Mateus 21
Silacayoapan Mixtec NT (MKS_TBL) vs VC
1 Ta tá sa̱ ja̱ chá xi̱nu̱ co̱o na̱ ñuu Jerusalén já na̱xi̱nu̱ na̱ in ñuu loho naní Betfagé yati jíi̱n yúcu̱ naní olivo. Ta cán na̱sahnda Jesús chuun nu̱ú i̱vi̱ táhan da̱ xíca tuun xi̱hi̱n á cán.
1 Aproximavam-se de Jerusalém. Quando chegaram a Betfagé, perto do monte das Oliveiras, Jesus enviou dois de seus discípulos,
2 Já na̱cachi a já xi̱hi̱n dá: —Cuáhán ndó ñuu loho ja̱n ta tá ná xi̱nu̱ co̱o ndó ja̱n ndiñe̱he̱ ndo̱ in búrro̱ jíhí ndíco̱ ndaa rí ta xi̱hi̱n mé rí ja̱n cándichi inga búrro̱ loho. Ndaxí ndó ri̱ ta cañehe ndó ndíví ri̱ quixi ndó.
2 dizendo-lhes: Ide à aldeia que está defronte. Encontrareis logo uma jumenta amarrada e com ela seu jumentinho. Desamarrai-os e trazei-mos.
3 Ta ndá na̱ ná ca̱ha̱n xi̱hi̱n ndo̱ já quéa̱ cachi ndó xi̱hi̱n ná ña̱ xíní ñúhú xitoho ndó ri̱ joo tá ná ndihi chuun rí já nducú ñehe tucu da ri̱, já cachi ndó xi̱hi̱n ná —na̱cachi Jesús xi̱hi̱n ndíví da̱ cán.
3 Se alguém vos disser qualquer coisa, respondei-lhe que o Senhor necessita deles e que ele sem demora os devolverá.
4 Tócó ndihi ña̱ yóho na̱ya̱ha já ná xi̱nu̱ co̱o nu̱ú ña̱ na̱ca̱hyí in da̱ profeta já:
4 Assim, neste acontecimento, cumpria-se o oráculo do profeta:
5 — ausente —
5 Dizei à filha de Sião: Eis que teu rei vem a ti, cheio de doçura, montado numa jumenta, num jumentinho, filho da que leva o jugo {Zc 9,9}.
6 Ta ndíví da̱ xíca tuun xi̱hín Jesús cán na̱sa̱ha̱n da̱ na̱caja da tá íin na̱sahnda Jesús chuun nu̱ dá.
6 Os discípulos foram e executaram a ordem de Jesus.
7 Já ñéhe da búrro̱ jíhí cán xi̱hi̱n búrro̱ loho, ja̱hyi rí na̱xi̱nu̱ na̱ nu̱ú Jesús. A̱nda̱ já na̱chojó na̱ cotó ndéé na̱ ja̱ta̱ ri̱ ta na̱ndaa Jesús ja̱ta̱ ri̱.
7 Trouxeram a jumenta e o jumentinho, cobriram-nos com seus mantos e fizeram-no montar.
8 Ta mé cua̱há ña̱yivi ndúu cán na̱casáhá na̱ chínduu na cotó ndéé na̱ íchi̱ mé nu̱ú ya̱ha Jesús cán. Ta java na na̱casáhá na̱ sáhndá na̱ ndahá yíto̱ ta chínduu na do̱ íchi̱ mé nu̱ú ya̱ha Jesús cu̱hu̱n a̱.
8 Então a multidão estendia os mantos pelo caminho, cortava ramos de árvores e espalhava-os pela estrada.
9 Ta ña̱yivi cua̱ha̱n chí nu̱u̱ ta jári na̱ va̱xi chí ja̱ta̱ na̱casáhá na̱ cáyuhú na̱ já cáchí na̱ já: —Cája cáhnu í da̱ na̱quixi chi̱chi David yóho. Ndicáhnu na̱há ná cacuu da̱ cómí cuéntá sa̱ha̱ yo̱ jáchi̱ cúú dá da̱ va̱xi yuhú nu̱u̱ Ndióxi̱. Cáhnu ná cacuu Ndióxi̱ —cáchí ña̱yivi cua̱ha̱ cán cáyuhú na̱ cása̱ha̱n na̱ xi̱hi̱n á.
