2 Coríntios 11
Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs NTLH
1 Xíca̱ ta̱hví i̱ nu̱ ndo̱ ña̱ ná a̱ quéhe ndó cuéntá sa̱há ña̱ cája i̱ tá ná caja i̱ tátu̱hun in ta̱a ta̱chi̱. Caja ndó ña̱ma̱ni̱ xi̱hín i̱.
1 Eu gostaria que vocês me suportassem mesmo quando sou um tanto louco. Por favor, me suportem!
2 Ndióxi̱ quéa̱ na̱caja ña̱ ná qui̱hvi̱ ndiva̱ha ini i̱ ndo̱hó sa̱há ña̱ cán quéa̱ co̱ cúni̱ ña̱ ná jándacoo ndó íchi̱ cuéntá mé á. Cája i̱ tátu̱hun cája da̱ cuíñú jáchi̱ na̱sacu ini i̱ ndiquia̱hva vií i̱ ndo̱hó ndáha̱ Jesucristo tátu̱hun cája in da̱ta̱a ndíquia̱hva da ja̱hyi jíhí da̱, ñá cúú ñá tacú ndinuhu nu̱ú da̱ cacuu yíi̱ ña̱.
2 O mesmo zelo que Deus tem por vocês eu também tenho. Porque vocês são como uma virgem pura que eu prometi dar em casamento somente a um homem, que é Cristo.
3 Á co̱ ndícu̱hu̱n ini ndó ndaja na̱caja tiñáhá sa̱cua̱ha̱ tá na̱jándahvi rí ñá naní Eva sa̱nahá. Ta viti yíhví i̱ ña̱ ná jándahvi java ña̱yivi ndo̱hó tá quia̱hva na̱jándahvi rí mé ñá. Jáchi̱ viti cándeé ini ndó Jesús ta cája cáhnu ndó mé á xi̱hín ndinuhu ini ndó. Joo yíhví i̱ jándacoo ndó ña̱ ja̱n.
3 Pois, assim como Eva foi enganada pelas mentiras da cobra, eu tenho medo de que a mente de vocês seja corrompida e vocês abandonem a devoção sincera e pura a Cristo.
4 Jáchi̱ mé ndó sáhan ndó ña̱ma̱ni̱ ña̱ ná sa̱a̱ ndá ña̱yivi na̱cuu va va̱tí jána̱ha̱ na̱ ña̱ tu̱hún sa̱ha̱ Jesucristo. Co̱ jána̱ha̱ na̱ ndo̱hó tá quia̱hva na̱jána̱ha̱ mé nde̱ nu̱ ndo̱ jáchi̱ jíin va cáha̱n na̱ sa̱ha̱ ínima̱ yi̱i̱ Ndióxi̱ ta jíin va cáchí na̱ jáca̱cu Ndióxi̱ ña̱yivi. Joo na̱ndiquehe va̱ha ndó na̱.
4 Porque vocês suportam com alegria qualquer um que chega e anuncia um Jesus diferente daquele que nós anunciamos. E aceitam um espírito e um evangelho completamente diferentes do Espírito de Deus e do evangelho que receberam de nós.
5 Ta cáhán ndo̱ ña̱ cúú ná na̱ apóstol, na̱ náhnu ndiva̱ha joo xíni̱ va̱ha i̱ ña̱ co̱ cúú ná na̱ va̱ha chága̱ a̱ ju̱ú ga̱ ye̱he̱.
5 Eu não acho que tenho menos valor do que esses tais “superapóstolos”!
6 Va̱tí co̱ tia̱hva i̱ ca̱ha̱n vií i̱ joo íin va̱ha xiní túní i̱ jána̱ha̱ i̱ tu̱hun Ndióxi̱ nu̱ ndo̱. Ta xíni̱ va̱ha ndó ña̱ yóho jáchi̱ cua̱há tañu na̱jána̱ha̱ va̱ha i̱ tu̱hun Ndióxi̱ nu̱ ndo̱.
6 Talvez eu seja um principiante no falar, mas no conhecimento não sou. Sempre e em todas as situações temos dado provas disso a vocês.
