2 Coríntios 12
Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs NTLH
1 Ni in ña̱ha co̱ ñéhe̱ e̱ tá ndíñehe jícó i̱ mí i̱. Joo já ndítahan nu̱ú i̱ ndicani i̱ nu̱ ndo̱ sa̱há ña̱ na̱xini i̱ cuéntá indiví, ña̱ na̱jána̱ha̱ Ndióxi̱ nu̱ú i̱ ta sa̱há ña̱ na̱cachi mé á xi̱hín i̱ coo.
1 Embora não adiante nada, eu preciso me gabar de mim mesmo. Agora vou falar a respeito das visões e revelações que o Senhor me tem dado.
2 Sa̱ íin u̱xu̱ co̱mí cui̱a̱ na̱ya̱ha ña̱ yóho. Na̱jándaa Ndióxi̱ ye̱he̱, da̱ cándeé ini i̱ Jesucristo na̱sa̱ha̱n i̱ indiví u̱ni̱ nu̱ íin mé á. Co̱ xíni̱ ye̱he̱ á na̱ndaa yiquí cu̱ñu i̱ xi̱hín i̱ á na̱cando̱o a ñuyíví yóho. In túhún Ndióxi̱ xíni̱.
2 Conheço um cristão que há catorze anos foi levado, de repente, até o mais alto céu. Não sei se isso, de fato, aconteceu ou se ele teve uma visão; somente Deus sabe. Repito: sei que esse homem foi levado, de repente, ao paraíso . Não sei se isso, de fato, aconteceu ou se foi uma visão; somente Deus sabe. E ali ele ouviu coisas que palavras humanas não conseguem contar.
3 Joo xíni̱ va̱ha i̱ ña̱ ye̱he̱ cúú da̱ na̱sa̱ha̱n cán va̱tí co̱ xíni̱ i̱ á na̱ndaa yiquí cu̱ñu i̱ á na̱cando̱o a ñuyíví yóho. Ndióxi̱ cuití va xíni̱.
3 — ausente —
4 Joo xíni̱ va̱ha i̱ ña̱ na̱sa̱ha̱n i̱ nu̱ ndató ndiva̱ha indiví. Ta mé cán na̱xini jo̱ho i̱ tu̱hun, ña̱ co̱ ndíñe̱hé e̱ ndaja ndicani i̱ ña̱ nu̱ú ña̱yivi ta ni co̱ sáhan Ndióxi̱ ña̱ma̱ni̱ nu̱ú i̱ ndicani i̱ ña̱ nu̱ ná.
4 — ausente —
5 Cuu ndiñehe jícó i̱ mí i̱ sa̱há ña̱ na̱xini i̱ yóho joo a̱ cája toho i̱ ña̱. Va̱ha chága̱ ná caja lánda̱ i̱ sa̱há ña̱ co̱ó toho ndée̱ mí i̱.
5 Eu me gabarei desse homem. Mas não me gabarei de mim mesmo, a não ser das coisas que mostram as minhas fraquezas.
6 Ta tá ná cacu ini i̱ ndiñehe jícó i̱ mí i̱ já quéa̱ a̱ cácuu toho i̱ da̱ ta̱chi̱ jáchi̱ ña̱ nda̱a̱ táhyí cacuu tu̱hun ca̱ha̱n i̱. Joo co̱ cája toho i̱ ña̱ jáchi̱ cúni̱ ña̱ ná ca̱hán ña̱yivi ña̱ nda̱a̱ cuití va sa̱há i̱ ta sa̱há ña̱ na̱caja i̱ xi̱hín sa̱há ña̱ na̱ca̱ha̱n i̱.
6 No entanto, se eu quisesse me gabar de mim mesmo, isso não seria uma loucura, porque estaria dizendo a verdade. Mas eu não me gabarei, pois quero que a opinião que as pessoas têm de mim se baseie naquilo que me viram fazer e me ouviram dizer.
