2 Coríntios 6
Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs NVT
1 Ta sa̱há ña̱ in cúú ndó xi̱hín nde̱ cája chúun yó cuéntá Ndióxi̱ sa̱há ña̱ cán quéa̱ xíca̱ ta̱hví nde̱ nu̱ ndo̱ ña̱ ná a̱ quéhe núu ndó ña̱ma̱ni̱ cája Ndióxi̱ xi̱hi̱n ndo̱.
1 Como cooperadores de Deus, suplicamos a vocês que não recebam em vão a graça de Deus.
2 Jáchi̱ já cáchí tu̱hun Ndióxi̱ já:
2 Pois Deus diz: “No tempo certo, eu o ouvi; no dia da salvação, eu lhe dei socorro”. De fato, agora é o “tempo certo”. Hoje é o dia da salvação!
3 Ta ni in túhún ña̱ núu co̱ cája nde̱ já ná a̱ cáha̱n núu ña̱yivi sa̱há chuun cája nde̱.
3 Vivemos de forma que ninguém tropece por nossa causa, nem tenha motivo para criticar nosso ministério.
4 Ña̱ cája nde̱ quéa̱ jána̱ha̱ nde̱ nu̱ú ña̱yivi níí tiempo ña̱ cúú nde̱ na̱ cája chúun cuéntá Ndióxi̱. Jáchi̱ sáhan ndeé ini nde̱ tá ndóho ini nde̱. Ta tá ndíma̱ní ña̱ha nu̱ú nde̱ ta tá va̱xi tondóhó nu̱ú nde̱ co̱ ndíhi ini nde̱.
4 Em tudo que fazemos, mostramos que somos verdadeiros servos de Deus. Suportamos pacientemente aflições, privações e calamidades de todo tipo.
5 Jáchi̱ na̱cani na nde̱he̱ ta na̱taán ná nde̱he̱ veca̱a ta ndíva̱a na xoo nde̱. Ta a̱ ju̱ú quia̱hva na̱jácaja chúun na nde̱he̱ ta java tañu co̱ quíji̱ nde̱ ta java tañu va̱xi jo̱co nu̱ú nde̱.
5 Fomos espancados e encarcerados, enfrentamos multidões furiosas, trabalhamos até a exaustão, suportamos noites sem dormir e passamos fome.
6 Joo jána̱ha̱ nde̱ nu̱ú ña̱yivi ña̱ cúú nde̱ ña̱yivi cuéntá Ndióxi̱ jáchi̱ ndúu vií nde̱ ta cánda̱a̱ ini nde̱ ña̱ nda̱a̱ ta íin cáhnu ini nde̱ xi̱hín ña̱yivi ta cúú nde̱ na̱ va̱ha ini. Ta sa̱há ña̱ ndáca̱a̱n ínima̱ yi̱i̱ Ndióxi̱ ini nde̱ ta sa̱há ña̱ quíhvi̱ ini ndusa nde̱ ndo̱hó
6 Mostramos quem somos por nossa pureza, nosso entendimento, nossa paciência e nossa bondade, pelo Espírito Santo que vive em nós e por nosso amor sincero.
7 ta sa̱há ña̱ cáha̱n nde̱ ña̱ nda̱a̱ xi̱hi̱n ndée̱ na̱sa̱ha̱n mé á nu̱ú nde̱ sa̱há ña̱ cán jána̱ha̱ nde̱ nu̱ú ña̱yivi ña̱ cája chúun nde̱ cuéntá mé á. Ta sa̱há ña̱ cúú nde̱ ña̱yivi nda̱a̱ nu̱ Ndióxi̱ sa̱há ña̱ cán quéa̱ quíhvi nuu nde̱ cáni táhan nde̱ xi̱hi̱n rí quini tá cúni̱ rí caja xíxi rí xi̱hín nde̱.
7 Proclamamos a verdade fielmente, e o poder de Deus opera em nós. Usamos as armas da justiça, com a mão direita para atacar e com a mão esquerda para defender.
8 Java tañu cája cáhnu ña̱yivi nde̱he̱ ta java tañu cáha̱n i̱hvi̱ na̱ xi̱hín nde̱. Java tañu cáha̱n va̱ha na sa̱há nde̱ ta java tañu cáha̱n núu na sa̱há nde̱. Ta java tañu tá quia̱hva cája na xi̱hín na̱ tu̱hún quia̱hva já cája na xi̱hín nde̱ va̱tí cáha̱n nde̱ ña̱ nda̱a̱.
8 Servimos quer as pessoas nos honrem, quer nos desprezem, quer nos difamem, quer nos elogiem. Somos chamados de impostores, apesar de sermos honestos.
