1 Coríntios 2

Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Cande̱hé ndó, ñani i̱, na̱ cúú cuéntá Jesús. Tá na̱sa̱ha̱n i̱ na̱ca̱ha̱n i̱ ña̱ nda̱a̱ cuéntá Ndióxi̱ nu̱ ndo̱, co̱ó na̱ca̱ha̱n i̱ ña̱ xi̱hín tu̱hun ndíchí ñuyíví yóho.
1 Também eu, quando fui ter convosco, irmãos, não fui com o prestígio da eloqüência nem da sabedoria anunciar-vos o testemunho de Deus.
2 Joo na̱sacu ini i̱ ca̱ha̱n i̱ sa̱há Jesucristo cuití va tañu ndó, mé a̱ na̱xi̱hi̱ ndi̱ca crúxu̱.
2 Julguei não dever saber coisa alguma entre vós, senão Jesus Cristo, e Jesus Cristo crucificado.
3 Tá na̱sahi̱in i̱ tañu ndó, co̱ó na̱ndiñehe jícó i̱ mí i̱. Ña̱ na̱caja i̱ quéa̱ yíhví yíhví cúú u̱ a̱nda̱ quíji ni̱nu i̱.
3 Eu me apresentei em vosso meio num estado de fraqueza, de desassossego e de temor.
4 Ta tá na̱casáhá i̱ cáxi tu̱hun i̱ tu̱hun va̱ha sa̱há Jesucristo nu̱ ndo̱, co̱ó toho tu̱hun ndíchí na̱ca̱ha̱n i̱ xi̱hi̱n ndo̱ ña̱ ná cava i̱ ji̱ni̱ ndó xi̱hi̱n á, va̱ha. Ña̱ na̱caja i̱ quéa̱ na̱ca̱ha̱n i̱ xi̱hi̱n ndo̱ xi̱hi̱n ndée̱ ínima̱ yi̱i̱ Ndióxi̱ ta mé a̱ na̱jáxi̱nu̱ a̱ ini ndó xi̱hi̱n ndée̱ mé á.
4 A minha palavra e a minha pregação longe estavam da eloqüência persuasiva da sabedoria; eram, antes, uma demonstração do Espírito e do poder divino,
5 Já quéa̱ ná canda̱a̱ ini ndó ña̱ Ndióxi̱ quéa̱ cája ña̱ ná candeé ini ndó mé á xi̱hi̱n ndée̱ mé á. Ta co̱ cúú á sa̱há ña̱ ndíchí quíxi ji̱ní ña̱yivi ñuyíví yóho.
5 para que vossa fé não se baseasse na sabedoria dos homens, mas no poder de Deus.
6 Joo tá ndítúhún nde̱ xi̱hín na̱ sa̱ cánda̱a̱ va̱ha ini ña̱ha Ndióxi̱ já cáha̱n nde̱ tu̱hun ndíchí xi̱hi̱n ná. Joo co̱ cáha̱n nde̱ tátu̱hun cáha̱n ta̱a ndíchí ndúu ñuyíví yóho. Ta ni co̱ cúú á tátu̱hun ña̱ cáha̱n da̱ ndíchí, da̱ cómí cuéntá sa̱há ñuyíví yóho. Jáchi̱ ya̱chi̱ ndihi sa̱há na̱ cán.
6 Entretanto, o que pregamos entre os perfeitos é uma sabedoria, porém não a sabedoria deste mundo nem a dos grandes deste mundo, que são, aos olhos daquela, desqualificados.
7 Ña̱ cáha̱n nde̱ cúú á ña̱ ndíchí cuéntá Ndióxi̱. Ta cúú á ña̱ na̱sahi̱in je̱hé, ña̱ co̱ xíni̱ ña̱yivi sa̱ha̱ ja̱nda̱ tá cáma̱ní ca̱va̱ sáhá sa̱ha̱ ñuyíví. Jáchi̱ ja̱nda̱ mé tiempo já na̱sacu ini Ndióxi̱ ndá quia̱hva caja jáca̱cu a mí a̱nda̱ ama cáa qui̱vi̱.
7 Pregamos a sabedoria de Deus, misteriosa e secreta, que Deus predeterminou antes de existir o tempo, para a nossa glória.
8 Ta ni in túhún na̱ náhnu cómí cuéntá sa̱há ñuyíví yóho co̱ cánda̱a̱ ini na ña̱ na̱sacu ini Ndióxi̱ jáca̱cu a mí. Jáchi̱ tá ná candúsa na ña̱ já quéa̱ a̱ cáta caa toho na Jesucristo, xitoho í ndi̱ca crúxu̱, nduu. Jáchi̱ mé Jesucristo cúú á ña̱ cáhnu ndiva̱ha.
8 Sabedoria que nenhuma autoridade deste mundo conheceu {pois se a houvessem conhecido, não teriam crucificado o Senhor da glória}.
