Mateus 27
Silacayoapan Mixtec NT (MKS_TBL) vs ACF
1 Tá na̱ti̱vi inga qui̱ví ita̱a̱n já na̱ndique táhan ndihi na̱ sa̱cua̱ha̱ nu̱ú ju̱tu̱ xi̱hín na̱ sa̱cua̱ha̱ veñu̱hu ña̱ nditúhún na̱ ndá quia̱hva jácojo na cua̱chi ja̱tá Jesús já ná cuu cahní ñahá na̱.
1 E, chegando a manhã, todos os príncipes dos sacerdotes, e os anciãos do povo, formavam juntamente conselho contra Jesus, para o matarem;
2 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱cató na̱ mé á ta ñéhe na a̱ cua̱ha̱n na̱ ndiquia̱hva na mé á nu̱ Pilato, da̱ cúú gobernador ñuu cán.
2 E maniatando-o, o levaram e entregaram ao presidente Pôncio Pilatos.
3 Ta ndaja coo na̱xini Judas, da̱ na̱ji̱có túhún Jesús ña̱ na̱sacu ini na̱ cán cahní na̱ Jesús. Já na̱cahvi ini da sa̱há ña̱ núu na̱caja da chí ndáva da cua̱ha̱n da̱ nducú ñehe da ndího̱co̱ u̱xu̱ jiu̱hu̱n cúxú nu̱ú na̱ sa̱cua̱ha̱ nu̱ú ju̱tu̱ xi̱hín nu̱ú na̱ sa̱cua̱ha̱ veñu̱hu.
3 Então Judas, o que o traíra, vendo que fora condenado, trouxe, arrependido, as trinta moedas de prata aos príncipes dos sacerdotes e aos anciãos,
4 Já na̱cachi da já xi̱hín na̱ cán: —Cua̱chi cáhnu ndiva̱ha quéa̱ na̱caja i̱ jáchi̱ na̱ji̱có túhún i̱ in da̱ co̱ó cua̱chi. Já na̱cachi na̱ cán já xi̱hi̱n dá: —Co̱ sáhní toho nde̱ mé nde̱ sa̱há ña̱ yóho. Mún xíni̱ ndá quéa̱ na̱cajún —na̱cachi na̱ cán xi̱hi̱n dá.
4 Dizendo: Pequei, traindo o sangue inocente. Eles, porém, disseram: Que nos importa? Isso é contigo.
5 A̱nda̱ já na̱cuihna Judas jiu̱hún cán ini veñu̱hu cáhnu. Ta já na̱queta da na̱sa̱ha̱n da̱ na̱cata caa da mé dá já na̱sahní da̱ mé dá.
5 E ele, atirando para o templo as moedas de prata, retirou-se e foi-se enforcar.
6 Ta já na̱játaca na̱ sa̱cua̱ha̱ nu̱ú ju̱tu̱ jiu̱hún cán já na̱cachi xi̱hi̱n táhan na já: —A̱ váha toho ña̱ ná chica̱a̱n yó jiu̱hún yóho ini sa̱to̱ nu̱ táán na̱ jiu̱hún jóco̱ na̱ nu̱ Ndióxi̱ jáchi̱ ndi̱i na̱xi̱hi̱ sa̱há ña̱ yóho —na̱cachi na.
6 E os príncipes dos sacerdotes, tomando as moedas de prata, disseram: Não é lícito colocá-las no cofre das ofertas, porque são preço de sangue.
7 Ta tá sa̱ na̱nditúhún va̱ha xi̱hi̱n táhan na já na̱xeen na in ñúhu̱ xi̱hín jiu̱hún cán. Mé ñúhu̱ cán naní a̱ ñúhu̱ da̱ cáva̱ha ña̱ha xi̱hín ñundáhyi̱. Ta ñúhu̱ cán cacuu a nu̱ jándu̱xu̱ na̱ na̱ tóho̱.
