1 Coríntios 11
Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs ARA
1 Xíní ñúhú caja ndó tá quia̱hva cája ye̱he̱ jáchi̱ quia̱hva já cája i̱ ña̱ na̱caja Jesucristo, xitoho í.
1 Sede meus imitadores, como também eu sou de Cristo.
2 Cáji̱i̱ íní i̱ xi̱hi̱n ndo̱, ñani i̱, na̱ cúú cuéntá Jesús. Jáchi̱ níí tiempo ñúhu ini ndó sa̱há i̱ ta cája ta cája ndó ña̱ na̱jána̱ha̱ i̱ nu̱ ndo̱.
2 De fato, eu vos louvo porque, em tudo, vos lembrais de mim e retendes as tradições assim como vo-las entreguei.
3 Joo cúni̱ ña̱ ná canda̱a̱ ini ndó ña̱ cúú Jesucristo ji̱ni̱ nu̱ú in in ta̱a. Ta quia̱hva já in in ta̱a cúú dá ji̱ni̱ nu̱ ñájíhí da̱. Ta quia̱hva já Ndióxi̱ cúú á ji̱ni̱ nu̱ú Jesucristo.
3 Quero, entretanto, que saibais ser Cristo o cabeça de todo homem, e o homem, o cabeça da mulher, e Deus, o cabeça de Cristo.
4 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ tá co̱ cándaa in da̱ta̱a yiji̱ni̱ dá nani xíca̱ ta̱hví da̱ nu̱ Ndióxi̱ á nani cáha̱n da̱ tu̱hun Ndióxi̱ nu̱ tácá ña̱yivi já quéa̱ náha̱ ña̱ co̱ cája cáhnu da Jesucristo, mé a̱ cúú ji̱ni̱ nu̱ mé dá.
4 Todo homem que ora ou profetiza, tendo a cabeça coberta, desonra a sua própria cabeça.
5 Ta in ñáñáha̱ tá co̱ chíja̱hvi ñá ji̱ni̱ ña̱ nani xíca̱ ta̱hví ña̱ nu̱ Ndióxi̱ á nani cáha̱n ñá tu̱hun Ndióxi̱ nu̱ú ña̱yivi veñu̱hu já quéa̱ náha̱ ña̱ quéhe núu ñá yíi̱ ña̱, da̱ cúú ji̱ni̱ nu̱ mé ñá. Cúú á tátu̱hun na̱ja̱tá ñá ji̱ni̱ ña̱.
5 Toda mulher, porém, que ora ou profetiza com a cabeça sem véu desonra a sua própria cabeça, porque é como se a tivesse rapada.
6 Jáchi̱ tá co̱ chíja̱hvi in ñáñáha̱ ji̱ni̱ ñá ja̱nda̱ va̱ha chága̱ ví ná ja̱tá táhyí ñá ji̱ni̱ ña̱. Joo tá cáhán ña̱ ña̱ quini canáha̱ ji̱ni̱ ña̱ tá ná ja̱tá táhyí ñá ji̱ni̱ ñá já quéa̱ xíní ñúhú chija̱hvi ñá ji̱ni̱ ña̱.
6 Portanto, se a mulher não usa véu, nesse caso, que rape o cabelo. Mas, se lhe é vergonhoso o tosquiar-se ou rapar-se, cumpre-lhe usar véu.
7 Co̱ ndítahan toho nu̱ú in da̱ta̱a chija̱hvi da ji̱ni̱ dá veñu̱hu jáchi̱ mé dá cúú dá da̱ na̱cava̱ha Ndióxi̱ xi̱hín yuhú nu̱u̱ mé á. Ta mé dá cúú dá da̱ náha̱ ndá quia̱hva cáhnu cúú Ndióxi̱. Ta náha̱ in ñáñáha̱ ña̱ yíi̱ ñá cúú da̱ ji̱ni̱ nu̱ ñá.
7 Porque, na verdade, o homem não deve cobrir a cabeça, por ser ele imagem e glória de Deus, mas a mulher é glória do homem.
8 Jáchi̱ xíní ñúhú ndicu̱hu̱n ini ndó ña̱ co̱ó na̱tavá toho Ndióxi̱ lásá yiquí ndícá ñáñáha̱ já na̱cava̱ha mé á da̱ta̱a, va̱ha. Ña̱ na̱caja mé á quéa̱ na̱tavá a̱ lásá yiquí ndícá da̱ta̱a ta já na̱cava̱ha mé á ñáñáha̱.
