1 Coríntios 7
Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs ARIB
1 Ta viti cúni̱ nducú ñe̱hé e̱ tu̱hun nu̱ ndo̱ sa̱há ña̱ na̱nda̱ca̱ tu̱hún ndó ye̱he̱ nu̱ carta na̱chindahá ndó nu̱ú i̱. Cáchí i̱ xi̱hi̱n ndó sa̱há da̱ cáma̱ni̱ tanda̱ha̱ ña̱ va̱ha cája da tá ná coo tacú da̱.
1 Ora, quanto às coisas de que me escrevestes, bom seria que o homem não tocasse em mulher;
2 Joo sa̱há cua̱chi cája ña̱yivi tá ndúu na xi̱hín na̱ co̱ cúú ñájíhí na̱ á yíi̱ ná sa̱há ña̱ cán quéa̱ va̱ha chága̱ ná tanda̱ha̱ ná já ná coo ñájíhí in in ta̱a ta jári na̱ji̱hí va ná coo yíi̱ in in na.
2 mas, por causa da prostituição, tenha cada homem sua própria mulher e cada mulher seu próprio marido.
3 Ta in da̱ta̱a ndítahan ndiquia̱hva da mé dá nu̱ ñájíhí da̱ ta jári ñáñáha̱ ndítahan ndiquia̱hva ñá mé ñá nu̱ yíi̱ ña̱ jáchi̱ quia̱hva já sáhndá a̱ coo a.
3 O marido pague à mulher o que lhe é devido, e do mesmo modo a mulher ao marido.
4 Jáchi̱ in ñáñáha̱, ñá na̱tanda̱ha̱ co̱ cómí ga̱ ñá cuéntá sa̱ha̱ mé ñá jáchi̱ yíi̱ ñá cúú da̱ cómí cuéntá sa̱ha̱ yiquí cu̱ñu ñá. Ta ni in da̱ta̱a, da̱ na̱tanda̱ha̱ co̱ cómí ga̱ da̱ cuéntá sa̱há yiquí cu̱ñu da. Ñájíhí da̱ cúú ñá cómí cuéntá sa̱há yiquí cu̱ñu da.
4 A mulher não tem autoridade sobre o seu próprio corpo, mas sim o marido; e também da mesma sorte o marido não tem autoridade sobre o seu próprio corpo, mas sim a mulher.
5 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ ndítahan ndiquia̱hva nu̱ táhan ndó ta a̱ cándají táhan ndó. Ta tá co̱ cúni̱ ndó cu̱ju̱ xitáhan ndó xíní ñúhú cacuu a sa̱há ña̱ sa̱ na̱jándique táhan tu̱hun ndó ña̱ a̱ cúju̱ xitáhan ndo̱ sa̱há ña̱ cúni̱ ndó ca̱ca̱ ta̱hví ndó nu̱ Ndióxi̱ chá tiempo. Joo tá na̱ndihi xíní ñúhú ndique táhan tucu ndó jáchi̱ tia̱hva náá jáca̱ha̱n Satanás, mé tiñáhá sa̱cua̱ha̱ ndo̱hó ña̱ ná caja ndó cua̱chi sa̱há ña̱ a̱ cu̱ú ca̱hnu̱ ndó nu̱ú ña̱ xíca̱ ini yiquí cu̱ñu ndó caja.
5 Não vos negueis um ao outro, senão de comum acordo por algum tempo, a fim de vos aplicardes à oração e depois vos ajuntardes outra vez, para que Satanás não vos tente pela vossa incontinência.
6 Tócó ndihi ña̱ cáha̱n i̱ xi̱hi̱n ndo̱ yóho co̱ cúni̱ cachi a ña̱ xíní ñúhú tánda̱ha̱ ndo̱ va̱tí cuu tanda̱ha̱ ndo̱ tá cúni̱ ndo̱.