7 E, tendo deliberado em conselho, compraram com elas o campo de um oleiro, para sepultura dos estrangeiros.
8 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱sacu na qui̱vi̱ ñúhu̱ cán ña̱ cananí a̱ yójo̱ nu̱ú na̱xi̱ta̱ ni̱i̱. Ta já naní a̱ ja̱nda̱ viti.
8 Por isso foi chamado aquele campo, até ao dia de hoje, Campo de Sangue.
9 Ta xi̱hín ña̱ yóho na̱xi̱nu̱ co̱o nu̱ú ña̱ na̱ca̱hyí profeta Jeremías sa̱nahá tá na̱cachi da já sa̱há Jesús: “Na̱tiin na ndího̱co̱ u̱xu̱ jiu̱hu̱n cúxú jáchi̱ ña̱ ja̱n na̱sacuu ya̱hvi na̱sacu na̱ Israel cha̱hvi na sa̱ha̱ dá.
9 Então se realizou o que vaticinara o profeta Jeremias: Tomaram as trinta moedas de prata, preço do que foi avaliado, que certos filhos de Israel avaliaram,
10 Ta xi̱hi̱n mé jiu̱hún cán na̱xeen na ñúhu̱ naní a̱ ñúhu̱ da̱ cáva̱ha ña̱ha xi̱hín ñundáhyi̱ jáchi̱ quia̱hva já na̱sahnda Ndióxi̱ chuun nu̱ú i̱ caja i̱”, cáchí tu̱hun Ndióxi̱.
10 E deram-nas pelo campo do oleiro, segundo o que o Senhor me determinou.
11 Ta ndaja coo cándichi Jesús nu̱ Pilato, da̱ cúú gobernador. Ta já na̱casáhá da̱ cán ndáca̱ tu̱hún ñahá da̱ já cáchí da̱ já xi̱hi̱n á: —Á mé a̱ nda̱a̱ cúún in rey, da̱ cómí cuéntá sa̱há na̱ Israel. —A̱ja̱n. Jivi ndusa cúú u̱ tá quia̱hva cáchí ndó ja̱n —na̱cachi Jesús xi̱hi̱n dá.
11 E foi Jesus apresentado ao presidente, e o presidente o interrogou, dizendo: És tu o Rei dos Judeus? E disse-lhe Jesus: Tu o dizes.
12 Ta na̱ sa̱cua̱ha̱ nu̱ú ju̱tu̱ xi̱hín na̱ sa̱cua̱ha̱ veñu̱hu na̱chica̱a̱n na̱ cua̱chi ja̱tá Jesús joo ni in tu̱hun co̱ó na̱nducú ñehe a nu̱ ná.
12 E, sendo acusado pelos príncipes dos sacerdotes e pelos anciãos, nada respondeu.
13 A̱nda̱ já na̱cachi Pilato já xi̱hín Jesús: —Á co̱ xíni̱ jo̱ho tohún ndaja cua̱há nu̱ú cua̱chi jácojo na ja̱tu̱n —na̱cachi da.
13 Disse-lhe então Pilatos: Não ouves quanto testificam contra ti?
14 Joo ni in túhún tu̱hun co̱ó na̱nducú ñehe Jesús nu̱ dá. Chí cátóntó ndiva̱ha da̱ cúú gobernador sa̱há ña̱ co̱ cáha̱n Jesús.
14 E nem uma palavra lhe respondeu, de sorte que o presidente estava muito maravilhado.
15 Tañu mé víco̱ pascua na̱sahi̱in costumbre da̱ cúú gobernador cán sá ja̱ní da̱ in táhan da̱ ndáca̱a̱n veca̱a. Ndá da̱ cúni̱ ña̱yivi ja̱ní da̱, da̱ cán cúú da̱ jání da̱.
