Mateus 17
Silacayoapan Mixtec NT (MKS_TBL) vs ARIB
1 Tá na̱ya̱ha i̱ñu̱ qui̱vi̱ já na̱ndaa Jesús in yucú jícó ta ndáca táhan Pedro xi̱hi̱n Jacobo xi̱hín ñani da Juan cua̱ha̱n na̱ xi̱hi̱n á.
1 Seis dias depois, tomou Jesus consigo a Pedro, a Tiago e a João, irmão deste, e os conduziu à parte a um alto monte;
2 Ta nu̱ táhyí mé na̱ cán na̱ndija̱ma quia̱hva cáa. Ta a̱ ju̱ú quia̱hva na̱ndiyéhe̱ nu̱u̱ á tá quia̱hva ndíyéhe̱ ca̱ndii. Ta jáhma̱ ndíxi a na̱ndiyaa ca̱chi̱ ña̱ ta chí a̱ ju̱ú quia̱hva yéhe̱ ña̱.
2 e foi transfigurado diante deles; o seu rosto resplandeceu como o sol, e as suas vestes tornaram-se brancas como a luz.
3 Ta ndaja coo na̱nda̱ca̱ náha̱ Moisés xi̱hi̱n Elías ta na̱casáhá ndítúhún da̱ xi̱hín Jesús.
3 E eis que lhes apareceram Moisés e Elias, falando com ele.
4 A̱nda̱ já na̱ndica̱ha̱n Pedro xi̱hín Jesús já na̱cachi da já xi̱hi̱n á: —Va̱ha cúu ndúu nde̱ yóho, xitoho nde̱. Tá cúni̱ ndó cava̱ha nde̱ u̱ni̱ vehe ti̱yahvá válí. In a coo mé ndó ta inga coo Moisés ta inga coo Elías —cáchí Pedro.
4 Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: Senhor, bom é estarmos aqui; se queres, farei aqui três cabanas, uma para ti, outra para Moisés, e outra para Elias.
5 Ta nani cáha̱n Pedro na̱nuu in vi̱co̱ ja̱ta̱ ná ta na̱ca̱va̱ nuu a na̱. Ta a̱ ju̱ú quia̱hva ndató yéhe̱ a̱. Ta tañu vi̱co̱ cán na̱xini jo̱ho na ña̱ cáha̱n in a ta já cáchí a̱ já: —Da̱ yóho cúú ja̱hyi ma̱ní i̱ ta cáji̱i̱ ini i̱ xi̱hi̱n dá. Cuni jo̱ho ndó nu̱ cáha̱n da̱ —na̱cachi mé a̱ cán.
5 Estando ele ainda a falar, eis que uma nuvem luminosa os cobriu; e dela saiu uma voz que dizia: Este é o meu Filho amado, em quem me comprazo; a ele ouvi.
6 Tá na̱xini jo̱ho na̱ xíca tuun xi̱hín Jesús cán ña̱ cáha̱n yóho já na̱caxítí na̱ ja̱nda̱ quia̱hva na̱xi̱nu̱ nu̱u̱ ná nu̱ ñúhu̱. Ta a̱ ju̱ú quia̱hva ná yi̱hví na̱.
6 Os discípulos, ouvindo isso, caíram com o rosto em terra, e ficaram grandemente atemorizados.
7 A̱nda̱ já na̱cayati Jesús nu̱ ná ta na̱cani ndaa ndáha̱ na̱ já na̱cachi a já xi̱hi̱n ná: —Cuándaco̱o ndó. A̱ cáyi̱hví toho ndó —na̱cachi Jesús xi̱hi̱n ná.
7 Chegou-se, pois, Jesus e, tocando-os, disse: Levantai-vos e não temais.
8 Ta tá na̱ndiñehe na̱ cán nu̱u̱ ná já na̱xini na ña̱ íin in túhún ji̱ni̱ mé va Jesús.
8 E, erguendo eles os olhos, não viram a ninguém senão a Jesus somente.
9 Ta tá na̱nuu na ji̱ni̱ yúcu̱ cán já na̱sahnda Jesús chuun nu̱ ná já na̱cachi a já xi̱hi̱n ná: —A̱ cáxi tu̱hun ndó ña̱ na̱xini ndó yóho nu̱ú ni in ña̱yivi ja̱nda̱ quia̱hva ná nditacu tucu ye̱he̱, da̱ na̱chindahá Ndióxi̱ nduu ña̱yivi —na̱cachi Jesús.
9 Enquanto desciam do monte, Jesus lhes ordenou: A ninguém conteis a visão, até que o Filho do homem seja levantado dentre os mortos.
10 Já na̱cachi na̱ cán já xi̱hi̱n á: —Ndáva̱ha cáchí na̱ jána̱ha̱ ley Moisés ña̱ ndítahan quixi jihna ñúhú profeta Elías —na̱cachi na.