9 E toda aquela multidão, que o precedia e que o seguia, clamava: Hosana ao filho de Davi! Bendito seja aquele que vem em nome do Senhor! Hosana no mais alto dos céus!
10 Ta tá na̱ndi̱hvi Jesús ñuu Jerusalén cán tócó ndihi ña̱yivi na̱casáhá cátóntó ndiva̱ha na. Já cáchí xi̱hi̱n táhan na já: —Ndá da̱ cúú da̱ yóho —cáchí xi̱hi̱n táhan na.
10 Quando ele entrou em Jerusalém, alvoroçou-se toda a cidade, perguntando: Quem é este?
11 Java táhan na̱ cán cáchí na̱: —Da̱ yóho cúú in profeta, da̱ ñuu Nazaret cuéntá estado Galilea —cáchí xi̱hi̱n táhan na.
11 A multidão respondia: É Jesus, o profeta de Nazaré da Galiléia.
12 A̱nda̱ já na̱ndi̱hvi Jesús veñu̱hu cáhnu cán já na̱casáhá táxí ndihi a na̱ ndúu jícó xi̱hín na̱ ndúu xéen cán. Ta na̱xi̱có ñehe a mesa na̱ ndúu ndíjama jiu̱hún cán ta na̱xi̱có ñehe a táyi̱ sáco̱o na̱ ndúu jícó ndija̱ta.
12 Jesus entrou no templo e expulsou dali todos aqueles que se entregavam ao comércio. Derrubou as mesas dos cambistas e os bancos dos negociantes de pombas,
13 Já na̱casáhá cáchí a̱ já xi̱hín ndihi na̱ cán já: —Já cáchí tu̱hun Ndióxi̱ já: “Vehe mí i̱ cacuu a vehe nu̱ú quixi na ca̱ca̱ ta̱hví na̱ nu̱ Ndióxi̱”, cáchí tu̱hun Ndióxi̱. Joo ndóhó na̱ndai cuu ndó yóho caja cuíhná ndo̱ nu̱ú ña̱yivi —na̱cachi Jesús xi̱hi̱n ná.
13 e disse-lhes: Está escrito: Minha casa é uma casa de oração {Is 56,7}, mas vós fizestes dela um covil de ladrões {Jr 7,11}!
14 Tá na̱ndihi já na̱cayati java na̱ cua̱á xi̱hín java na̱ rénco̱ nu̱ á ini mé veñu̱hu cáhnu cán ta na̱ndaja va̱ha mé á na̱.
14 Os cegos e os coxos vieram a ele no templo e ele os curou,
15 Joo xójo̱ ndiva̱ha ini na̱ sa̱cua̱ha̱ nu̱ú ju̱tu̱ xi̱hín na̱ jána̱ha̱ ley Moisés tá na̱xini na ña̱ xitúhún na̱caja mé á ta tá na̱xini joho na ña̱ cája cáhnu na̱ va̱lí cán mé á tá cáchí na̱ já: “Cája cáhnu í da̱ na̱quixi chi̱chi David.” Sa̱há ña̱ cán quéa̱ xójo̱ ini na
15 com grande indignação dos príncipes dos sacerdotes e dos escribas que assistiam a seus milagres e ouviam os meninos gritar no templo: Hosana ao filho de Davi!
