Marcos 2
Silacayoapan Mixtec NT (MKS_TBL) vs NVT
1 Tá na̱ya̱ha chá qui̱vi̱ já na̱ndicó co̱o tucu Jesús ñuu Capernaum. Ta na̱canda̱a̱ ini ña̱yivi ña̱ íin a vehe.
1 Dias depois, quando Jesus retornou a Cafarnaum, a notícia de que ele tinha voltado se espalhou rapidamente.
2 Ta chí cama chá na̱nditútú cua̱há ña̱yivi chí co̱ váti̱ ga̱ yuyéhé cándita na. Já na̱casáhá cáxi tu̱hun Jesús tu̱hun Ndióxi̱ nu̱ ná.
2 Em pouco tempo, a casa onde estava hospedado ficou tão cheia que não havia lugar nem do lado de fora da porta. Enquanto ele anunciava a palavra de Deus,
3 A̱nda̱ já na̱xi̱nu̱ co̱o co̱mí ta̱a ta ñéhe da in da̱ na̱xi̱hi̱ tu̱chu sa̱ha̱. Na̱sa̱a̱ da̱ nu̱ íin Jesús.
3 quatro homens vieram carregando um paralítico numa maca.
4 Joo na̱xini da ña̱ a̱ cu̱ú xi̱nu̱ da̱ yati nu̱ íin Jesús sa̱há cua̱há ña̱yivi chútú nda̱a̱ nu̱ íin a cán. Chí na̱ndaa da ji̱ni̱ véhe ta na̱casáhá da̱ súná da̱ ji̱ni̱ véhe mé xoo nu̱ íin Jesús. Ta mé cán na̱jánuu da xi̱to loho nu̱ cándúhu̱ da̱ quíhvi̱ chí yávi̱ ji̱ni̱ véhe cán.
4 Por causa da multidão, não tinham como levá-lo até Jesus. Então abriram um buraco no teto, acima de onde Jesus estava. Em seguida, baixaram o homem na maca, bem na frente dele.
5 Tá na̱xini Jesús ña̱ cándeé ini da̱ cán mé á já cáchí a̱ já xi̱hi̱n mé da̱ quíhvi̱ cán: —Cande̱hé, ja̱hyi a. Sa̱ na̱caja cáhnu ini i̱ sa̱há cua̱chún viti —na̱cachi Jesús.
5 Ao ver a fé que eles tinham, Jesus disse ao paralítico: “Filho, seus pecados estão perdoados”.
6 Joo java na̱ jána̱ha̱ ley Moisés ndúu coo cán na̱casáhá cáhán na̱:
6 Alguns dos mestres da lei que estavam ali sentados pensaram:
7 “Ndá cuéntá quéa̱ ndája núu da Ndióxi̱ xi̱hín tu̱hun cáha̱n da̱. Jáchi̱ ni in túhún toho ña̱yivi a̱ cu̱ú caja cáhnu ini sa̱há cua̱chi. In túhún ji̱ni̱ Ndióxi̱ quéa̱ cuu caja cáhnu ini sa̱há cua̱chi”, na̱ca̱hán na̱.
7 “O que ele está dizendo? Isso é blasfêmia! Somente Deus pode perdoar pecados!”.
8 Joo sa̱ na̱canda̱a̱ ini Jesús ña̱ cáhvi ini na̱ cán chí na̱cachi a já xi̱hi̱n ná: —Ndáva̱ha cáhán ndo̱ já.
8 Jesus logo percebeu o que eles estavam pensando e perguntou: “Por que vocês questionam essas coisas em seu coração?
9 Á cáhán ndó ña̱ i̱hvi̱ chága̱ cachi i̱ xi̱hín da̱ yóho: “Na̱caja cáhnu ini i̱ sa̱ha̱ cua̱chún viti.” Á tá co̱ó ta cachi i̱ xi̱hi̱n dá: “Cuándaco̱o, ndiquehe xi̱tún ta caca nuún.”