6 Digo isto, porém, como que por concessão e não por mandamento.
7 Va̱tí mé a̱ nda̱a̱ cáji̱i̱ íní i̱ tá ná canduu tacú ndihi ndó tátu̱hun ye̱he̱. Joo sa̱ jíin sa̱ jíin na̱caja Ndióxi̱ xi̱hín in in í. Java na ñéhe̱ táhvi̱ ná tanda̱ha̱ na̱ ta java na ñéhe̱ táhvi̱ na̱ canduu tacú na̱.
7 Contudo queria que todos os homens fossem como eu mesmo; mas cada um tem de Deus o seu próprio dom, um deste modo, e outro daquele.
8 Ndá na̱ ndúu tacú xi̱hi̱n ndá na̱ ndúu cuáa̱n, ña̱ va̱ha chága̱ quéa̱ ná a̱ tánda̱ha̱ ná ta ná canduu na tátu̱hun ye̱he̱.
8 Digo, porém, aos solteiros e às viúvas, que lhes é bom se ficarem como eu.
9 Joo tá co̱ ndeé ini na ca̱hnu̱ na̱ yiquí cu̱ñu na, va̱ha chága̱ ná tanda̱ha̱ ná jáchi̱ va̱ha chága̱ ná tanda̱há ña̱yivi a̱ ju̱ú ga̱ ña̱ ná ndia̱va̱ íní na̱ coo na xi̱hín na̱ co̱ cúú yíi̱ ná á ñájíhí na̱.
9 Mas, se não podem conter-se, casem-se. Porque é melhor casar do que abrasar-se.
10 Ta nu̱ ndóhó, na̱ sa̱ íin yíi̱ á ñájíhí, sáhndá i̱ chuun nu̱ ndó ña̱ ná a̱ jándacoo táhan ndó. Ta ña̱ sáhndá i̱ nu̱ ndo̱ yóho co̱ cúú á ña̱ na̱quixi ji̱ni̱ mí i̱. Cúú á ña̱ sáhndá Ndióxi̱ caja ndó. Co̱ ndítahan nu̱ú in ñáñáha̱ jándacoo ñá yíi̱ ña̱.
10 Todavia, aos casados, mando, não eu mas o Senhor, que a mulher não se aparte do marido;
11 Ta tá ná jándacoo ñá da̱, co̱ ndítahan nu̱ ñá tanda̱ha̱ ñá xi̱hín inga da. Á tá co̱ó ta ña̱ ndítahan caja ñá quéa̱ ndique táhan ma̱ni̱ tucu ñá xi̱hi̱n yíi̱ ña̱. Ta jári in da̱ta̱a co̱ ndítahan nu̱ dá jándacoo da ñájíhí da̱.
11 se, porém, se apartar, que fique sem casar, ou se reconcilie com o marido; e que o marido não deixe a mulher.
12 Íin java ga̱ ña̱ha cúni̱ ca̱ha̱n i̱ xi̱hi̱n ndo̱. Mí i̱ cáhán i̱ ña̱ va̱ha caja ndó ña̱ va̱tí mé a̱ nda̱a̱ co̱ cúú á ña̱ na̱sahnda Ndióxi̱ nu̱ú i̱ jána̱ha̱ i̱ nu̱ ndo̱. Ta ña̱ yóho quéa̱ ña̱ ca̱ha̱n xi̱hi̱n ndo̱: Tá íin in da̱ cúú cuéntá Jesús ta íin ñájíhí da̱, ñá co̱ cúú cuéntá Jesús. Ta tá cáji̱i̱ ini ñá coo ñá xi̱hi̱n dá já quéa̱ co̱ ndítahan nu̱ dá jándacoo da ña̱.
12 Mas aos outros digo eu, não o Senhor: Se algum irmão tem mulher incrédula, e ela consente em habitar com ele, não se separe dela.
13 Ta tá íin in ñá cúú cuéntá Jesús ta íin yíi̱ ña̱, da̱ co̱ cúú cuéntá Jesús. Ta tá cáji̱i̱ ini da coo da xi̱hi̱n ña̱ já quéa̱ co̱ ndítahan jándacoo ñá da̱.