16 ta já na̱cachi na já xi̱hín Jesús: —Á xíni̱ jo̱hún ña̱ cáha̱n na̱ va̱lí yóho —na̱cachi na xi̱hín Jesús. Já na̱cachi Jesús já: —A̱ja̱n, xíni̱ jo̱ho i̱ ña̱ cája cáhnu na Ndióxi̱. Á co̱ó na̱cahvi ndó tu̱hun Ndióxi̱ nu̱ cáchí a̱ já:
16 Disseram-lhe eles: Ouves o que dizem eles? Perfeitamente, respondeu-lhes Jesus. Nunca lestes estas palavras: Da boca dos meninos e das crianças de peito tirastes o vosso louvor {Sl 8,3}?
17 A̱nda̱ já na̱jándacoo a na̱ já na̱queta ja̱tá ñuu cán cua̱ha̱n chí ñuu Betania ta cán na̱sahi̱in a.
17 Depois os deixou e saiu da cidade para hospedar-se em Betânia.
18 Ta inga qui̱ví ita̱a̱n tá na̱ndicó co̱o a cua̱ha̱n chí Jerusalén já na̱casáhá cuíco a cua̱ha̱n.
18 De manhã, voltando à cidade, teve fome.
19 Ta yuhú íchi̱ cán na̱xini a cándichi in ti̱tó ñu̱hú. Ta chí na̱sa̱ha̱n sánde̱hé a̱ á íin cui̱hi nu̱ do̱ caxí a̱. Joo co̱ó ña̱ha ná ndiñe̱he̱ a̱. Ndáha̱ uun dó cán cuití va íin. A̱nda̱ já na̱cachi a já xi̱hi̱n do̱: —Ni in túhún ga̱ tañu a̱ cána cui̱hi nu̱ yóhó —na̱cachi a xi̱hi̱n do̱. Chí i̱vi̱ la̱á na̱hi̱chi̱ ti̱tó ñu̱hú cán.
19 Vendo uma figueira à beira do caminho, aproximou-se dela, mas só achou nela folhas; e disse-lhe: Jamais nasça fruto de ti!
20 Tá na̱xini na̱ xíca tuun xi̱hín Jesús cán ña̱ yóho já na̱catóntó na̱ já cáchí na̱ já: —Ndá cuéntá quéa̱ na̱hi̱chi̱ ti̱tó ñu̱hú cán i̱vi̱ tu̱hun —na̱cachi na xi̱hín Jesús.
20 E imediatamente a figueira secou. À vista disto, os discípulos ficaram estupefatos e disseram: Como ficou seca num instante a figueira?!
21 Ta na̱nducú ñehe Jesús tu̱hun nu̱ ná já na̱cachi a já: —Mé a̱ nda̱a̱ ná ca̱ha̱n i̱ xi̱hi̱n ndo̱ ña̱ tá ná candeé ini ndó ye̱he̱ ta ni loho co̱ cáhvi i̱vi̱ joho ini ndó já quéa̱ cuu caja ndó ña̱ náhnu chága̱ nu̱ú ña̱ na̱caja i̱ yóho. Ta ja̱nda̱ cuu cachi ndó xi̱hín in yúcu̱: “Caxoo ta cuáhán jáque̱tún mún ini tañu̱hú”, ta chí já ndusa coo.
21 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade vos declaro que, se tiverdes fé e não hesitardes, não só fareis o que foi feito a esta figueira, mas ainda se disserdes a esta montanha: Levanta-te daí e atira-te ao mar, isso se fará...
22 Ta tá ná candeé ini ndó ye̱he̱ nani xíca̱ ta̱hví ndo̱ nu̱ Ndióxi̱ ta co̱ cáhvi i̱vi̱ joho ini ndó já quéa̱ ñe̱he̱ ndó ña̱ xíca̱ ndo̱ nu̱ á —na̱cachi Jesús.
22 Tudo o que pedirdes com fé na oração, vós o alcançareis.
23 Tá na̱ndihi já na̱ndi̱hvi Jesús ini veñu̱hu cáhnu cán ta nani jána̱ha̱ tu̱hun Ndióxi̱ nu̱ú na̱ ndúu cán na̱xi̱nu̱ na̱ sa̱cua̱ha̱ nu̱ú ju̱tu̱ xi̱hín na̱ sa̱cua̱ha̱ nu̱ú na̱ Israel cán nu̱ á. Já na̱cachi na já xi̱hi̱n á: —Yo já sáhan ña̱ma̱ni̱ nu̱u̱n cajún ña̱ cájún yóho —na̱cachi na.
