1 Tessalonicenses 2
Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs ARIB
1 Ta sa̱ xíni̱ ndihi ndó, ñani mí i̱, na̱ cúú cuéntá Jesús ña̱ co̱ó na̱casa̱a̱ uun va nde̱ ñuu Tesalónica ja̱n jáchi̱ na̱ndiquehe va̱ha ndó tu̱hun Ndióxi̱.
1 Porque vós mesmos sabeis, irmãos, que a nossa entrada entre vós não foi vã;
2 Joo tá cáma̱ni̱ sa̱a̱ nde̱ ñuu ndó ja̱n sa̱ xíni̱ ndo̱ ndaja na̱caja xíxi na̱ ñuu Filipos xi̱hín nde̱ ta na̱cana̱há na̱ xi̱hi̱n nde̱. Joo tá na̱casa̱a̱ nde̱ ñuu ndó na̱sa̱ha̱n ndée̱ ini nde̱ na̱caja Ndióxi̱ já na̱ca̱xi tu̱hun nde̱ tu̱hun va̱ha sa̱ha̱ Jesús nu̱ ndo̱ va̱tí ndúu cua̱há na̱ co̱ cúní nde̱he̱.
2 mas, havendo anteriormente padecido e sido maltratados em Filipos, como sabeis, tivemos a confiança em nosso Deus para vos falar o evangelho de Deus em meio de grande combate.
3 Ta co̱ó na̱ca̱ha̱n nde̱ ña̱ tu̱hún xi̱hín ndo̱ jáchi̱ tu̱hun nda̱a̱ cuití va cúú ña̱ na̱jána̱ha̱ nde̱ nu̱ ndo̱. Ta co̱ó na̱ca̱hvi núu ini nde̱ ta co̱ó na̱jándahvi nde̱ ndo̱hó.
3 Porque a nossa exortação não procede de erro, nem de imundícia, nem é feita com dolo;
4 Joo na̱ca̱xi Ndióxi̱ nde̱he̱ ta na̱sahnda mé á chuun nu̱ú nde̱ ña̱ ná ca̱xi tu̱hun nde̱ tu̱hun va̱ha sa̱ha̱ Jesús nu̱ú ña̱yivi. Ta va̱tí co̱ táhán ini ña̱yivi xi̱hín ña̱ cáha̱n nde̱ joo co̱ó na̱ndija̱ma toho nde̱ ña̱. Jáchi̱ Ndióxi̱ quéa̱ sánde̱hé ínima̱ yo̱ ta táhán ini a xi̱hín ña̱ cáha̱n nde̱.
4 mas, assim como fomos aprovados por Deus para que o evangelho nos fosse confiado, assim falamos, não para agradar aos homens, mas a Deus, que prova os nossos corações.
5 Sa̱ xíni̱ va̱ha ndó na̱ca̱ha̱n nda̱a̱ nde̱ xi̱hi̱n ndo̱ ta co̱ó na̱ca̱ha̱n chíjín nde̱ xi̱hi̱n ndo̱. Ta co̱ó na̱jándahvi nde̱ ndo̱hó sa̱há jiu̱hún. Joo xíni̱ nda̱a̱ táhyí Ndióxi̱ ña̱ nda̱a̱ cuití va na̱ca̱ha̱n nde̱ xi̱hi̱n ndo̱.
5 Pois, nunca usamos de palavras lisonjeiras, como sabeis, nem agimos com intuitos gananciosos. Deus é testemunha,
6 Ta sa̱ xíni̱ va̱ha ndó ña̱ ni tañu mé ndó ta ni tañu java ga̱ ña̱yivi co̱ó na̱ndinducú nde̱ ña̱ ná caja cáhnu ña̱yivi nde̱he̱ va̱tí íin sa̱ha̱ nde̱ cahnda nde̱ chuun nu̱ ndo̱ jáchi̱ cúú nde̱ na̱ apóstol na̱chindahá Ndióxi̱ nu̱ ndo̱.
6 nem buscamos glória de homens, quer de vós, quer de outros, embora pudéssemos, como apóstolos de Cristo, ser-vos pesados;
7 Joo na̱caja vií nde̱ xi̱hi̱n ndo̱ tá quia̱hva ndáá va̱ha in ñáñáha̱ ja̱hyi ñá.
7 antes nos apresentamos brandos entre vós, qual ama que acaricia seus próprios filhos.