8 Porque o homem não foi feito da mulher, e sim a mulher, do homem.
9 Jihna ñúhú na̱cava̱ha Ndióxi̱ da̱ta̱a ta já na̱cava̱ha mé á in ñáñáha̱ chindeé ñá da̱.
9 Porque também o homem não foi criado por causa da mulher, e sim a mulher, por causa do homem.
10 Ta sa̱há ña̱ jihna ñúhú ga̱ na̱cava̱ha Ndióxi̱ da̱ta̱a sa̱há ña̱ cán quéa̱ ndítahan nu̱ú in ñáñáha̱ chija̱hvi ñá ji̱ni̱ ña̱ ná na̱ha̱ ñá nu̱ táto̱ Ndióxi̱ ña̱ mé a̱ nda̱a̱ cája cáhnu ñá yíi̱ ña̱.
10 Portanto, deve a mulher, por causa dos anjos, trazer véu na cabeça, como sinal de autoridade.
11 Joo mí, na̱ cúú cuéntá Jesús ndítahan canda̱a̱ iní ña̱ xíní ñúhú táhan ta̱a xi̱hi̱n ñáha̱.
11 No Senhor, todavia, nem a mulher é independente do homem, nem o homem, independente da mulher.
12 Va̱tí na̱cava̱ha Ndióxi̱ ñáñáha̱ nu̱ cuítí xi̱hi̱n lásá yiquí ndícá da̱ta̱a joo viti tócó ndihi da̱ta̱a cácu da ñuyíví yóho cája na̱ji̱hí. Joo tócó ndihi ña̱yivi tácú na̱ jáchi̱ já cúni̱ Ndióxi̱.
12 Porque, como provém a mulher do homem, assim também o homem é nascido da mulher; e tudo vem de Deus.
13 Mé ndó xíní ñúhú cande̱hé ndo̱ á va̱ha á a̱ váha toho ña̱ ná a̱ chíja̱hvi in ñáñáha̱ ji̱ni̱ ñá nani xíca̱ ta̱hví ña̱ nu̱ Ndióxi̱ veñu̱hu.
13 Julgai entre vós mesmos: é próprio que a mulher ore a Deus sem trazer o véu?
14 Jáchi̱ sa̱ cánda̱a̱ va̱ha iní ña̱ a̱ váha toho cája da̱ta̱a tá íin náni̱ ijí ji̱ni̱ dá.
14 Ou não vos ensina a própria natureza ser desonroso para o homem usar cabelo comprido?
15 Joo ndisáhnu náha̱ ñáñáha̱ tá íin náni̱ ijí ji̱ni̱ ña̱ jáchi̱ Ndióxi̱ na̱sa̱ha̱n ijí ji̱ni̱ ñá nu̱ ña̱ já ná chija̱hvi a ji̱ni̱ ña̱.
15 E que, tratando-se da mulher, é para ela uma glória? Pois o cabelo lhe foi dado em lugar de mantilha.
16 Joo tá ndúu java na ta co̱ táhán ini na xi̱hín ña̱ cáha̱n i̱ yóho já quéa̱ co̱ cúni̱ toho i̱ nditúhún i̱hvi̱ i̱ xi̱hi̱n ná sa̱há ña̱ yóho. Jáchi̱ xíní ñúhú canda̱a̱ ini na ña̱ ndijáá java ga̱ na̱ cúú cuéntá Jesús cája na tá quia̱hva cáchí i̱ yóho tá tácá na̱ veñu̱hu.
16 Contudo, se alguém quer ser contencioso, saiba que nós não temos tal costume, nem as igrejas de Deus.
17 Ta íin inga ña̱ha cúni̱ ca̱ha̱n i̱ xi̱hi̱n ndó sa̱ha̱ ta co̱ táhán ini i̱ xi̱hi̱n á. Jáchi̱ na̱ñe̱hé e̱ tu̱hun ña̱ co̱ cája va̱ha ndó tá tácá ndo̱ veñu̱hu.
17 Nisto, porém, que vos prescrevo, não vos louvo, porquanto vos ajuntais não para melhor, e sim para pior.
18 Cánde̱hé ndo̱. Sa̱ na̱ñe̱hé e̱ tu̱hun ña̱ sáhndá java táhan ndó tá tácá ndo̱ cája cáhnu ndó Ndióxi̱. Ta cája i̱ cuéntá cándúsa i̱ ña̱ cáchí na̱ sa̱ha̱ ndo̱.
18 Porque, antes de tudo, estou informado haver divisões entre vós quando vos reunis na igreja; e eu, em parte, o creio.
19 Va̱tí mé a̱ nda̱a̱ náha̱ xi̱cá a̱ ña̱ ndítahan cahnda táhan ndó já ná cuu cuni ña̱yivi ndá ndó cúú ndusa cuéntá Jesús ta ndá ndó co̱ cúú cuéntá Jesús.