9 O que é mais fácil dizer ao paralítico: ‘Seus pecados estão perdoados’ ou ‘Levante-se, pegue sua maca e ande’?
10 Cande̱hé va̱ha ndó ná na̱ha̱ i̱ nu̱ ndo̱ ña̱ íin sa̱há i̱, da̱ na̱chindahá Ndióxi̱ nduu u̱ ña̱yivi caja cáhnu ini i̱ sa̱há cua̱chi cája ña̱yivi ñuyíví yóho —na̱cachi Jesús xi̱hi̱n ná. A̱nda̱ já na̱cachi a xi̱hi̱n mé da̱ na̱xi̱hi̱ tu̱chu sa̱ha̱ cán:
10 Mas eu lhes mostrarei que o Filho do Homem tem autoridade na terra para perdoar pecados”. Então disse ao paralítico:
11 —Ta viti cáha̱n i̱ xu̱hu̱n cuándaco̱o ndiquehe xi̱to lohún ta cuanúhu̱ —na̱cachi a.
11 “Levante-se, pegue sua maca e vá para casa”.
12 Chí i̱vi̱ la̱á na̱ndaco̱o mé da̱ quíhvi̱ cán ta na̱ndiquehe da xi̱to loho da já na̱quee da cua̱ha̱n da̱ nu̱ú ndihi na̱ ndúu cán. A̱nda̱ já na̱catóntó tócó ndihi na ta na̱casáhá cája cáhnu na Ndióxi̱ já cáchí na̱ já: —Ni in túhún tañu co̱ó na̱xini nde̱ in ña̱ha cáhnu tátu̱hun ña̱ yóho —na̱cachi na.
12 O homem se levantou de um salto, pegou sua maca e saiu andando diante de todos. A multidão ficou admirada e louvava a Deus, exclamando: “Nunca vimos nada igual!”.
13 Tá na̱ndihi já na̱sa̱ha̱n tucu Jesús yuhú tañu̱hú cán ta tá na̱cayati cua̱há ña̱yivi nu̱ á já na̱casáhá jána̱ha̱ nu̱ ná.
13 Em seguida, Jesus saiu outra vez para a beira do mar e ensinou as multidões que vinham até ele.
14 Nani xíca Jesús cua̱ha̱n na̱ya̱ha nu̱ íin in da̱ naní Leví, ja̱hyi Alfeo. Ta íin coo da nu̱ sáco̱o da̱ játaca jiu̱hún cuéntá impuesto. Ta cáchí a̱ já xi̱hi̱n dá: —Naha quíi̱ candi̱cu̱n ye̱he̱. A̱nda̱ já na̱nda̱ca̱ ndichi Leví ta na̱ndi̱co̱ da̱ Jesús.
14 Enquanto caminhava por ali, viu Levi, filho de Alfeu, sentado no lugar onde se coletavam os impostos. “Siga-me”, disse-lhe Jesus, e Levi se levantou e o seguiu.
15 Tá na̱ndihi na̱sa̱ha̱n Jesús vehe Leví ta na̱sa̱co̱o a xíxi a xi̱hín cua̱há da̱ játaca jiu̱hún cuéntá impuesto xi̱hín java ga̱ na̱ cája cua̱chi. Ta sa̱ mé cán na̱sa̱nduu ri java da̱ xíca tuun xi̱hi̱n Jesús xíxi da tañu na̱ cán jáchi̱ cua̱há ña̱yivi ndíco̱ na̱ Jesús.
15 Mais tarde, na casa de Levi, Jesus e seus discípulos estavam à mesa, acompanhados de um grande número de cobradores de impostos e outros pecadores, pois eram muitos os que o seguiam.