9 Ta java tañu cája na tátu̱hun co̱ xíni̱ na̱ nde̱he̱ va̱tí xíni̱ va̱ha na nde̱he̱. Ta mé a̱ nda̱a̱ cúú nde̱ tátu̱hun na̱ sa̱ xíhi̱ va̱tí tácú yi̱i̱ va nde̱. Cája xíxi na xi̱hín nde̱ joo co̱ sáhní na̱ nde̱he̱.
9 Somos tratados como desconhecidos, embora sejamos bem conhecidos. Vivemos à beira da morte, mas ainda estamos vivos. Fomos espancados, mas não mortos.
10 Ta java tañu ndúu cuéha̱ ini nde̱ joo níí tiempo cáji̱i̱ ini nde̱. Ta java tañu cándáhví ndiva̱ha nde̱ joo já cua̱há ndiva̱ha na cúú ná tátu̱hun na̱ cui̱cá viti jáchi̱ na̱ca̱xi tu̱hun nde̱ tu̱hun Ndióxi̱ nu̱ ná. Ta ndáa nde̱ tátu̱hun na̱ co̱ó ña̱ha nu̱u̱ joo íin ndihi ña̱ha cuéntá Ndióxi̱ nu̱ú nde̱.
10 Nosso coração se entristece, mas sempre temos alegria. Somos pobres, mas enriquecemos a muitos outros. Não possuímos nada e, no entanto, temos tudo.
11 Ñani mí i̱, na̱ ndúu ñuu Corinto ja̱n. Tá cáha̱n nde̱ xi̱hi̱n ndo̱ co̱ chíje̱hé tu̱hun nde̱ nu̱ ndo̱ jáchi̱ quíhvi̱ ini nde̱ ndo̱hó xi̱hín ndinuhu ini nde̱.
11 Queridos coríntios, falamos a vocês com toda honestidade e lhes abrimos o coração.
12 Va̱tí co̱ quíhvi̱ ini ndó nde̱he̱ tá quia̱hva quíhvi̱ ini nde̱ ndo̱hó joo co̱ jándacoo nde̱ ña̱ quíhvi̱ ini nde̱ ndo̱hó.
12 Não falta amor da nossa parte, mas vocês nos negaram seu afeto.
13 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ xíca̱ ta̱hví i̱ nu̱ ndo̱ tá quia̱hva cája in da̱ta̱a tá xíca̱ ta̱hví da̱ nu̱ú ja̱hyi da. Ña̱ cúni̱ quéa̱ ña̱ ná qui̱hvi̱ va̱ha ini ndó ye̱he̱ tá quia̱hva quíhvi̱ ndiva̱ha ini i̱ ndo̱hó.
13 Peço que retribuam esse amor como se fossem meus próprios filhos. Abram o coração para nós!
14 Cuéntá coo ndó ná a̱ ndíque táhan ndó xi̱hín na̱ co̱ cúú cuéntá Jesús jáchi̱ co̱ó in cúú na̱ xi̱hi̱n ndo̱. Jáchi̱ ndaja cuu ndique táhan ña̱ va̱ha xi̱hín ña̱ núu. Ta ndaja cuu ndique táhan ña̱ yéhe̱ xi̱hín ña̱ naá. Ni in ña̱ yóho a̱ cúu coo já.
14 Não se ponham em jugo desigual com os descrentes. Como pode a justiça ser parceira da maldade? Como pode a luz conviver com as trevas?
15 Ta ama cuéhé Jesucristo coo a xi̱hín Satanás, mé rí quini. Ta quia̱hva já ama ná cuu ndique táhan in na̱ ndíco̱ íchi̱ cuéntá Jesús xi̱hín in na̱ co̱ cúú cuéntá mé á.
15 Que harmonia pode haver entre Cristo e o diabo? Como alguém que crê pode se ligar a quem não crê?
16 Ta ama ná cuu cachi ndó ña̱ in cuu nu̱ cája cáhnu na Ndióxi̱ xi̱hín nu̱ cája cáhnu na yo̱co̱. Jáchi̱ mí cúú yó tátu̱hun veñu̱hu Ndióxi̱, mé á tácú indiví. Ta já na̱cachi a já:
16 E que união pode haver entre o templo de Deus e os ídolos? Pois somos o templo do Deus vivo. Como ele próprio disse: “Habitarei e andarei no meio deles. Serei o seu Deus, e eles serão o meu povo.
17 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ já na̱cachi Ndióxi̱, xitoho í já xi̱hi̱n ná:
17 Portanto, afastem-se e separem-se deles, diz o Senhor. Não toquem em coisas impuras, e eu os receberei.
18 Ta já ye̱he̱ cacuu u̱ tátá ndo̱,
18 Eu serei seu Pai, e vocês serão meus filhos e minhas filhas, diz o Senhor Todo-poderoso”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.