8 Ta cúni̱ ndiva̱ha nde̱ ndo̱hó ña̱ cán quéa̱ na̱ca̱xi tu̱hun nde̱ tu̱hun va̱ha sa̱há Jesús nu̱ ndo̱. Ta íin tia̱hva nde̱ quivi nde̱ sa̱ha̱ ndo̱ jáchi̱ quíhvi̱ ini nde̱ ndo̱hó.
8 Assim nós, sendo-vos tão afeiçoados, de boa vontade desejávamos comunicar-vos não somente o evangelho de Deus, mas ainda as nossas próprias almas; porquanto vos tornastes muito amados de nós.
9 Ñani nde̱, na̱ cúú cuéntá Jesús, á co̱ ndícu̱hu̱n ini ndó ndá quia̱hva na̱caja nde̱ tá na̱sa̱nduu nde̱ xi̱hín ndo̱ cán. Ñuú tá ndiví na̱caja chúun nde̱ já ná cuu cha̱hvi nde̱ sa̱há ña̱ xíxi nde̱. Jáchi̱ co̱ cúni̱ nde̱ jáqui̱hvi̱ nde̱ ndo̱hó nani cáxi tu̱hun nde̱ tu̱hun va̱ha sa̱há Jesús nu̱ ndo̱.
9 Porque vos lembrais, irmãos, do nosso labor e fadiga; pois, trabalhando noite e dia, para não sermos pesados a nenhum de vós, vos pregamos o evangelho de Deus.
10 Ta sa̱ xíni̱ nda̱a̱ táhyí ndihi ndó, na̱ cúú cuéntá Jesús ña̱ na̱caja va̱ha nde̱ xi̱hi̱n ndo̱ ta cuu ca̱ha̱n ndó sa̱ha̱ nde̱. Ta xíni̱ táhyí Ndióxi̱ ña̱ na̱caja nda̱a̱ nde̱ xi̱hi̱n ndo̱ ta na̱caja vií nde̱ xi̱hi̱n ndo̱ ña̱ cán quéa̱ a̱ cu̱ú chica̱a̱n ña̱yivi cua̱chi ja̱tá nde̱.
10 Vós e Deus sois testemunhas de quão santa e irrepreensivelmente nos portamos para convosco que credes;
11 Sa̱ xíni̱ va̱ha ndó ndaja na̱jáca̱ha̱n nde̱ in in ndó ta ndaja na̱sa̱ha̱n nde̱ tu̱hun ndeé ini ndó ña̱ ná candi̱co̱ cáhnu ndó íchi̱ cuéntá Jesús. Tátu̱hun cája in da̱ta̱a̱ xi̱hín ja̱hyi da já na̱caja nde̱ xi̱hi̱n ndo̱.
11 assim como sabeis de que modo vos tratávamos a cada um de vós, como um pai a seus filhos,
12 Ta na̱sahnda nde̱ chuun nu̱ ndo̱ caja ndó ña̱ cúni̱ Ndióxi̱ jáchi̱ cúú ndó cuéntá mé á. Mé Ndióxi̱, mé a̱ sáhndá chuun indiví, mé a̱ cán quéa̱ na̱ca̱xi a ndo̱hó cahnda ndó chuun xi̱hi̱n á. Mé á cúú á in Ndióxi̱ cáhnu ndiva̱ha ta ndaja cáhnu mé á ndo̱hó xi̱hi̱n á.
12 exortando-vos e consolando-vos, e instando que andásseis de um modo digno de Deus, o qual vos chama ao seu reino e glória.
13 Ña̱ cán quéa̱ níí tiempo ndíquia̱hva nde̱ ndixa̱hvi nu̱ Ndióxi̱ jáchi̱ na̱ndiquehe va̱ha ndó tu̱hun Ndióxi̱ ña̱ na̱ca̱xi tu̱hun nde̱ nu̱ ndo̱. Tá na̱xini jo̱ho ndó ña̱ já na̱canda̱a̱ ini ndó ña̱ cúú á tu̱hun Ndióxi̱ ta co̱ cúú á tu̱hun ña̱yivi ñuyíví. Ta mé a̱ nda̱a̱ cúú á tu̱hun Ndióxi̱ jáchi̱ tá na̱xini jo̱ho ndó ña̱ já quéa̱ na̱jándicoo ndó cua̱chi cája ndó sa̱há ña̱ cándeé ini ndó Jesús.
13 Por isso nós também, sem cessar, damos graças a Deus, porquanto vós, havendo recebido a palavra de Deus que de nós ouvistes, a recebestes, não como palavra de homens, mas {segundo ela é na verdade} como palavra de Deus, a qual também opera em vós que credes.