19 Porque até mesmo importa que haja partidos entre vós, para que também os aprovados se tornem conhecidos em vosso meio.
20 Ta sa̱há ña̱ sáhndá táhan ndó nu̱ tácá ndó ja̱n, náha̱ ña̱ quéhe núu ndó ña̱ yi̱i̱ xíjíni ndó ta xi̱hín ña̱ yóho co̱ cúú ga̱ ña̱ cuéntá Jesucristo, xitoho í.
20 Quando, pois, vos reunis no mesmo lugar, não é a ceia do Senhor que comeis.
21 Jáchi̱ tá ndíndaa hora cajíni ndó tá in tá in ndó sa̱ jihna ñúhú ndo̱ ndáva ndó cua̱ha̱n ndó quehe ndó ña̱ cajíni mé cuití ndo̱. Ta java ndó ni co̱ ñéhe̱ ndó ña̱ cuxu ndó. Joo java ndó xíhi ndó ja̱nda̱ jáxi̱ni ndó mé ndó.
21 Porque, ao comerdes, cada um toma, antecipadamente, a sua própria ceia; e há quem tenha fome, ao passo que há também quem se embriague.
22 Va̱ha chága̱ ná cuxu ndó ta ná coho ndó vehe ndó a̱ ju̱ú ga̱ ña̱ ná quixi ndó quehe núu ndó veñu̱hu Ndióxi̱. Ta a̱ váha cája ndó jáchi̱ co̱ ñéhe̱ na̱ nda̱hví ña̱ cuxu na cája ndó ta xi̱hín ña̱ yóho cácahan nu̱ ná. A̱ cándati toho ndó ña̱ caji̱i̱ íní i̱ xi̱hín ña̱ cája ndó yóho jáchi̱ a̱ ju̱ú ña̱ va̱ha quéa̱ cája ndó.
22 Não tendes, porventura, casas onde comer e beber? Ou menosprezais a igreja de Deus e envergonhais os que nada têm? Que vos direi? Louvar-vos-ei? Nisto, certamente, não vos louvo.
23 Ña̱ jána̱ha̱ i̱ nu̱ ndo̱ yóho cúú ña̱ na̱jána̱ha̱ Jesucristo, xitoho í nu̱ú i̱. Jáchi̱ mé ñuú tá cáma̱ní ndiquia̱hva na mé á ndáha̱ na̱ i̱hvi̱ a̱ já na̱tiin a in pan.
23 Porque eu recebi do Senhor o que também vos entreguei: que o Senhor Jesus, na noite em que foi traído, tomou o pão;
24 Tá na̱ndihi na̱ndiquia̱hva ndixa̱hvi nu̱ Ndióxi̱ já na̱sahnda java ña̱ ta já na̱cachi a já xi̱hi̱n ná: “Mé pan yóho cúú á tátu̱hun yiquí cu̱ñu i̱ ña̱ ndiquia̱hva i̱ sa̱ha̱ mé ndó. Xíní ñúhú caja ndó ña̱ yóho ña̱ ná ndicu̱hu̱n ini ndó ña̱ na̱xi̱hi̱ i̱ sa̱ha̱ ndo̱”, na̱cachi Jesús.
24 e, tendo dado graças, o partiu e disse: Isto é o meu corpo, que é dado por vós; fazei isto em memória de mim.
25 Ta tá na̱ndihi na̱xijíni na cán já na̱tiin a in vaso nu̱ ñúhu tó uva. Ta já na̱cachi a já: “Dó ñúhu ini vaso yóho cúú dó tátu̱hun nií i̱, dó cui̱ta̱ sa̱ha̱ ndó. Ta xi̱hi̱n dó yóho xi̱nu̱ co̱o nu̱ú tu̱hun na̱sa̱ha̱n Ndióxi̱ nu̱ú ña̱yivi sa̱nahá tá na̱cachi a jáca̱cu a ña̱yivi. Ndijáá tañu tá ná coho ndó mé tó uva, dó yi̱i̱ ndítahan ndicu̱hu̱n ini ndó ña̱ na̱xi̱hi̱ i̱ sa̱ha̱ ndo̱”, na̱cachi Jesús.
25 Por semelhante modo, depois de haver ceado, tomou também o cálice, dizendo: Este cálice é a nova aliança no meu sangue; fazei isto, todas as vezes que o beberdes, em memória de mim.