7 Java tañu cáhán i̱ ña̱ co̱ó na̱caja va̱ha i̱ jáchi̱ co̱ó na̱quehe e̱ ya̱hvi nu̱ ndo̱ tá na̱ca̱ha̱n i̱ tu̱hun Ndióxi̱ xi̱hi̱n ndo̱. Ta java tañu cáhán i̱ ña̱ co̱ó na̱caja va̱ha i̱ tá na̱jánuu i̱ mí i̱ já ná cuu ndindita jícó ndóhó.
7 Quando anunciei a vocês a boa notícia de Deus, fiz isso completamente de graça. Eu me humilhei para engrandecer vocês. Será que houve algum mal nisso?
8 Mé a̱ nda̱a̱ cúú á tátu̱hun na̱candaa joho i̱ jiu̱hún nu̱ú java na̱ cúú cuéntá Jesús ta na̱quehe e̱ ya̱hvi i̱ nu̱ú na̱ cán ña̱ ná quixi i̱ caja chúun i̱ tañu mé ndo̱.
8 Enquanto estive trabalhando entre vocês, fui pago por outras igrejas. Por assim dizer, eu estava roubando delas para ajudar vocês.
9 Ta tá na̱xini ñúhú i̱ in ña̱ha tá na̱sahi̱in tañu ndó ja̱n co̱ó na̱jáquihvi toho i̱ ndo̱hó sa̱há ña̱ na̱xini ñúhú i̱. Jáchi̱ mé na̱ cúú cuéntá Jesús, na̱ na̱quixi Macedonia na̱sa̱ha̱n na̱ nu̱ú i̱ ña̱ na̱xini ñúhú i̱ catacu u̱. Mí i̱ co̱ó na̱xeen toho i̱ jáquihvi i̱ ndo̱hó. Ta a̱ cája toho i̱ ña̱ viti.
9 E, durante o tempo em que estive com vocês, quando precisava de alguma coisa, não incomodava ninguém; pois os irmãos que vieram da Macedônia me trouxeram tudo o que eu precisava. O que aconteceu no passado e acontecerá no futuro é isto: eu nunca exigirei que vocês me ajudem.
10 Cáha̱n i̱ ña̱ nda̱a̱ xi̱hi̱n ndo̱ jáchi̱ íin Jesucristo xi̱hín i̱. Ta ni in ña̱ha a̱ cájí nuu toho nu̱ú i̱ ca̱ha̱n i̱ ña̱ yóho nu̱ú na̱ ndúu estado Acaya.
10 Pela verdade de Cristo, a qual está em mim, eu garanto que ninguém, em nenhum lugar da Acaia, tirará de mim este orgulho de anunciar o evangelho sem cobrar nada.
11 Coto a̱ cáhán ndo̱ ña̱ co̱ quíhvi̱ ini i̱ ndo̱hó sa̱há ña̱ cáha̱n i̱ quia̱hva já xi̱hi̱n ndo̱. Jáchi̱ xíni̱ va̱ha Ndióxi̱ ña̱ quíhvi̱ ndiva̱ha ini i̱ ndo̱hó.
11 Por que estou dizendo isso? Será que é porque não amo vocês? Deus sabe que os amo!
12 Joo a̱ jándacoo toho i̱ caja i̱ ña̱ cája i̱ yóho já ná a̱ quiáhva i̱ ña̱ma̱ní nu̱ú na̱ cán ndíñehe jícó na̱ mé ná. Jáchi̱ cáchí na̱ cája chúun na cuéntá Ndióxi̱ tá quia̱hva cája nde̱he̱. Joo co̱ cúú á ña̱ nda̱a̱.
12 O que estou fazendo agora vou continuar a fazer a fim de evitar que aqueles tais “ apóstolos ” tenham motivo para se gabar e dizer que fazem um trabalho igual ao nosso.
13 Mé a̱ nda̱a̱ co̱ cúú toho na̱ ja̱n apóstol cuéntá Jesucristo va̱tí ndája na mé ná tátu̱hun apóstol. Ta jándahvi na ña̱yivi tá cáchí na̱ ña̱ cúú ná na̱ apóstol.