15 Ora, por ocasião da festa, costumava o presidente soltar um preso, escolhendo o povo aquele que quisesse.
16 Mé tañu já na̱sandaca̱a̱n in da̱ naní Barrabás veca̱a. Níí cúú na̱xi̱ta nuu tu̱hun sa̱há da̱ yóho.
16 E tinham então um preso bem conhecido, chamado Barrabás.
17 Ta tá na̱taca ndihi ña̱yivi já na̱nda̱ca̱ tu̱hún Pilato na̱ já na̱cachi da já xi̱hi̱n ná: —Yo cúni̱ ndo̱ ña̱ ná janí i̱. Á Barrabás janí i̱ á Jesús, da̱ cáchí na̱ cúú Cristo, da̱ na̱chindahá Ndióxi̱ cacomí cuéntá sa̱há ña̱yivi. Yo janí i̱ cúni̱ ndo̱ —na̱cachi da.
17 Portanto, estando eles reunidos, disse-lhes Pilatos: Qual quereis que vos solte? Barrabás, ou Jesus, chamado Cristo?
18 Na̱cachi Pilato ña̱ yóho xi̱hi̱n ná jáchi̱ sa̱ cánda̱a̱ va̱ha ini da ña̱ sa̱há ña̱ cáhi̱hvi̱ ini na xi̱hín Jesús sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱ndiquia̱hva na mé á nu̱ dá.
18 Porque sabia que por inveja o haviam entregado.
19 Ta nani íin coo da nu̱ sáco̱o da̱ sáhndá da̱ chuun vechúun cán já na̱chindahá ñájíhí da̱ tu̱hun nu̱ dá já na̱cachi ñá já: “A̱ quíhvi ndáhu̱n Jesús jáchi̱ cúú dá in ta̱a nda̱a̱. Ñuú a̱nda̱ véhe na̱sa̱ní i̱ na̱caja Jesús ta ndícani ndiva̱ha ini i̱ sa̱há”, na̱cachi ñá.
19 E, estando ele assentado no tribunal, sua mulher mandou-lhe dizer: Não entres na questão desse justo, porque num sonho muito sofri por causa dele.
20 Joo ndaja coo na̱ sa̱cua̱ha̱ nu̱ú ju̱tu̱ xi̱hín na̱ sa̱cua̱ha̱ veñu̱hu cán na̱jáca̱ha̱n na̱ ña̱yivi ña̱ ná ca̱ca̱ na̱ nu̱ Pilato ña̱ ná janí da̱ Barrabás ta ná cahní da̱ Jesús.
20 Mas os príncipes dos sacerdotes e os anciãos persuadiram à multidão que pedisse Barrabás e matasse Jesus.
21 A̱nda̱ já na̱cachi da̱ cúú gobernador cán já xi̱hi̱n ná: —Yo cúni̱ ndó ña̱ ná janí i̱. A̱nda̱ já na̱cachi na̱ cán já: —Barrabás ja̱n va janí ndó —na̱cachi na xi̱hi̱n dá.
21 E, respondendo o presidente, disse-lhes: Qual desses dois quereis vós que eu solte? E eles disseram: Barrabás.
22 A̱nda̱ já na̱cachi tucu Pilato já xi̱hi̱n ná: —Ndía̱ cúni̱ ndó caja i̱ xi̱hín Jesús, da̱ cáchí ndo̱ cúú Cristo. A̱nda̱ já na̱cachi tócó ndihi na̱ cán já: —Cata caa ndó da̱ ndi̱ca crúxu̱.
22 Disse-lhes Pilatos: Que farei então de Jesus, chamado Cristo? Disseram-lhe todos: Seja crucificado.
23 A̱nda̱ já na̱cachi tucu Pilato já xi̱hi̱n ná: —Ndá cua̱chi na̱caja da, va̱ha —na̱cachi da xi̱hi̱n ná. Joo xi̱hín ña̱ yóho ví ga̱ ví na̱casáhá cáyuhú na̱ já cáchí na̱ já: —Cata caa ndó da̱ ndi̱ca crúxu̱.
