Marcos 10
Silacayoapan Mixtec NT (MKS_TBL) vs NTLH
1 Na̱quee Jesús ñuu Capernaum cua̱ha̱n. Já na̱sa̱ha̱n estado Judea xi̱hín ñundáhyi̱ íin inga xoo yu̱ta Jordán. Cán na̱casáhá na̱nditaca tucu ña̱yivi nu̱ á chí jána̱ha̱ tucu a na̱ tá quia̱hva na̱ca̱an mé á cája.
1 Jesus saiu daquele lugar e foi para a região da Judeia que fica no lado leste do rio Jordão. Uma grande multidão se ajuntou outra vez em volta dele, e ele ensinava todos, como era o seu costume.
2 A̱nda̱ já na̱cayati java na̱ fariseo nu̱ Jesús sa̱há ña̱ coto ndojó ñahá na̱ cúni̱ na̱. Na̱cachi na já xi̱hi̱n á: —Á núná nu̱ú in da̱ta̱a jándacoo da ñájíhí da̱ —na̱cachi na.
2 Alguns fariseus , querendo conseguir uma prova contra ele, perguntaram: — De acordo com a nossa
3 Já na̱nducú ñehe Jesús tu̱hun nu̱ ná já cáchí a̱ já xi̱hi̱n ná: —Ndaja cáchí ley Moisés ña̱ ndítahan caja ndó —na̱cachi a.
3 Jesus respondeu com esta pergunta:
4 A̱nda̱ já na̱cachi na̱ cán já: —Tá ná quia̱hva in da̱ta̱a in tutu nu̱ ñájíhí da̱ sa̱há ña̱ cúni̱ da̱ jándacoo da ña̱ já quéa̱ sáhan ley Moisés ña̱ma̱ni̱ jándacoo da ña̱ —na̱cachi na.
4 Eles responderam: — Moisés permitiu ao homem dar à sua esposa um documento de divórcio e mandá-la embora.
5 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n ná: —Sáhan ley Moisés ña̱ma̱ni̱ yóho nu̱ ndo̱ jáchi̱ táhyí ndiva̱ha ínima̱ ndo̱.
5 Então Jesus disse:
6 Joo ja̱nda̱ mé sa̱ha̱ tá na̱cava̱ha Ndióxi̱ ña̱yivi nu̱ cuítí já na̱cava̱ha in túhún ta̱a xi̱hín in túhún ñáha̱.
6 Mas no começo, quando foram criadas todas as coisas, foi dito: “Deus os fez homem e mulher.
7 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ ndítahan nu̱ú da̱ta̱a jándacoo da tátá da̱ xi̱hi̱n náná da̱ já ndique táhan da xi̱hi̱n ñájíhí da̱.
7 Por isso o homem deixa o seu pai e a sua mãe para se unir com a sua mulher,
8 Já xi̱nu̱ ndíví na̱ cán cacuu na tátu̱hun in víxí yiquí cu̱ñu na sa̱há ña̱ cán quéa̱ co̱ cúú ga̱ na̱ i̱vi̱ yiquí cu̱ñu sa̱há ña̱ na̱nduu na tátu̱hun in túhún yiquí cu̱ñu.
8 e os dois se tornam uma só pessoa.” Assim, já não são duas pessoas, mas uma só.
9 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ co̱ ndítahan nu̱ú na̱ cán janí táhan na ña̱ na̱jácatáhan Ndióxi̱ tá na̱tanda̱ha̱ ná —na̱cachi Jesús xi̱hi̱n ná.
9 Portanto, que ninguém separe o que Deus uniu.
10 Ta tá na̱ndicó co̱o tucu na vehe já na̱casáhá tucu na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á cán ndáca̱ tu̱hún na̱ Jesús sa̱há ña̱ na̱ca̱ha̱n.
10 Quando já estavam em casa, os discípulos tornaram a fazer perguntas sobre esse assunto.
11 Ta na̱nducú ñehe Jesús tu̱hun nu̱ ná já na̱cachi a já: —Tá ná jándacoo in da̱ta̱a ñájíhí da̱ ta tánda̱ha̱ dá xi̱hín inga ñáñáha̱ já quéa̱ cája da cua̱chi nu̱ ñájíhí nu̱ú da̱ jáchi̱ íin da xi̱hín inga ñáha̱.
