Lucas 9
Silacayoapan Mixtec NT (MKS_TBL) vs VC
1 Na̱jánditaca Jesús ndíhu̱xu̱ i̱vi̱ na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á já na̱sa̱ha̱n ndée̱ nu̱ ná ña̱ ná cuu tavá na̱ tá nu̱ú ínima̱ quini ñúhu ini ña̱yivi ta na̱sa̱ha̱n ndée̱ mé á nu̱ ná ña̱ ná cuu ndaja va̱ha na tá nu̱ú cue̱he̱ ndóho ña̱yivi.
1 Reunindo Jesus os doze apóstolos, deu-lhes poder e autoridade sobre todos os demônios, e para curar enfermidades.
2 Na̱sahnda Jesús chuun nu̱ ná ña̱ ná ca̱xi tu̱hun na xi̱hín ña̱yivi ña̱ sa̱ na̱cayati qui̱ví cacomí Ndióxi̱ cuéntá sa̱ha̱ ná. Ta na̱sahnda chuun nu̱ ná ña̱ ná ndaja va̱ha na na̱ quíhvi̱.
2 Enviou-os a pregar o Reino de Deus e a curar os enfermos.
3 Ta na̱cachi a já xi̱hi̱n ná: —A̱ cáñehe ndó ña̱ha cu̱hu̱n ndó íchi̱. Ni garróté ni yátí ni pan ni jiu̱hún a̱ cáñehe ndó cu̱hu̱n ndo̱. In túhún cotó cañehe ndó cu̱hu̱n xi̱hi̱n ndo̱.
3 Disse-lhes: Não leveis coisa alguma para o caminho, nem bordão, nem mochila, nem pão, nem dinheiro, nem tenhais duas túnicas.
4 Tá ná xi̱nu̱ co̱o ndó in vehe, canduu ndó vehe ja̱n ja̱nda̱ quia̱hva ná ndindaa qui̱ví quee ndó cu̱hu̱n ndo̱.
4 Em qualquer casa em que entrardes, ficai ali até que deixeis aquela localidade.
5 Ta ndá ñuu nu̱ú co̱ cúni̱ na̱ ndiquehe va̱ha na ndo̱hó, cuáhán quee ndó ñuu ja̱n ta catí ndó ña̱ yácá sa̱ha̱ ndo̱ já ná na̱ha̱ ña̱ cua̱ha̱n cua̱chi na̱ cán ja̱ta̱ mé va na —na̱cachi Jesús xi̱hi̱n ná.
5 Onde ninguém vos receber, deixai aquela cidade e em testemunho contra eles sacudi a poeira dos vossos pés.
6 A̱nda̱ já na̱quee na̱ cán cua̱ha̱n na̱ ta na̱sa̱ha̱n na̱ na̱xi̱ca nuu na ndijáá ñuu válí. Xíca na cáxi tu̱hun na nu̱ú ña̱yivi tu̱hun va̱ha cáha̱n sa̱ha̱ Jesús, mé a̱ cuu jáca̱cu ñahá. Ta ndája va̱ha na na̱ quíhvi̱.
6 Partiram, pois, e percorriam as aldeias, pregando o Evangelho e fazendo curas por toda parte.
7 Ta ndaja coo Herodes, da̱ cúú gobernador cán na̱canda̱a̱ ini da sa̱ha̱ tócó ndihi ña̱ cája Jesús. Ta chí co̱ xíni̱ da̱ ndía̱ ca̱hán da̱ jáchi̱ java na cáchí na̱ xi̱hi̱n dá ña̱ cúú Jesús mé Juan, da̱ na̱jácandúta̱ ña̱yivi ta viti na̱nditacu tucu da cáchí java na xi̱hi̱n dá.
7 O tetrarca Herodes ouviu falar de tudo o que Jesus fazia e ficou perplexo. Uns diziam: É João que ressurgiu dos mortos; outros: É Elias que apareceu;
8 Ta java ri na cáchí na̱ ña̱ cúú Jesús profeta Elías, mé da̱ na̱xi̱ca nuu sa̱nahá ta viti na̱xi̱nu̱ tucu da nu̱ ná. Ta java na cáchí na̱ ña̱ cúú á in táhan na̱ profeta na̱sanduu sa̱nahá joo túní quéa̱ na̱nditacu tucu a xíca nuu a, cáchí na̱.
8 e ainda outros: É um dos antigos profetas que ressuscitou.