23 Dirigiu-se Jesus ao templo. E, enquanto ensinava, os príncipes dos sacerdotes e os anciãos do povo aproximaram-se e perguntaram-lhe: Com que direito fazes isso? Quem te deu esta autoridade?
24 A̱nda̱ já na̱nducú ñehe Jesús tu̱hun nu̱ ná já na̱cachi a já: —Ta ná nda̱ca̱ tu̱hún ri ye̱he̱ va ndo̱hó ta tá ná nducú ñehe ndó tu̱hun nu̱ú i̱ a̱nda̱ já ca̱xi tu̱hun i̱ nu̱ ndó yo já na̱sa̱ha̱n ña̱ma̱ni̱ nu̱ú i̱ caja i̱ ña̱ cája i̱ yóho.
24 Respondeu-lhes Jesus: Eu vos proporei também uma questão. Se responderdes, eu vos direi com que direito o faço.
25 Ta viti cachi ndó xi̱hín i̱ yo já na̱chindahá Juan ña̱ ná quixi da caja ndúta̱ dá ña̱yivi. Á Ndióxi̱ na̱chindahá da̱ á ña̱yivi na̱chindahá ñahá —na̱cachi Jesús ndáca̱ tu̱hun a na̱. Já na̱casáhá ndítúhún xi̱hi̱n táhan na já cáchí na̱ já: —Tá ná cachí ña̱ Ndióxi̱ quéa̱ na̱chindahá Juan ta já nducú ñehe Jesús tu̱hun nu̱ yo̱ já cachi da xo̱ho̱: “Ndá cuéntá quéa̱ co̱ó na̱xeen ndó candúsa ndó da̱, dá já”, cachi Jesús xo̱ho̱.
25 Donde procedia o batismo de João: do céu ou dos homens? Ora, eles raciocinavam entre si: Se respondermos: Do céu, ele nos dirá: Por que não crestes nele?
26 Ta tá ná cachí ña̱ ña̱yivi cúú na̱ na̱chindahá Juan já yi̱hví yo̱ ña̱ ndicui̱ta ña̱yivi xi̱hi̱n yo̱. Jáchi̱ tócó ndihi na cándúsa na ña̱ na̱quixi Juan jáya̱ha da ña̱ na̱ca̱ha̱n Ndióxi̱ nu̱ú ña̱yivi —cáchí na̱ ndítúhún xi̱hi̱n táhan na.
26 E se dissermos: Dos homens, é de temer-se a multidão, porque todo o mundo considera João como profeta.
27 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱cachi na já xi̱hín Jesús: —Co̱ xíni̱ toho nde̱ yo já na̱chindahá Juan. A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n ná: —Ta ni ye̱he̱ a̱ cáxi tu̱hun i̱ nu̱ ndo̱ yo já na̱sa̱ha̱n ña̱ma̱ni̱ nu̱ú i̱ caja i̱ ña̱ yóho —na̱cachi Jesús xi̱hín na̱ cán.
27 Responderam a Jesus: Não sabemos. Pois eu tampouco vos digo, retorquiu Jesus, com que direito faço estas coisas.
28 A̱nda̱ já na̱cachi tucu Jesús xi̱hín na̱ cán já: —Cuni jo̱ho ndó ña̱ na̱ya̱ha in tañu. Íin in da̱ta̱a ta na̱sahi̱in i̱vi̱ ja̱hyi ta̱a da. Ta na̱sa̱ha̱n da̱ nu̱ú in táhan da̱ cán já na̱cachi da já xi̱hi̱n dá: “Ja̱hyi a, cuáhán caja chúun lohún nu̱ ñuhú i̱ nu̱ cáa tó uva”, na̱cachi da xi̱hín ja̱hyi da.
