Mateus 19
Silacayoapan Mixtec NT (MKS_TBL) vs NTLH
1 Tá na̱ndihi na̱cachi Jesús ña̱ yóho já na̱quee a estado Galilea já na̱xi̱nu̱ co̱o a estado Judea, ña̱ íin inga xoo yu̱ta Jordán cán.
1 Depois de dizer isso, Jesus saiu da Galileia e foi para a região da Judeia que fica no lado leste do rio Jordão.
2 Ta a̱ ju̱ú quia̱hva cua̱há ña̱yivi na̱ndi̱co̱ ja̱tá ta na̱ndaja va̱ha mé á na̱ quíhvi̱.
2 Uma grande multidão o seguiu, e ali ele curou os doentes.
3 Joo ndaja coo java na̱ fariseo na̱cayati na nu̱ Jesús sa̱há ña̱ coto ndojó ñahá na̱ cúni̱ na̱. Já na̱cachi na já xi̱hi̱n á: —Á núná nu̱ú in da̱ta̱a jándacoo da ñájíhí da̱ sa̱ha̱ ndá ña̱ na̱cuu —na̱cachi na̱ fariseo cán.
3 Alguns fariseus chegaram perto dele e, querendo conseguir alguma prova contra ele, perguntaram: — Será que pela nossa
4 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já: —Á a̱ ñáha cahvi ndó tu̱hun Ndióxi̱ nu̱ cáchí a̱ ña̱ ja̱nda̱ mé sa̱ha̱ tá na̱cava̱ha Ndióxi̱ ña̱yivi nu̱ cuítí já na̱cava̱ha da̱ta̱a ta na̱cava̱ha ñáñáha̱.
4 Jesus respondeu:
5 Ta na̱cachi tucu a ña̱ ndítahan nu̱ú da̱ta̱a jándacoo da tátá da̱ xi̱hi̱n náná da̱ já ndique táhan da̱ xi̱hi̱n ñájíhí da̱. Já xi̱nu̱ ndíví na̱ cán cacuu na tátu̱hun in víxí yiquí cu̱ñu na.
5 E Deus disse: “Por isso o homem deixa o seu pai e a sua mãe para se unir com a sua mulher, e os dois se tornam uma só pessoa.”
6 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ co̱ cúú ga̱ na̱ i̱vi̱ yiquí cu̱ñu sa̱há ña̱ na̱nduu na tátu̱hun in túhún yiquí cu̱ñu na. Sa̱há ña̱ cán quéa̱ co̱ ndítahan nu̱ú da̱ cán janí táhan da ña̱ na̱jácatáhan Ndióxi̱ tá na̱tanda̱ha̱ ná —na̱cachi Jesús.
6 Assim já não são duas pessoas, mas uma só. Portanto, que ninguém separe o que Deus uniu.
7 A̱nda̱ já na̱nda̱ca̱ tu̱hún tucu na̱ cán Jesús já na̱cachi na já: —Joo já cachi ndó xi̱hín nde̱: ndá cuéntá quéa̱ na̱sahnda ri Moisés chuun ña̱ cuu cava̱ha in da̱ta̱a in tutu quia̱hva da nu̱ ñájíhí da̱ ta xi̱hín ña̱ cán cuu jándacoo da ña̱ —na̱cachi na̱ cán xi̱hín Jesús.
7 Os fariseus perguntaram: — Nesse caso, por que é que Moisés permitiu ao homem mandar a sua esposa embora se der a ela um documento de divórcio?
8 Já na̱cachi Jesús já: —Sa̱há ña̱ táhyí ndiva̱ha ínima̱ ndo̱ sa̱há ña̱ cán quéa̱ sáhan Moisés ña̱ma̱ni̱ nu̱ ndó ña̱ cuu cava̱ha ndó tutu quia̱hva ndó nu̱ ñájíhí ndo̱ ña̱ ná jándacoo ndó ña̱. Joo tá na̱cava̱ha Ndióxi̱ ña̱yivi nu̱ cuítí co̱ó na̱cacúni̱ toho a coo ña̱ yóho.