23 O presidente, porém, disse: Mas que mal fez ele? E eles mais clamavam, dizendo: Seja crucificado.
24 Ta tá na̱xini Pilato ña̱ co̱ yáa̱ na̱ cán ta ví ga̱ ví ndíva̱a̱ na̱ já na̱tiin da ticui̱í ta na̱ndahá da̱ nu̱ ndíhi ña̱yivi cán ta já na̱cachi da já xi̱hi̱n ná: —Xi̱hín ña̱ yóho jána̱ha̱ i̱ nu̱ ndo̱ ña̱ co̱ó cua̱chi toho ndójo i̱ sa̱ha̱ ndá ña̱ ná caja ndó xi̱hín da̱ yóho jáchi̱ co̱ó cua̱chi toho da̱ yóho. Ja̱ta̱ mé ndó ná cu̱hu̱n ndihi va —na̱cachi da xi̱hi̱n ná.
24 Então Pilatos, vendo que nada aproveitava, antes o tumulto crescia, tomando água, lavou as mãos diante da multidão, dizendo: Estou inocente do sangue deste justo. Considerai isso.
25 A̱nda̱ já na̱cachi tócó ndihi na̱ cán já: —Va̱ha ná candojo nde̱ cua̱chi ta ja̱nda̱ ja̱hyi nde̱ viti ná candojo na cua̱chi sa̱há ña̱ ná quivi da —na̱cachi na̱ cán xi̱hi̱n dá.
25 E, respondendo todo o povo, disse: O seu sangue caia sobre nós e sobre nossos filhos.
26 A̱nda̱ já na̱janí Pilato Barrabás. Ta tá na̱ndihi na̱jácaxáhan na Jesús já na̱ndiquia̱hva da a̱ ndáha̱ ná ña̱ ná cata caa na a̱ ndi̱ca crúxu̱.
26 Então soltou-lhes Barrabás, e, tendo mandado açoitar a Jesus, entregou-o para ser crucificado.
27 A̱nda̱ já ñéhe soldado cuéntá gobernador cán Jesús yuyéhé vechúun. Já na̱játaca soldado cán java ga̱ táhan da ta cán na̱ca̱va̱ toyi̱vi̱ da̱ mé á ndúu da.
27 E logo os soldados do presidente, conduzindo Jesus à audiência, reuniram junto dele toda a coorte.
28 Tá na̱ndihi já na̱tavá na̱ jáhma̱ á. A̱nda̱ já na̱chinúu na in jahmá cuáhá túu̱n ja̱tá.
28 E, despindo-o, o cobriram com uma capa de escarlate;
29 Ta já na̱chinúu na in ti̱yi̱vi̱ íñu̱ ji̱ni̱ á. Ta na̱chiñee na in ndo̱o̱ ndahá cuáha. Ta já na̱casáhá na̱ cáxítí na̱ nu̱ á já sácu̱ ndaa i̱chi̱ ñahá na̱ já cáchí na̱ já xi̱hi̱n á: —Cáhnu na̱há ná cacuu yóhó, da̱ cúú rey nu̱ú na̱ Israel —na̱cachi na.
29 E, tecendo uma coroa de espinhos, puseram-lha na cabeça, e em sua mão direita uma cana; e, ajoelhando diante dele, o escarneciam, dizendo: Salve, Rei dos judeus.
30 Ta na̱casáhá xíhnu ndaa na tóji̱í na̱ nu̱u̱ á. Ta já cándaa na ndo̱o̱ cán ndáha̱ á ta cáni na yiquí jíní a̱ xi̱hi̱n do̱.
30 E, cuspindo nele, tiraram-lhe a cana, e batiam-lhe com ela na cabeça.
31 Ta tá sa̱ na̱ndihi na̱sa̱cu̱ ndaa ñahá na̱ já na̱candaa na jáhma̱ na̱chinúu na ja̱tá cán ta na̱jácandixi tucu na a̱ xi̱hi̱n jáhma̱ mé á. A̱nda̱ já ñéhe na a̱ cua̱ha̱n na̱ cata caa na a̱ ndi̱ca crúxu̱.
31 E, depois de o haverem escarnecido, tiraram-lhe a capa, vestiram-lhe as suas vestes e o levaram para ser crucificado.
32 Ta tá ñéhe na Jesús cua̱ha̱n na̱ cata caa na a̱ já na̱nditahan na in da̱ naní Simón, da̱ ñuu Cirene. Ta na̱caja ndúsa̱ na̱ xi̱hi̱n dá ña̱ ná ndicojo da crúxu̱ nu̱ú cata caa na Jesús.