7 Ta sa̱há ña̱ co̱ cúni̱ Ndióxi̱ ña̱ ná caja cáhnu i̱ mí i̱ sa̱há ña̱ na̱xini i̱ sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱quixi in ña̱ ndóho i̱. Cúú á tátu̱hun in íñu̱ sa̱ cáñee nu̱ú yiquí cu̱ñu i̱ xíní i̱, ña̱ quixi nu̱ú tiñáhá sa̱cua̱ha̱ cája xíxi rí xi̱hín i̱ já ná a̱ cája cáhnu i̱ mí i̱.
7 Mas, para que não ficasse orgulhoso demais por causa das coisas maravilhosas que vi, eu recebi uma doença dolorosa, que é como um espinho no meu corpo. Ela veio como um mensageiro de Satanás para me dar bofetadas e impedir que eu ficasse orgulhoso.
8 Ta sa̱ u̱ni̱ tañu na̱xi̱ca̱ ta̱hví i̱ nu̱ Ndióxi̱, xitoho í ña̱ ná tavá a̱ ña̱ ndóho i̱ yóho.
8 Três vezes orei ao Senhor, pedindo que ele me tirasse esse sofrimento.
9 Joo na̱nducú ñehe mé á tu̱hun nu̱ú i̱ já na̱cachi a já: “Sa̱ quia̱hva cúú mé a̱ quíhvi̱ ini i̱ yo̱hó ja̱n va jáchi̱ ña̱ cúú cája i̱ xi̱hín ña̱yivi náha̱ cáxí chága̱ tá co̱ ndée̱ ná”, na̱cachi Ndióxi̱. Ña̱ cán quéa̱ cáji̱i̱ ini i̱ cúú u̱ in da̱ cáma̱ní ndée̱ já quéa̱ náha̱ ña̱ xi̱hi̱n ndée̱ Jesucristo cája i̱ tócó ndihi ña̱ha.
9 Mas ele me respondeu: “A minha Portanto, eu me sinto muito feliz em me gabar das minhas fraquezas, para que assim a proteção do poder de Cristo esteja comigo.
10 Sa̱há ña̱ quíhvi̱ ini i̱ Jesucristo, cáji̱i̱ tá cáji̱i̱ ini i̱ tá cávitá ini i̱, á tá cánahá na̱ xi̱hín i̱, á tá cáma̱ní ña̱ha nu̱ú i̱, á tá ndúcú na̱ ye̱he̱ ña̱ caja xíxi na xi̱hín i̱. Jáchi̱ tá cávitá ini i̱ já ndíndacú chága̱ i̱ xi̱hi̱n ndée̱ Ndióxi̱.
10 Eu me alegro também com as fraquezas, os insultos, os sofrimentos, as perseguições e as dificuldades pelos quais passo por causa de Cristo. Porque, quando perco toda a minha força, então tenho a força de Cristo em mim.
11 Tá quia̱hva cája da̱ ta̱chi̱ já cája i̱ joo ndóhó cúú na̱ na̱caja ndúsa̱ xi̱hín i̱ caja i̱ ña̱. Jáchi̱ mé ndó cúú na̱ ndítahan ca̱ha̱n va̱ha sa̱há i̱, nduu. Joo já co̱ó toho chága̱ sa̱há na̱ cáhán ndó cúú apóstol ja̱n a̱ ju̱ú ga̱ ye̱he̱ va̱tí mé a̱ nda̱a̱ nu̱ Ndióxi̱ co̱ó sa̱ha̱ toho i̱.
11 Eu estou agindo como um louco, mas foram vocês que me obrigaram a isso. Porque vocês é que deviam falar bem de mim. Pois, mesmo que eu não valha nada, não sou inferior, de modo nenhum, a esses tais “superapóstolos” de vocês.
12 Jáchi̱ xi̱hín ña̱ náhnu na̱caja i̱ nu̱ ndo̱ ja̱n ta xi̱hín ña̱ xitúhún na̱xini ndó na̱caja i̱ ja̱n na̱jána̱ha̱ i̱ nu̱ ndo̱ ña̱ mé a̱ nda̱a̱ táhyí cúú u̱ in apóstol. Co̱ó na̱ndi̱hi ini i̱ tá na̱caja i̱ ña̱ xitúhún ja̱n nu̱ ndo̱.