9 A̱nda̱ já na̱cachi Herodes já xi̱hi̱n ná: —Mí ye̱he̱ cúú da̱ na̱sahnda chuun ña̱ ná chitúhu̱n ná ji̱co̱ da̱ naní Juan cán. Ta co̱ xíni̱ ndá da̱ cúú da̱ naní Jesús yóho. Jáchi̱ mé a̱ nda̱a̱ xíni̱ jo̱ho i̱ ña̱ cája cua̱há ndiva̱ha da ña̱ náhnu —na̱cachi Herodes cán. Ta chí cúni̱ Herodes cuni da Jesús.
9 Mas Herodes dizia: Eu degolei João. Quem é, pois, este, de quem ouço tais coisas? E procurava ocasião de vê-lo.
10 Tá na̱ndicó co̱o na̱ na̱chindahá Jesús caca nuu ca̱ha̱n tu̱hun Ndióxi̱ xi̱hín ña̱yivi cán nu̱ íin mé á já na̱ndicani na nu̱ á sa̱ha̱ tócó ndihi ña̱ na̱caja na nu̱ú na̱sa̱ha̱n na̱. A̱nda̱ já ñéhe Jesús na̱ na̱sa̱ha̱n na̱ in nu̱ cáa xóo yati chí ñuu Betsaida cán.
10 Os apóstolos, ao voltarem, contaram a Jesus tudo o que haviam feito. Tomando-os ele consigo à parte, dirigiu-se a um lugar deserto para o lado de Betsaida.
11 Joo tá na̱canda̱a̱ ini ña̱yivi ndá xoo cua̱ha̱n Jesús já ndíco̱ na̱ cua̱ha̱n na̱. Ta na̱ndiquehe va̱ha Jesús na̱ ta na̱ndicani a nu̱ ná ña̱ sa̱ na̱cayati qui̱ví cacomí Ndióxi̱ cuéntá sa̱ha̱ ná. Ta na̱ndaja va̱ha mé á na̱ quíhvi̱.
11 Logo que a multidão o soube, o foi seguindo; Jesus recebeu-os e falava-lhes do Reino de Deus. Restabelecia também a saúde dos doentes.
12 Ta tá sa̱ cáhini cua̱ha̱n já na̱cayati ndíhu̱xu̱ i̱vi̱ na̱ apóstol cán nu̱ Jesús já na̱cachi na já xi̱hi̱n á: —Ca̱ha̱n ndó xi̱hín ña̱yivi ná quee na cu̱hu̱n na̱ ndiquehe ndée̱ ná ta ná nducú na̱ ña̱ cuxu na ñuu válí xi̱hín nu̱ú yati chá yóho nu̱ ndúu ña̱yivi jáchi̱ co̱ó ña̱ha mé va nu̱ ndúú yóho —na̱cachi na̱ cán xi̱hi̱n Jesús.
12 Ora, o dia começava a declinar e os Doze foram dizer-lhe: Despede as turbas, para que vão pelas aldeias e sítios da vizinhança e procurem alimento e hospedagem, porque aqui estamos num lugar deserto.
13 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n ná: —Mé ndó quia̱hva ndó ná cuxu na —na̱cachi a xi̱hi̱n ná. A̱nda̱ já na̱cachi na̱ cán já xi̱hi̱n á: —U̱hu̱n víxí pan xi̱hín i̱vi̱ la̱á ti̱yacá cuití va íin nu̱ú nde̱. Ta ama ná cu̱hu̱n ri nde̱he̱ cueen nde̱ ña̱ha cuxu tócó ndihi ña̱yivi ndúu yóho —na̱cachi na̱ cán.
13 Jesus replicou-lhes: Dai-lhes vós mesmos de comer. Retrucaram eles: Não temos mais do que cinco pães e dois peixes, a menos que nós mesmos vamos e compremos mantimentos para todo este povo.
14 Jáchi̱ ña̱yivi cán cúú ná tátu̱hun u̱hu̱n mil ta̱a. A̱nda̱ já na̱cachi tucu Jesús já xi̱hín na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á: —Cacu coo ndó na̱ tá táhndá i̱vi̱ jico u̱xu̱, i̱vi̱ jico u̱xu̱ na̱.
14 {Pois eram quase cinco mil homens.} Jesus disse aos discípulos: Mandai-os sentar, divididos em grupos de cinqüenta.