32 E, quando saíam, encontraram um homem cireneu, chamado Simão, a quem constrangeram a levar a sua cruz.
33 Ta na̱xi̱nu̱ co̱o na xi̱qui̱ naní Gólgota. Tu̱hun yóho cúni̱ cachi a: nu̱ ndúu lásá yiquí jíní ndi̱i.
33 E, chegando ao lugar chamado Gólgota, que se diz: Lugar da Caveira,
34 Mé cán na̱sa̱ha̱n na̱ vino nu̱ á, dó na̱cava táhan xi̱hín ña̱ o̱va̱ ña̱ ná coho a do̱. Joo tá na̱xito ndojó a̱ do̱ co̱ó na̱xeen toho a coho a do̱.
34 Deram-lhe a beber vinagre misturado com fel; mas ele, provando-o, não quis beber.
35 Ta tá sa̱ na̱ndihi na̱cata caa na a̱ ndi̱ca crúxu̱ já na̱quehe na jáhma̱ á na̱ndicahnda nu̱ táhan na. Joo jihna ñúhú na̱sajíquí na̱ sa̱há ta da̱ na̱quee va̱ha cán, da̱ cán na̱ndiquehe jáhma̱ á. Xi̱hín ña̱ yóho na̱xi̱nu̱ co̱o nu̱ú ña̱ na̱ca̱hyí profeta sa̱nahá tá na̱ca̱hyí da̱ já: “Na̱ndicahnda nu̱ táhan mé ná cotó níhnu i̱ ta já na̱sajíquí na̱ sa̱há cotó ma̱á i̱ ta da̱ na̱quee va̱ha cán na̱ndiquehe da ña̱”, cáchí tu̱hun Ndióxi̱.
35 E, havendo-o crucificado, repartiram as suas vestes, lançando sortes, para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta: Repartiram entre si as minhas vestes, e sobre a minha túnica lançaram sortes.
36 Ta já na̱saco̱o soldado cán ndúu na ndáá ñahá na̱.
36 E, assentados, o guardavam ali.
37 Ta ji̱ní ndi̱ca crúxu̱ cán na̱ca̱hyí na̱ ndá sa̱ha̱ na̱cata caa na a̱ já cáchí a̱ já: “Da̱ yóho cúú Jesús, da̱ cúú rey nu̱ú na̱ Israel.”
37 E por cima da sua cabeça puseram escrita a sua acusação: este e³ jesus, o rei dos judeus.
38 Ta sa̱ mé já na̱cata caa ri na i̱vi̱ ta̱a cui̱hná xi̱hín Jesús: in da xoo cuáha ta inga da xoo íti.
38 E foram crucificados com ele dois salteadores, um à direita, e outro à esquerda.
39 Chí cáva̱ ji̱ni̱ mé ña̱yivi yáha cán cána̱há na̱ xi̱hi̱n á.
39 E os que passavam blasfemavam dele, meneando as cabeças,
40 Ta já cáchí na̱ já: —Yóhó cáchún jándita̱ni̱ veñu̱hu cáhnu cán ta ti̱xi u̱ni̱ víxí qui̱vi̱ cáchún jácandichi tucún ña̱. Tá ta̱ mé a̱ nda̱a̱ cúún ja̱hyi Ndióxi̱ jáca̱cu mún ta cuáhán nuu ndi̱ca crúxu̱ ja̱n —na̱cachi na xi̱hín Jesús.
40 E dizendo: Tu, que destróis o templo, e em três dias o reedificas, salva-te a ti mesmo. Se és Filho de Deus, desce da cruz.
