Marcos 8
Silacayoapan Mixtec NT (MKS_TBL) vs VC
1 Mé já na̱nditútú tucu cua̱há ña̱yivi ta chí co̱ó mé ña̱ha cuxu na. A̱nda̱ já na̱cana Jesús na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á já na̱cachi a já xi̱hi̱n ná:
1 Naqueles dias, como fosse novamente numerosa a multidão, enão tivessem o que comer, Jesus convocou os discípulos e lhes disse:
2 —Táhnda̱ ndiva̱ha ini i̱ sa̱há ña̱yivi yóho jáchi̱ sa̱ na̱xi̱nu̱ u̱ni̱ qui̱vi̱ ndúu na xi̱hín i̱ yóho ta chí co̱ó ga̱ ña̱ha cuxu na.
2 Tenho compaixão deste povo. Já há três dias perseveram comigo e não têm o que comer.
3 Ta co̱ cúni̱ chindahá i̱ na̱ nu̱hu̱ na̱ vehe na jáchi̱ cáma̱ni̱ cuxu na ta tia̱hva náá cuitá na̱ ta cu̱yu na íchi̱ jáchi̱ sa̱ cáni̱ ndiva̱ha na̱quixi java na —na̱cachi Jesús.
3 Se os despedir em jejum para suas casas, desfalecerão no caminho; e alguns deles vieram de longe!
4 A̱nda̱ já na̱cachi na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á cán já: —Nda̱a̱ cáha̱n ndo̱. Ta ni mí, a̱ cu̱ú quia̱hva í ña̱ cuxu na jáchi̱ co̱ó toho ña̱yivi ndúu yóho nu̱ú cueén ña̱ cuxu na —na̱cachi na.
4 Seus discípulos responderam-lhe: Como poderá alguém fartá-los de pão aqui no deserto?
5 A̱nda̱ já na̱nda̱ca̱ tu̱hún Jesús na̱ já cáchí a̱ já xi̱hi̱n ná: —Ndaja pan cómí ndo̱. Já na̱cachi na̱ cán já: —U̱sa̱ ña̱.
5 Mas ele perguntou-lhes: Quantos pães tendes? Sete, responderam.
6 A̱nda̱ já na̱sahnda Jesús chuun nu̱ú ña̱yivi ña̱ ná caco̱o na nu̱ ñúhu̱. Já na̱tiin a ndíhu̱sa̱ pan cán. Ta na̱ndiquia̱hva ndixa̱hvi nu̱ Ndióxi̱. Já na̱sahnda java ña̱ ta na̱sa̱ha̱n ña̱ nu̱ú na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á cán ña̱ ná ndicahnda na ña̱ nu̱ú ña̱yivi cua̱ha̱ cán.
6 Mandou então que o povo se assentasse no chão. Tomando os sete pães, deu graças, partiu-os e entregou-os a seus discípulos, para que os distribuíssem e eles os distribuíram ao povo.
7 Ta jári na̱sa̱comí na̱ java ti̱yacá válí ta na̱ndiquia̱hva mé á ndixa̱hvi nu̱ Ndióxi̱ sa̱ha̱ ri̱ já na̱sahnda chuun nu̱ ná ña̱ ná ndicahnda na ri̱.
7 Tinham também alguns peixinhos. Ele os abençoou e mandou também distribuí-los.
8 Ta na̱xixi tócó ndihi na̱ ndúu cán a̱nda̱ quia̱hva na̱chutú ti̱xi na ta tá na̱ndihi na̱jáchutú na̱ ja̱nda̱ u̱sa̱ to̱yi̱cá xi̱hín ña̱ na̱cando̱o.