14 A̱nda̱ jáví mé ña̱yivi ñuu ndó na̱casáhá na̱ jándoho na ini ndóhó, ñani mí i̱ ta na̱caja xíxi na xi̱hi̱n ndó. Ta quia̱hva já na̱ndoho na̱ cúú cuéntá Jesús estado Judea. Jáchi̱ na̱ Israel, na̱ ndúu estado Judea na̱caja xíxi na xi̱hi̱n ná.
14 Pois vós, irmãos, vos haveis feito imitadores das igrejas de Deus em Cristo Jesus que estão na Judéia; porque também padecestes de vossos próprios concidadãos o mesmo que elas padeceram dos judeus;
15 Jihna na̱sahní java na̱ Israel na̱ profeta cuéntá Ndióxi̱. Ta quia̱hva já na̱sahní java ri na̱ Israel Jesucristo, xitoho í. Ta viti java na̱ Israel cája xíxi na xi̱hín nde̱ ta na̱taxí na̱ nde̱he̱ veñu̱hu. Co̱ cáji̱i̱ ini Ndióxi̱ xi̱hi̱n ná jáchi̱ cándají na̱ tócó ndihi ña̱yivi.
15 os quais mataram ao Senhor Jesus, bem como aos profetas, e a nós nos perseguiram, e não agradam a Deus, e são contrários a todos os homens,
16 Ta co̱ó na̱sa̱ha̱n na̱ ña̱ma̱ni̱ nu̱ú nde̱ ca̱xi tu̱hun nde̱ tu̱hun va̱ha sa̱há Jesús nu̱ú ña̱yivi, na̱ co̱ó na̱quixi chi̱chi Israel ña̱ ná jáca̱cu Ndióxi̱ na̱. Ta sa̱há ña̱ yóho na̱ndicua̱há cua̱chi na nu̱ Ndióxi̱ ta sa̱há ña̱ cán quéa̱ xójo̱ ini a xi̱hi̱n ná ta viti na̱xi̱nu̱ co̱o hora jándoho a ini na.
16 e nos impedem de falar aos gentios para que sejam salvos; de modo que enchem sempre a medida de seus pecados; mas a ira caiu sobre eles afinal.
17 Ñani mí i̱, na̱ cúú cuéntá Jesús, tá na̱ndihi na̱quee nde̱ ñuu ndó ja̱n já na̱ndicu̱hu̱n ini nde̱ sa̱ha̱ ndo̱. Ñúhu ini nde̱ sa̱ha̱ ndo̱ va̱tí co̱ xíní nde̱ ndo̱hó xi̱hi̱n nu̱ú nde̱. Ta ndiáva̱ ini nde̱ ndicó co̱o nde̱ ñuu ndó coto nihni nde̱ ndo̱hó.
17 Nós, porém, irmãos, sendo privados de vós por algum tempo, de vista, mas não de coração, tanto mais procuramos com grande desejo ver o vosso rosto;
18 Na̱sacu ini nde̱ sa̱a̱ nde̱ nu̱ ndo̱. Ta ye̱he̱, da̱ cúú Pablo cua̱há tañu na̱cacúni̱ sa̱a̱ i̱ ñuu ndó joo tiñáhá sa̱cua̱ha̱ na̱saji nuu rí nu̱ú i̱ sa̱há ña̱ cán quéa̱ co̱ó na̱cuu sa̱a̱ i̱ ja̱n.
18 pelo que quisemos ir ter convosco, pelo menos eu, Paulo, não somente uma vez, mas duas, e Satanás nos impediu.
19 Ndá sa̱ha̱ quéa̱ cándeé ini nde̱ ndo̱hó ta ndá sa̱ha̱ quéa̱ cáji̱i̱ ini nde̱ ta ndá sa̱ha̱ quéa̱ coo va̱ha ini nde̱ tá tandaa qui̱vi̱ quixi tucu Jesucristo ñuyíví yóho. Sa̱há ña̱ ndíco̱ ndo̱ íchi̱ cuéntá Jesucristo, xitoho í sa̱há ña̱ cán quéa̱ cáji̱i̱ ini nde̱.
19 Porque, qual é a nossa esperança, ou gozo, ou coroa de glória, diante de nosso Senhor Jesus na sua vinda? Porventura não o sois vós?
20 Mé a̱ nda̱a̱ íin va̱ha ini nde̱ ta cáji̱i̱ ini nde̱ cája ndó.
20 Na verdade vós sois a nossa glória e o nosso gozo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.