13 E se alguma mulher tem marido incrédulo, e ele consente em habitar com ela, não se separe dele.
14 Jáchi̱ cája yi̱i̱ Ndióxi̱ in da̱ta̱a sa̱há ña̱ íin da xi̱hi̱n ñájíhí da̱, ña̱ cúú cuéntá Jesús. Ta jári cája yi̱i̱ Ndióxi̱ in ñáñáha̱ sa̱há ña̱ íin ñá xi̱hi̱n yíi̱ ña̱, da̱ cúú cuéntá Jesús. Jári cája yi̱i̱ Ndióxi̱ ja̱hyi na̱ yóho ná a̱ cácuu na tátu̱hun na̱ co̱ xíni̱ Ndióxi̱. Ta xi̱hín ña̱ yóho cuu canda̱a̱ ini na ndaja íin íchi̱ cuéntá Jesús.
14 Porque o marido incrédulo é santificado pela mulher, e a mulher incrédula é santificada pelo marido crente; de outro modo, os vossos filhos seriam imundos; mas agora são santos.
15 Joo tá cúni̱ yíi̱ ndo̱ á ñájíhí ndo̱, na̱ co̱ cúú cuéntá Jesús ja̱n, quee na cu̱hu̱n na̱ já quéa̱ quia̱hva ndó ña̱ma̱ni̱ nu̱ ná caja na ña̱. Jáchi̱ co̱ ndítahan nu̱ ndó caja ndúsa̱ ndó xi̱hín na̱ co̱ xíni̱ Ndióxi̱ cán ña̱ ná coo na xi̱hi̱n ndo̱. Jáchi̱ cúni̱ Ndióxi̱ ña̱ ná canduu vií ndo̱.
15 Mas, se o incrédulo se apartar, aparte-se; porque neste caso o irmão, ou a irmã, não está sujeito à servidão; pois Deus nos chamou em paz.
16 Ta ni co̱ xíni̱ ndo̱ á ndiquehe yíi̱ ndó á ñájíhí ndo̱ íchi̱ cuéntá Jesús, á a̱ ndíquehe na ña̱.
16 Pois, como sabes tu, ó mulher, se salvarás teu marido? ou, como sabes tu, ó marido, se salvarás tua mulher?
17 Ta cáxi tu̱hun i̱ nu̱ tócó ndihi na̱ cúú cuéntá Jesús ndúu ndijáá veñu̱hu ña̱ ndítahan coo na tá quia̱hva na̱sahi̱in na tá na̱ndi̱hvi na íchi̱ cuéntá Jesús jáchi̱ quia̱hva já cúni̱ Ndióxi̱.
17 Somente ande cada um como o Senhor lhe repartiu, cada um como Deus o chamou. E é isso o que ordeno em todas as igrejas.
18 Ta tá na̱qui̱hvi ndó íchi̱ cuéntá Jesús ta sa̱ ndáca̱a̱n marca yiquí cu̱ñu ndó co̱ó caja toho a. Joo tá co̱ó marca ja̱n yiquí cu̱ñu ndó co̱ ndítahan chíca̱a̱n ndó ña̱ yiquí cu̱ñu ndó.
18 Foi chamado alguém, estando circuncidado? permaneça assim. Foi alguém chamado na incircuncisão? não se circuncide.
19 Jáchi̱ co̱ó caja toho a á íin marca yiquí cu̱ñu ndó á co̱ó a̱. Ña̱ cúni̱ Ndióxi̱ quéa̱ ná caja ndó ña̱ sáhndá mé á nu̱ ndo̱ caja ndó xi̱hín ndinuhu ini ndó.