8 Jesus respondeu:
9 Cuni jo̱ho ndó ná ca̱ha̱n i̱ xi̱hi̱n ndo̱. Tá ná jándacoo in da̱ta̱a ñájíhí da̱ ta co̱ cúú á sa̱há ña̱ na̱caja ñá cua̱chi xi̱hín inga ta̱a ta tá tánda̱ha̱ dá xi̱hín inga ñá já quéa̱ cája da cua̱chi nu̱ Ndióxi̱. Ta quia̱hva já íin ri cua̱chi da̱ ná tanda̱ha̱ xi̱hi̱n ñá na̱cando̱o cán —cáchí Jesús.
9 Portanto, eu afirmo a vocês o seguinte: o homem que mandar a sua esposa embora, a não ser em caso de adultério, se tornará adúltero se casar com outra mulher.
10 Tá na̱xini jo̱ho na̱ xíca tuun xi̱hín Jesús cán ña̱ yóho já na̱cachi na já: —Tá ta̱ quia̱hva já cáa ja̱nda̱ va̱ha chága̱ ná a̱ tánda̱há ña̱yivi, dá já —na̱cachi na̱ cán.
10 Os discípulos de Jesus disseram: — Se é esta a situação entre o homem e a sua esposa, então é melhor não casar.
11 Já na̱cachi Jesús já: —A̱ ju̱ú ndihi ña̱yivi canda̱a̱ ini ña̱ cáha̱n i̱ yóho. Ndinuhu na̱ ndínu̱na̱ xíní túni̱ cája Ndióxi̱, na̱ cán cúú na̱ cánda̱a̱ ini ña̱ yóho.
11 Jesus respondeu:
12 Ndúu java da̱ta̱a ta a̱ cu̱ú tanda̱ha̱ da̱ jáchi̱ já na̱cacu da ta já ta̱a cúú mé va da. Ta java da a̱ cu̱ú tanda̱ha̱ da̱ jáchi̱ já na̱caja ña̱yivi xi̱hi̱n ná ta já ta̱a cúú mé va na. Ta java da a̱ tánda̱ha̱ da̱ jáchi̱ cúni̱ da̱ ndiquia̱hva níí da̱ mé dá nu̱ Ndióxi̱ ña̱ ná cacomí a̱ cuéntá sa̱ha̱ dá. Ta ndá ndó, na̱ ndínu̱na̱ xíní túni̱, canda̱a̱ ini ndó ña̱ yóho —na̱cachi Jesús.
12 Pois há razões diferentes que tornam alguns homens incapazes para o casamento: uns, porque nasceram assim; outros, porque foram castrados; e outros ainda não casam por causa do
13 Tá na̱ndihi já ñéhe na java na̱ va̱lí na̱casa̱a̱ na̱ nu̱ Jesús ña̱ ná chinúu a ndahá a̱ ji̱ni̱ ná ta já ca̱ca̱ ta̱hví a̱ nu̱ Ndióxi̱ sa̱ha̱ ná. Joo ndaja coo na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á cán na̱casáhá na̱ cája cue̱he̱ na̱ xi̱hín na̱ ndáca na̱ va̱lí cán.
13 Depois disso, algumas pessoas levaram as suas crianças para Jesus pôr as mãos sobre elas e orar, mas os discípulos repreenderam as pessoas que fizeram isso.
14 Já na̱cachi Jesús xi̱hín na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á cán já: —Quia̱hva ndó ña̱ma̱ni̱ ná quixi na̱ va̱lí nu̱ú i̱ ta a̱ cájí nuu ndó nu̱ ná jáchi̱ cacomí Ndióxi̱ cuéntá sa̱há ña̱yivi tá ná caja na tá quia̱hva cája na̱ va̱lí yóho —na̱cachi Jesús.