15 Chí na̱sacu coo ndíhu̱xu̱ i̱vi̱ na̱ apóstol cán na̱.
15 Assim o fizeram e todos se assentaram.
16 A̱nda̱ já na̱tiin Jesús ndíhu̱hu̱n pan xi̱hi̱n ndíví ti̱yacá cán já na̱sande̱hé a̱ chí indiví já na̱ndiquia̱hva ndixa̱hvi nu̱ Ndióxi̱ sa̱há ña̱ cán. Tá na̱ndihi já na̱sahnda java táhví a̱ ña̱ já na̱sa̱ha̱n ña̱ nu̱ú na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á cán já na̱ndita̱hnda̱ ña̱ cuxu ña̱yivi ndúu cán.
16 Então Jesus tomou os cinco pães e os dois peixes, levantou os olhos ao céu, abençoou-os, partiu-os e deu-os a seus discípulos, para que os servissem ao povo.
17 Ta tócó ndihi na na̱ñe̱hé na̱xixi ja̱nda̱ quia̱hva na̱chutú ti̱xi na. Tá na̱ndihi já na̱jáchutú na̱ u̱xu̱ i̱vi̱ to̱yi̱cá xi̱hín ña̱ na̱cando̱o na̱xixi ndihi na̱ cán.
17 E todos comeram e ficaram fartos. Do que sobrou recolheram ainda doze cestos de pedaços.
18 In tañu tá na̱cana xóo Jesús xi̱hín na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á ña̱ ca̱ca̱ ta̱hví a̱ nu̱ Ndióxi̱ já na̱nda̱ca̱ tu̱hún mé á na̱ já na̱cachi a já xi̱hi̱n ná: —Ndá da̱ cáchí ña̱yivi cúú ye̱he̱ —na̱cachi a xi̱hi̱n ná.
18 Num dia em que ele estava a orar a sós com os discípulos, perguntou-lhes: Quem dizem que eu sou?
19 A̱nda̱ já na̱nducú ñehe na̱ cán tu̱hun nu̱ á já na̱cachi na já xi̱hi̱n á: —Java ña̱yivi cáchí na̱ ña̱ cúú ndó Juan, da̱ na̱jácandúta̱ ña̱yivi. Ta java na cáchí na̱ ña̱ cúú ndó profeta Elías. Ta cáchí java ga̱ ví na̱ ña̱ cúú ndó in táhan profeta na̱sanduu sa̱nahá, da̱ na̱nditacu tucu xíca nuu viti —na̱cachi na̱ xíca tuun xi̱hi̱n Jesús cán.
19 Responderam-lhe: Uns dizem que és João Batista; outros, Elias; outros pensam que ressuscitou algum dos antigos profetas.
20 A̱nda̱ já na̱nda̱ca̱ tu̱hún Jesús na̱ já na̱cachi a já xi̱hi̱n ná: —Ta ndóhó ri ndá da̱ cáchí ndo̱ cúú u̱ —na̱cachi a xi̱hi̱n ná. A̱nda̱ já na̱cachi Pedro já xi̱hi̱n á: —Mé ndó cúú Cristo, ña̱ na̱chindahá Ndióxi̱ cacomí cuéntá sa̱há ña̱yivi —na̱cachi da xi̱hi̱n á.
20 Perguntou-lhes, então: E vós, quem dizeis que eu sou? Pedro respondeu: O Cristo de Deus.
21 Joo na̱cachi Jesús xi̱hín na̱ xíca tuun xi̱hín a̱ ña̱ coto a̱ ndícani na ña̱ yóho nu̱ú ni in túhún ña̱yivi.
21 Ordenou-lhes energicamente que não o dissessem a ninguém.
22 A̱nda̱ já na̱cachi a já xi̱hín na̱ cán: —Ye̱he̱ cúú u̱ da̱ na̱chindahá Ndióxi̱ nduu ña̱yivi ta ndítahan nu̱ú i̱ ndoho ndiva̱ha ini i̱. Ta na̱ sa̱cua̱ha̱ veñu̱hu xi̱hín na̱ sa̱cua̱ha̱ nu̱ú ju̱tu̱ xi̱hín na̱ jána̱ha̱ ley Moisés candají na̱ ye̱he̱ ta a̱nda̱ já cahní na̱ ye̱he̱. Joo tá ná xi̱nu̱ u̱ni̱ qui̱vi̱ já nditacu tucu u̱ —na̱cachi a xi̱hi̱n ná.