19 A circuncisão nada é, e também a incircuncisão nada é, mas sim a observância dos mandamentos de Deus.
20 Ta ndítahan coo ndó tá quia̱hva na̱sahi̱in ndó tá na̱ndiquehe ndó íchi̱ cuéntá Jesús.
20 Cada um fique no estado em que foi chamado.
21 Ta tá na̱sa̱cuu ndó na̱ na̱xeen xitoho ndó caja chúun ndó tá na̱ndiquehe ndó íchi̱ cuéntá Jesús já quéa̱ co̱ ndítahan ndicani ini ndó sa̱há. Joo tá ná quia̱hva xitoho ndó íchi̱ nu̱ ndó ña̱ ná quee ndó cu̱hu̱n ndo̱ já quéa̱ caja ndó ña̱.
21 Foste chamado sendo escravo? não te dê cuidado; mas se ainda podes tornar-te livre, aproveita a oportunidade.
22 Jáchi̱ da̱ cúú cuéntá Jesús cúú dá da̱ na̱janí Ndióxi̱ nu̱ú cua̱chi da va̱tí cándo̱o da cája chúun da cuéntá xitoho da, da̱ na̱xeen ñahá. Ta da̱ na̱xi̱ca núná mé tá na̱ndiquehe da íchi̱ cuéntá Jesús cúú dá mozo cuéntá Jesucristo.
22 Pois aquele que foi chamado no Senhor, mesmo sendo escravo, é um liberto do Senhor; e assim também o que foi chamado sendo livre, escravo é de Cristo.
23 Jáchi̱ yahvi ndiva̱ha na̱cha̱hvi Ndióxi̱ sa̱ha̱ ndo̱ tá na̱xi̱hi̱ Jesucristo ndi̱ca crúxu̱ ña̱ ná cacomí a̱ cuéntá sa̱ha̱ ndo̱. Sa̱há ña̱ cán quéa̱ a̱ ndíquia̱hva toho ndó mé ndó ndáha̱ ña̱yivi ña̱ ná ca̱hnu̱ na̱ ndo̱hó.
23 Por preço fostes comprados; mas não vos façais escravos de homens.
24 Cande̱hé ndo̱ ñani mí i̱, na̱ cúú cuéntá Jesús. Ndítahan coo ndó tá quia̱hva na̱sahi̱in ndó tá na̱cana Ndióxi̱ ndo̱hó cacuu ndó cuéntá mé á jáchi̱ íin mé á xi̱hi̱n ndo̱.
24 Irmãos, cada um fique diante de Deus no estado em que foi chamado.
25 Ta viti cúni̱ ca̱ha̱n i̱ sa̱há na̱ tacú, na̱ cáma̱ni̱ tanda̱ha̱. Co̱ó na̱cachi toho Ndióxi̱ xi̱hín i̱ sa̱há ña̱ yóho ña̱ cán quéa̱ cáha̱n i̱ ña̱ cáhvi ini mí i̱ sa̱há. Ta cuu candúsa ndó ña̱ cáha̱n i̱ xi̱hi̱n ndo̱ jáchi̱ na̱caja Ndióxi̱ ña̱ma̱ni̱ xi̱hín i̱ ña̱ cúú u̱ in da̱ tácu̱ ini.
25 Ora, quanto às virgens, não tenho mandamento do Senhor; dou, porém, o meu parecer, como quem tem alcançado misericórdia do Senhor para ser fiel.
26 Ta cáhán i̱ ña̱ ndítahan coo tacú in da̱ta̱a jáchi̱ i̱hvi̱ ndiva̱ha cáa tiempo ndúú viti.
26 Acho, pois, que é bom, por causa da instante necessidade, que a pessoa fique como está.
27 Joo tá íin ñájíhí ndo̱, a̱ jándacoo ndó ña̱. Ta tá co̱ó ñájíhí ndo̱, a̱ ndúcú ndó ña̱.
27 Estás ligado a mulher? não procures separação. Estás livre de mulher? não procures casamento.
28 Joo a̱ ju̱ú cua̱chi quéa̱ cája ndó tá ná tanda̱ha̱ ndo̱. Ta ni a̱ ju̱ú cua̱chi quéa̱ cája in ñá tacú tá ná tanda̱ha̱ ña̱. Joo mé a̱ nda̱a̱ ná ca̱ha̱n i̱ xi̱hi̱n ndo̱, yáncá a̱ tá ná tanda̱ha̱ ña̱yivi jáchi̱ cua̱há ndiva̱ha ndoho ini na. Ta co̱ cúni̱ ña̱ ná ndoho ini ndó já sa̱há ña̱ cán quéa̱ cáha̱n i̱ ña̱ yóho xi̱hi̱n ndo̱.