14 Aí ele disse:
15 Tá na̱ndihi já na̱chinúu Jesús ndáha̱ á ji̱ní na̱ va̱lí cán. A̱nda̱ já na̱quee a cua̱ha̱n.
15 Então Jesus pôs as mãos sobre elas e foi embora.
16 Ta ndaja coo na̱xi̱nu̱ in da̱ta̱a nu̱ íin Jesús ta na̱nda̱ca̱ tu̱hún ñahá da̱ já na̱cachi da já: —Maestro, mé ndó cúú ndó ta̱a va̱ha ña̱ cán quéa̱ ndáca̱ tu̱hún i̱ ndo̱hó ndía̱ ndítahan caja i̱ já ná ñe̱he̱ táhvi̱ i̱ cu̱hu̱n i̱ indiví coo i̱ a̱nda̱ ama cáa qui̱vi̱ —na̱cachi da xi̱hín Jesús.
16 Certa vez um homem chegou perto de Jesus e perguntou: — Mestre, o que devo fazer de bom para conseguir a vida eterna?
17 Já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n dá: —Ndá cuéntá quéa̱ cáchún xi̱hín i̱ ña̱ cúú u̱ da̱ va̱ha. Ni in túhún toho ña̱yivi co̱ cúú ná na̱ va̱ha ñuyíví yóho. In túhún Ndióxi̱ cuití va quéa̱ va̱ha. Tá cúnu̱n catacún nu̱ íin mé á já quéa̱ xíní ñúhú cajún ña̱ sáhndá tu̱hun Ndióxi̱ —na̱cachi Jesús xi̱hi̱n dá.
17 Jesus respondeu:
18 Já na̱cachi da̱ cán já: —Ndá cúú mé ña̱ ndítahan caja i̱ —na̱cachi da. Já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n dá: —Coto a̱ cáhnún ndi̱i. Coto a̱ cóún xi̱hi̱n ñájíhí á yíi̱ ñani táhún. Coto a̱ cája cuíhnún. Coto a̱ cáhu̱n ña̱ tu̱hún sa̱há ña̱yivi.
18 — Que mandamentos? — perguntou ele. Jesus respondeu:
19 Ndítahan caja cáhnún tátún xi̱hi̱n nánún. Ta ndítahan qui̱hvi̱ inún ñani táhún tá quia̱hva quíhvi̱ inún mún —na̱cachi Jesús.
19 respeite o seu pai e a sua mãe e ame os outros como você ama a você mesmo.”
20 Já na̱cachi da̱ yúta̱ cán já xi̱hi̱n á: —Ja̱nda̱ ta̱a loho na̱sacuu u̱ na̱casáhá i̱ cája i̱ tócó ndihi ña̱ sáhndá Ndióxi̱ caja i̱. Ndía̱ cúú ga̱ ndítahan caja i̱ —na̱cachi da.
20 — Eu tenho obedecido a todos esses mandamentos! — respondeu o moço. — O que mais me falta fazer?
21 Já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n dá: —Tá ta̱ cúnu̱n cacuún in ta̱a nda̱cú nu̱ Ndióxi̱ cuáhán ji̱cún tócó ndihi ña̱hún ja̱n ta ndacahndún jiu̱hún ja̱n nu̱ú na̱ nda̱hví já ñe̱he̱ táhvu̱n coo cua̱há ña̱hún indiví. Ta tá na̱ndihi já quisún candi̱cún ye̱he̱ —na̱cachi Jesús.
21 Jesus respondeu:
22 Tá na̱xini jo̱ho da̱ yúta̱ cán ña̱ yóho já na̱quee cuéha̱ ndiva̱ha da cua̱ha̱n da̱ jáchi̱ da̱ cui̱cá ndiva̱ha cúú dá.
22 Quando o moço ouviu isso, foi embora triste, pois era muito rico.
23 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús xi̱hín na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á cán já: —Mé a̱ nda̱a̱ ná cachi i̱ xi̱hi̱n ndó ña̱ ndaja yáncá ndiva̱ha cáa já ndiquia̱hva na̱ cui̱cá mé ná ndáha̱ Ndióxi̱ ña̱ ná cacomí a̱ cuéntá sa̱ha̱ ná.