22 Ele acrescentou: É necessário que o Filho do Homem padeça muitas coisas, seja rejeitado pelos anciãos, pelos príncipes dos sacerdotes e pelos escribas. É necessário que seja levado à morte e que ressuscite ao terceiro dia.
23 Tá na̱ndihi já na̱cachi tucu a já xi̱hín ndihi na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á cán já: —Ndá na̱ cúni̱ candi̱co̱ ye̱he̱ ndítahan nu̱ ná ndi̱hi chága̱ ini na sa̱há ye̱he̱ a̱ ju̱ú ga̱ sa̱ha̱ mé ná. Ta ndijáá níí qui̱vi̱ ndítahan coo tia̱hva na ndoho ini na sa̱há ye̱he̱ ta co̱ó caja toho a ná quivi na sa̱há i̱.
23 Em seguida, dirigiu-se a todos: Se alguém quer vir após mim, renegue-se a si mesmo, tome cada dia a sua cruz e siga-me.
24 Jáchi̱ ndá na̱ cátóó coo chága̱ ñuyíví yóho ndihi sa̱ha̱ ná. Joo ndá na̱ sáhan ndeé ini quivi sa̱há i̱ ñe̱he̱ táhvi̱ ná catacu na a̱nda̱ ama cáa qui̱vi̱.
24 Porque, quem quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas quem sacrificar a sua vida por amor de mim, salvá-la-á.
25 Va̱tí ná quee va̱ha in na ñuyíví yóho ta cómí na̱ tócó ndihi ña̱ha ñuyíví joo ndá chuun quéa̱ tá nu̱ ndíhí ndihi sa̱ha̱ ná indayá.
25 Pois que aproveita ao homem ganhar o mundo inteiro, se vem a perder-se a si mesmo e se causa a sua própria ruína?
26 Ndá na̱ cácahan nu̱u̱ sa̱há i̱ xi̱hín sa̱há tu̱hun va̱ha cáha̱n i̱ quia̱hva já cacahan ri nu̱ú ye̱he̱, da̱ na̱chindahá Ndióxi̱ nduu ña̱yivi sa̱há na̱ cán tá ná quixi i̱ cacomí i̱ cuéntá sa̱há ña̱yivi. Mé tiempo cán na̱ha̱ ndaja cáhnu cúú ye̱he̱ jáchi̱ quixi i̱ xi̱hi̱n ndée̱ Ndióxi̱ ta xi̱hi̱n ndée̱ táto̱ mé á viti.
26 Se alguém se envergonhar de mim e das minhas palavras, também o Filho do Homem se envergonhará dele, quando vier na sua glória, na glória de seu Pai e dos santos anjos.
27 Mé a̱ nda̱a̱ ná ca̱ha̱n i̱ xi̱hi̱n ndo̱ ña̱ ndúu java na̱ ndíta yóho ta ni a̱ quíví toho na ja̱nda̱ quia̱hva ná xi̱nu̱ qui̱ví cuni na cacomí Ndióxi̱ cuéntá sa̱há ña̱yivi —na̱cachi Jesús xi̱hín na̱ cán.
27 Em verdade vos digo: dos que aqui se acham, alguns há que não morrerão, até que vejam o Reino de Deus.
28 Ta tá na̱ya̱ha tátu̱hun u̱na̱ qui̱vi̱ na̱cachi Jesús ña̱ yóho xi̱hi̱n ná já na̱ndaa ji̱ní in yúcu̱ ña̱ ca̱ca̱ ta̱hví a̱ nu̱ Ndióxi̱. Ta ndáca táhan Pedro xi̱hi̱n Jacobo xi̱hi̱n Juan cua̱ha̱n na̱ xi̱hi̱n á.
28 Passados uns oitos dias, Jesus tomou consigo Pedro, Tiago e João, e subiu ao monte para orar.
29 Ta nani xíca̱ ta̱hví Jesús nu̱ Ndióxi̱ já na̱ndija̱ma quia̱hva cáa nu̱u̱ á. Ta ja̱nda̱ jáhma̱ ndíxi a cán na̱ndiyaa ca̱chi̱ ña̱ ta chí a̱ ju̱ú quia̱hva yéhe̱ ña̱.