8 Comeram e ficaram fartos, e dos pedaços que sobraram levantaram sete cestos.
9 Tátu̱hun co̱mi̱ mil ña̱yivi na̱xixi. Ta tá na̱ndihi já na̱jándinda̱yí Jesús na̱.
9 Ora, os que comeram eram cerca de quatro mil pessoas. Em seguida, Jesus os despediu.
10 Já na̱ndi̱hvi a ini barco xi̱hín na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á já na̱quee na cua̱ha̱n na̱ ñundáhyi̱ cuéntá Dalmanuta.
10 E embarcando depois com seus discípulos, foi para o território de Dalmanuta.
11 A̱nda̱ já na̱xi̱nu̱ na̱ fariseo nu̱ Jesús já na̱casáhá ndítúhún na̱ xi̱hi̱n á. Ta sa̱há ña̱ cúni̱ na̱ coto ndojó cuití ñahá na̱ sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱xi̱ca̱ na̱ nu̱ á ña̱ ná caja in ña̱ xitúhún, ña̱ quixi indiví já ná canda̱a̱ ini na á mé a̱ nda̱a̱ cúú á ña̱ na̱chindahá Ndióxi̱.
11 Vieram os fariseus e puseram-se a disputar com ele e pediram-lhe um sinal do céu, para pô-lo à prova.
12 Ndísa̱a̱ ndísa̱a̱ ini Jesús jáchi̱ ndíhi ini a xi̱hi̱n ná já cáchí a̱ já: —Ndá sa̱ha̱ quéa̱ xíca̱ na̱ yóho ña̱ ná caja i̱ in ña̱ xitúhún. Mé a̱ nda̱a̱ ná ca̱ha̱n i̱ xi̱hi̱n ndó ña̱ a̱ cája i̱ ña̱ha xitúhún nu̱ú na̱ yóho —na̱cachi a.
12 Jesus, porém, suspirando no seu coração, disse: Por que pede esta geração um sinal? Em verdade vos digo: jamais lhe será dado um sinal.
13 A̱nda̱ já na̱ndi̱hvi tucu Jesús ini mé barco cán ta na̱jándacoo a na̱ cán já na̱quee a cua̱ha̱n inga xoo tañu̱hú.
13 Deixou-os e seguiu de barca para a outra margem.
14 Ta ndaja coo na̱ndindójó mé na̱ xíca tuun xi̱hín a̱ cán cañehe na ña̱ha cuxu na joo na̱sahi̱in in pan cuití va xi̱hi̱n ná ini barco cán.
14 Aconteceu que eles haviam esquecido de levar pães consigo. Na barca havia um único pão.
15 A̱nda̱ já na̱sahnda Jesús chuun nu̱ ná já cáchí a̱ já xi̱hi̱n ná: —Cande̱hé ndo̱. Cuéntá coo ndó xi̱hín na̱ fariseo ta xi̱hín na̱ cúú cuéntá Herodes jáchi̱ ña̱ jána̱ha̱ na̱ cúú á tátu̱hun yúsa̱ na̱xa̱a̱ ña̱ cáva táhan na xi̱hi̱n harina cáva̱ha na pan —na̱cachi Jesús.
15 Jesus advertiu-os: Abri os olhos e acautelai-vos do fermento dos fariseus e do fermento de Herodes!
16 Co̱ó na̱canda̱a̱ ini na ña̱ cáchí a̱ ña̱ cán quéa̱ na̱casáhá ndítúhún xi̱hi̱n táhan na já cáchí na̱ já: —Sa̱há ña̱ co̱ó pan ñéhé va̱xí sa̱há ña̱ cán quéa̱ cáha̱n Jesús ña̱ yóho xo̱ho̱ —na̱cachi na.
16 E eles comentavam entre si que era por não terem pão.
17 Sa̱ na̱canda̱a̱ ini Jesús ña̱ cáha̱n na̱ ta já na̱casáhá cáchí a̱ já: —Mé ndó cáchí ndó ña̱ co̱ó pan ñéhé va̱xí jáchi̱ co̱ cánda̱a̱ ini ndó ta ni co̱ cája ndó cuéntá sa̱há ña̱ jána̱ha̱ i̱. Na̱ndaji tuun xíní túni̱ ndo̱.