28 Que vos parece? Um homem tinha dois filhos. Dirigindo-se ao primeiro, disse-lhe: - Meu filho, vai trabalhar hoje na vinha.
29 Já na̱cachi ja̱hyi da já xi̱hi̱n dá: “A̱ cúhu̱n toho i̱ jáchi̱ co̱ xíca̱ ini i̱ cu̱hu̱n i̱”, na̱cachi da. Joo tá na̱ndihi na̱cahvi ini da ña̱ a̱ váha ná cuu ini da chí já na̱quee da cua̱ha̱n da̱ caja chúun da nu̱ ñúhu̱ tátá da̱.
29 Respondeu ele: - Não quero. Mas, em seguida, tocado de arrependimento, foi.
30 Ta jári na̱sa̱ha̱n tátá da̱ cáha̱n da̱ xi̱hín inga ja̱hyi da ta quia̱hva já na̱sahnda ri da chuun nu̱ú da̱ cán. Ta da̱ cán na̱cachi da já xi̱hi̱n tátá da̱: “Ajan. Cu̱hu̱n i̱”, cáchí da̱. Joo tá na̱ndihi co̱ó na̱sa̱ha̱n toho da.
30 Dirigindo-se depois ao outro, disse-lhe a mesma coisa. O filho respondeu: - Sim, pai! Mas não foi.
31 Ta viti cachi ndó xi̱hín i̱ ndá da̱ cúú da̱ na̱caja ña̱ cúni̱ tátá da̱ —na̱cachi Jesús. Já na̱cachi na̱ cán: —Da̱ nu̱ cuítí. A̱nda̱ já na̱cachi tucu Jesús já: —Mé a̱ nda̱a̱ ná ca̱ha̱n i̱ xi̱hi̱n ndo̱ ña̱ íin chága̱ sa̱há na̱ játaca jiu̱hún cuéntá impuesto xi̱hín na̱ji̱hí xíca ji̱i̱ ña̱ ná cacomí Ndióxi̱ cuéntá sa̱ha̱ ná a̱ ju̱ú ga̱ ndo̱hó.
31 Qual dos dois fez a vontade do pai? O primeiro, responderam-lhe. E Jesus disse-lhes: Em verdade vos digo: os publicanos e as meretrizes vos precedem no Reino de Deus!
32 Jáchi̱ na̱quixi Juan, da̱ jácandúta̱ ña̱yivi na̱jána̱ha̱ da̱ ndo̱hó ndaja ndítahan caja ndó ta co̱ó na̱xeen ndó candúsa ndó da̱. Joo na̱ játaca jiu̱hún cuéntá impuesto xi̱hín na̱ji̱hí xíca ji̱i̱ na̱candúsa na ña̱ na̱ca̱ha̱n da̱. Ta va̱tí na̱xini ndó ña̱ yóho joo co̱ó na̱xeen ndó ndija̱ma ndó ña̱ cája ndó jáchi̱ co̱ó na̱xeen ndó candúsa ndó mé Juan.
32 João veio a vós no caminho da justiça e não crestes nele. Os publicanos, porém, e as prostitutas creram nele. E vós, vendo isto, nem fostes tocados de arrependimento para crerdes nele.
33 ʼCuni jo̱ho ndó ná cacu u̱ inga quia̱hva nu̱ ndo̱. Na̱sahi̱in in da̱ta̱a ta na̱jánde̱e cua̱ha̱ dá tó uva nu̱ ñúhu̱ dá. Ta na̱sacu da in corra yíto̱ nu̱ do̱. Ta na̱cava̱ha da in nu̱ú cu̱hni̱ mé uva cán ña̱ cava̱ha vino. Ta na̱cava̱ha da in nu̱ jícó canúu da já cuu candaa da tócó ndihi dó cán. ʼA̱nda̱ já na̱sa̱ha̱n ndojó da̱ ñúhu̱ dá nu̱ú java na caja chúun na ña̱. Ta já na̱quee da cua̱ha̱n xícá da̱.