10 Perguntaram-lhe os discípulos: Por que dizem então os escribas que é necessário que Elias venha primeiro?
11 Já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n ná: —Mé a̱ nda̱a̱ jihna ñúhú quixi Elías ta ndaja va̱ha ndihi da ña̱ha.
11 Respondeu ele: Na verdade Elias havia de vir e restaurar todas as coisas;
12 Joo mé a̱ nda̱a̱ ná ca̱ha̱n i̱ xi̱hi̱n ndo̱ ña̱ sa̱ na̱quixi va Elías joo co̱ó na̱xeen na ndicuni na da̱. Ta na̱caja na tá quia̱hva cúni̱ mé ná xi̱hi̱n dá. Ta quia̱hva já jándoho ri na ini ye̱he̱, da̱ na̱chindahá Ndióxi̱ nduu ña̱yivi —na̱cachi Jesús.
12 digo-vos, porém, que Elias já veio, e não o reconheceram; mas fizeram-lhe tudo o que quiseram. Assim também o Filho do homem há de padecer às mãos deles.
13 A̱nda̱ jáví na̱canda̱a̱ ini na̱ xíca tuun xi̱hín Jesús cán ña̱ cáha̱n Jesús sa̱ha̱ Juan, da̱ na̱jácandúta̱ ña̱yivi tá na̱cachi a ña̱ sa̱ na̱quixi va Elías.
13 Então entenderam os discípulos que lhes falava a respeito de João, o Batista.
14 Ta tá sa̱ na̱nuu na ta na̱xi̱nu̱ co̱o na nu̱ ndúu cua̱há ña̱yivi cán já na̱xi̱nu̱ co̱o in da̱ta̱a ta já na̱caxítí da̱ nu̱ Jesús. Já na̱cachi da já xi̱hi̱n á:
14 Quando chegaram à multidão, aproximou-se de Jesus um homem que, ajoelhando-se diante dele, disse:
15 —Candáhví loho ini ndó ja̱hyi i̱, xitoho i̱ jáchi̱ xíhi̱ yi̱hí da̱ ta ndóho ndiva̱ha ini da. Ta cua̱há tañu ndícava da nu̱ ñúhu̱ i̱ta̱ á ini ticui̱í.
15 Senhor, tem compaixão de meu filho, porque é epiléptico e sofre muito; pois muitas vezes cai no fogo, e muitas vezes na água.
16 Ta ñéhe e̱ da̱ na̱casa̱a̱ i̱ nu̱ú na̱ xíca tuun xi̱hi̱n ndó yóho joo co̱ó na̱cuu ndaja va̱ha na da̱ —na̱cachi da̱ xi̱hín Jesús.
16 Eu o trouxe aos teus discípulos, e não o puderam curar.
17 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já: —Ndáhví na̱há na̱cuu ndó jáchi̱ sa̱ cua̱há ndiva̱ha qui̱vi̱ íin i̱ xi̱hi̱n ndo̱ ta a̱ ñáha candeé ini ndó ye̱he̱. Cúú ndó ña̱yivi quini ndiva̱ha chí co̱ ndeé ga̱ ini i̱ xi̱hín ña̱ cája ndó. Taxi ndó ta̱a loho ja̱n chóho —na̱cachi Jesús.
17 E Jesus, respondendo, disse: ó geração incrédula e perversa! até quando estarei convosco? até quando vos sofrerei? Trazei-mo aqui.
18 A̱nda̱ já na̱jána̱ni Jesús rí quini ndáca̱a̱n ini da̱ loho cán. Chí na̱queta rí cua̱ha̱n ri̱ ta mé hora já na̱ndiva̱ha da̱ loho cán.
18 Então Jesus repreendeu ao demônio, o qual saiu de menino, que desde aquela hora ficou curado.
19 Tá na̱ndihi já na̱ca̱ha̱n je̱hé na̱ xíca tuun xi̱hín Jesús cán xi̱hi̱n á já na̱cachi na já: —Ndáva̱ha co̱ó na̱cuu caja nde̱ tavá nde̱ ínima̱ quini na̱sa̱ndaca̱a̱n ini da̱ loho ja̱n —na̱cachi na xi̱hín Jesús.
19 Depois os discípulos, aproximando-se de Jesus em particular, perguntaram-lhe: Por que não pudemos nós expulsá-lo?
20 Já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n ná: —Co̱ó na̱cuu caja ndó jáchi̱ co̱ cándeé cáhnu ini ndó ye̱he̱. Mé a̱ nda̱a̱ cáchí i̱ xi̱hi̱n ndó, loho tíín ndiva̱ha cáa in ndíqui̱ mostaza joo ndúu dó in yíto̱ cáhnu. Tá cándeé loho ini ndó ye̱he̱ viti va̱xi qui̱vi̱ candeé chága̱ ini ndó ye̱he̱. A̱nda̱ jáví cuu caja ndó in ña̱ha i̱hvi̱ ndiva̱ha tátu̱hun ña̱ cuu cachi ndó xi̱hín in yúcu̱ ña̱ ná caxoo a ta chí caxoo ndusa ña̱. Tócó ndihi ña̱ha cuu caja ndó tá ná candeé ini ndó ye̱he̱.