17 Jesus percebeu-o e disse-lhes: Por que discutis por não terdes pão? Ainda não tendes refletido nem compreendido? Tendes, pois, o coração insensível?
18 Cúú ndó tátu̱hun na̱ co̱ tívi nu̱u̱ xi̱hín na̱ co̱ó jo̱ho jáchi̱ va̱tí xíní ndo̱ ta xíni̱ jo̱ho ndó joo co̱ cánda̱a̱ ini ndó. Á co̱ ndícu̱hu̱n ini ndó ña̱ na̱caja i̱
18 Tendo olhos, não vedes? E tendo ouvidos, não ouvis? Não vos lembrais mais?
19 tá na̱ndicahnda i̱ ndíhu̱hu̱n pan nu̱ú u̱hu̱n mil ta̱a. Ndaja to̱yi̱cá na̱nditaca na̱caja ndó xi̱hín ña̱ na̱cando̱o cán —na̱cachi Jesús. Já na̱nducú ñehe na tu̱hún nu̱ á: —U̱xu̱ i̱vi̱ ña̱.
19 Ao partir eu os cinco pães entre os cinco mil, quantos cestos recolhestes cheios de pedaços? Responderam-lhe: Doze.
20 Ta na̱cachi tucu Jesús xi̱hi̱n ná já: —Ta tá na̱ndicahnda i̱ u̱sa̱ pan nu̱ú co̱mi̱ mil ña̱yivi, ndaja to̱yi̱cá na̱nditaca na̱caja ndó xi̱hín ña̱ na̱cando̱o —na̱cachi a. Já na̱nducú ñehe na tuhun nu̱ á: —U̱sa̱ ña̱.
20 E quando eu parti os sete pães entre os quatro mil homens, quantos cestos de pedaços levantastes? Sete, responderam-lhe.
21 A̱nda̱ já na̱cachi a já xi̱hi̱n ná: —Cáma̱ni̱ yi̱i̱ va cánda̱a̱ ini ndó —na̱cachi a.
21 Jesus disse-lhes: Como é que ainda não entendeis?...
22 Tá na̱ndihi na̱xi̱nu̱ na̱ ñuu Betsaida já ñéhe na in da̱ cua̱á na̱casa̱a̱ na̱ nu̱ Jesús. Já na̱xi̱ca̱ ta̱hví na̱ nu̱ á ña̱ ná cani ndaa ndáha̱ á da̱.
22 Chegando eles a Betsaida, trouxeram-lhe um cego e suplicaram-lhe que o tocasse.
23 Ta chí na̱tiin a ndáha̱ da̱ cua̱á cán já na̱tavá a̱ da̱ yuhú ñuu. Na̱chindaa tóji̱í a̱ nduchú núú da̱ já na̱chinúu a ndáha̱ á ji̱ni̱ dá. Já na̱nda̱ca̱ tu̱hún a̱ da̱ á cuu cande̱hé da̱.
23 Jesus tomou o cego pela mão e levou-o para fora da aldeia. Pôs-lhe saliva nos olhos e, impondo-lhe as mãos, perguntou-lhe: Vês alguma coisa?
24 Ta já na̱cachi da̱ cán já sánde̱hé da̱: —Sánde̱hé e̱ java ta̱a joo tá quia̱hva ndáa yíto̱ quia̱hva já ndáa da xíca nuu da xíní i̱ —na̱cachi da.
24 O cego levantou os olhos e respondeu: Vejo os homens como árvores que andam.
25 A̱nda̱ já na̱chinúu tucu Jesús ndáha̱ á nduchú núú da̱ já na̱sande̱hé nda̱a̱ da̱. A̱nda̱ jáví na̱ndiva̱ha nduchú núú da̱ ta na̱casáhá sánde̱hé cáxí va̱ha da tócó ndihi ña̱ha.