33 Ouvi outra parábola: havia um pai de família que plantou uma vinha. Cercou-a com uma sebe, cavou um lagar e edificou uma torre. E, tendo-a arrendado a lavradores, deixou o país.
34 Ta tá na̱xi̱nu̱ tiempo jáquee na já na̱chindahá da̱ java mozo da̱ ña̱ ná cu̱hu̱n na̱ nu̱ú na̱ ndúu cája chúun ñúhu̱ da̱ cán ña̱ ná ndiquia̱hva na nu̱ dá ña̱ cáni nu̱ dá ndiquehe da sa̱ha̱ ñúhu̱ dá ña̱ na̱sa̱ha̱n ndojó da̱ nu̱ú na̱ cán.
34 Vindo o tempo da colheita, enviou seus servos aos lavradores para recolher o produto de sua vinha.
35 Joo ndaja coo na̱ cája chúun nu̱ ñúhu̱ cán na̱tiin na in táhan da̱ cúú mozo da̱ cán ta na̱cani na da̱. Ta inga táhan da cán na̱sahní na̱. Ta inga táhan da̱ cán na̱ndicui̱ta ñee na xi̱hín yu̱u̱.
35 Mas os lavradores agarraram os servos, feriram um, mataram outro e apedrejaram o terceiro.
36 Joo mé da̱ xi̱hín ña̱ha ñúhu̱ cán na̱chindahá cua̱ha̱ chága̱ da̱ mozo da̱ na̱sa̱ha̱n da̱ nu̱ ñúhu̱ dá. Ta tá quia̱hva na̱caja na xi̱hi̱n mé java mozo na̱sa̱ha̱n nu̱ cuítí cán quia̱hva já na̱caja ri na̱ xi̱hi̱n tócó ndihi mozo cán.
36 Enviou outros servos em maior número que os primeiros, e fizeram-lhes o mesmo.
37 ʼTá na̱ndihi já na̱sacu ini da̱ xi̱hín ña̱ha ñúhu̱ cán chindahá da̱ ja̱hyi da jáchi̱ na̱ca̱hán da̱: “Cája i̱ cuéntá coo toní ñúhú na̱ xi̱hín ja̱hyi i̱”, na̱ca̱hán da̱ xi̱hín ña̱ha ñúhu̱ cán.
37 Enfim, enviou seu próprio filho, dizendo: Hão de respeitar meu filho.
38 Joo tá na̱xini na̱ cája chúun ndojó ñúhu̱ cán ña̱ va̱xi da̱ cúú ja̱hyi da̱ xi̱hín ña̱ha ñúhu̱ cán já na̱cachi xi̱hi̱n táhan na já: “Cande̱hé ndo̱. Yóho va̱xi da̱ cúú ja̱hyi xitoho í. Ta tá ná xi̱nu̱ qui̱vi̱ quivi xitoho í ta da̱ yóho cacuu da ndicojo chuun sa̱ha̱ ñúhu̱ yóho. Cóho̱ cahní yó da̱ já ná cando̱o ñúhu̱ yóho ndáha̱ mí”, na̱cachi xi̱hi̱n táhan na̱ cán.
38 Os lavradores, porém, vendo o filho, disseram uns aos outros: Eis o herdeiro! Matemo-lo e teremos a sua herança!
39 Ña̱ cán quéa̱ na̱tiin na da̱ ta na̱tavá na̱ da̱ ja̱nda̱ yuhú cútu̱ ta cán na̱sahní na̱ da̱ —na̱cachi Jesús sácú a̱ quia̱hva.
39 Lançaram-lhe as mãos, conduziram-no para fora da vinha e o assassinaram.
40 A̱nda̱ já na̱nda̱ca̱ tu̱hún Jesús na̱ ndúu cán já na̱cachi a já: —Ndía̱ cáhán ndo̱ caja da̱ xi̱hín ña̱ha ñúhu̱ yóho xi̱hín na̱ cája chúun nu̱ ñúhu̱ dá —na̱cachi a.