16 Joo na̱ jána̱ha̱ ley Moisés xi̱hín na̱ fariseo tá na̱xini na íin coo Jesús xíxi a xi̱hín na̱ cán na̱casáhá cáchí na̱ já xi̱hín da̱ xíca tuun xi̱hín Jesús: —Ndá cuéntá quéa̱ xíxi xitoho ndó xi̱hín na̱ játaca jiu̱hún cuéntá impuesto ta xi̱hín java ga̱ na̱ cája cua̱chi —na̱cachi na̱ cán.
16 Quando alguns fariseus, mestres da lei, viram Jesus comer com cobradores de impostos e outros pecadores, perguntaram a seus discípulos: “Por que ele come com cobradores de impostos e pecadores?”.
17 Tá na̱xini jo̱ho Jesús ña̱ yóho na̱casáhá cáchí a̱ já: —Ña̱yivi íin va̱ha co̱ xíní ñúhú toho na da̱ cája tátá ñahá joo na̱ quíhvi̱, na̱ cán cúú na̱ xíní ñúhú da̱ cája tátá ñahá. Ta ye̱he̱ co̱ó va̱xi toho i̱ cana i̱ na̱ sa̱ íin va̱ha. Va̱xi i̱ cana i̱ ña̱yivi, na̱ cája cua̱chi ña̱ ná jándacoo na cua̱chi cája na —na̱cachi Jesús.
17 Ao ouvir isso, Jesus lhes disse: “As pessoas saudáveis não precisam de médico, mas sim os doentes. Não vim para chamar os justos, mas sim os pecadores”.
18 In tañu tá xíjuhun na̱ xíca xi̱hi̱n Juan xi̱hín na̱ xíca xi̱hín na̱ fariseo na̱xi̱nu̱ co̱o java ña̱yivi nu̱ Jesús ta na̱casáhá ndáca̱ tu̱hún na̱ mé á já cáchí na̱ já: —Ndáva̱ha co̱ xíjuhun toho na̱ xíca tuun xi̱hi̱n yóhó joo xíjuhun mé nde̱, na̱ xíca xi̱hi̱n Juan xi̱hi̱n na̱ xíca xi̱hín na̱ fariseo —na̱cachi na.
18 Certa vez, quando os discípulos de João e os fariseus estavam jejuando, algumas pessoas vieram a Jesus e perguntaram: “Por que seus discípulos não têm o hábito de jejuar como os discípulos de João e os discípulos dos fariseus?”.
19 Ta na̱nducú ñehe Jesús tu̱hun nu̱ ná já na̱cachi a já: —Á cáhán ndo̱ xíjuhun na̱ ndúu víco̱ tánda̱ha̱ nani íin mé da̱ tánda̱ha̱ cán xi̱hi̱n ná. U̱hu̱n. Jáchi̱ cáji̱i̱ íní na̱ nani íin mé da̱ tánda̱ha̱ xi̱hi̱n ná. Chí a̱ cu̱ú toho cajuhun na.
19 Jesus respondeu: “Por acaso os convidados de um casamento jejuam enquanto festejam com o noivo? Não podem jejuar enquanto o noivo está com eles.
20 Joo xi̱nu̱ qui̱vi̱ candaa na mé da̱ tánda̱ha̱ ta a̱nda̱ jáví casáhá cajuhun na. Ta cáchí i̱ xi̱hi̱n ndó ña̱ va̱xi qui̱vi̱ candaa na ye̱he̱ nu̱ú na̱ yóho ta a̱nda̱ jáví casáhá na̱ xíca tuun xi̱hín i̱ cajuhun na —na̱cachi Jesús.
20 Um dia, porém, o noivo lhes será tirado, e então jejuarão.
21 Ta na̱sacu Jesús inga quia̱hva nu̱ ná já cáchí a̱ já: —Ama ná jándaha ña̱yivi jahmá yatá xi̱hín in túhu̱n jáhma̱ sa̱á jáchi̱ tá na̱ndihi ndíndií a̱, sáhndá chága̱ ví a̱ jahmá yatá cán ta jándacáhnu chága̱ ví a̱ yávi̱ ña̱ na̱ndicahmá na̱ cán.
