2 Coríntios 10
Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs NTLH
1 Ye̱he̱ cúú Pablo ta cúni̱ ca̱ca̱ i̱ ña̱ma̱ni̱ nu̱ ndo̱. Joo cúni̱ ca̱ha̱n vií i̱ ña̱ nu̱ ndo̱ tá quia̱hva cáha̱n vií Jesucristo xo̱ho̱. Ndúu java na tañu ndó ta cáchí na̱ ña̱ tá íin i̱ tañu ndóhó já cúú u̱ in ta̱a uun ini. Joo cáchí na̱ tá íin xícá i̱ já cúú u̱ da̱ co̱ yíhví ca̱ha̱n ndacú xi̱hi̱n ndo̱.
1 Dizem que eu sou humilde quando estou com vocês, mas duro quando estou longe. Pois eu, Paulo, faço este apelo a vocês em nome de Cristo, que foi carinhoso e bondoso.
2 Ta viti xíca̱ ta̱hví i̱ nu̱ ndo̱ ña̱ ná a̱ cája ndó ni in ña̱ha ña̱ cuu jána̱ni i̱ ndo̱hó sa̱ha̱. Tá ná sa̱a̱ i̱ coto nihni i̱ ndo̱hó ja̱n co̱ cúni̱ jána̱ni i̱ java ndó, na̱ jácojo cua̱chi ja̱tá nde̱, na̱ cáchí ña̱ cája nde̱ tócó ndihi ña̱ha tá quia̱hva cája ña̱yivi ñuyíví. Jáchi̱ mé a̱ nda̱a̱ sácú ini i̱ sa̱a̱ i̱ qui̱hvi táhan i̱ xi̱hín na̱ ja̱n.
2 Quando eu for aí, não me obriguem a ser duro. Pois eu tenho certeza de que posso agir com dureza contra os que afirmam que fazemos as coisas por motivos humanos.
3 Va̱tí cúú yó ña̱yivi ndúu ñuyíví joo co̱ cája nde̱ tá quia̱hva cája ña̱yivi ñuyíví.
3 É claro que somos humanos, mas não lutamos por motivos humanos.
4 Jáchi̱ ña̱ chíndeé nde̱he̱ co̱ cúú á ña̱ chíndeé ña̱yivi ñuyíví. Joo ña̱ chíndeé nde̱he̱ cúú ndée̱ Ndióxi̱ ña̱ sáhan mé á nu̱ú nde̱ já ná cuu jándihi nde̱ sa̱há ña̱ cája tiñáhá sa̱cua̱ha̱.
4 As armas que usamos na nossa luta não são do mundo; são armas poderosas de Deus, capazes de destruir fortalezas. E assim destruímos ideias falsas
5 Ta quia̱hva já jándihi nde̱ sa̱há ña̱ cája i̱hvi̱ xi̱hi̱n Ndióxi̱ ta xi̱hi̱n ndée̱ mé á jándihi nde̱ sa̱há ña̱ cáha̱n ña̱yivi, na̱ cája cáhnu mé jáchi̱ co̱ xíni̱ na̱ Ndióxi̱. Ta tócó ndihi ña̱ cáhvi ini nde̱ ndíquia̱hva nde̱ ña̱ ndáha̱ mé á já ná caja nde̱ tócó ndihi ña̱ cúni̱ Jesucristo.
5 e também todo orgulho humano que não deixa que as pessoas conheçam a Deus. Dominamos todo pensamento humano e fazemos com que ele obedeça a Cristo.
6 Ña̱ cán quéa̱ tá ná na̱ha̱ ña̱ íin tia̱hva ndó caja ndó tócó ndihi ña̱ na̱sahnda nde̱ nu̱ ndó já quéa̱ cacu ini nde̱ jána̱ni nde̱ ndá na̱ na̱cuu, na̱ co̱ cúni̱ caja ña̱ sáhndá Jesucristo.
6 E, quando vocês provarem que são obedientes, estaremos prontos para castigar qualquer desobediência.
7 Mé ndó co̱ xíni̱ ndó ndá quia̱hva cáa ínima̱ ña̱yivi jáchi̱ sánde̱hé ndó ña̱ cáa chí ja̱ta̱ cuití va. Joo tá mé a̱ nda̱a̱ táhyí cáhán java ndó ña̱ cómí Jesucristo cuéntá sa̱ha̱ ndo̱ xíní ñúhú quehe ndó cuéntá ña̱ cúú ri nde̱he̱ va na̱ cómí Jesucristo cuéntá sa̱ha̱.
7 Vocês julgam as coisas pela aparência. Se uma pessoa tem certeza de que pertence a Cristo, deve pensar de novo a respeito disso, pois nós também pertencemos a Cristo, tanto quanto essa pessoa.
8 Co̱ cácahan nu̱ú i̱ caja cáhnu loho i̱ mí i̱ sa̱há chuun na̱sa̱ha̱n Ndióxi̱ nu̱ú i̱. Jáchi̱ na̱caja mé á ña̱ ná cahnda i̱ chuun nu̱ ndo̱ jáchi̱ mé Jesucristo, xitoho í na̱sa̱ha̱n chuun nu̱ú i̱ ña̱ ná jácuahnu i̱ ndo̱hó tá quia̱hva cúni̱ mé á. Ta co̱ cúni̱ a̱ ña̱ ná jándihi i̱ sa̱ha̱ ndo̱.
8 O Senhor Jesus me deu autoridade sobre vocês, não para destruí-los, mas para fazê-los crescer espiritualmente. E, embora eu tenha me orgulhado um pouco demais da minha autoridade, não tenho nada de que me envergonhar.