20 Disse-lhes ele: Por causa da vossa pouca fé; pois em verdade vos digo que, se tiverdes fé como um grão de mostarda direis a este monte: Passa daqui para acolá, e ele há de passar; e nada vos será impossível.
21 Joo tá cúni̱ ndó tavá ndó ínima̱ quini tátu̱hun rí yóho xíní ñúhú cajuhun ndó ta ca̱ca̱ ta̱hví ndó nu̱ Ndióxi̱ —cáchí Jesús xi̱hi̱n ná.
21 {mas esta casta de demônios não se expulsa senão à força de oração e de jejum.}
22 Ta ndaja coo xíca tútú ndihi na̱ xíca tuun xi̱hi̱n Jesús cán cua̱ha̱n na̱ xi̱hi̱n á chí estado Galilea. Ta já na̱ndicani Jesús nu̱ú na̱ cán ña̱ tandaa qui̱vi̱ ndiquia̱hva ña̱yivi mé á ndáha̱ na̱ cahní ñahá, mé a̱ na̱chindahá Ndióxi̱ nduu ña̱yivi.
22 Ora, achando-se eles na Galiléia, disse-lhes Jesus: O Filho do homem está para ser entregue nas mãos dos homens;
23 Ta na̱cachi a xi̱hi̱n ná ña̱ tá sa̱ ná ya̱ha u̱ni̱ qui̱vi̱ já nditacu tucu a. Tá na̱cachi Jesús ña̱ yóho xi̱hín na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á cán já na̱cacuéha̱ ndiva̱ha ini na.
23 e matá-lo-ão, e ao terceiro dia ressurgirá. E eles se entristeceram grandemente.
24 Tá na̱xi̱nu̱ co̱o Jesús ñuu Capernaum xi̱hín na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á já na̱xi̱nu̱ co̱o na̱ játaca jiu̱hún impuesto cuéntá veñu̱hu nu̱ Pedro. Já na̱cachi na já xi̱hi̱n dá: —Á co̱ cháhvi toho Jesús, da̱ jána̱ha̱ ndo̱hó ja̱n jiu̱hún impuesto cuéntá veñu̱hu ñuu Jerusalén —na̱cachi na xi̱hi̱n Pedro.
24 Tendo eles chegado a Cafarnaum, aproximaram-se de Pedro os que cobravam as didracmas, e lhe perguntaram: O vosso mestre não paga as didracmas?
25 A̱nda̱ já na̱cachi Pedro já: —Cháhvi a ña̱ —na̱cachi da. A̱nda̱ já na̱ndi̱hvi Pedro ini vehe nu̱ ndáca̱a̱n Jesús joo jihna ñúhú na̱ndica̱ha̱n Jesús xi̱hi̱n dá já na̱cachi a já: —Ndía̱ cáhvi inún, Simón. Yo já ndítahan nu̱u̱ cha̱hvi jiu̱hún cuéntá impuesto nu̱ú na̱ sáhndá chuun ñuyíví yóho. Á na̱ ñuu mé ná á na̱ ñuu tóho̱ —na̱cachi Jesús.
25 Disse ele: Sim. Ao entrar Pedro em casa, Jesus se lhe antecipou, perguntando: Que te parece, Simão? De quem cobram os reis da terra imposto ou tributo? dos seus filhos, ou dos alheios?
26 Já na̱cachi Pedro já: —Na̱ tóho̱ va sá cháhvi jiu̱hún cája na —na̱cachi Pedro. Já na̱cachi tucu Jesús já: —Sa̱há ña̱ cán quéa̱ mé na̱ ñuu co̱ cháhvi toho na.
26 Quando ele respondeu: Dos alheios, disse-lhe Jesus: Logo, são isentos os filhos.
27 Joo mí co̱ cúni̱ yo̱ ña̱ ná ndicui̱ta na xo̱ho̱ sa̱há ña̱ cán quéa̱ cu̱hún tañu̱hú. Ta mé cán tavún ti̱yacá. Ta rí nu̱ cuítí ná tavún ja̱n cande̱hún yúhu̱ rí jáchi̱ ja̱n nditáhún in jiu̱hún ca̱a. Ta cañehe a cu̱hu̱n cha̱hvún sa̱ha̱ mún ta sa̱ha̱ mí i̱ jáchi̱ queta va —na̱cachi Jesús xi̱hi̱n Pedro.
27 Mas, para que não os escandalizemos, vai ao mar, lança o anzol, tira o primeiro peixe que subir e, abrindo-lhe a boca, encontrarás um estáter; toma-o, e dá-lho por mim e por ti.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.