12 As coisas que provam que, de fato, sou apóstolo foram feitas entre vocês com muita paciência. Foram sinais, maravilhas e milagres.
13 Ta tá quia̱hva na̱caja i̱ xi̱hín java ga̱ na̱ cúú cuéntá Jesús quia̱hva já na̱caja ri̱ xi̱hi̱n ndóhó va. In túhún ña̱ co̱ó na̱caja i̱ xi̱hi̱n ndó quéa̱ co̱ó na̱jáquihvi toho i̱ ndo̱hó sa̱há ña̱ xíní ñúhú i̱ catacu u̱ tá quia̱hva na̱caja i̱ xi̱hi̱n java ga̱ na̱ cúú cuéntá Jesús. Á cáhán ndo̱ ña̱ va̱ha chága̱ ná caja ndúsa̱ i̱ xi̱hi̱n ndó quia̱hva ndó nu̱ú i̱ ña̱ xíní ñúhú i̱.
13 Como é que vocês foram tratados pior do que as outras igrejas? A única diferença é que eu não exigi que vocês me ajudassem. Por favor, perdoem essa injustiça!
14 Ta viti sa̱ íin tia̱hva i̱ sa̱a̱ i̱ coto nihni i̱ ndo̱hó ña̱ chí u̱ni̱. Ta ni viti a̱ jáquihvi toho i̱ ndo̱hó jáchi̱ co̱ xíca̱ toho ini i̱ quehe e̱ ña̱ cómí ndo̱. Ña̱ cúni̱ quéa̱ ná qui̱hvi̱ ini ndó ye̱he̱ tá quia̱hva quíhvi̱ ini i̱ ndo̱hó. Jáchi̱ mé ndó cúú ndó tátu̱hun ja̱hyi i̱ sa̱há ña̱ na̱jána̱ha̱ i̱ tu̱hun Ndióxi̱ nu̱ ndo̱. Ta ndá na̱cuu na̱ va̱lí co̱ xíto na tátá na̱ joo mé tátá na̱ cúú na̱ xíto mé na̱ va̱lí.
14 Já estou preparado para fazer a minha terceira visita a vocês e novamente não vou exigir que vocês me ajudem. Eu quero vocês e não o dinheiro de vocês. Afinal de contas, são os pais que devem juntar dinheiro para os filhos, e não os filhos, para os pais.
15 Ta cáji̱i̱ ini i̱ jándihi i̱ tócó ndihi ña̱ha cómí i̱ já ná chíndeé e̱ ndo̱hó. Ta ja̱nda̱ ndiquia̱hva i̱ mí i̱ já ná ca̱cu ndaa ínima̱ ndo̱. Cája i̱ cuéntá tá quíhvi̱ chága̱ ini i̱ ndo̱hó já co̱ cúú chága̱ ini ndó xi̱hín i̱.
15 Vou ficar contente em gastar tudo o que tenho e até a mim mesmo para ajudá-los. Será que vocês me amarão menos só porque eu os amo tanto?
16 Mé a̱ nda̱a̱ co̱ó na̱jáquihvi toho i̱ ndo̱hó. Joo ndúu java na tañu ndó ta cáchí na̱ ña̱ na̱caja ndúsa̱ i̱ xi̱hi̱n ndo̱ já na̱jándahvi tá na̱jándahvi i̱ ndo̱hó.
16 Portanto, vocês vão concordar que eu não exigi nada de vocês. Porém alguém poderá dizer que os enganei e tapeei com mentiras.
17 Á cáhán ndó ña̱ na̱jándahvi i̱ ndo̱hó tá na̱chindahá i̱ java ña̱yivi nu̱ ndo̱ ja̱n. A̱ ju̱ú a̱ já.