40 Pois bem: quando voltar o senhor da vinha, que fará ele àqueles lavradores?
41 A̱nda̱ já na̱cachi na̱ cán já xi̱hín Jesús: —Ña̱ caja da̱ quéa̱ cahní da̱ na̱ quini, mé na̱ na̱caja chúun tóo nu̱ ñúhu̱ da̱ cán. Ta já ndiquia̱hva ndojó da̱ ñúhu̱ da̱ nu̱ú java ga̱ na̱ ña̱ ná caja chúun na nu̱ á. Ta tá jáquee na ndiquia̱hva na nu̱ dá ña̱ cáni nu̱ dá ndiquehe da sa̱ha̱ ñúhu̱ dá —na̱cachi na̱ cán xi̱hín Jesús.
41 Responderam-lhe: Mandará matar sem piedade aqueles miseráveis e arrendará sua vinha a outros lavradores que lhe pagarão o produto em seu tempo.
42 Já na̱cachi Jesús já xi̱hín na̱ cán: —Á a̱ ñáha cahvi ndó tu̱hun Ndióxi̱ nu̱ cáchí a̱:
42 Jesus acrescentou: Nunca lestes nas Escrituras: A pedra rejeitada pelos construtores tornou-se a pedra angular; isto é obra do Senhor, e é admirável aos nossos olhos {Sl 117,22}?
43 Ña̱ cán quéa̱ cáha̱n i̱ xi̱hi̱n ndó ña̱ cacu xoo Ndióxi̱ ndo̱hó ña̱ ná a̱ cácomí ga̱ mé á cuéntá sa̱ha̱ ndo̱. Ta quia̱hva mé á ña̱ma̱ni̱ nu̱ú java ga̱ ña̱yivi ña̱ ná ndi̱hvi na nu̱ú cacomí Ndióxi̱ cuéntá sa̱ha̱ ná, mé na̱ ndiquia̱hva na nu̱ á ña̱ cáni nu̱ á ndiquehe a.
43 Por isso vos digo: ser-vos-á tirado o Reino de Deus, e será dado a um povo que produzirá os frutos dele.
44 Ta cáchí i̱ xi̱hi̱n ndó ña̱ ye̱he̱ cúú u̱ tátu̱hun mé yu̱u̱ cáha̱n i̱ sa̱ha̱. Ta ndá na̱ ná ndicava ja̱tá yu̱u̱ cán chí chachi xéhé na̱. Quia̱hva já ndihi sa̱há ña̱yivi tá co̱ cúni̱ na̱ candúsa na ye̱he̱. Ta tá mé yu̱u̱ cán ná ya̱ha ndicava ja̱tá in na já ca̱ji̱ ndi̱hi̱ ñahá. Quia̱hva já ndihi sa̱há ña̱yivi ini indayá tá co̱ cúni̱ na̱ candúsa na ye̱he̱ —na̱cachi Jesús.
44 {Aquele que tropeçar nesta pedra, far-se-á em pedaços; e aquele sobre quem ela cair será esmagado.}
45 Tá na̱xini jo̱ho na̱ cúú sa̱cua̱ha̱ nu̱ú ju̱tu̱ xi̱hín na̱ fariseo cán ña̱ yóho, na̱canda̱a̱ táhyí ini na ña̱ sa̱ha̱ mé ná cáha̱n Jesús.
45 Ouvindo isto, os príncipes dos sacerdotes e os fariseus compreenderam que era deles que Jesus falava.
46 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱nducú na̱ tiin na mé á joo co̱ó na̱cuu caja na sa̱há ña̱ na̱yi̱hví na̱ ña̱yivi jáchi̱ cándúsa ña̱yivi cán ña̱ cáha̱n Jesús cuéntá Ndióxi̱.
46 E procuravam prendê-lo; mas temeram o povo, que o tinha por um profeta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.