1 Coríntios 3

Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Cande̱hé ndó, ñani i̱, na̱ cúú cuéntá Jesús. Co̱ó na̱cuu ca̱ha̱n i̱ xi̱hi̱n ndo̱ tá quia̱hva cáha̱n i̱ xi̱hín na̱ na̱chutú nda̱a̱ xi̱hi̱n ínima̱ yi̱i̱ Ndióxi̱. Jáchi̱ mé ndó cúú ndó tátu̱hun lée̱ loho ña̱ chíchí jáchi̱ a̱ ñáha cuahnu ndó xi̱hín tu̱hun Ndióxi̱ jáchi̱ cája ndó ña̱ xíca ini yiquí cu̱ñu ndó caja tá quia̱hva cája ña̱yivi ñuyíví.
1 Eu, porém, irmãos, não vos pude falar como a espirituais, e sim como a carnais, como a crianças em Cristo.
2 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ tá na̱jána̱ha̱ i̱ tu̱hun Ndióxi̱ nu̱ ndo̱, co̱ó na̱cuu jána̱ha̱ i̱ ña̱ i̱hvi̱ chága̱ nu̱ ndo̱ jáchi̱ a̱ cúu canda̱a̱ ini ndó ña̱. Ña̱ na̱caja i̱ xi̱hi̱n ndo̱ quéa̱ na̱sa̱ha̱n i̱ tátu̱hun leche nu̱ ndo̱ jáchi̱ cúú ndó tátu̱hun na̱ va̱lí chíchí sa̱há ña̱ a̱ cu̱ú cuxu ndó ña̱ha ve̱e. Ta ja̱nda̱ viti co̱ íin tia̱hva ndó jácuaha ndó ña̱ i̱hvi̱ chága̱ cuéntá tu̱hun Ndióxi̱.
2 Leite vos dei a beber, não vos dei alimento sólido; porque ainda não podíeis suportá-lo. Nem ainda agora podeis, porque ainda sois carnais.
3 Jáchi̱ cúú yi̱i̱ va ndó tátu̱hun ña̱yivi ñuyíví. Ndaja táhan mé ndó cáhi̱hvi̱ ini xi̱hi̱n táhan ndó ta cáni táhan ndó ta sáhndá java táhan ndó. Ta xi̱hín ña̱ yóho cája ndó ña̱ cúni̱ mé cuití ndo̱ tá quia̱hva cája ña̱yivi ñuyíví.
3 Porquanto, havendo entre vós ciúmes e contendas, não é assim que sois carnais e andais segundo o homem?
4 Java ndó cáchí ndo̱ ña̱ cúú ndó cuéntá ye̱he̱, da̱ cúú Pablo. Ta java ndó cáchí ndo̱ ña̱ cúú ndó cuéntá Apolos. Ta xi̱hín ña̱ yóho sáhndá java táhan ndó ta náha̱ ndó ña̱ cája ndó tá quia̱hva cája ña̱yivi ñuyíví.
4 Quando, pois, alguém diz: Eu sou de Paulo, e outro: Eu, de Apolo, não é evidente que andais segundo os homens?
5 Ndá da̱ cúú Apolos xi̱hín ye̱he̱ ña̱ ná cani táhan ndó sa̱há nde̱. Co̱ ndítahan caja ndó já jáchi̱ mé nde̱ cúú nde̱ da̱ xíca nuu cája chúun cuéntá Jesucristo, xitoho í cuití va. Ta sa̱há chuun cája nde̱ yóho na̱cuu na̱candúsa ndó mé á. Ta ña̱ yóho cúú chuun na̱na̱ha̱ Jesucristo, xitoho í nu̱ú ye̱he̱ xi̱hín nu̱ Apolos caja nde̱.
5 Quem é Apolo? E quem é Paulo? Servos por meio de quem crestes, e isto conforme o Senhor concedeu a cada um.
6 Ña̱ na̱caja nde̱ cúú á tátu̱hun ña̱ cája na tá xútu na. Ta ye̱he̱ cúú u̱ tátu̱hun da̱ na̱chihin tata jáchi̱ na̱ca̱xi tu̱hun i̱ tu̱hun Ndióxi̱ nu̱ ndo̱. Ta Apolos cúú dá tátu̱hun da̱ na̱xo̱jo̱ ticui̱í nu̱ú a̱ cán jáchi̱ na̱jána̱ha̱ chága̱ da̱ tu̱hun Ndióxi̱ nu̱ ndo̱. Joo Ndióxi̱ quéa̱ na̱caja ña̱ ná cuahnu a jáchi̱ cája mé á ña̱ ná cuu cuahnu ndó xi̱hín tu̱hun mé á.