26 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ ndijáá tañu tá tácá ndo̱ xíxi ndó pan ta xíhi ndó tó uva yóho cúni̱ cachi a ña̱ ndícu̱hu̱n ini ndó ña̱ na̱xi̱hi̱ Jesucristo, xitoho í sa̱ha̱ ndo̱. Ta xíní ñúhú caja ndó ña̱ ja̱nda̱ quia̱hva ná quixi tucu mé á ñuyíví yóho.
26 Porque, todas as vezes que comerdes este pão e beberdes o cálice, anunciais a morte do Senhor, até que ele venha.
27 Cande̱hé ndo̱. Tá ná cuxu ndó pan ta tá ná coho ndó tó uva, ña̱ yi̱i̱ cuéntá Jesucristo, xitoho í ta co̱ íin vií ínima̱ ndo̱ já quéa̱ cája ndó cua̱chi nu̱ mé á ta quéhe núu ndó ña̱ na̱xi̱hi̱ a̱ ndi̱ca crúxu̱ sa̱ha̱ ndo̱.
27 Por isso, aquele que comer o pão ou beber o cálice do Senhor, indignamente, será réu do corpo e do sangue do Senhor.
28 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ tá cáma̱ni̱ casáhá cajíni ndó ña̱ yi̱i̱ cuéntá Jesús xíní ñúhú coto ndojó jihna ndó mé ndó á vií ínima̱ ndo̱ nu̱ Ndióxi̱ á co̱ó vií a̱.
28 Examine-se, pois, o homem a si mesmo, e, assim, coma do pão, e beba do cálice;
29 Jáchi̱ tá ná cuxu ndaja na̱cuu ndó ña̱ yi̱i̱ cuéntá Jesús já quéa̱ náha̱ ña̱ quéhe núu ndó mé á. Jáchi̱ ña̱ xíxi ndó ja̱n cúú á tátu̱hun yiquí cu̱ñu mé á ta dó xíhi ndó ja̱n cúú dó tátu̱hun ni̱i̱ á. Ta tá ná quehe núu ndó ña̱ já quixi ña̱ ndoho ini ndó caja Ndióxi̱.
29 pois quem come e bebe sem discernir o corpo, come e bebe juízo para si.
30 Sa̱há ña̱ cája ndó ja̱n cua̱ha̱ táhan ndó quíhvi̱ ta cua̱ha̱ ndó cávitá ndó ta a̱nda̱ java na sa̱ na̱xi̱hi̱ ná sa̱há ña̱ na̱quehe núu na ña̱ yi̱i̱ cuéntá Jesús.
30 Eis a razão por que há entre vós muitos fracos e doentes e não poucos que dormem.
31 Joo tá ná coto ndojó yo̱ mí ña̱ á íin vií ínima̱ yo̱ nu̱ Ndióxi̱ já quéa̱ a̱ ndítahan toho nu̱ mé a̱ cúú xitoho í caja vií a̱ sa̱há cua̱chí.
31 Porque, se nos julgássemos a nós mesmos, não seríamos julgados.
32 Joo tá jándoho mé á ini mí cúú á sa̱há ña̱ co̱ cúni̱ a̱ ña̱ ná ndoho iní xi̱hín ña̱yivi ñuyíví tá ná xi̱nu̱ co̱o qui̱vi̱ caja vií mé a̱ cúú xitoho í sa̱há cua̱chi na̱caja na̱ cán.
32 Mas, quando julgados, somos disciplinados pelo Senhor, para não sermos condenados com o mundo.
33 Cande̱hé ndo̱, ñani i̱, na̱ cúú cuéntá Jesús. Ña̱ ndítahan caja ndó cúú ña̱ yóho. Tá ná nditaca ndó cajíni ndó ña̱ yi̱i̱ cuéntá Jesús xíní ñúhú candati táhan ndó ja̱nda̱ quia̱hva ná taca tócó ndihi ndó.
33 Assim, pois, irmãos meus, quando vos reunis para comer, esperai uns pelos outros.
34 Ta tá cuíco ndó já quéa̱ xíní ñúhú cuxu ndó vehe ndó já ná a̱ jándoho Ndióxi̱ ini ndó sa̱há ña̱ cája ndó ña̱ núu tá tácá ndo̱ cajíni ndó ña̱ yi̱i̱ ja̱n. Ta caja vií i̱ sa̱há java ga̱ ña̱ha tá ná sa̱a̱ i̱ coto nihni i̱ ndo̱hó ja̱n.
34 Se alguém tem fome, coma em casa, a fim de não vos reunirdes para juízo. Quanto às demais coisas, eu as ordenarei quando for ter convosco.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.