13 Aqueles homens são apóstolos falsos e não verdadeiros. Eles mentem a respeito dos seus trabalhos e se disfarçam, apresentando-se como verdadeiros apóstolos de Cristo.
14 Joo co̱ ndítahan catóntó yo̱ sa̱há ña̱ yóho jáchi̱ ja̱nda̱ Satanás, mé tiñáhá sa̱cua̱ha̱ ndája rí mé rí tátu̱hun in táto̱ Ndióxi̱, ña̱ yéhe̱ ndiva̱ha.
14 E isso não é de admirar, pois até Satanás pode se disfarçar e ficar parecendo um anjo de luz.
15 Ta jári na̱ ndíco̱ ja̱ta̱ rí cán co̱ yáncá toho na ndája na mé ná tátu̱hun ña̱yivi cája ña̱ va̱ha. Joo va̱xi qui̱ví ndiquehe na ya̱hvi sa̱há ña̱ha na̱caja na.
15 Portanto, não é nada demais que os servidores dele se disfarcem, apresentando-se como pessoas que fazem o bem. Mas no fim eles receberão exatamente o que as suas ações merecem.
16 Ta ná ca̱ha̱n tucu u̱ ña̱ yóho xi̱hi̱n ndo̱: coto a̱ cáhán ndo̱ ña̱ cúú u̱ da̱ na̱cata̱chi̱. Joo tá cáhán ndo̱ ña̱ cúú u̱ da̱ na̱cata̱chí i̱ quia̱hva loho ndó ña̱ma̱ni̱ nu̱ú i̱ ña̱ ná ca̱ha̱n i̱ xi̱hi̱n ndó tátu̱hun in da̱ ta̱chi̱ já ná cuu ndiñehe jícó loho i̱ mí i̱.
16 Repito: ninguém deve pensar que eu estou louco. Mas, se vocês pensam isso, então me recebam como louco para que assim eu tenha alguma pequena coisa de que me gabar.
17 Tá cáha̱n lánda̱ i̱ yóho co̱ cúú á tu̱hun na̱sa̱ha̱n Ndióxi̱ nu̱ú i̱. Cáha̱n i̱ ña̱ tátu̱hun in da̱ na̱cata̱chi̱ cuití va.
17 De fato, o que estou dizendo agora não é o que o Senhor me mandou dizer. Quanto a eu me gabar, estou realmente falando como louco.
18 Ta sa̱há ña̱ ndúu cua̱há na̱ cátóó ndiñehe jícó mé sa̱há ña̱ cája na ñuyíví yóho sa̱há ña̱ cán quéa̱ ná caja ri ye̱he̱ va quia̱hva já.
18 Já que existem tantas pessoas que se gabam por motivos apenas humanos, eu também vou me gabar de mim mesmo.
19 Mé ndó cáhán ndo̱ cúú ndó ña̱yivi ndíchí ndiva̱ha ji̱ni̱ joo cáji̱i̱ ini ndó táa jo̱ho ndó nu̱ cáha̱n ña̱yivi ta̱chi̱ cán xi̱hi̱n ndo̱.
19 Vocês são tão sábios e suportam de boa vontade os loucos.
20 Ta ni co̱ sáhní ndo̱ mé ndó tá cája ndúsa̱ na̱ cán xi̱hi̱n ndo̱ caja ndíví ndó nu̱ ná va̱tí quéhe na ña̱ha cómí ndo̱. Ta jándahvi na ndo̱hó ta quéhe núu na ndo̱hó ja̱nda̱ cáni na ja̱hndá nu̱u̱ ndo̱.
20 Toleram os que mandam em vocês e exploram vocês; toleram os que os enganam, os que os tratam com desprezo e os que lhes dão bofetadas.
21 Á cáhán ndo̱ ña̱ ndítahan cacahan nu̱ú i̱ sa̱há ña̱ co̱ó na̱sa̱ha̱n ndeé toho ini nde̱ caja nde̱ tá quia̱hva cája na̱ ja̱n xi̱hi̱n ndo̱.
