Mateus 8
Silacayoapan Mixtec NT (MKS_TBL) vs VC
1 Tá na̱nuu Jesús ja̱ta̱ yúcu̱ nu̱ú na̱sa̱núu a cán já ndíco̱ cua̱há ndiva̱ha ña̱yivi ja̱tá cua̱ha̱n.
1 Tendo Jesus descido da montanha, uma grande multidão o seguiu.
2 Ta ndaja coo já na̱cayati in da̱ta̱a, da̱ ndóho cue̱he̱ táhyi̱ nu̱ á. Ta já na̱caxítí da̱ nu̱ á já na̱cachi da já xi̱hi̱n á: —Cuu ndaja va̱ha ndó ye̱he̱, xitoho i̱ tá cúni̱ ndó —na̱cachi da xi̱hín Jesús.
2 Eis que um leproso aproximou-se e prostrou-se diante dele, dizendo: Senhor, se queres, podes curar-me.
3 Tá na̱ndihi já na̱cani ndaa ndáha̱ Jesús da̱ já na̱cachi a já xi̱hi̱n dá: —Cúni̱ ña̱ ná ndiva̱hún ña̱ cán quéa̱ na̱ndiva̱hún viti —cáchí a̱ xi̱hi̱n dá. Tá na̱cachi Jesús já chí i̱vi̱ la̱á na̱ndindaa cue̱he̱ táhyi̱ na̱ndoho da̱ cán.
3 Jesus estendeu a mão, tocou-o e disse: Eu quero, sê curado. No mesmo instante, a lepra desapareceu.
4 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n dá: —Cande̱hé. A̱ cáxi tu̱hun tohún ña̱ yóho xi̱hín ni in túhún ña̱yivi. Cuáhán nda̱cún na̱hu̱n mún nu̱ú ju̱tu̱. Ta ndítahan jo̱cún ña̱ha nu̱ Ndióxi̱ tátu̱hun sáhndá ley Moisés sa̱nahá caja na̱ sa̱ na̱ndiva̱ha. Já ná canda̱a̱ ini tócó ndihi ña̱yivi ña̱ sa̱ na̱ndindaa va cue̱he̱ na̱sandohún —na̱cachi Jesús xi̱hín da̱ cán.
4 Jesus então lhe disse: Vê que não o digas a ninguém. Vai, porém, mostrar-te ao sacerdote e oferece o dom prescrito por Moisés em testemunho de tua cura.
5 Tá na̱ndi̱hvi Jesús ñuu Capernaum já na̱cayati in da̱ sáhndá chuun nu̱ú soldado na̱quixi ñuu Roma nu̱ Jesús jáchi̱ cúni̱ da̱ ca̱ca̱ da̱ in ña̱ma̱ni̱ nu̱ á.
5 Entrou Jesus em Cafarnaum. Um centurião veio a ele e lhe fez esta súplica:
6 Já na̱cachi da já xi̱hi̱n á: —Á co̱ cúni̱ ndó caja ndó ña̱ma̱ni̱ ndaja va̱ha ndó mozo i̱, da̱tacú jáchi̱ cándúhu̱ da̱ vehe quíhvi̱ da̱ na̱xi̱hi̱ tu̱chu yiquí cu̱ñu da ta a̱ ju̱ú quia̱hva cáhi̱hvi̱ yiquí cu̱ñu da —na̱cachi da̱ cán xi̱hín Jesús.
6 Senhor, meu servo está em casa, de cama, paralítico, e sofre muito.
7 Já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n dá: —Va̱ha va, cu̱hu̱n i̱ ndaja va̱ha i̱ da̱ —na̱cachi Jesús.
7 Disse-lhe Jesus: Eu irei e o curarei.
8 A̱nda̱ já na̱cachi tucu da̱ sáhndá chuun nu̱ú soldado cán já xi̱hín Jesús: —Cande̱hé ndó. Co̱ó sa̱ha̱ toho ye̱he̱ ña̱ ná ndi̱hvi ndó vehe e̱. Joo cahnda cuití ndó chuun ja̱nda̱ nu̱ íin ndó yóho ta já ndiva̱ha va mozo i̱.
8 Respondeu o centurião: Senhor, eu não sou digno de que entreis em minha casa. Dizei uma só palavra e meu servo será curado.
9 Jáchi̱ ndúu java na̱ náhnu chága̱ sáhndá chuun nu̱ú i̱. Ta ndúu ri soldado sáhndá ri ye̱he̱ va chuun nu̱u̱. Ta tá chíndahá i̱ in da ña̱ ná cu̱hu̱n da̱ nu̱ cúni̱ mí i̱ cu̱hu̱n da̱ ta cua̱ha̱n da̱. Ta tá sáhndá i̱ chuun nu̱ú inga da̱ ña̱ ná quixi da̱ nu̱ú i̱ ta va̱xi da nu̱ú i̱. Ta tá sáhndá i̱ chuun nu̱ mozo i̱ ña̱ ná caja da ña̱ sáhndá i̱ ta cája da ña̱ —na̱cachi da̱ cán.