11 E Jesus respondeu:
12 Ta tá ná jándacoo in ñáñáha̱ yíi̱ ña̱ ta tánda̱ha̱ ñá xi̱hín inga da cája ri ñá cán va cua̱chi nu̱ yíi̱ ña̱ jáchi̱ íin ñá xi̱hín inga da̱ta̱a —na̱cachi Jesús.
12 E, se a mulher mandar o seu marido embora e casar com outro homem, ela também estará cometendo adultério.
13 A̱nda̱ já ñéhe na java na̱ va̱lí na̱casa̱a̱ na̱ nu̱ Jesús ña̱ ná cani ndaa ndáha̱ á na̱. Joo mé na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á cán na̱casáhá na̱ cája cue̱he̱ na̱ xi̱hi̱n mé na̱ ndáca na̱ va̱lí cán.
13 Depois disso, algumas pessoas levaram as suas crianças a Jesus para que ele as abençoasse, mas os discípulos repreenderam aquelas pessoas.
14 Tá na̱xini Jesús ña̱ cája na já na̱ndicue̱he̱ a̱ já cáchí a̱ já xi̱hín na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á: —Quia̱hva ndó ña̱ma̱ni̱ ná quixi na̱ va̱lí nu̱ú i̱ ta a̱ cájí nuu ndó nu̱ ná jáchi̱ cacomí Ndióxi̱ cuéntá sa̱há ña̱yivi tá ná caja na tá quia̱hva cája na̱ va̱lí yóho.
14 Quando viu isso, Jesus não gostou e disse:
15 Mé a̱ nda̱a̱ ná ca̱ha̱n i̱ xi̱hi̱n ndo̱ ndá na̱ co̱ cúni̱ ndiquia̱hva na mé ná ndáha̱ Ndióxi̱ tátu̱hun cája na̱ va̱lí yóho já quéa̱ a̱ cúu cacomí Ndióxi̱ cuéntá sa̱ha̱ ná —na̱cachi a.
15 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem não receber o Reino de Deus como uma criança nunca entrará nele.
16 A̱nda̱ já na̱casáhá Jesús ñéhe ndaa na̱ va̱lí ta chínúu a ndáha̱ á ji̱ni̱ ná já cája yi̱i̱ á na̱.
16 Então Jesus abraçou as crianças e as abençoou, pondo as mãos sobre elas.
17 Tá cua̱ha̱n tucu Jesús íchi̱ já xínu in da̱ta̱a na̱casa̱a̱ da̱ na̱saxítí da̱ nu̱ á já cáchí da̱ já xi̱hi̱n á: —Maestro, mé ndó cúú ndó ta̱a va̱ha ña̱ cán quéa̱ ndáca̱ tu̱hún i̱ ndo̱hó ndía̱ ndítahan caja i̱ já ná ñe̱he̱ táhvi̱ cu̱hu̱n i̱ indiví coo i̱ a̱nda̱ ama cáa qui̱vi̱ —na̱cachi da.
17 Quando Jesus estava saindo de viagem, um homem veio correndo, ajoelhou-se na frente dele e perguntou: — Bom Mestre, o que devo fazer para conseguir a vida eterna?
18 Já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n dá: —Ndá cuéntá quéa̱ cáchún xi̱hín i̱ ña̱ cúú u̱ da̱ va̱ha. Ni in túhún toho ña̱yivi co̱ cúú ná na̱ va̱ha ñuyíví yóho. In túhún Ndióxi̱ cuití va quéa̱ va̱ha.
18 Jesus respondeu:
19 Sa̱ xíni̱ vún ña̱ sáhndá Ndióxi̱ nu̱u̱n cajún já cáchí a̱ já: “Coto a̱ cóún xi̱hi̱n ñájíhí á yíi̱ ñani táhún. Coto a̱ cáhnún ndi̱i. Coto a̱ cája cuíhnún. Coto a̱ cáhún ña̱ tu̱hún sa̱há ña̱yivi. Coto a̱ jándahvún ña̱yivi. Ta caja cáhnún tátún xi̱hi̱n nánún” —na̱cachi Jesús xi̱hi̱n dá.
19 Você conhece os mandamentos: “Não mate, não cometa adultério, não roube, não dê falso testemunho contra ninguém, não tire nada dos outros, respeite o seu pai e a sua mãe.”