29 Enquanto orava, transformou-se o seu rosto e as suas vestes tornaram-se resplandecentes de brancura.
30 A̱nda̱ já na̱xini na i̱vi̱ ta̱a ndúu da ndítúhún da̱ xi̱hi̱n Jesús. In da̱ cán cúú Moisés ta inga da̱ cán cúú Elías.
30 E eis que falavam com ele dois personagens: eram Moisés e Elias,
31 A̱ ju̱ú quia̱hva ndató ndíye̱he̱ ndaa nu̱ ndúu na cáha̱n na̱ xi̱hi̱n Jesús ta ndítúhún na̱ sa̱há ña̱ jándoho na ini a ñuu Jerusalén ta já quivi a.
31 que apareceram envoltos em glória, e falavam da morte dele, que se havia de cumprir em Jerusalém.
32 Ta va̱tí cúni̱ cu̱ju̱ Pedro xi̱hín java ga̱ na̱ cátáhan xi̱hi̱n dá cán na̱sandita na. Ta na̱xini na ndá quia̱hva cáhnu cúú Jesús xi̱hín da̱ i̱vi̱ táha̱n ndúu xi̱hi̱n á cán.
32 Entretanto, Pedro e seus companheiros tinham-se deixado vencer pelo sono; ao despertarem, viram a glória de Jesus e os dois personagens em sua companhia.
33 Ta tá na̱casáhá cáxícá Moisés xi̱hi̱n Elías cán nu̱ Jesús cua̱ha̱n na̱ já na̱cachi Pedro já xi̱hi̱n Jesús: —Maestro, ndaja va̱ha cúú á ndúu nde̱ yóho jáchi̱ já cuu cava̱ha nde̱ u̱ni̱ vehe ti̱yahvá válí. In a coo mé ndó ta inga coo Moisés ta inga coo Elías —na̱cachi da. Joo chí co̱ xíni̱ mé va Pedro ndía̱ cáa cáha̱n da̱.
33 Quando estes se apartaram de Jesus, Pedro disse: Mestre, é bom estarmos aqui. Podemos levantar três tendas: uma para ti, outra para Moisés e outra para Elias!... Ele não sabia o que dizia.
34 Ta nani cáha̱n da̱ ndíta na já na̱nuu in vi̱co̱ ja̱ta̱ ná ta na̱jája̱hví a̱ na̱. Ta chí na̱casáhá yíhví na̱ xíca tuun xi̱hi̱n Jesús cán tá na̱xini na na̱ca̱va̱ nuu vi̱co̱ cán na̱.
34 Enquanto ainda assim falava, veio uma nuvem e encobriu-os com a sua sombra; e os discípulos, vendo-os desaparecer na nuvem, tiveram um grande pavor.
35 A̱nda̱ já na̱xini jo̱ho na cáha̱n in a tañu vi̱co̱ cán já na̱cachi a já: —Da̱ yóho cúú ja̱hyi ma̱ní i̱. Cuni jo̱ho ndó nu̱ cáha̱n da̱.
35 Então da nuvem saiu uma voz: Este é o meu Filho muito amado; ouvi-o!
36 Tá na̱ndihi na̱xini jo̱ho na ña̱ cáchí a̱ cán já na̱xini na ña̱ íin in túhún ji̱ni̱ mé va Jesús. Ta mé na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á cán na̱sahi̱in táji̱ yúhu̱ ná sa̱há ña̱ na̱xini na ta co̱ó na̱ndicani na sa̱há nu̱ú ni in túhún ña̱yivi.
36 E, enquanto ainda ressoava esta voz, achou-se Jesus sozinho. Os discípulos calaram-se e a ninguém disseram naqueles dias coisa alguma do que tinham visto.
37 Ta inga qui̱ví ita̱a̱n tá na̱nuu Jesús xi̱hín na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á ji̱ni̱ yúcu̱ cán já na̱queta cua̱há ndiva̱ha ña̱yivi cua̱ha̱n na̱ ndique táhan na xi̱hín Jesús.
37 No dia seguinte, descendo eles do monte, veio ao encontro de Jesus uma grande multidão.
38 A̱nda̱ já na̱ndica̱ha̱n cóhó ndiva̱ha in da̱ta̱a tañu tócó ndihi ña̱yivi cán já na̱cachi da já xi̱hi̱n Jesús: —Maestro, caja ndó ña̱ma̱ni̱ cande̱hé loho ndó ja̱hyí i̱ jáchi̱ in túhún ji̱ni̱ já cúú dá nu̱ú i̱.
