentemente não do que não se tem}, sempre se é bem recebido.
13 A̱ cáhán ndo̱ ña̱ co̱ ndítahan nu̱ú na̱ cán caja chúun na nani cája chúun mé ndó ña̱ ná chindeé ndó na̱.
13 Não se trata de aliviar os outros fazendo-vos sofrer penúria, mas sim que haja igualdade entre vós.
14 Ña̱ cúni̱ Ndióxi̱ quéa̱ ná a̱ ndíma̱ni̱ ni in ña̱ha nu̱ táhan ndó. Jáchi̱ ña̱ ndíma̱ni̱ nu̱ú na̱ cán, íin cua̱há nu̱ ndóhó viti ña̱ ná cuu chindeé ndó na̱. Joo inga tañu ña̱ ndíma̱ní nu̱ ndóhó, coo a nu̱ú na̱ cán ta já cuu chindeé na̱ cán ndo̱hó. Ta quia̱hva já canduu in nu̱ú xi̱hi̱n táhan ndó.
14 Nas atuais circunstâncias, vossa abundância supra a indigência daqueles, para que, por seu turno, a abundância deles venha a suprir a vossa indigência. Assim reinará a igualdade,
15 Já cáchí tu̱hun Ndióxi̱ já: “Ni co̱ó na̱cayojó a̱ nu̱ú na̱ na̱játaca cua̱há. Ta ni co̱ó na̱ndima̱ni̱ á nu̱ú na̱ na̱játaca chá ña̱.”
15 como está escrito: O que colheu muito, não teve sobra; e o que pouco colheu, não teve falta {Ex 16,18}.
16 Ndíquia̱hva i̱ ndixa̱hvi nu̱ Ndióxi̱ jáchi̱ na̱caja mé á ña̱ ná ndi̱hi ini Tito sa̱ha̱ ndo̱ tá quia̱hva ndíhi ini mí i̱ sa̱ha̱ ndo̱.
16 Bendito seja Deus, por ter posto no coração de Tito a mesma solicitude por vós.
17 Jáchi̱ na̱candúsa da caja da ña̱ na̱sahnda i̱ nu̱ dá. Ta sa̱ ndícani ini ri mé dá sa̱ha̱ ndo̱ ta sa̱há ña̱ cán quéa̱ cúni̱ da̱ coto nihni da ndo̱hó cuéntá mé dá viti.
17 Não só recebeu bem o meu pedido, mas, no ardor do seu zelo, espontaneamente partiu para vos visitar.
18 Ta chíndahá i̱ in da̱ta̱a, da̱ cúú cuéntá Jesús sa̱a̱ da̱ xi̱hi̱n Tito ja̱n. Ta tócó ndihi ña̱yivi ndúu java ga̱ veñu̱hu cáha̱n va̱ha na sa̱há da̱ cán ta sa̱há ña̱ cája chúun va̱ha da cáxi tu̱hun da tu̱hun va̱ha sa̱ha̱ Jesús nu̱ú ña̱yivi.
18 Juntamente com ele enviamos o irmão, cujo renome na pregação do Evangelho se espalha em todas as igrejas.
19 Ta mé na̱ cúú cuéntá Jesús, na̱ tácá ndijáá veñu̱hu yóho na̱ndaca̱xi na da̱ ña̱ ná caca da xi̱hín nde̱ cañehe nde̱ jiu̱hún cu̱hu̱n nde̱ ñuu Jerusalén. Ta tá cája nde̱ ña̱ma̱ni̱ xi̱hín ña̱yivi cán já quéa̱ jána̱ha̱ nde̱ ña̱ mé a̱ nda̱a̱ táhyí cúni̱ nde̱ chindeé nde̱ na̱. Ta xi̱hín ña̱ yóho cája cáhnu nde̱ Ndióxi̱.
19 Não só isto, mas foi destinado também pelos sufrágios das igrejas para nosso companheiro de viagem, nesta obra de caridade, que por nós é administrada para a glória do Senhor, em testemunho da nossa boa vontade.
20 Jáchi̱ co̱ cúni̱ nde̱ ña̱ ná ca̱ha̱n núu ña̱yivi sa̱há ña̱ cája nde̱ xi̱hín jiu̱hún cua̱ha̱ cán, ña̱ na̱játaca ndó.
20 Queremos evitar assim que alguém nos censure por motivo desta importante coleta que empreendemos,
21 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ ndíhi ini nde̱ cája nde̱ ña̱ va̱ha. Ta a̱ ju̱ú nu̱ Ndióxi̱ cuití va ndíhi ini nde̱ cája nde̱ ña̱ va̱ha jáchi̱ cúni̱ nde̱ caja nde̱ ña̱ va̱ha nu̱ú ña̱yivi viti.
21 porque procuramos fazer o bem, não só diante do Senhor, senão também diante dos homens.
22 Ta xi̱hi̱n mé ñaní, da̱ chíndahá i̱ nu̱ ndó ja̱n chíndahá i̱ inga tucu da̱ cúú cuéntá Jesús. Mé da̱ yóho cua̱há ndiva̱ha tañu na̱na̱ha̱ da̱ ña̱ íin ini da caja da ña̱ va̱ha xi̱hín ña̱yivi. Ta viti xíca̱ chága̱ ini da caja da ña̱ jáchi̱ cándeé ini da ña̱ a̱ jándacoo núu ndó da̱.
22 Com eles enviamos ainda outro nosso irmão, cujo zelo pudemos comprovar várias vezes e em diversas ocasiões. Desta vez se mostrará ainda mais zeloso, em razão da grande confiança que tem em vós.
23 Ta ndá na̱ ná nda̱ca̱ tu̱hún ndo̱hó sa̱ha̱ Tito ndítahan ca̱ha̱n ndó xi̱hi̱n ná ña̱ cúú dá da̱ xíca xi̱hi̱n mí i̱. Ta ca̱ha̱n ndó ña̱ in nu̱ú cája chúun da xi̱hín i̱ chindeé nde̱ ndo̱hó. Ta tá ná nda̱ca̱ tu̱hún na̱ ndo̱hó sa̱há java ga̱ na̱ cúú cuéntá Jesús cua̱ha̱n xi̱hi̱n dá ndítahan ca̱ha̱n ndó ña̱ cúú ná na̱ na̱chindahá na̱ cúú cuéntá Jesús tácá veñu̱hu chóho. Ta ca̱ha̱n ndó xi̱hi̱n ná ña̱ cúú ná na̱ cája cáhnu Jesucristo.
23 Quanto a Tito, é o meu companheiro e o meu colaborador junto de vós; quanto aos nossos irmãos, são legados das igrejas, que são a glória de Cristo.
24 Ta xíní ñúhú jána̱ha̱ ndó nu̱ú na̱ cán ña̱ mé a̱ nda̱a̱ táhyí quíhvi̱ ini ndó na̱ já ná canda̱a̱ ini na̱ tácá veñu̱hu cán ña̱ íin sa̱há nde̱ cáji̱i̱ ini nde̱ xi̱hi̱n ndo̱.
24 Portanto, em presença das igrejas, demonstrai-lhes vossa caridade e o verdadeiro motivo da ufania que sentimos por vós.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.