20 Já na̱cachi da̱ cán já: —Maestro, ja̱nda̱ tá na̱sacuu u̱ ta̱a loho na̱casáhá i̱ cája i̱ tócó ndihi ña̱ sáhndá Ndióxi̱ caja i̱ —na̱cachi da.
20 — Mestre, desde criança eu tenho obedecido a todos esses mandamentos! — respondeu o homem.
21 Na̱sande̱hé Jesús nu̱ dá ta táhnda̱ ini a sa̱ha̱ dá já na̱cachi a já xi̱hi̱n dá: —Inga ña̱ha cáma̱ni̱ cajún: Cuáhán ji̱cún tócó ndihi ña̱hún ja̱n ta ndacahndún jiu̱hún ja̱n nu̱ú na̱ nda̱hví já ñe̱he̱ táhvu̱n coo cua̱há ña̱hún indiví. Ta tá na̱ndihi já quisún candi̱cún ye̱he̱ —na̱cachi Jesús.
21 Jesus olhou para ele com amor e disse:
22 Joo tá na̱xini jo̱ho da̱ cui̱cá cán ña̱ na̱cachi Jesús i̱vi̱ la̱á na̱cavitá ini da já na̱quee cuéha̱ dá cua̱ha̱n da̱ jáchi̱ íin cua̱há ndiva̱ha ña̱ha da.
22 Quando o homem ouviu isso, fechou a cara; e, porque era muito rico, foi embora triste.
23 A̱nda̱ já na̱casáhá sánde̱hé Jesús nu̱ú na̱ xíca tuun xi̱hín a̱ cán já na̱cachi a já: —Ndaja yáncá ndiva̱ha cáa já ndiquia̱hva na̱ cui̱cá mé ná ndáha̱ Ndióxi̱ ña̱ ná cacomí a̱ cuéntá sa̱ha̱ ná —na̱cachi a.
23 Jesus então olhou para os seus discípulos, que estavam em volta dele, e disse:
24 Chí na̱catóntó mé na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á cán sa̱há tu̱hun na̱ca̱ha̱n joo na̱ndica̱ha̱n tucu Jesús já cáchí a̱ já: —Ja̱hyi a, ndaja yáncá cáa sa̱há in na̱ cándeé ini jiu̱hún ndiquia̱hva na mé ná ndáha̱ Ndióxi̱ ña̱ ná cacomí a̱ cuéntá sa̱ha̱ ná.
24 Quando ouviram isso, os discípulos ficaram espantados, mas Jesus continuou:
25 Jáchi̱ ja̱nda̱ cama chága̱ cuu ya̱ha in camello ini in yávi̱ sa̱ha̱ yítu̱cú a̱ ju̱ú ga̱ ña̱ ná ndiquia̱hva in da̱ cui̱cá mé dá ndáha̱ Ndióxi̱ ña̱ ná cacomí a̱ cuéntá sa̱ha̱ dá —na̱cachi Jesús.
25 É mais difícil um rico entrar no Reino de Deus do que um camelo passar pelo fundo de uma agulha.
26 A̱nda̱ já na̱catóntó ndihi mé na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á cán tá na̱xini jo̱ho na ña̱ yóho. Já na̱casáhá ndáca̱ tu̱hún táhan na já cáchí na̱ já: —Ndá na̱ cúú na̱ cuu ca̱cu ndaa ínima̱, dá já —na̱cachi na.
26 Quando ouviram isso, os discípulos ficaram espantadíssimos e perguntavam uns aos outros: — Então, quem é que pode se salvar?
27 Na̱ndicoto nihni Jesús nu̱ ná já cáchí a̱ já xi̱hi̱n ná: —Ni in na a̱ cúu caja ña̱ yóho joo Ndióxi̱ quéa̱ cuu caja ña̱ jáchi̱ ni in ña̱ha co̱ íhvi̱ toho nu̱ Ndióxi̱ —na̱cachi a.
27 Jesus olhou para eles e disse:
28 A̱nda̱ já na̱cachi Pedro já xi̱hín Jesús: —Joo nde̱he̱ na̱jándacoo ndihi nde̱ ña̱ na̱sa̱comí nde̱ ta ndíco̱ nde̱ ndo̱hó —na̱cachi da.