9 Pois eu também sou um subordinado e tenho soldados às minhas ordens. Eu digo a um: Vai, e ele vai; a outro: Vem, e ele vem; e a meu servo: Faze isto, e ele o faz...
10 Tá na̱xini jo̱ho Jesús ña̱ yóho já na̱catóntó a̱ já na̱cachi a já xi̱hín na̱ ndíco̱ cua̱ha̱n cán: —Mé a̱ nda̱a̱ ná ca̱ha̱n i̱ xi̱hi̱n ndo̱ ña̱ a̱ ñáha cuni i̱ tañu na̱ Israel in da̱ cándeé cáhnu na̱há ini Ndióxi̱ tá quia̱hva cándeé cáhnu ini da̱ yóho Ndióxi̱.
10 Ouvindo isto, cheio de admiração, disse Jesus aos presentes: Em verdade vos digo: não encontrei semelhante fé em ninguém de Israel.
11 Cande̱hé ndo̱ ná ca̱ha̱n i̱ xi̱hi̱n ndo̱ ña̱ quixi ña̱yivi ndijáá níí cúú sa̱ha̱ ñuyíví ta caco̱o na cuxu na xi̱hín Abraham ta xi̱hín Isaac ta xi̱hín Jacob indiví nu̱ íin Ndióxi̱ cómí a̱ cuéntá sa̱há ña̱yivi.
11 Por isso, eu vos declaro que multidões virão do Oriente e do Ocidente e se assentarão no Reino dos céus com Abraão, Isaac e Jacó,
12 Joo cua̱há na̱ Israel, na̱ na̱nditahan nu̱u̱ coo cán a̱ cóo toho na̱ cán. Ña̱ caja Ndióxi̱ xi̱hín na̱ cán quéa̱ cui̱ta̱ na̱ ja̱ta̱ véhe cu̱hu̱n na̱ nu̱ú naá ndiva̱ha. Ta cán cuacu ndiva̱ha na ja̱nda̱ quia̱hva chicáhñá mé nu̱hu̱ ná —cáchí Jesús.
12 enquanto os filhos do Reino serão lançados nas trevas exteriores, onde haverá choro e ranger de dentes.
13 Tá na̱ndihi já na̱ca̱ha̱n tucu Jesús xi̱hín da̱ sáhndá chuun nu̱ú soldado cán já na̱cachi a já xi̱hi̱n dá: —Cuanúhu̱ vehún. Na̱ndiva̱ha mosún tá quia̱hva cúnu̱n jáchi̱ na̱candúsún ye̱he̱ —na̱cachi Jesús xi̱hi̱n dá. Chí mé hora já na̱ndiva̱ha mozo da̱ cán.
13 Depois, dirigindo-se ao centurião, disse: Vai, seja-te feito conforme a tua fé. Na mesma hora o servo ficou curado.
14 Na̱sa̱ha̱n Jesús vehe Pedro ta tá na̱xi̱nu̱ a̱ cán cándúhu̱ ñá cúú xo̱jo Pedro quíhvi̱ ña̱ jáchi̱ chíca̱a̱n cáhni̱ ndeé ña̱.
14 Foi então Jesus à casa de Pedro, cuja sogra estava de cama, com febre.
15 A̱nda̱ já na̱tiin Jesús ndáha̱ ñá quíhvi̱ cán ta chí na̱ndindaa cáhni̱ ña̱. Ta já na̱ndaco̱o ñá cán cája ndíví ñá nu̱ ná.
15 Tomou-lhe a mão, e a febre a deixou. Ela levantou-se e pôs-se a servi-los.
16 Ta tá na̱cuaá já ñéhe cua̱há ndiva̱ha na na̱ quíhvi̱ xi̱hín na̱ ñúhu ínima̱ quini ini nu̱ú Jesús. Ta xi̱hín in túhún tu̱hun na̱ca̱ha̱n mé á na̱tavá ínima̱ quini ñúhu ínima̱ ña̱yivi ta jári na̱ndaja va̱ha mé á tócó ndihi na̱ quíhvi̱.
16 Pela tarde, apresentaram-lhe muitos possessos de demônios. Com uma palavra expulsou ele os espíritos e curou todos os enfermos.
17 Ta tócó ndihi ña̱ yóho na̱ya̱ha já ná xi̱nu̱ co̱o nu̱ú tu̱hun ña̱ na̱ca̱hyí profeta Isaías tá na̱cachi da já: “Mé á na̱ndiquehe ndihi a ña̱ cávitá iní ta na̱xojo ndihi a cue̱he̱ yo̱”, cáchí tu̱hun Ndióxi̱.