41 Ta quia̱hva já na̱caja ri na̱ sa̱cua̱ha̱ nu̱ú ju̱tu̱ xi̱hín na̱ jána̱ha̱ ley Moisés xi̱hín na̱ sa̱cua̱ha̱ veñu̱hu. Sácu̱ ndaa na̱ a̱ já cáchí na̱ já:
41 E da mesma maneira também os príncipes dos sacerdotes, com os escribas, e anciãos, e fariseus, escarnecendo, diziam:
42 —Na̱jáca̱cu da java ga̱ ña̱yivi ta viti chí a̱ cu̱ú caja da jáca̱cu da mé dá. Tá ta̱ mé a̱ nda̱a̱ cúú dá rey nu̱ú na̱ Israel, ná nuu da ndi̱ca crúxu̱ viti ñúhú já ná candúsa nde̱ da̱.
42 Salvou os outros, e a si mesmo não pode salvar-se. Se é o Rei de Israel, desça agora da cruz, e creremos nele.
43 Cándeé ini da Ndióxi̱ ta cáchí da̱ cúú da̱ ja̱hyi Ndióxi̱ já quéa̱ ná quixi Ndióxi̱ chindeé a̱ da̱ tá ta̱ mé a̱ nda̱a̱ quíhvi̱ ini a da̱ —na̱cachi na̱ cán cána̱há na̱ xi̱hín Jesús.
43 Confiou em Deus; livre-o agora, se o ama; porque disse: Sou Filho de Deus.
44 Quia̱hva já cána̱há ri ndíví ta̱a cui̱hná tácaa in in xoo jíi̱n á cán xi̱hi̱n á.
44 E o mesmo lhe lançaram também em rosto os salteadores que com ele estavam crucificados.
45 Tá na̱xi̱nu̱ co̱o caxi̱vi̱ nda̱a̱ na̱canaá níí cúú ñuyíví ta ja̱nda̱ ca̱a u̱ni̱ sa̱hini já na̱casáhá na̱ndiye̱he̱ tucu.
45 E desde a hora sexta houve trevas sobre toda a terra, até à hora nona.
46 Ta sa̱ mé hora já na̱cayuhú cóhó Jesús já na̱cachi a já: —Elí, Elí, lama sabactani —ña̱ yóho cúni̱ cachi a: Ndióxi̱ mí i̱, Ndióxi̱ mí i̱, ndáva̱ha na̱jándacoo ndáha̱ ndó ye̱he̱.
46 E perto da hora nona exclamou Jesus em alta voz, dizendo: Eli, Eli, lamá sabactâni; isto é, Deus meu, Deus meu, por que me desamparaste?
47 Ta java na̱ ndíta cán tá na̱xini jo̱ho na tu̱hun cáchí a̱ já na̱cachi na já: —Cána da profeta Elías —na̱cachi na̱ cán.
47 E alguns dos que ali estavam, ouvindo isto, diziam: Este chama por Elias,
48 I̱vi̱ la̱á xínu in da na̱sa̱ha̱n da̱ na̱chindaxi da in ti̱co̱to̱ ini vino iyá. Ta na̱cató da̱ ña̱ nu̱ú in yitó ndo̱o̱ já na̱chiñee da do̱ yati yúhu̱ Jesús ña̱ ná coho a do̱.
48 E logo um deles, correndo, tomou uma esponja, e embebeu-a em vinagre, e, pondo-a numa cana, dava-lhe de beber.
49 Joo na̱ java ndíta cán na̱cachi na já xi̱hi̱n dá: —Cóho̱ cande̱hé yo̱ á quixi Elías jáca̱cu a da̱ —na̱cachi na̱ cán.
49 Os outros, porém, diziam: Deixa, vejamos se Elias vem livrá-lo.
50 A̱nda̱ já na̱cayuhú cóhó tucu Jesús já na̱xi̱hi̱ a̱.
50 E Jesus, clamando outra vez com grande voz, rendeu o espírito.
51 Ta ndaja coo na̱ndatá java nda̱a̱ jahmá ndeé ña̱ sájí nuu nu̱ú yi̱i̱ ndiva̱ha veñu̱hu cáhnu ñuu Jerusalén cán. Ja̱nda̱ ji̱ni̱ á ta ja̱nda̱ sa̱há na̱nda̱ta̱. Ta mé hora já na̱ta̱an ta ndijáá yu̱u̱ tóto̱ ndúu cán na̱nda̱ta̱.