38 Eis que um homem exclamou do meio da multidão: Mestre, rogo-te que olhes para meu filho, pois é o único que tenho.
39 Ta ndáca̱a̱n in ínima̱ quini ini da ta tíin rí dá ta cája rí xi̱hi̱n dá ña̱ ná nda̱hyi̱ cóhó da̱. Ta cája rí ña̱ ná quivi yi̱hí da̱ ta já cána cuyu chiqui̱ñu̱ yúhu̱ dá. A̱ ju̱ú quia̱hva cája xíxi rí quini cán xi̱hi̱n dá ta chí co̱ cúni̱ rí janí rí da̱.
39 Um espírito se apodera dele e subitamente dá gritos, lança-o por terra, agita-o com violência, fá-lo espumar e só o larga depois de o deixar todo ofegante.
40 Sa̱ na̱xi̱ca̱ ta̱hví i̱ nu̱ú na̱ xíca tuun xi̱hi̱n ndo̱ ña̱ ná tavá na̱ mé rí quini cán joo co̱ó na̱cuu caja na ña̱ —na̱cachi da̱ cán xi̱hi̱n Jesús.
40 Pedi a teus discípulos que o expelissem, mas não o puderam fazer.
41 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já: —Ndáhví na̱há na̱cuu ndó jáchi̱ sa̱ cua̱há ndiva̱ha qui̱vi̱ íin i̱ xi̱hi̱n ndo̱ ta a̱ ñáha candeé ini ndó ye̱he̱. Cúú ndó ña̱yivi quini ndiva̱ha chí co̱ ndéé ga̱ ini i̱ xi̱hín ña̱ cája ndó. Taxi ndó ta̱a loho ja̱n chóho —na̱cachi Jesús xi̱hi̱n ná.
41 Respondeu Jesus: Ó geração incrédula e perversa, até quando estarei convosco e vos aturarei? Traze cá teu filho.
42 Ta tá cáyati ta̱a loho cán cua̱ha̱n da̱ nu̱ Jesús já na̱caja rí quini cán ña̱ ná ndicava da nu̱ ñúhu̱ ta cán na̱caja rí ña̱ ná quivi yi̱hí tucu da. A̱nda̱ já na̱jána̱ni Jesús rí quini cán já na̱ndiva̱ha ta̱a loho cán ta na̱ndiquia̱hva mé á da̱ nu̱ tátá da̱.
42 E quando ele ia chegando, o demônio lançou-o por terra e agitou-o violentamente. Mas Jesus intimou o espírito imundo, curou o menino e o restituiu a seu pai.
43 Ta tócó ndihi ña̱yivi na̱sanduu cán na̱catóntó na̱ tá na̱xini na ña̱ náhnu cája Ndióxi̱. Ta nani cátóntó na̱ ndúu na sa̱há ña̱ náhnu cája Jesús cán já na̱casáhá cáha̱n mé á xi̱hín na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á. Já na̱cachi a já xi̱hi̱n ná:
43 Todos ficaram pasmados ante a grandeza de Deus. Como todos se admirassem de tudo o que Jesus fazia, disse ele a seus discípulos:
44 —Cuni jo̱ho va̱ha ndó ña̱ yóho ta coto a̱ ndíndójó ndó ña̱. Tiin na ye̱he̱, da̱ na̱chindahá Ndióxi̱ nduu ña̱yivi ta já ndiquia̱hva na ye̱he̱ ndahá java da̱ta̱a —na̱cachi Jesús xi̱hi̱n ná.
44 Gravai nos vossos corações estas palavras: O Filho do Homem há de ser entregue às mãos dos homens!
45 Joo ni in táhan na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á cán co̱ó na̱canda̱a̱ ini na ndía̱ cúni̱ cachi Jesús. Jáchi̱ co̱ó na̱nu̱na̱ xíní túni̱ ná ña̱ ná canda̱a̱ ini na ña̱. Ta yíhví na̱ nda̱ca̱ tu̱hún na̱ mé á ña̱ ná ndicani a ña̱ nu̱ ná.
45 Eles, porém, não entendiam esta palavra e era-lhes obscura, de modo que não alcançaram o seu sentido; e tinham medo de lhe perguntar a este respeito.
46 Tá na̱ndihi já na̱casáhá na̱ xíca tuun xi̱hi̱n Jesús cán ndítúhún xi̱hi̱n táhan na sa̱ha̱ ndá da̱ cúú da̱ cáhnu chága̱ tañu mé ná.