17 Assim se cumpriu a predição do profeta Isaías: Tomou as nossas enfermidades e sobrecarregou-se dos nossos males {Is 53,4}.
18 Tá na̱xini Jesús ña̱ a̱ ju̱ú quia̱hva cándíhi táhan ña̱yivi ndúu na xi̱hi̱n á já na̱sahnda chuun ña̱ ná co̱jo̱ cava na inga xoo tañu̱hú cán.
18 Certo dia, vendo-se no meio de grande multidão, ordenou Jesus que o levassem para a outra margem do lago.
19 Joo na̱cayati in da̱ jána̱ha̱ ley Moisés nu̱ á já na̱cachi da já xi̱hi̱n á: —Maestro, cúni̱ candi̱co̱ i̱ ndo̱hó ndá na̱cuu nu̱ú cu̱hu̱n ndo̱ —na̱cachi da xi̱hi̱n á.
19 Nisto aproximou-se dele um escriba e lhe disse: Mestre, seguir-te-ei para onde quer que fores.
20 Já na̱nducú ñehe Jesús tu̱hun nu̱ dá já na̱cachi a já xi̱hi̱n dá: —Ndicuii cúú rí ta va̱ti̱ íin cáva̱ ñúhu rí. Ta laa cúú rí ta va̱ti̱ íin táca̱ ñúhu rí. Joo ye̱he̱, da̱ na̱chindahá Ndióxi̱ nduu ña̱yivi, chí ni nu̱ú cu̱ju̱ mí i̱ co̱ó va —na̱cachi Jesús xi̱hi̱n dá.
20 Respondeu Jesus: As raposas têm suas tocas e as aves do céu, seus ninhos, mas o Filho do Homem não tem onde repousar a cabeça.
21 Ta inga da sa̱ xíca xi̱hi̱n á na̱cachi da já xi̱hi̱n á: —Maestro, quia̱hva jihna ndó ña̱ma̱ni̱ nu̱ú i̱ ña̱ ná cu̱hu̱n i̱ jándu̱xu̱ tátá i̱ já quixi i̱ candi̱co̱ i̱ ndo̱hó —na̱cachi da xi̱hi̱n á.
21 Outra vez um dos seus discípulos lhe disse: Senhor, deixa-me ir primeiro enterrar meu pai.
22 Já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n dá: —Xíní ñúhú candi̱cún ye̱he̱ viti jáchi̱ ná cu̱hu̱n mé ña̱yivi, na̱ a̱ ñáha ca̱cu ndaa ínima̱ jándu̱xu̱ na̱ ndi̱i ja̱n —na̱cachi Jesús xi̱hi̱n dá.
22 Jesus, porém, lhe respondeu: Segue-me e deixa que os mortos enterrem seus mortos.
23 Ta ndaja coo na̱qui̱hvi Jesús ini in barco ta cátahan na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á cán cua̱ha̱n na̱.
23 Subiu ele a uma barca com seus discípulos.
24 Ta nani xíca na nu̱ú tañu̱hú cán cua̱ha̱n na̱ ta in náá cuití na̱xi̱nu̱ in ta̱chi̱ quíni ndiva̱ha nu̱ú tañu̱hú cán. Ta a̱ ju̱ú quia̱hva ndeé na̱casáhá ndíco̱jo̱ ticui̱í cán ja̱nda̱ quia̱hva na̱ndichutú ticui̱í ini barco cán. Joo cándúhu̱ Jesús ini barco quíji̱ va.
24 De repente, desencadeou-se sobre o mar uma tempestade tão grande, que as ondas cobriam a barca. Ele, no entanto, dormia.
25 A̱nda̱ já ndáva na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á cán na̱sa̱ha̱n na̱ ndíñehe na ña̱. Já na̱cayuhú na̱ já cáchí na̱ xi̱hi̱n á: —Chindeé ndó nde̱he̱, xitoho nde̱. Jáchi̱ cáco̱o barco ca̱há tañu̱hú cua̱ha̱n do̱ —na̱cachi na xi̱hi̱n á.
25 Os discípulos achegaram-se a ele e o acordaram, dizendo: Senhor, salva-nos, nós perecemos!
26 A̱nda̱ já na̱nducú ñehe Jesús tu̱hun nu̱ ná já na̱cachi a já xi̱hi̱n ná: —Ndá cuéntá quéa̱ yíhví na̱há ndo̱. Ndá cuéntá quéa̱ co̱ cándeé ini ndó ye̱he̱ —na̱cachi a. Já na̱ndaco̱o a ta jána̱ni a ta̱chi̱ quíni cán xi̱hín tañu̱hú cán ta já na̱catáji̱ uun tócó ndihi a cán.
26 E Jesus perguntou: Por que este medo, gente de pouca fé? Então, levantando-se, deu ordens aos ventos e ao mar, e fez-se uma grande calmaria.