21 Tenho até vergonha de confessar que nós fomos tímidos demais e não fomos capazes de fazer coisas como essas. Mas, se os outros se atrevem a se gabar de alguma coisa, eu também vou me atrever, embora isso seja uma loucura.
22 Ta tá cáha̱n lánda̱ na̱ ja̱n ña̱ cúú ná na̱ hebreo, mé a̱ nda̱a̱ da̱ hebreo cúú ri ye̱he̱ va. Ta tá cáha̱n lánda̱ na̱ ja̱n ña̱ cúú ná na̱ Israel, mé a̱ nda̱a̱ da̱ Israel cúú ri ye̱he̱ va. Ta tá cáha̱n lánda̱ na̱ ja̱n ña̱ na̱quixi na chi̱chi Abraham, mé a̱ nda̱a̱ da̱ na̱quixi chi̱chi Abraham cúú ri ye̱he̱ va.
22 Eles são hebreus? Eu também sou. Eles são israelitas? Eu também sou. Eles são descendentes de Abraão? Eu também sou.
23 Ta tá cáha̱n lánda̱ na̱ ja̱n ña̱ cúú ná na̱ cája chúun cuéntá Jesucristo, mé a̱ nda̱a̱ ye̱he̱ cúú da̱ cája chúun chága̱ cuéntá mé á. Va̱tí cáha̱n i̱ tátu̱hun in da̱ ta̱chi̱ joo mé a̱ nda̱a̱ cua̱ha̱ chága̱ cája chúun ye̱he̱ a̱ ju̱ú ga̱ na̱ ja̱n. Cua̱ha̱ chága̱ tañu na̱chica̱a̱n na̱ ye̱he̱ veca̱a a̱ ju̱ú ga̱ na̱ ja̱n. Ta cua̱ha̱ chága̱ tañu na̱caja xíxi na xi̱hín ye̱he̱ a̱ ju̱ú ga̱ na̱ ja̱n. Ta cua̱há ndiva̱ha tañu sa̱ yáti quivi i̱ a̱ ju̱ú ga̱ na̱ ja̱n.
23 Eles são servos de Cristo? Mas eu sou um servo melhor do que eles, embora, ao dizer isso, eu esteja falando como se fosse louco. Pois eu tenho trabalhado mais do que eles e tenho estado mais vezes na cadeia. Tenho sido chicoteado muito mais do que eles e muitas vezes estive em perigo de morte.
24 Ta u̱hu̱n tañu na̱jácaxáhan na̱ Israel ye̱he̱ xi̱hín churú. Ta in tá in táhndá cán na̱jáxi̱nu̱ na̱ churú ja̱tá i̱ o̱co̱ sa̱hu̱n co̱mi̱ tañu.
24 Em cinco ocasiões os judeus me deram trinta e nove chicotadas .
25 Ta u̱ni̱ tañu na̱jácaxáhan na ye̱he̱ xi̱hi̱n vara ta in tañu na̱ca̱ti na na̱cuun na yu̱ú ye̱he̱. Ta sa̱ u̱ni̱ tañu na̱saco̱o barco, mé dó cua̱ha̱n i̱ cán ca̱há tañu̱hú. Ta na̱sanúu i̱ nu̱ú tañu̱hú in ñuú ta in ndiví.
25 Três vezes os romanos me bateram com porretes, e uma vez fui apedrejado. Três vezes o navio em que eu estava viajando afundou, e numa dessas vezes passei vinte e quatro horas boiando no mar.
26 Ta ndóho ndiva̱ha ini i̱ nu̱ xíca nuu i̱ jáchi̱ cua̱há tañu ndúcú tani i̱ xi̱hín yu̱ta. Ta ja̱nda̱ ta̱a cui̱hná a̱ íhvi̱ queta nu̱ú i̱. Ta na̱xi̱ca i̱yo i̱ tañu na̱ ñuu i̱ xi̱hín tañu na̱ tóho̱. Ta tá íin i̱ ñuu náhnu á íin i̱ yúcu̱ á íin i̱ tañu̱hú já va̱xi tá va̱xi tondóhó nu̱ú i̱. Ta ja̱nda̱ tañu na̱ cáchí cúú cuéntá Jesús va̱tí co̱ cúú na̱ na̱quixi tondóhó nu̱ú i̱.