46 Veio-lhes então o pensamento de qual deles seria o maior.
47 A̱nda̱ já na̱xini Jesús ña̱ cáhvi ini na̱ cán já na̱tiin a in ta̱a loho já na̱sacu ndichi a da̱ jíi̱n á.
47 Penetrando Jesus nos pensamentos de seus corações, tomou um menino, colocou-o junto de si e disse-lhes:
48 Já na̱cachi a já xi̱hi̱n ná: —Ndá na̱ ná ndiquehe va̱ha ta̱a loho yóho sa̱há ña̱ quíhvi̱ ini na̱ ye̱he̱, ndíquehe ri na ye̱he̱ viti. Ta ndá na̱ ndíquehe ye̱he̱, ndiquehe ri na tátá i̱, mé a̱ na̱chindahá ye̱he̱. Ndá na̱ co̱ó sa̱ha̱ mé tañu tócó ndihi ndó, na̱ cán cúú na̱ íin chága̱ sa̱ha̱ nu̱ Ndióxi̱ —na̱cachi Jesús xi̱hín na̱ cán.
48 Todo o que recebe este menino em meu nome, a mim é que recebe; e quem recebe a mim, recebe aquele que me enviou; pois quem dentre vós for o menor, esse será grande.
49 A̱nda̱ já na̱cachi Juan já xi̱hi̱n Jesús: —Maestro, na̱xini nde̱ in da̱ta̱a ta cáha̱n da̱ qui̱vi̱ mé ndó já tává da̱ ínima̱ quini ñúhu ini ña̱yivi. Joo co̱ xíca nuu da xi̱hi̱n yo̱ sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱saji nuu nde̱ nu̱ dá caja da ña̱ —na̱cachi da̱ cán.
49 João tomou a palavra e disse: Mestre, vimos um homem que expelia demônios em teu nome, e nós lho proibimos, porque não é dos nossos.
50 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n dá: —A̱ cájí nuu ndó nu̱ dá sa̱há ña̱ cája da ña̱. Jáchi̱ ndá da̱ co̱ ndíndita caja xíxi xo̱ho̱, mé da̱ cán cua̱ha̱n da̱ xoo mí —na̱cachi Jesús.
50 Mas Jesus lhe disse: Não lho proibais; porque, o que não é contra vós, é a vosso favor.
51 Tá na̱cayati qui̱ví ndindita Jesús cu̱hu̱n a̱ indiví co̱ó na̱yi̱hví a̱ quehe a íchi̱ cua̱ha̱n chí ñuu Jerusalén.
51 Aproximando-se o tempo em que Jesus devia ser arrebatado deste mundo, ele resolveu dirigir-se a Jerusalém.
52 Na̱chindahá Jesús java na̱ xíca xi̱hi̱n á ña̱ ná cu̱hu̱n cuéé na̱ in ñuu loho ndáca̱a̱n estado Samaria cán já ná nducú na̱ nu̱ú canduu tóo na chí na̱quee na cua̱ha̱n na̱.
52 Enviou diante de si mensageiros que, tendo partido, entraram em uma povoação dos samaritanos para lhe arranjar pousada.
53 Joo co̱ó na̱xeen toho na̱ Samaria cán ndiquehe na Jesús jáchi̱ na̱xini na ña̱ cua̱ha̱n chí ñuu Jerusalén.
53 Mas não o receberam, por ele dar mostras de que ia para Jerusalém.
54 Tá na̱xini Jacobo xi̱hi̱n Juan cán ña̱ yóho já na̱cachi da já xi̱hi̱n Jesús: —Á co̱ cúni̱ ndó, xitoho i̱ ña̱ ná cahnda nde̱ chuun ña̱ ná cu̱yu ñúhu̱ cáyi̱ indiví já ná jánaá nde̱ sa̱há ña̱yivi yóho tá quia̱hva na̱caja profeta Elías sa̱nahá —na̱cachi na xi̱hi̱n á.
54 Vendo isto, Tiago e João disseram: Senhor, queres que mandemos que desça fogo do céu e os consuma?
55 A̱nda̱ já na̱ndicoto nihni Jesús nu̱ ná já na̱casáhá jána̱ni a na̱ já na̱cachi a já xi̱hi̱n ná: —Co̱ xíni̱ ndó ña̱ a̱ váha toho cáhvi ini ndó já.
55 Jesus voltou-se e repreendeu-os severamente. {Não sabeis de que espírito sois animados.
56 Jáchi̱ co̱ó na̱quixi toho ye̱he̱, da̱ na̱chindahá Ndióxi̱ nduu ña̱yivi, ña̱ ná jánaá i̱ sa̱há ña̱yivi. Na̱quixi i̱ ñuyíví yóho jáchi̱ cúni̱ ña̱ ná ca̱cu ndaa ínima̱ ná —na̱cachi Jesús xi̱hín na̱ cán. A̱nda̱ já na̱quee na cua̱ha̱n na̱ inga ñuu loho.