9 Ta já cáchí tu̱hun Ndióxi̱ já:
9 É como está escrito: Coisas que os olhos não viram, nem os ouvidos ouviram, nem o coração humano imaginou {Is 64,4}, tais são os bens que Deus tem preparado para aqueles que o amam.
10 Na̱caja ínima̱ yi̱i̱ Ndióxi̱ ña̱ ná canda̱a̱ iní tócó ndihi ña̱ yóho. Jáchi̱ ínima̱ yi̱i̱ mé á sánde̱hé a̱ tócó ndihi ña̱ha ta xíni̱ a̱ ja̱nda̱ ña̱ cáhvi ini mé Ndióxi̱.
10 Todavia, Deus no-las revelou pelo seu Espírito, porque o Espírito penetra tudo, mesmo as profundezas de Deus.
11 Ni in túhún ña̱yivi co̱ xíni̱ na̱ ña̱ cáhvi ini inga na. Ínima̱ in in na cuití va xíni̱ a̱ ña̱ cáhvi ini in in na. Quia̱hva já íin ri xi̱hi̱n Ndióxi̱ va. In túhún ínima̱ yi̱i̱ mé á xíni̱ ndía̱ cáhvi ini a.
11 Pois quem conhece as coisas que há no homem, senão o espírito do homem que nele reside? Assim também as coisas de Deus ninguém as conhece, senão o Espírito de Deus.
12 Na̱sa̱ha̱n Ndióxi̱ ínima̱ yi̱i̱ mé á nu̱ yo̱ ta co̱ cúú á tátu̱hun ínima̱ ña̱yivi ñuyíví. Ta na̱caja mé á ña̱ ná canda̱a̱ iní ndaja íin ña̱ náhnu sáhan mé á nu̱ yo̱.
12 Ora, nós não recebemos o espírito do mundo, mas sim o Espírito que vem de Deus, que nos dá a conhecer as graças que Deus nos prodigalizou
13 Ta tá cáha̱n nde̱ sa̱há ña̱ yóho, cáha̱n nde̱ tá quia̱hva na̱jána̱ha̱ ínima̱ yi̱i̱ Ndióxi̱ nu̱ú nde̱. Ta co̱ cáha̱n nde̱ ña̱ xi̱hín tu̱hun ndíchí na̱catia̱hva nde̱ ñuyíví yóho. Quia̱hva já ndícani nde̱ ña̱ha Ndióxi̱ xi̱hín na̱ ñúhu ínima̱ yi̱i̱ Ndióxi̱ ini.
13 e que pregamos numa linguagem que nos foi ensinada não pela sabedoria humana, mas pelo Espírito, que exprime as coisas espirituais em termos espirituais.
14 Tócó ndihi ña̱ yóho cúú á ña̱ tóntó ndiva̱ha nu̱ú ña̱yivi, na̱ co̱ ñúhu ínima̱ yi̱i̱ Ndióxi̱ ini. Co̱ ndíquehe va̱ha na ña̱ ta ni a̱ cu̱ú canda̱a̱ ini na ndaja íin a jáchi̱ na̱ ñúhu ínima̱ yi̱i̱ Ndióxi̱ ini, na̱ cán cúú ndusa na̱ cánda̱a̱ ini ña̱ha Ndióxi̱.
14 Mas o homem natural não aceita as coisas do Espírito de Deus, pois para ele são loucuras. Nem as pode compreender, porque é pelo Espírito que se devem ponderar.
15 Joo na̱ ñúhu ínima̱ yi̱i̱ Ndióxi̱ ini, na̱ cán cúú na̱ cánda̱a̱ ini ndá ña̱ha cúú ña̱ va̱ha ta ndá ña̱ha co̱ cúú toho ña̱ va̱ha. Ta xi̱hín ña̱ yóho cátóntó ña̱yivi ñuyíví jáchi̱ co̱ cánda̱a̱ ini na ña̱ cúú cuéntá Ndióxi̱.
15 O homem espiritual, ao contrário, julga todas as coisas e não é julgado por ninguém.
16 Jáchi̱ cáchí tu̱hun Ndióxi̱: “Ni in túhún ña̱yivi a̱ cúu canda̱a̱ ini na ña̱ cáhvi ini Ndióxi̱, xitoho í. Ta ni in túhún na̱ a̱ cúu cachi xi̱hi̱n mé á ña̱ ndítahan nu̱ á caja”, cáchí tu̱hun Ndióxi̱. Joo mí, na̱ cúú cuéntá Jesús, cáhvi iní tá quia̱hva cáhvi ini Jesucristo jáchi̱ ñúhu ínima̱ yi̱i̱ Ndióxi̱ ini mí, na̱ cúú cuéntá mé á.
16 Por que quem conheceu o pensamento do Senhor, se abalançará a instruí-lo {Is 40,13}? Nós, porém, temos o pensamento de Cristo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.