28 Mas, se te casares, não pecaste; e, se a virgem se casar, não pecou. Todavia estes padecerão tribulação na carne e eu quisera poupar-vos.
29 Cande̱hé ndo̱ ñani i̱, na̱ cúú cuéntá Jesús. Ña̱ cúni̱ cachi i̱ cúú ña̱ yóho: Sa̱ na̱cayati tiempo quixi Jesucristo. Sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱ íin ñájíhí xíní ñúhú ndi̱hi ini na caja chúun na cuéntá mé á tá quia̱hva cája chúun na̱ tacú cuéntá mé á.
29 Isto, porém, vos digo, irmãos, que o tempo se abrevia; pelo que, doravante, os que têm mulher sejam como se não a tivessem;
30 Ta ndá na̱ ndúu cuéha̱ ndiva̱ha ndítahan caja na tátu̱hun na̱ cáji̱i̱ ini. Ta na̱ cáji̱i̱ ini ndítahan caja na tátu̱hun na̱ ndúu cuéha̱ ndiva̱ha ini. Ta na̱ xéen ña̱ha ñuyíví yóho ndítahan caja na tátu̱hun na̱xeen na ña̱ co̱ cúú ña̱ha na.
30 os que choram, como se não chorassem; os que folgam, como se não folgassem; os que compram, como se não possuíssem;
31 Ta na̱ cómí ña̱ha ñuyíví yóho, xíní ñúhú ndindójó na̱ sa̱há ña̱ha cán. Jáchi̱ va̱xi qui̱vi̱ ndihi sa̱ha̱ ñuyíví yóho xi̱hi̱n tócó ndihi ña̱ha íin nu̱ á.
31 e os que usam deste mundo, como se dele não usassem em absoluto, porque a aparência deste mundo passa.
32 Ña̱ cúni̱ ye̱he̱ quéa̱ ña̱ ná a̱ ndícani na̱há ini ndó sa̱há ña̱ha ñuyíví yóho. Jáchi̱ tá cáma̱ni̱ tanda̱ha̱ in da̱ta̱a já quéa̱ núná nu̱ dá caja chúun da cuéntá Ndióxi̱ xi̱hín ndinuhu ini da. Ta ndúcú da̱ ndá quia̱hva caja da ña̱ cáji̱i̱ ini Ndióxi̱ xi̱hi̱n.
32 Pois quero que estejais livres de cuidado. Quem não é casado cuida das coisas do Senhor, em como há de agradar ao Senhor,
33 Joo da̱ sa̱ na̱tanda̱ha̱ ndítahan caja chúun da ñuyíví yóho já ná cana ña̱ cuxu na̱ vehe da. Ta cája da ña̱ cáji̱i̱ ini ñájíhí da̱ xi̱hi̱n.
33 mas quem é casado cuida das coisas do mundo, em como há de agradar a sua mulher,
34 In da̱ na̱tanda̱ha̱ co̱ xíni̱ da̱ ndía̱ ndi̱hi chága̱ ini da sa̱ha̱, á Ndióxi̱ á ñájíhí da̱. Ta jári na̱ji̱hí tá cúú ná na̱ tacú ndíhi ini na caja na ña̱ cúni̱ Ndióxi̱ jáchi̱ ndíquia̱hva na mé ná ndáha̱ Ndióxi̱ ña̱ ná cacomí a̱ cuéntá sa̱ha̱ yiquí cu̱ñu na ta sa̱há ínima̱ ná. Joo na̱ji̱hí ndúu yíi̱ ndíhi ini na sa̱há chuun vehe na jáchi̱ cúni̱ na̱ ña̱ ná tahan ini yíi̱ ná xi̱hi̱n ná.