6 Eu plantei, Apolo regou; mas o crescimento veio de Deus.
7 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ va̱tí ye̱he̱ cúú u̱ da̱ na̱xutu ta Apolos cúú dá da̱ na̱xo̱jo̱ ticui̱í joo ni in túhún nde̱ co̱ó sa̱ha̱. Cáhnu cúú Ndióxi̱ jáchi̱ mé á quéa̱ na̱caja ña̱ ná cuahnu mé tata na̱xutu nde̱ cán.
7 De modo que nem o que planta é alguma coisa, nem o que rega, mas Deus, que dá o crescimento.
8 Xíní ñúhú canda̱a̱ ini ndó ña̱ in cúú va na̱ chíhin tata xi̱hín na̱ xójo ticui̱í nu̱ á. Ta tá in tá in chuun na̱caja in in na̱ cán quehe na ya̱hvi sa̱ha̱.
8 Ora, o que planta e o que rega são um; e cada um receberá o seu galardão, segundo o seu próprio trabalho.
9 Ye̱he̱ xi̱hi̱n Apolos in cúú nde̱ cája chúun nde̱ cuéntá Ndióxi̱. Ta mé ndó cúú ndó tátu̱hun in yójo̱ nu̱ú na̱sacu Ndióxi̱ nde̱he̱ caja chúun nde̱ cuéntá mé á.
9 Porque de Deus somos cooperadores; lavoura de Deus, edifício de Deus sois vós.
10 Ta ye̱he̱ cúú u̱ tátu̱hun da̱ cáva̱ha mé vehe yóho. Ta mé Ndióxi̱ quéa̱ na̱sa̱ha̱n ña̱ma̱ni̱ nu̱ú i̱ ña̱ ná taán i̱ yu̱u̱ ndúhu̱ sa̱há ta ná jáca̱va̱ sáhá i̱ ña̱. Ta inga na xíní ñúhú caja chúun xi̱hi̱n á. Joo ndítahan cande̱hé va̱ha na ndaja caja na chuun yóho.
10 Segundo a graça de Deus que me foi dada, lancei o fundamento como prudente construtor; e outro edifica sobre ele. Porém cada um veja como edifica.
11 Jáchi̱ in túhún Jesucristo cúú á tátu̱hun yu̱u̱ ndúhu̱ sa̱há vehe yóho. Ta ni in na a̱ cúu tavá xóo na ña̱ ta já cacu na inga ña̱ha.
11 Porque ninguém pode lançar outro fundamento, além do que foi posto, o qual é Jesus Cristo.
12 Mé na̱ cáva̱ha vehe nu̱ú yu̱u̱ ndúhu̱ yóho cuu jáxi̱nu na ña̱ xi̱hín jiu̱hu̱n cuáán ta cuu caja na ña̱ xi̱hín jiu̱hu̱n cúxú ta cuu caja ri na ña̱ xi̱hín yu̱u̱ ñúchí. Ta jári cuu caja na ña̱ xi̱hín yíto̱ ta cuu caja ri na ña̱ xi̱hín xe̱he̱ ndíyo̱ho ta ja̱nda̱ xi̱hín toñámá cuu caja na ña̱.
12 Contudo, se o que alguém edifica sobre o fundamento é ouro, prata, pedras preciosas, madeira, feno, palha,
13 Joo va̱xi qui̱vi̱ quixi tucu Jesucristo coto ndojó mé á chuun na̱caja in in ña̱yivi cuéntá mé á. Cacuu a tátu̱hun coto ndojó a̱ ña̱ xi̱hín ñuhú cáyi̱ já quéa̱ ná na̱ha̱ nu̱ á, á ndihi sa̱há, á co̱ ndíhi sa̱há. Ta xi̱hín ña̱ yóho na̱ha̱ nu̱ á, á va̱ha na̱caja chúun ña̱yivi cuéntá mé á, á a̱ váha toho na̱caja na.
13 manifesta se tornará a obra de cada um; pois o Dia a demonstrará, porque está sendo revelada pelo fogo; e qual seja a obra de cada um o próprio fogo o provará.
14 Ta tá co̱ó na̱ndihi sa̱há ña̱ na̱caja na̱ cán já quéa̱ cha̱hvi Ndióxi̱ na̱ sa̱há chuun na̱caja na.
14 Se permanecer a obra de alguém que sobre o fundamento edificou, esse receberá galardão;
15 Joo tá ná ca̱yi̱ ña̱ na̱cava̱ha na̱ cán já ndihi sa̱ha̱ tócó ndihi chuun na̱caja na va̱tí mé ná ca̱cu ndaa ínima̱ ná. Ta ña̱ yóho cacuu a tátu̱hun tá jáca̱cu in da̱ta̱a mé dá tá quéta da ini in vehe tá cáyi̱ a̱ xi̱hi̱n ñúhu̱ i̱ta̱.