17 Por acaso explorei vocês por meio de algum mensageiro que lhes mandei?
18 Jáchi̱ na̱xi̱ca̱ ta̱hví i̱ nu̱ Tito ña̱ ná sa̱a̱ da̱ coto nihni da ndo̱hó ja̱n. Ta na̱chindahá i̱ inga da̱ cúú cuéntá Jesús xi̱hi̱n dá. Á na̱jándahvi da̱ ndo̱hó, va̱ha. Sa̱ xíni̱ va̱ha i̱ ña̱ co̱ó na̱jándahvi da ndo̱hó. Ta tá quia̱hva cája Tito quia̱hva já cája ri ye̱he̱ va jáchi̱ in ínima̱ ñéhe nde̱ xi̱hi̱n dá.
18 Eu pedi a Tito que fosse visitá-los e mandei com ele o outro irmão na fé. Por acaso Tito os explorou? Será que nós dois não temos agido do mesmo modo e com o mesmo espírito?
19 Á cáhán ndo̱ ña̱ sa̱ na̱casáhá cáha̱n chíjín tucu nde̱ xi̱hi̱n ndo̱ viti. Co̱ cúú á já. Jáchi̱ sánde̱hé cáxí Ndióxi̱ ña̱ cáha̱n nde̱ ña̱ yóho xi̱hi̱n ndo̱ tá quia̱hva cúni̱ Jesucristo. Ta cája nde̱ tócó ndihi ña̱ yóho jáchi̱ quíhvi̱ ini nde̱ ndo̱hó ta cúni̱ nde̱ ña̱ ná cuahnu chága̱ ndó xi̱hín tu̱hun Ndióxi̱.
19 Talvez vocês pensem que estamos querendo nos defender diante de vocês, mas não é isso. Falamos como Cristo nos mandaria falar, na presença de Deus. E tudo o que fazemos, queridos amigos, é para ajudar vocês.
20 Yíhví i̱ jáchi̱ tá ná sa̱a̱ i̱ coto nihni i̱ ndo̱hó co̱ cúni̱ i̱ ndiñe̱hé e̱ ndo̱hó cája ndó ña̱ núu, ña̱ co̱ cátóó i̱. Ta sa̱ mé quia̱hva já yíhví i̱ ña̱ cuni ndó ye̱he̱ caja i̱ ña̱ co̱ cátóó ndo̱. Yíhví i̱ jáchi̱ tia̱hva náá cani táhan ndó, á cahi̱hvi̱ ini xi̱hi̱n táhan ndó, á co̱jo̱ ini xi̱hi̱n táhan ndó, á ndacahnda táhan ndó, á ca̱ha̱n ndó ña̱ tu̱hún sa̱há ñani táhan ndó, á cande̱hé ndaa táhan ndó, á ndiñehe jícó ndo̱ mé ndó, á sa̱ jíin sa̱ jíin cája in in ndó.
20 Tenho medo de que, quando chegar aí, eu os encontre diferentes do que eu gostaria que fossem e que vocês me achem diferente do que gostariam que eu fosse. Tenho medo também de encontrar brigas e ciumeiras, ódio e egoísmo, insultos, falatório, orgulho e desordens.
21 Ta yíhví i̱ ña̱ tá ná sa̱a̱ i̱ coto nihni i̱ ndo̱hó ja̱n caja Ndióxi̱ ña̱ ná cacahan nu̱ú i̱ sa̱ha̱ tócó ndihi ña̱ cája ndó ja̱n. Ta yíhví i̱ cuacu u̱ sa̱há cua̱há na̱ cája cua̱chi, na̱ sa̱ ja̱nda̱ jihna na̱casáhá cája cua̱chi ña̱ a̱ ñáha jándacoo na cája na xi̱hín yiquí cu̱ñu na. Ta cuacu u̱ jáchi̱ a̱ ñáha jándacoo na ña̱ ndúu na xi̱hín na̱ co̱ cúú ñájíhí na̱ á yíi̱ ná. Ta ni a̱ ñáha jándacoo na tócó ndihi ña̱ núu, ña̱ xíca̱ ini yiquí cu̱ñu na caja.
21 Receio ainda que na minha próxima visita o meu Deus me humilhe diante de vocês e que eu tenha de chorar por muitos de vocês que continuam a cometer os mesmos pecados que cometiam no passado e não se arrependeram da sua imoralidade sexual, nem das relações sexuais proibidas, nem de outras coisas indecentes que faziam.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.