51 E eis que o véu do templo se rasgou em dois, de alto a baixo; e tremeu a terra, e fenderam-se as pedras;
52 Ta na̱nu̱na̱ cáva̱ nu̱ na̱sa̱ñuhu na̱ na̱xi̱hi̱ ta cua̱há ña̱yivi, na̱ na̱sa̱cuu cuéntá Ndióxi̱ na̱nditacu tucu na.
52 E abriram-se os sepulcros, e muitos corpos de santos que dormiam foram ressuscitados;
53 Ta tá sa̱ na̱nditacu tucu Jesús já na̱xi̱nu̱ na̱ na̱queta cáva̱ cán ñuu Jerusalén ta cua̱há ndiva̱ha ña̱yivi na̱xini ñahá.
53 E, saindo dos sepulcros, depois da ressurreição dele, entraram na cidade santa, e apareceram a muitos.
54 Ta da̱ cúú sa̱cua̱ha̱ nu̱ú soldado cuéntá Roma xi̱hi̱n da̱ ndáá Jesús xi̱hín da̱ cán tá na̱xini da ña̱ na̱ta̱an ta na̱xini da java ga̱ ña̱ na̱ya̱ha cán já na̱casáhá yíhví ndiva̱ha da. Já na̱cachi da já: —Mé a̱ nda̱a̱ táhyí cúú da̱ yóho in túhún ji̱ni̱ já ja̱hyi Ndióxi̱ —na̱cachi da.
54 E o centurião e os que com ele guardavam a Jesus, vendo o terremoto, e as coisas que haviam sucedido, tiveram grande temor, e disseram: Verdadeiramente este era o Filho de Deus.
55 Ta mé cán na̱sa̱ndita cua̱há na̱ji̱hí sánde̱hé xícá na̱ Jesús. Mé na̱ cán cúú na̱ na̱caja ndíví ñahá nu̱ Jesús tá na̱ndi̱co̱ na̱ mé á na̱quixi na ja̱nda̱ estado Galilea.
55 E estavam ali, olhando de longe, muitas mulheres que tinham seguido Jesus desde a Galiléia, para o servir;
56 Tañu na̱ji̱hí cán na̱sa̱ndaca̱a̱n María, ñá ñuu Magdala xi̱hi̱n María, ñá cúú náná Jacobo xi̱hi̱n José. Ta cán na̱sa̱ndaca̱a̱n ri ñá cúú náná ndíví da̱ cúú ja̱hyi Zebedeo.
56 Entre as quais estavam Maria Madalena, e Maria, mãe de Tiago e de José, e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Ta ndaja coo na̱sahi̱in in da̱ cui̱cá naní José, da̱ ñuu Arimatea. Mé da̱ yóho na̱sa̱cuu da in táhan da̱ na̱sa̱xi̱ca tuun xi̱hín Jesús. Ta tá sa̱ na̱cuaá já na̱xi̱nu̱ da̱
57 E, vinda já a tarde, chegou um homem rico, de Arimatéia, por nome José, que também era discípulo de Jesus.
58 na̱sa̱ha̱n da̱ ca̱ha̱n nda̱hví da̱ xi̱hi̱n Pilato ña̱ ná ndiquia̱hva da yiquí cu̱ñu Jesús nu̱ dá. A̱nda̱ já na̱sahnda Pilato chuun ña̱ ná ndiquia̱hva na ña̱ nu̱ dá.
58 Este foi ter com Pilatos, e pediu-lhe o corpo de Jesus. Então Pilatos mandou que o corpo lhe fosse dado.
59 Ta já na̱chitiví José cán yiquí cu̱ñu Jesús xi̱hín in jáhma̱ va̱ha ña̱ vií.
59 E José, tomando o corpo, envolveu-o num fino e limpo lençol,
60 Ta já na̱chica̱a̱n da̱ yiquí cu̱ñu Jesús ini in yávi̱ ña̱ sa̱á ndáca̱a̱n ndi̱ca cáva̱ ña̱ ja̱cá na̱caán da̱ cuéntá mé dá. Ta tá na̱ndihi já na̱chija̱hví da̱ yuhú cáva̱ cán xi̱hín in yu̱u̱ jáhndá cáhnu ta já na̱quee da cua̱ha̱n da̱.