15 se a obra de alguém se queimar, sofrerá ele dano; mas esse mesmo será salvo, todavia, como que através do fogo.
16 Á co̱ xíni̱ ndó ña̱ cúú ndó tátu̱hun veñu̱hu Ndióxi̱ tá ndáca̱a̱n ínima̱ yi̱i̱ mé á ini ínima̱ in in ndó.
16 Não sabeis que sois santuário de Deus e que o Espírito de Deus habita em vós?
17 Ta ndá na̱ ná jándihi na sa̱há veñu̱hu Ndióxi̱ yóho já quéa̱ jándihi Ndióxi̱ sa̱há na̱ cán. Jáchi̱ yi̱i̱ ndiva̱ha veñu̱hu Ndióxi̱. Ta mé ndó cúú ndó tátu̱hun veñu̱hu Ndióxi̱ cáha̱n i̱ sa̱ha̱ ja̱n.
17 Se alguém destruir o santuário de Deus, Deus o destruirá; porque o santuário de Deus, que sois vós, é sagrado.
18 Cande̱hé ndo̱. Ndá ndó cáhán ña̱ cúú ndó na̱ ndíchí ji̱ni̱ sa̱há ña̱ xíni̱ ndó ña̱ha ñuyíví yóho, xíní ñúhú canda̱a̱ ini ndó ña̱ cúú á tátu̱hun jándahvi ndó mé ndó. Xíní ñúhú ndaja ndó mé ndó tátu̱hun na̱ co̱ xíni̱ já quéa̱ ná nu̱ná nu̱ Ndióxi̱ jána̱ha̱ nu̱ ndo̱ ndáa̱ cúú ndusa na̱ ndíchí ji̱ni̱.
18 Ninguém se engane a si mesmo: se alguém dentre vós se tem por sábio neste século, faça-se estulto para se tornar sábio.
19 Jáchi̱ ña̱ ndíchí quíxi ji̱ní ña̱yivi ñuyíví cúú á ña̱ tóntó ndiva̱ha nu̱ Ndióxi̱. Já cáchí tu̱hun Ndióxi̱ já: “Ña̱ cája mé á quéa̱ ná cachihin sa̱ha̱ ná xi̱hín ña̱ ndíchí quíxi ji̱ni̱ mé va na.”
19 Porque a sabedoria deste mundo é loucura diante de Deus; porquanto está escrito: Ele apanha os sábios na própria astúcia deles.
20 Quia̱hva já cáchí ri tu̱hun Ndióxi̱: “Cánda̱a̱ cáxí ini Ndióxi̱ ña̱ co̱ó sa̱há ña̱ cáhvi ji̱ní na̱ ndíchí ndúu ñuyíví yóho”, já cáchí tu̱hun Ndióxi̱.
20 E outra vez: O Senhor conhece os pensamentos dos sábios, que são pensamentos vãos.
21 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ ni in túhún ña̱yivi co̱ ndítahan ndiñehe jícó na̱ mé ná sa̱há ña̱ tia̱hva in ña̱yivi ñuyíví yóho cája na. Xíní ñúhú ndicu̱hu̱n ini ndó ña̱ na̱sa̱ha̱n Ndióxi̱ tócó ndihi ña̱ha nu̱ ndo̱.
21 Portanto, ninguém se glorie nos homens; porque tudo é vosso:
22 Na̱ndiquia̱hva mé á nde̱he̱, da̱ cúú Pablo xi̱hi̱n Apolos xi̱hi̱n Pedro nu̱ mé ndó já ná cuu jána̱ha̱ nde̱ tu̱hun Ndióxi̱ nu̱ ndo̱. Na̱sa̱ha̱n mé á ñuyíví yóho nu̱ ndo̱ já ná cuu catacu ndó. Ta na̱sacu ini mé á qui̱ví quivi ndó ta já tandaa qui̱vi̱ cu̱hu̱n ndó coo ndó xi̱hi̱n mé á. Tócó ndihi ña̱ yóho na̱sa̱ha̱n Ndióxi̱ nu̱ ndo̱.
22 seja Paulo, seja Apolo, seja Cefas, seja o mundo, seja a vida, seja a morte, sejam as coisas presentes, sejam as futuras, tudo é vosso,
23 Ta mé ndó cúú ndó cuéntá Jesucristo ta Jesucristo cúú á cuéntá Ndióxi̱.
23 e vós, de Cristo, e Cristo, de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.