27 Tá na̱xini na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á cán ña̱ yóho já na̱catóntó na̱ ta na̱casáhá ndáca̱ tu̱hún táhan na já cáchí xi̱hi̱n táhan na já: —Ta ndá da̱ cúú da̱ta̱a yóho ña̱ ja̱nda̱ ta̱chi̱ xi̱hín tañu̱hú cándúsa nu̱ cáha̱n da̱ —cáchí xi̱hi̱n táhan na̱ cán.
27 Admirados, diziam: Quem é este homem a quem até os ventos e o mar obedecem?
28 Tá na̱xi̱nu̱ co̱o Jesús inga xoo tañu̱hú cán nu̱ íin ñundáhyi̱ cuéntá Gadara já na̱queta i̱vi̱ da̱ ñúhu ínima̱ quini ini tañu nu̱ ndúxu̱ ndi̱i. Ta na̱cayati da nu̱ú Jesús. Ndíví mé da̱ ñúhu ínima̱ quini ini yóho cúú dá tátu̱hun quíti̱, rí cue̱he̱ ndiva̱ha. Sa̱há ña̱ cán quéa̱ ni in túhún ña̱yivi a̱ cu̱ú ya̱ha chí íchi̱ cán.
28 No outro lado do lago, na terra dos gadarenos, dois possessos de demônios saíram de um cemitério e vieram-lhe ao encontro. Eram tão furiosos que pessoa alguma ousava passar por ali.
29 Tá na̱xini da Jesús já na̱casáhá da̱ cáyuhú da̱ nu̱ á já cáchí da̱ já xi̱hi̱n á: —Ndá cuéntá quéa̱ va̱sún qui̱hvi nuún xi̱hín nde̱, Jesús, da̱ cúú in túhún ji̱ni̱ já ja̱hyi Ndióxi̱. Á va̱sún jándoho ya̱chún ini nde̱ tá cáma̱ní yi̱i̱ ndindaa tiempo ndoho ini nde̱ —na̱cachi rí quini cán xi̱hín Jesús.
29 Eis que se puseram a gritar: Que tens a ver conosco, Filho de Deus? Vieste aqui para nos atormentar antes do tempo?
30 Ta ndaja coo yati cán na̱sa̱nduu cua̱há ndiva̱ha cóchí xíxáhan rí.
30 Havia, não longe dali, uma grande manada de porcos que pastava.
31 Ta mé rí quini ñúhu ini ndíví da̱ta̱a cán na̱xi̱ca̱ ta̱hví ri̱ nu̱ Jesús já cáchí ri̱ já xi̱hi̱n á: —Tá ta̱ ná tavún nde̱he̱ ini da̱ yóho, quia̱hva ña̱ma̱ni̱ nu̱ú nde̱ ña̱ ná cu̱hu̱n nde̱ ndi̱hvi nde̱ ini cóchí ndúu cáa —na̱cachi rí xi̱hín Jesús.
31 Os demônios imploraram a Jesus: Se nos expulsas, envia-nos para aquela manada de porcos.
32 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n rí: —Cuáhán ndó, dá já. Chí na̱queta rí quini cán ini ndíví da̱ta̱a cán já na̱sa̱ha̱n rí na̱ndi̱hvi rí ini cóchí cán. Ta chí i̱vi̱ la̱á xínu tócó ndihi cóchí cán cua̱ha̱n rí núu rí nu̱ ndáyi yuhú tañu̱hú cán. Ta na̱jáque̱ta nuu rí mé rí ini tañu̱hú chí na̱candaa rí ticui̱í já na̱xi̱hi̱ ri̱.
32 Ide, disse-lhes. Eles saíram e entraram nos porcos. Nesse instante toda a manada se precipitou pelo declive escarpado para o lago, e morreu nas águas.
33 Ta chí a̱ ju̱ú quia̱hva na̱yi̱hví da̱ ndáá cóchí chí na̱xinu ndiva̱ha da cua̱ha̱n da̱. Ta tá na̱xi̱nu̱ da̱ ñuu já na̱casáhá da̱ ndícani da ndaja cáa ña̱ na̱ya̱ha xi̱hi̱n ndíví da̱ na̱sa̱ñuhu ínima̱ quini ini cán.
33 Os guardas fugiram e foram contar na cidade o que se tinha passado e o sucedido com os endemoninhados.
34 A̱nda̱ já na̱queta tócó ndihi ña̱yivi ñuu cán cua̱ha̱n na̱ cande̱hé na̱ Jesús. Ta tá na̱xini na mé á já na̱xi̱ca̱ ta̱hví na̱ nu̱ á ña̱ ná quee a cu̱hu̱n a̱.
34 Então a população saiu ao encontro de Jesus. Quando o viu, suplicou-lhe que deixasse aquela região.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.