25 Em seguida, Jesus lhe impôs as mãos nos olhos e ele começou a ver e ficou curado, de modo que via distintamente de longe.
26 Ta na̱chindahá Jesús da̱ cuanúhu̱ da̱ vehe da já na̱cachi a já xi̱hi̱n dá: —A̱ ndíhvún ma̱hñú ñuu ni a̱ ndícanún ña̱ yóho nu̱ú ña̱yivi ndúu ja̱n —na̱cachi a.
26 E mandou-o para casa, dizendo-lhe: Não entres nem mesmo na aldeia.
27 Tá na̱ndihi já na̱sa̱ha̱n Jesús xi̱hín na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á ñuu válí ndáca̱a̱n Cesarea cuéntá Filipo. Nani xíca na cua̱ha̱n na̱ íchi̱ na̱nda̱ca̱ tu̱hún a̱ na̱ já cáchí a̱ já xi̱hi̱n ná: —Ndá da̱ cáchí ña̱yivi cúú ye̱he̱ —na̱cachi a.
27 Jesus saiu com os seus discípulos para as aldeias de Cesaréia de Filipe, e pelo caminho perguntou-lhes: Quem dizem os homens que eu sou?
28 Já na̱cachi na̱ cán já: —Java na cáchí na̱ ña̱ cúú ndó Juan, da̱ na̱caja ndúta̱ ña̱yivi. Ta java na cáchí na̱ ña̱ cúú ndó profeta Elías. Ta java na cáchí na̱ ña̱ cúú ndó in táhan profeta na̱sa̱nduu sa̱nahá —na̱cachi na.
28 Responderam-lhe os discípulos: João Batista; outros, Elias; outros, um dos profetas.
29 A̱nda̱ já na̱nda̱ca̱ tu̱hún tucu Jesús na̱ já cáchí a̱ já xi̱hi̱n ná: —Ta ndóhó ri, ndá da̱ cáchí ndo̱ cúú u̱ —na̱cachi a. A̱nda̱ já na̱cachi Pedro já xi̱hi̱n á: —Mé ndó cúú Cristo, mé a̱ na̱chindahá Ndióxi̱ cacomí cuéntá sa̱há ña̱yivi —na̱cachi da.
29 Então perguntou-lhes Jesus: E vós, quem dizeis que eu sou? Respondeu Pedro: Tu és o Cristo.
30 A̱nda̱ já na̱sahnda Jesús chuun nu̱ ná ña̱ ná a̱ cáxi tu̱hun na ña̱ yóho nu̱ú ni in ña̱yivi.
30 E ordenou-lhes severamente que a ninguém dissessem nada a respeito dele.
31 A̱nda̱ já na̱casáhá jána̱ha̱ Jesús nu̱ ná ña̱ tandaa qui̱ví ndoho ndiva̱ha ini mé á, da̱ na̱chindahá Ndióxi̱ nduu ña̱yivi. Ta na̱ sa̱cua̱ha̱ veñu̱hu xi̱hín na̱ sa̱cua̱ha̱ nu̱ú ju̱tu̱ xi̱hín na̱ jána̱ha̱ ley Moisés candají na̱ mé á ja̱nda̱ quia̱hva ná cahní ñahá na̱. Joo tá ná xi̱nu̱ u̱ni̱ qui̱vi̱ nditacu tucu a.
31 E começou a ensinar-lhes que era necessário que o Filho do homem padecesse muito, fosse rejeitado pelos anciãos, pelos sumos sacerdotes e pelos escribas, e fosse morto, mas ressuscitasse depois de três dias.
32 Cáxí ndiva̱ha na̱ca̱ha̱n Jesús ña̱ yóho xi̱hi̱n ná ta chí a̱nda̱ já na̱tavá xóo Pedro Jesús já na̱casáhá jána̱ni da a̱ sa̱há ña̱ na̱cachi a xi̱hi̱n ná.