56 O Filho do Homem não veio para perder as vidas dos homens, mas para salvá-las.} Foram então para outra povoação.
57 Ta nani xíca na cua̱ha̱n na̱ já na̱cachi in da̱ta̱a já xi̱hi̱n Jesús: —Cúni̱ candi̱co̱ i̱ ndo̱hó ndá na̱cuu nu̱ú cu̱hu̱n ndo̱ —na̱cachi da.
57 Enquanto caminhavam, um homem lhe disse: Senhor, seguir-te-ei para onde quer que vás.
58 A̱nda̱ já na̱nducú ñehe Jesús tu̱hun nu̱ dá já cáchí a̱ já xi̱hi̱n dá: —Ndicuii cúú rí ta va̱ti̱ íin cáva̱ ñúhu rí. Laa cúú rí ta va̱ti̱ íin táca̱ ñúhu rí. Joo ye̱he̱, da̱ na̱chindahá Ndióxi̱ nduu ña̱yivi chí ni nu̱ú cu̱ju̱ mí i̱ co̱ó va —na̱cachi a xi̱hi̱n dá.
58 Jesus replicou-lhe: As raposas têm covas e as aves do céu, ninhos, mas o Filho do Homem não tem onde reclinar a cabeça.
59 Tá na̱ndihi já na̱cachi Jesús já xi̱hín inga da: —Naha quíi̱ candi̱co̱ ye̱he̱. Joo na̱nducú ñehe da̱ cán tu̱hun nu̱ Jesús já cáchí da̱ já xi̱hi̱n á: —Quia̱hva jihna ndó ña̱ma̱ni̱ nu̱ú i̱ ña̱ ná cu̱hu̱n i̱ jándu̱xu̱ tátá i̱ já quixi i̱ candi̱co̱ i̱ ndo̱hó —na̱cachi da xi̱hi̱n Jesús.
59 A outro disse: Segue-me. Mas ele pediu: Senhor, permite-me ir primeiro enterrar meu pai.
60 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n dá: —Ná cu̱hu̱n mé ña̱yivi, na̱ a̱ ñáha ca̱cu ndaa ínima̱ jándu̱xu̱ na̱ ndi̱i ja̱n. Joo yóhó, cuáhán ca̱xi tu̱hun nu̱ú ña̱yivi ña̱ sa̱ na̱ndindaa qui̱ví cacomí Ndióxi̱ cuéntá sa̱ha̱ ná —na̱cachi Jesús xi̱hi̱n dá.
60 Mas Jesus disse-lhe: Deixa que os mortos enterrem seus mortos; tu, porém, vai e anuncia o Reino de Deus.
61 A̱nda̱ já na̱cativi inga da̱ta̱a nu̱ Jesús já na̱cachi da já xi̱hi̱n á: —Jesús, candi̱co̱ i̱ ndo̱hó cúni̱. Joo quia̱hva ndó ña̱ma̱ni̱ nu̱ú i̱ ná cu̱hu̱n loho i̱ ndinda̱yí jihna ñúhú i̱ na̱ vehe e̱ já quixi i̱ candi̱co̱ i̱ ndo̱hó —na̱cachi da xi̱hi̱n Jesús.
61 Um outro ainda lhe falou: Senhor, seguir-te-ei, mas permite primeiro que me despeça dos que estão em casa.
62 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n dá: —Ndá da̱ cásáhá ndíco̱ ye̱he̱ ta já ndicó co̱o tucu da cua̱ha̱n da̱ chí ja̱ta̱, cúú dá da̱ co̱ó chuun toho cacomí Ndióxi̱ cuéntá sa̱ha̱. Jáchi̱ da̱ cán cúú dá tátu̱hun da̱ tíin ya̱ta̱ ta cásáhá da̱ xútu da cua̱ha̱n da̱ joo tá na̱ndihi ndicoto nihni tucu da chí ja̱ta̱ ta chí co̱ó sa̱ha̱ dá cacomí Ndióxi̱ cuéntá sa̱ha̱ dá —na̱cachi Jesús.
62 Mas Jesus disse-lhe: Aquele que põe a mão no arado e olha para trás, não é apto para o Reino de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.