60 E o pôs no seu sepulcro novo, que havia aberto em rocha, e, rodando uma grande pedra para a porta do sepulcro, retirou-se.
61 Ta nu̱ yéhé mé cáva̱ cán na̱sa̱nduu coo María, ñá ñuu Magdala xi̱hín inga ñá naní María cán.
61 E estavam ali Maria Madalena e a outra Maria, assentadas defronte do sepulcro.
62 Ta ndaja coo sa̱ na̱ndihi na̱caja ndíví na̱ ña̱ha cuéntá qui̱vi̱ ndíquehe ndée̱ na̱. Ta inga qui̱ví ita̱a̱n na̱játaca táhan na̱ sa̱cua̱ha̱ nu̱ú ju̱tu̱ xi̱hín na̱ fariseo já na̱sa̱ha̱n na̱ nu̱ Pilato.
62 E no dia seguinte, que é o dia depois da Preparação, reuniram-se os príncipes dos sacerdotes e os fariseus em casa de Pilatos,
63 Já na̱cachi na já xi̱hi̱n dá: —Va̱xi nde̱ nu̱ ndo̱ ca̱ca̱ loho nde̱ ña̱ma̱ni̱ nu̱ ndó. Jáchi̱ ndícu̱hu̱n ini nde̱ ña̱ tá na̱sa̱tacu Jesús, da̱ na̱xi̱ca jándahvi ña̱yivi cán na̱cachi da ña̱ tá sa̱ ná ya̱ha u̱ni̱ qui̱vi̱ já nditacu tucu da.
63 Dizendo: Senhor, lembramo-nos de que aquele enganador, vivendo ainda, disse: Depois de três dias ressuscitarei.
64 Ña̱ cúni̱ nde̱ quéa̱ ná chindahá loho ndó na̱ cu̱hu̱n candaa nu̱ú na̱chica̱a̱n na̱ yiquí cu̱ñu da̱ cán ja̱nda̱ quia̱hva ná ya̱ha u̱ni̱ qui̱vi̱. Jáchi̱ tia̱hva náá xi̱nu̱ co̱o na̱ na̱xi̱ca tuun xi̱hi̱n dá ñuú ta caja cuíhná na̱ yiquí cu̱ñu da. Ta já casáhá cachi na xi̱hín ña̱yivi ñuu ña̱ na̱nditacu tucu Jesús tañu na̱ na̱xi̱hi̱. Ta xi̱hín ña̱ yóho jándahvi chága̱ na̱ ña̱yivi a̱ ju̱ú ga̱ jihna —na̱cachi na.
64 Manda, pois, que o sepulcro seja guardado com segurança até ao terceiro dia, não se dê o caso que os seus discípulos vão de noite, e o furtem, e digam ao povo: Ressuscitou dentre os mortos; e assim o último erro será pior do que o primeiro.
65 A̱nda̱ já na̱cachi Pilato já: —Cañehe ndó in táhndá soldado. Cuáhán ndó candaa ndó nu̱ ndáca̱a̱n da̱ tá quia̱hva xíni̱ mé ndó caja ndó —cáchí Pilato xi̱hi̱n ná.
65 E disse-lhes Pilatos: Tendes a guarda; ide, guardai-o como entenderdes.
66 A̱nda̱ já na̱quee na̱ cán na̱sa̱ha̱n na̱ já na̱chicají va̱ha chága̱ na̱ nu̱ ndáca̱a̱n yiquí cu̱ñu Jesús cán. Ta na̱sacu na sello yu̱u̱ jáhndá cán ta já na̱sacu na soldado ña̱ ná candaa da ña̱.
66 E, indo eles, seguraram o sepulcro com a guarda, selando a pedra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.