28 Aí Pedro disse: — Veja! Nós deixamos tudo e seguimos o senhor.
29 Já na̱nducú ñehe Jesús tu̱hun nu̱ ná já cáchí a̱ já: —Mé a̱ nda̱a̱ ná ca̱ha̱n i̱ xi̱hi̱n ndo̱ ña̱ ndá na̱ jándacoo vehe na á ñani na á quia̱hva na á tátá na̱ á náná na̱ á ñájíhí na̱ á ja̱hyi na á ñundáhyi̱ ná sa̱há ye̱he̱ xi̱hín sa̱há tu̱hun cáha̱n i̱,
29 Jesus respondeu:
30 na̱ cán cúú na̱ ñe̱he̱ cua̱ha̱ chága̱ ví ña̱ha ñuyíví yóho ja̱tá ña̱ na̱jándacoo na tátu̱hun vehe na, ñani na, quia̱hva na, náná na̱, ja̱hyi na, ñundáhyi̱ ná viti va̱tí ná ndicui̱ta ña̱yivi caja xíxi na xi̱hi̱n ná. Joo ñe̱he̱ táhvi̱ ná catacu na a̱nda̱ ama cáa qui̱vi̱ xi̱hi̱n Ndióxi̱.
30 receberá muito mais, ainda nesta vida. Receberá cem vezes mais casas, irmãos, irmãs, mães, filhos, terras e também perseguições. E no futuro receberá a vida eterna.
31 Ta ndúu cua̱há na̱ íin sa̱há ñuyíví yóho viti joo va̱xi qui̱vi̱ cacuu na na̱ co̱ó sa̱ha̱ nu̱ Ndióxi̱. Ta ndúu cua̱há na̱ co̱ó sa̱ha̱ ñuyíví yóho viti joo va̱xi qui̱vi̱ cacuu na na̱ íin sa̱ha̱ nu̱ Ndióxi̱ —na̱cachi a.
31 Muitos que agora são os primeiros serão os últimos, e muitos que agora são os últimos serão os primeiros.
32 Ta ndaja coo cua̱ha̱n Jesús xi̱hín na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á chí íchi̱ ndáa cua̱ha̱n chí Jerusalén. Cánu̱u Jesús cua̱ha̱n xi̱hi̱n ná. Ta na̱catóntó na̱ cán ta yíhví na̱ cua̱ha̱n na̱ xi̱hi̱n á. A̱nda̱ já na̱tavá xóo tucu a ndíhu̱xu̱ i̱vi̱ na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á já na̱casáhá cáha̱n xi̱hi̱n ná ña̱ ndoho a chága̱ chí nu̱u̱.
32 Jesus e os discípulos iam pela estrada, subindo para Jerusalém. Ele caminhava na frente, e os discípulos, espantados, iam atrás dele; as outras pessoas que iam com eles estavam com medo. Então Jesus chamou outra vez os discípulos para um lado e começou a falar sobre o que ia acontecer com ele. Jesus disse:
33 Já na̱cachi a já: —Cande̱hé ndo̱. Yóho ndáa í cua̱ha̱n yo̱ chí Jerusalén nu̱ú ndiquia̱hva na ye̱he̱, da̱ na̱chindahá Ndióxi̱ nduu ña̱yivi ndahá na̱ sa̱cua̱ha̱ nu̱ú ju̱tu̱ xi̱hín nu̱ú na̱ jána̱ha̱ ley Moisés. Na̱ yóho cúú na̱ cacu ini sa̱há ndaja quivi i̱. A̱nda̱ já ndiquia̱hva na ye̱he̱ ndahá na̱ tóho̱.
33 — Escutem! Nós estamos indo para Jerusalém, onde o
34 Cua̱cu̱ ndaa na ye̱he̱ ta cani na ye̱he̱ ta cuihna na tóji̱í na̱ nu̱ú i̱ ta já cahní na̱ ye̱he̱. Joo tá ná ya̱ha u̱ni̱ qui̱ví nditacu tucu u̱ —na̱cachi Jesús xi̱hi̱n ná.
34 Estes vão zombar dele, cuspir nele, bater nele e matá-lo; mas três dias depois ele ressuscitará.
35 A̱nda̱ já na̱cayati Jacobo xi̱hi̱n Juan, ja̱hyi Zebedeo nu̱ Jesús já na̱cachi da já xi̱hi̱n á: —Maestro, cúni̱ nde̱ ca̱ca̱ nde̱ in ña̱ma̱ni̱ nu̱ ndo̱ —na̱cachi da.