9 Co̱ cúni̱ ña̱ ná ca̱hán ndo̱ ña̱ jáyi̱hví i̱ ndo̱hó xi̱hi̱n carta chíndahá i̱ nu̱ ndo̱.
9 Não quero que pareça que estou tentando assustar vocês com as minhas cartas.
10 Ndúu java na ta cáchí na̱ ndacú ndiva̱ha yuhú u̱ ca̱ha̱n i̱ nu̱ carta cáhyí i̱. Joo tá íin i̱ xi̱hi̱n ndo̱ co̱ náha̱ i̱ ña̱ cúú u̱ da̱ jáyi̱hví ndóhó jáchi̱ tá cásáhá cáha̱n i̱ xi̱hi̱n ndo̱ co̱ náha̱ i̱ ña̱ cúú u̱ da̱ ndítahan coo toní ñúhú ña̱yivi xi̱hi̱n.
10 Alguém vai dizer: “As cartas de Paulo são severas e duras; mas, quando ele está conosco, é tímido e, quando fala, é um fracasso.”
11 Joo na̱ xíca cáha̱n ña̱ yóho xíní ñúhú canda̱a̱ ini na ña̱ tá quia̱hva ndacú yuhú i̱ tá cáha̱n i̱ xi̱hi̱n carta tá íin xícá i̱ quia̱hva já caja i̱ tá ná xi̱nu̱ co̱o i̱ tañu ndó ja̱n.
11 Porém essa pessoa deve saber que não existe diferença entre o que escrevemos nas cartas, quando estamos longe, e o que fazemos, quando estamos aí com vocês.
12 Mé a̱ nda̱a̱ co̱ sáhan i̱ ínima̱ i̱ jácatáhan i̱ mí i̱ xi̱hín na̱ cája cáhnu mé ja̱n. Joo ndía̱ cáa mé cája na̱ ja̱n tá jácatáhan ndaja táhan mé va na ta xi̱hín ña̱ yóho náha̱ ña̱ tóntó ndiva̱ha cája na.
12 É claro que não nos atrevemos a nos igualar ou a nos comparar com aqueles que pensam que são tão importantes. Como são ignorantes! Primeiro eles resolvem quais as medidas que irão usar para se medir e depois eles se julgam de acordo com essas mesmas medidas.
13 Co̱ cája cáhnu i̱ mí i̱ jáchi̱ co̱ ndítahan nu̱ú i̱ caja i̱ ña̱. Cáha̱n cuití va i̱ sa̱há chuun na̱sa̱ha̱n Ndióxi̱ nu̱ú i̱ caja i̱ cuéntá mé á ta mé á quéa̱ na̱chindahá ye̱he̱ sa̱a̱ i̱ a̱nda̱ nu̱ ndúu ndó ja̱n.
13 Nós não vamos nos orgulhar além de certos limites. Deus é quem põe os limites no nosso campo de trabalho, e ele nos deixou chegar até vocês em Corinto.
14 Co̱ cája cáhnu i̱ mí i̱ tá cáha̱n i̱ sa̱há chuun na̱sa̱ha̱n Ndióxi̱ nu̱ú i̱ caja i̱. Jáchi̱ mé nde̱ cúú nde̱ na̱ nu̱ cuítí na̱sa̱ha̱n na̱ca̱ha̱n nde̱ tu̱hun va̱ha sa̱ha̱ Jesucristo nu̱ ndo̱.
14 Desde que vocês estão dentro desses limites, não fomos além deles quando chegamos até aí levando o evangelho de Cristo.
15 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ cánda̱a̱ va̱ha ini ndó ña̱ co̱ cáha̱n nde̱ sa̱há chuun na̱jáca̱va̱ sáhá inga na. Ta ni co̱ yáha nde̱ cája cáhnu nde̱ mé nde̱ sa̱há chuun cája nde̱ yóho. Ña̱ cúni̱ nde̱ quéa̱ ná candeé chága̱ ini ndó Jesucristo nani caja chúun chága̱ nde̱ tañu ndó tá cúni̱ Ndióxi̱.
15 Assim não nos orgulhamos do trabalho que outros têm feito em lugares que vão além dos limites que Deus nos deu. Pelo contrário, esperamos que a fé que vocês têm possa crescer e que nós possamos fazer um trabalho ainda maior entre vocês, sempre dentro dos limites que Deus tem posto para nós.
16 Ta cúni̱ nde̱ ca̱ha̱n nde̱ tu̱hun va̱ha sa̱ha̱ Jesús nu̱ú ña̱yivi, na̱ ndúu xícá chága̱ nu̱ú ñuu Corinto ja̱n. Joo co̱ cúni̱ nde̱ qui̱hvi nuu nde̱ nu̱ú sa̱ na̱caja chúun inga na já ná a̱ cája lánda̱ nde̱ sa̱há chuun na̱caja inga na.
16 Então poderemos anunciar o evangelho em outras regiões além daquela onde vocês moram. Isso sem entrar em campos de outras pessoas, para não nos orgulharmos do trabalho feito por elas.
17 Ta já cáchí tu̱hun Ndióxi̱ já: “Ndá na̱ cúni̱ caja lánda̱, xíní ñúhú caja lánda̱ na̱ sa̱há ña̱ náhnu na̱caja Ndióxi̱ xi̱hi̱n ná.”
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Quem quiser se orgulhar, que se orgulhe daquilo que o Senhor faz.”
18 Jáchi̱ co̱ táhán ini Ndióxi̱ xi̱hín na̱ ndíñehe jícó mé joo ndiñehe jícó Ndióxi̱ ña̱yivi tá táhán ini a xi̱hín ña̱ cája na.
18 Pois a pessoa só é aprovada quando o Senhor a aprova e não quando é aprovada por si mesma.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.