21 “Além disso, ninguém remendaria uma roupa velha usando pano novo. O pano novo encolheria a roupa velha e a rasgaria, deixando um buraco ainda maior.
22 Ta ni co̱ táán na̱ vino sa̱á ini vóso̱ níi̱ yatá jáchi̱ jáca̱hndi̱ mé vino cán níi̱ ta cui̱ta̱ mé vino cán ta tíví vóso̱ níi̱ caja dó sa̱há ña̱ cán quéa̱ ndítahan taán na̱ vino sa̱á ini vóso̱ nií sa̱á —na̱cachi a.
22 “E ninguém colocaria vinho novo em velhos recipientes de couro. O vinho os arrebentaria, e tanto o vinho como os recipientes se estragariam. Vinho novo precisa de recipientes novos”.
23 In qui̱vi̱ ndíquehe ndée̱ ña̱yivi nani xíca Jesús cua̱ha̱n tañu nu̱ú na̱xutu na trigo xi̱hín na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á já na̱casáhá túhun na yu̱cu̱ ji̱ni̱ trigo.
23 Num sábado, enquanto Jesus caminhava pelos campos de cereal, seus discípulos começaram a colher espigas.
24 Tá na̱xini na̱ fariseo ña̱ cája na já na̱cachi na já xi̱hín Jesús: —Cande̱hé. Ndáva̱ha cája na̱ xíca tuun xu̱hu̱n chuun ña̱ co̱ ndítahan caja na qui̱vi̱ ndíquehe ndée̱ yo̱ —na̱cachi na̱ fariseo.
24 Os fariseus lhe perguntaram: “Por que seus discípulos desobedecem à lei colhendo cereal no sábado?”.
25 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n ná: —Á a̱ ñáha cahvi ndó nu̱ú tu̱hun Ndióxi̱ nu̱ cáha̱n sa̱há ña̱ na̱caja David sa̱nahá tá na̱cuico mé dá xi̱hín na̱ xíca xi̱hi̱n dá.
25 Jesus respondeu: “Vocês não leram nas Escrituras o que fez Davi quando ele e seus companheiros tiveram fome?
26 Ña̱ na̱caja David quéa̱ na̱qui̱hvi da veñu̱hu Ndióxi̱ tá na̱sa̱cuu Abiatar da̱ sa̱cua̱ha̱ nu̱ú ju̱tu̱. Já na̱xixi da pan yi̱i̱ ña̱ in túhún ju̱tu̱ cúú da̱ ndítahan nu̱ú cuxu ña̱ cán, nduu. Joo na̱xixi David ña̱ ta na̱sa̱ha̱n da̱ ña̱ nu̱ú java ga̱ na̱ xíca xi̱hi̱n dá.
26 Ele entrou na casa de Deus, nos dias em que Abiatar era sumo sacerdote, comeu os pães sagrados que só os sacerdotes tinham permissão de comer e os deu também a seus companheiros”.
27 Ta na̱cachi tucu Jesús já xi̱hi̱n ná: —Cande̱hé ndo̱. Co̱ó na̱cava̱ha Ndióxi̱ ña̱yivi ndoho ini na sa̱há qui̱vi̱ ndíquehe ndée̱ ná jáchi̱ na̱sacu ini a cava̱ha in qui̱vi̱ já ná cuu ndíquehe ndée̱ ña̱yivi.
27 Então Jesus disse: “O sábado foi feito por causa do homem, e não o homem por causa do sábado.
28 Ña̱ cán quéa̱ ye̱he̱ va, da̱ na̱chindahá Ndióxi̱ nduu ña̱yivi íin sa̱há i̱ cahnda i̱ chuun sa̱há qui̱vi̱ ndíquehe ndée̱ ña̱yivi —na̱cachi Jesús.
28 Portanto, o Filho do Homem é senhor até mesmo do sábado”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.