32 E falava-lhes abertamente dessas coisas. Pedro, tomando-o à parte, começou a repreendê-lo.
33 Joo na̱ca̱va̱ Jesús ta na̱ndicoto nihni a nu̱ú na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á já na̱casáhá ndícue̱he̱ a̱ xi̱hi̱n Pedro já cáchí a̱ já xi̱hi̱n dá: —Cuáhán quee Satanás, rí cúú tiñáhá sa̱cua̱ha̱. Co̱ íin xíní túnu̱n tá quia̱hva íin xíní túni̱ Ndióxi̱ jáchi̱ cáhvi inún tá quia̱hva cáhvi ini ña̱yivi ñuyíví yóho —na̱cachi a.
33 Mas, voltando-se ele, olhou para os seus discípulos e repreendeu a Pedro: Afasta-te de mim, Satanás, porque teus sentimentos não são os de Deus, mas os dos homens.
34 A̱nda̱ já na̱cana Jesús na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á xi̱hín java ga̱ ña̱yivi já na̱cachi a já xi̱hi̱n ná: —Ndá na̱ cúni̱ candi̱co̱ ye̱he̱ ndítahan nu̱ ná ndi̱hi chága̱ ini na sa̱há ye̱he̱ a̱ ju̱ú ga̱ sa̱ha̱ mé ná. Ta ndítahan coo tia̱hva na ndoho ini na sa̱há ye̱he̱. Ta co̱ó caja toho a ná quivi na sa̱há i̱.
34 Em seguida, convocando a multidão juntamente com os seus discípulos, disse-lhes: Se alguém me quer seguir, renuncie-se a si mesmo, tome a sua cruz e siga-me.
35 Jáchi̱ ndá na̱ cátóó coo chága̱ ñuyíví yóho ndihi sa̱ha̱ ná. Joo ndá na̱ sáhan ndeé ini quivi sa̱há i̱ xi̱hín sa̱há tu̱hun Ndióxi̱, ñe̱he̱ táhvi̱ ná catacu na a̱nda̱ ama cáa qui̱vi̱.
35 Porque o que quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas o que perder a sua vida por amor de mim e do Evangelho, salvá-la-á.
36 Va̱tí ná quee va̱ha in na ñuyíví yóho ta cómí na̱ tócó ndihi ña̱ha ñuyíví joo ndá chuun quéa̱ tá nu̱ ndíhí ndihi sa̱ha̱ ná indayá.
36 Pois que aproveitará ao homem ganhar o mundo inteiro, se vier a perder a sua vida?
37 Jáchi̱ ni in ña̱ha a̱ cu̱ú cha̱hvi in na sa̱ha̱ ínima̱ ná ná a̱ cúhu̱n na̱ indayá.
37 Ou que dará o homem em troca da sua vida?
38 Cande̱hé ndo̱. Mé tiempo viti cája ña̱yivi cua̱há cua̱chi ta co̱ xéen na caja na ña̱ sáhndá Ndióxi̱ nu̱ ná. Ta ndá na̱ cácahan nu̱u̱ sa̱há i̱ xi̱hi̱n sa̱há tu̱hun va̱ha cáha̱n i̱ quia̱hva já cacahan ri nu̱ú ye̱he̱, da̱ na̱chindahá Ndióxi̱ nduu ña̱yivi sa̱há na̱ cán tá ná quixi i̱ cacomí i̱ cuéntá sa̱há ña̱yivi. Mé tiempo cán na̱ha̱ ndaja cáhnu cúú ye̱he̱ jáchi̱ quixi i̱ xi̱hi̱n ndée̱ Ndióxi̱ ta xi̱hi̱n ndée̱ táto̱ yi̱i̱ mé á viti —na̱cachi Jesús.
38 Porque, se nesta geração adúltera e pecadora alguém se envergonhar de mim e das minhas palavras, também o Filho do homem se envergonhará dele, quando vier na glória de seu Pai com os seus santos anjos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.