34 e está dividido. A mulher não casada e a virgem cuidam das coisas do Senhor para serem santas, tanto no corpo como no espírito; a casada, porém, cuida das coisas do mundo, em como há de agradar ao marido.
35 Cáha̱n i̱ ña̱ yóho xi̱hi̱n ndo̱ jáchi̱ cúni̱ chindeé e̱ ndo̱hó ta co̱ cáha̱n i̱ ña̱ sa̱há ña̱ co̱ cúni̱ ña̱ ná tanda̱ha̱ ndo̱. Ña̱ cúni̱ quéa̱ ná nu̱ná nu̱ ndó caja chúun ndó cuéntá Ndióxi̱ xi̱hín ndinuhu ini ndó ta ná a̱ cájí nuu ni in ña̱ha nu̱ ndó caja ndó ña̱ cúni̱ Ndióxi̱.
35 E digo isto para proveito vosso; não para vos enredar, mas para o que é decente, e a fim de poderdes dedicar-vos ao Senhor sem distração alguma.
36 Ta ndá da̱ íin ja̱hyi jíhí ta cáhán da̱ ña̱ ndítahan tanda̱ha̱ ña̱ jáchi̱ sa̱ cua̱há cui̱a̱ ña̱ já cuu quia̱hva da ña̱ ña̱ ná tanda̱ha̱ ña̱ tá cúni̱ da̱. A̱ ju̱ú toho cua̱chi cúú ña̱ yóho.
36 Mas, se alguém julgar que lhe é desairoso conservar solteira a sua filha donzela, se ela estiver passando da idade de se casar, e se for necessário, faça o que quiser; não peca; casem-se.
37 Ta tá cáhán ndo̱ ña̱ co̱ ndítahan toho tanda̱ha̱ ja̱hyi ndó ta cáhán ndo̱ ña̱ cáji̱i̱ ini ñá ña̱ coo mé ñá já quéa̱ va̱ha va cája ndó tá co̱ cája ndúsa̱ ndó xi̱hi̱n ñá ná tanda̱ha̱ ña̱.
37 Todavia aquele que está firme em seu coração, não tendo necessidade, mas tendo domínio sobre a sua própria vontade, se resolver no seu coração guardar virgem sua filha, fará bem.
38 Va̱ha cája in da̱ta̱a tá sáhan da ña̱ma̱ni̱ nu̱ú ja̱hyi jíhí da̱ ña̱ ná tanda̱ha̱ ña̱. Joo va̱ha chága̱ cája da tá co̱ cája ndúsa̱ dá xi̱hi̱n ña̱ ña̱ ná tanda̱ha̱ ña̱.
38 De modo que aquele que dá em casamento a sua filha donzela, faz bem; mas o que não a der, fará melhor.
39 Ta a̱ cu̱ú tanda̱ha̱ in ñáñáha̱ xi̱hi̱n inga da̱ta̱a nani tácú yíi̱ ña̱. Joo tá na̱xi̱hi̱ yíi̱ ña̱ já quéa̱ cando̱o núná nu̱ ñá tanda̱ha̱ tucu ñá. Joo ndítahan tanda̱ha̱ ñá xi̱hín da̱ cúú cuéntá Jesús.
39 A mulher está ligada enquanto o marido vive; mas se falecer o marido, fica livre para casar com quem quiser, contanto que seja no Senhor.
40 Va̱tí cáhán i̱ ña̱ caji̱i̱ chága̱ ini ñá tá ná a̱ tánda̱ha̱ tucu ñá. Ña̱ yóho quéa̱ cáhvi ini i̱ sa̱há ña̱ yóho. Ta ínima̱ yi̱i̱ Ndióxi̱ quéa̱ jáca̱ha̱n ye̱he̱ cáchí i̱ ña̱ yóho xi̱hi̱n ndo̱.
40 Será, porém, mais feliz se permanecer como está, segundo o meu parecer, e eu penso que também tenho o Espírito de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.