35 Depois Tiago e João, filhos de Zebedeu, chegaram perto de Jesus e disseram: — Mestre, queremos lhe pedir um favor.
36 Já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n dá: —Ndía̱ ma̱ni̱ cúni̱ ndó caja i̱ xi̱hi̱n ndo̱ —na̱cachi a.
36 — O que vocês querem que eu faça para vocês? — perguntou Jesus.
37 Já na̱cachi da̱ cán já xi̱hi̱n á: —Ña̱ xíca̱ nde̱ nu̱ ndo̱ quéa̱ ná quia̱hva ndó ña̱ma̱ni̱ nu̱ú nde̱ caco̱o in in nde̱ xoo jíi̱n ndo̱. In nde̱ coo xoo cuáha ta in nde̱ coo xoo íti jíi̱n mé ndó indiví nu̱ú coo ndó cacomí ndó cuéntá sa̱há ña̱yivi —na̱cachi da.
37 Eles responderam: — Quando o senhor sentar-se no trono do seu
38 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n dá: —Co̱ cánda̱a̱ ini ndó ña̱ xíca̱ ndó nu̱ú i̱. Á cuu ndoho ini ndó tá quia̱hva ndítahan nu̱ú i̱ ndoho ini i̱. Jáchi̱ ña̱ va̱xi nu̱ú i̱ ndoho ini i̱ cúú á tátu̱hun coho i̱ in yáxi̱ ndutá o̱va̱. Á íin tia̱hva ndó ndoho ini ndó tá quia̱hva nditahan nu̱ú i̱ ndoho ini i̱ a̱nda̱ quia̱hva ná quivi i̱ —na̱cachi a.
38 Jesus respondeu:
39 Já na̱cachi da̱ cán já: —Cuu caja nde̱ ña̱. Já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n dá: —Mé a̱ nda̱a̱ tandaa qui̱vi̱ coho ndó ña̱ o̱va̱ ñúhu ini yáxi̱, mé ña̱ coho i̱. Ta tandaa qui̱vi̱ ndoho ndiva̱ha ini ndó tá quia̱hva ndoho ini i̱ a̱nda̱ quia̱hva ná quivi i̱.
39 Eles disseram: — Podemos. Então Jesus disse:
40 Joo sa̱há ña̱ caco̱o in ndó xoo cuáha i̱ ta in ndó xoo íti i̱ a̱ ju̱ú nu̱ú i̱ quia̱hva i̱ ña̱ nu̱ ndo̱. Jáchi̱ sa̱ na̱ndica̱xi Ndióxi̱ na̱ ñe̱he̱ táhvi̱ caco̱o cán —na̱cachi Jesús xi̱hi̱n dá.
40 Mas eu não tenho o direito de escolher quem vai sentar à minha direita e à minha esquerda. Pois foi Deus quem preparou esses lugares e ele os dará a quem quiser.
41 Tá na̱xini jo̱ho u̱xu̱ chága̱ na̱ xíca tuun xi̱hi̱n Jesús cán ña̱ yóho já na̱casáhá xójo̱ ini na xi̱hi̱n Jacobo xi̱hi̱n Juan viti.
41 Quando os outros dez discípulos ouviram isso, começaram a ficar zangados com Tiago e João.
42 Joo na̱cana Jesús na̱ já na̱cachi a já xi̱hi̱n ná: —Sa̱ xíni̱ ndó ndaja cája na̱ sáhndá chuun nu̱ú ña̱yivi ndúu ñuyíví yóho. Ña̱ cája na quéa̱ jácandíhi na ña̱yivi ta cája na tá quia̱hva cúni̱ mé ná.
42 Então Jesus chamou todos para perto de si e disse:
43 Joo co̱ ndítahan coo ña̱ cán tañu mé ndó jáchi̱ ndá da̱ cúni̱ cacuu da̱ cáhnu chága̱ tañu ndó xíní ñúhú cacuu da in da̱ cája ndíví nu̱ú ndihi ndó.
43 Mas entre vocês não pode ser assim. Pelo contrário, quem quiser ser importante, que sirva os outros,
44 Ta ndá da̱ cúni̱ cacuu ta̱a nu̱ cuítí tañu ndóhó ndítahan cacuu da da̱ cája ndíví nu̱ ndihi ndó.
44 e quem quiser ser o primeiro, que seja o escravo de todos.