23 Jesus então disse aos discípulos:
24 Jáchi̱ ja̱nda̱ cama chága̱ cuu ya̱ha in camello ini in yávi̱ sa̱há yítu̱cú a̱ ju̱ú ga̱ ña̱ ná ndiquia̱hva in da̱ cui̱cá mé dá ndáha̱ Ndióxi̱ ña̱ ná cacomí a̱ cuéntá sa̱ha̱ dá —na̱cachi a.
24 E digo ainda que é mais difícil um rico entrar no Reino de Deus do que um camelo passar pelo fundo de uma agulha.
25 Tá na̱xini jo̱ho na̱ xíca tuun xi̱hín Jesús cán ña̱ yóho já na̱catóntó ndiva̱ha na ta na̱nda̱ca̱ tu̱hún táhan na já cáchí na̱ já: —Ndá na̱ cúú na̱ cuu ca̱cu ndaa ínima̱, dá já —cáchí na̱.
25 Quando ouviram isso, os discípulos ficaram muito admirados e perguntavam: — Então, quem é que pode se salvar?
26 Na̱ndicoto nihni Jesús nu̱ ná já na̱cachi a já xi̱hi̱n ná: —Ni in na a̱ cúu caja ña̱ yóho joo Ndióxi̱ quéa̱ cuu caja ña̱ jáchi̱ ni in ña̱ha co̱ íhvi̱ toho nu̱ Ndióxi̱ —na̱cachi Jesús.
26 Jesus olhou para eles e respondeu:
27 A̱nda̱ já na̱cachi Pedro já: —Joo nde̱he̱, na̱jándacoo ndihi nde̱ ña̱ha na̱sacomí nde̱ ta ndíco̱ nde̱ ndo̱hó. Ndía̱ ñe̱he̱ táhvi̱ nde̱ caja ndó —na̱cachi Pedro xi̱hín Jesús.
27 Aí Pedro disse: — Veja! Nós deixamos tudo e seguimos o senhor. O que é que nós vamos ganhar?
28 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n dá: —Mé a̱ nda̱a̱ ná cachi i̱ xi̱hi̱n ndo̱. Tá ná tandaa qui̱vi̱ nduu sa̱á tócó ndihi ña̱ha já caco̱o ye̱he̱, da̱ na̱chindahá Ndióxi̱ nduu ña̱yivi nu̱ú ndicáhnu ndiva̱ha i̱. Ta cán caco̱o ri ndóhó, na̱ na̱xi̱ca tuun xi̱hín i̱ nu̱ú u̱xu̱ i̱vi̱ táyi̱ va̱ha. Ta cán caja vií ndó sa̱há ndíhu̱xu̱ i̱vi̱ táhndá na̱ na̱quixi chi̱chi Israel.
28 Jesus respondeu:
29 Ta ndá na̱ na̱jándacoo vehe na á ñani na á quia̱hva na á tátá na̱ á náná na̱ á ñájíhí na̱ á ja̱hyi na á ñundáhyi̱ na̱ sa̱há ye̱he̱, na̱ cán cúú na̱ ñe̱he̱ ná cua̱ha̱ chága̱ ví ña̱ha. Ta ja̱tá ña̱ cán ñe̱he̱ táhvi̱ ná catacu na nu̱ Ndióxi̱ a̱nda̱ ama cáa qui̱vi̱.
29 E todos os que, por minha causa, deixarem casas, irmãos, irmãs, pai, mãe, filhos ou terras receberão cem vezes mais e também a vida eterna.
30 Ta ndúu cua̱há na̱ íin sa̱ha̱ ñuyíví yóho viti joo va̱xi qui̱vi̱ cacuu na na̱ co̱ó sa̱ha̱ nu̱ Ndióxi̱. Ta ndúu cua̱há na̱ co̱ó sa̱ha̱ ñuyíví yóho viti joo va̱xi qui̱vi̱ cacuu na na̱ íin sa̱ha̱ nu̱ Ndióxi̱ —na̱cachi Jesús.
30 Muitos que agora são os primeiros serão os últimos, e muitos que agora são os últimos serão os primeiros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.