26 Nas muitas viagens que fiz, tenho estado em perigos de inundações e de ladrões; em perigos causados pelos meus patrícios, os judeus, e também pelos não judeus. Tenho estado no meio de perigos nas cidades, nos desertos e em alto-mar; e também em perigos causados por falsos irmãos.
27 Ta cánaá i̱ cája chúun i̱ ja̱nda̱ ndíhi̱hvi̱ ndiva̱ha i̱. Ta cua̱há tañu co̱ quíji̱ va̱ha i̱. Ta cua̱há tañu na̱quixi jo̱co nu̱ú i̱ ta na̱quixi ña̱ íchi̱ ini i̱ ticui̱í ta ja̱nda̱ ínima̱ uun i̱ íin i̱ jáchi̱ co̱ ñéhe e̱ ña̱ cuxu u̱. Ta cua̱há tañu ndóho ini i̱ sa̱há ña̱ vi̱xi xíní i̱ jáchi̱ co̱ó jáhma̱ candixi i̱.
27 Tenho tido trabalhos e canseiras. Muitas vezes tenho ficado sem dormir. Tenho passado fome e sede; têm me faltado casa, comida e roupas.
28 Ta va̱tí ndóho i̱ ña̱ yóho xi̱hín java ga̱ ña̱ha joo ndícani tá ndícani ini i̱ sa̱ha̱ tócó ndihi na̱ cúú cuéntá Jesús, na̱ tácá ndijáá veñu̱hu.
28 Além dessas e de outras coisas, ainda pesa diariamente sobre mim a preocupação que tenho por todas as igrejas.
29 Jáchi̱ tá cuítá ini ña̱yivi já cúú á tátu̱hun cuítá ri ini ye̱he̱ va xi̱hi̱n ná. Ta tá ndícava in na nu̱ú cua̱chi cája inga na já quéa̱ xójo̱ ndiva̱ha ini i̱ xi̱hín na̱ na̱jándicava ñahá cán.
29 Quando alguém está fraco, eu também me sinto fraco; e, quando alguém cai em pecado, eu fico muito aflito.
30 Ta tá íin in ña̱ha ña̱ cuu ca̱ha̱n lánda̱ i̱ sa̱ha̱ já ná ca̱ha̱n lánda̱ i̱ sa̱há ña̱ náha̱ ña̱ co̱ó cua̱há ndée̱ mí i̱.
30 Se existe motivo para eu me gabar, então vou me gabar das coisas que mostram a minha fraqueza.
31 Ta Ndióxi̱, tátá Jesucristo, xitoho í, mé a̱ ndítahan caja cáhnu í a̱nda̱ ama cáa qui̱vi̱ xíni̱ va̱ha ña̱ cáha̱n i̱ ña̱ nda̱a̱ xi̱hi̱n ndo̱.
31 O Deus e Pai do Senhor Jesus, o Deus que é bendito para sempre, sabe que não estou mentindo.
32 Jáchi̱ in tañu na̱sahi̱in i̱ ñuu Damasco ta ndaja coo da̱ cúú gobernador, da̱ na̱caja chúun nu̱ rey Aretas na̱sahnda da chuun ña̱ ná chicaji na yéhé ñuu cán já ná cuu tiin na ye̱he̱.
32 Quando estive na cidade de Damasco, o governador nomeado pelo rei Aretas pôs guardas nos portões da cidade para me prenderem.
33 Joo java na̱ cúú cuéntá Jesús na̱jánuu na ye̱he̱ ini in to̱yi̱cá chí ventana mé corra yu̱u̱ ndájí ñuu cán já na̱cuu na̱jáca̱cu na ye̱he̱.
33 Porém os meus amigos fizeram com que eu descesse num grande cesto, por uma abertura da muralha, e assim escapei do Governador.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.