45 Jáchi̱ ni ye̱he̱, da̱ na̱chindahá Ndióxi̱ nduu ña̱yivi co̱ó na̱quixi i̱ ñuyíví yóho ña̱ ná caja ndíví ña̱yivi nu̱ú i̱. Ña̱ na̱quixi i̱ caja i̱ quéa̱ caja ndíví i̱ nu̱ ná ta ndiquia̱hva i̱ mí i̱ quivi i̱ já ná cuu ca̱cu ndaa ínima̱ cua̱há ña̱yivi ná a̱ cúhu̱n na̱ indayá —na̱cachi a.
45 Porque até o
46 A̱nda̱ já na̱xi̱nu̱ na̱ ñuu Jericó. Ta tá sa̱ na̱queta tucu Jesús cua̱ha̱n ja̱tá ñuu cán xi̱hín na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á xi̱hín cua̱há ga̱ ña̱yivi ta mé yuhú íchi̱ cán íin coo in da̱ cua̱á naní Bartimeo, ja̱hyi Timeo sáti da.
46 Jesus e os discípulos chegaram à cidade de Jericó. Quando ele estava saindo da cidade, com os discípulos e uma grande multidão, encontrou um cego chamado Bartimeu, filho de Timeu. O cego estava sentado na beira do caminho, pedindo esmola.
47 Ta tá na̱xini jo̱ho da ña̱ cáyati Jesús, da̱ ñuu Nazaret va̱xi da já na̱casáhá mé da̱ cua̱á cán cáyuhú cóhó da̱ já cáchí da̱ já: —Jesús, da̱ na̱quixi chi̱chi David caja ndó ña̱ma̱ni̱ candáhví loho ini ndó ye̱he̱ —na̱cachi da.
47 Quando ouviu alguém dizer que era Jesus de Nazaré que estava passando, o cego começou a gritar: — Jesus,
48 Joo na̱casáhá cua̱há ña̱yivi cája cue̱he̱ na̱ xi̱hi̱n dá ña̱ ná caji da yúhu̱ dá. Joo ví ga̱ ví cáyuhú da̱ já cáchí da̱ já: —Ndóhó, da̱ na̱quixi chi̱chi David caja ndó ña̱ma̱ni̱ candáhví loho ini ndó ye̱he̱ —na̱cachi da.
48 Muitas pessoas o repreenderam e mandaram que ele calasse a boca, mas ele gritava ainda mais: — Filho de Davi, tenha pena de mim!
49 A̱nda̱ já na̱nda̱ca̱ ndichi Jesús já na̱cachi a já: —Cana ndó da̱ ná quixi da. Já na̱cana na da̱ cua̱á cán já cáchí na̱ já xi̱hi̱n dá: —A̱ ndícani inún. Candichi jáchi̱ cána Jesús yo̱hó —na̱cachi na.
49 Então Jesus parou e disse: Eles chamaram e lhe disseram: — Coragem! Levante-se porque ele está chamando você!
50 A̱nda̱ já na̱jácana da cotó ndeé da̱ ta na̱nda̱ca̱ ndichi da já na̱sa̱a̱ da̱ nu̱ íin Jesús.
50 Então Bartimeu jogou a sua capa para um lado, levantou-se depressa e foi até o lugar onde Jesus estava.
51 A̱nda̱ já na̱nda̱ca̱ tu̱hún Jesús da̱ já cáchí a̱ já xi̱hi̱n dá: —Ndía̱ cúnu̱n ná caja i̱ xu̱hu̱n. Já na̱cachi mé da̱ cua̱á cán já: —Cande̱hé e̱ cúni̱, xitoho.
51 — O que é que você quer que eu faça? — perguntou Jesus. — Mestre, eu quero ver de novo! — respondeu ele.
52 Já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n dá: —Cuu nu̱hu̱ vún viti. Sa̱ na̱ndiva̱hún jáchi̱ na̱candeé inún ye̱he̱ —na̱cachi a. Chí i̱vi̱ la̱á na̱nda̱ca̱ nde̱hé da̱ cua̱á cán. Já na̱ndi̱co̱ da̱ Jesús íchi̱ cán cua̱ha̱n da̱.
52 — Vá; você está curado porque teve fé! — afirmou Jesus. No mesmo instante, Bartimeu começou a ver de novo e foi seguindo Jesus pelo caminho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.