Lucas 5
Silacayoapan Mixtec NT (MKS_TBL) vs ACF
1 In tañu íin Jesús yuhú tañu̱hú naní Genesaret. Ta a̱ ju̱ú quia̱hva na̱taca ña̱yivi chí na̱casáhá cándíhi na Jesús jáchi̱ cúni̱ na̱ cuni jo̱ho na tu̱hun Ndióxi̱.
1 E aconteceu que, apertando-o a multidão, para ouvir a palavra de Deus, estava ele junto ao lago de Genesaré;
2 Ta na̱xini Jesús i̱vi̱ barco ndíta dó yati yuhú tañu̱hú cán. Co̱ó da̱ ñúhu ini dó jáchi̱ sa̱ na̱quee da̱ tává ti̱yacá ta yati jíi̱n va ndícata da ñúnu̱ dá.
2 E viu estar dois barcos junto à praia do lago; e os pescadores, havendo descido deles, estavam lavando as redes.
3 A̱nda̱ já na̱qui̱hvi Jesús ini in táhan barco cán, do̱ cúú ña̱ha Simón. Ta na̱cachi Jesús xi̱hi̱n Simón ña̱ ná jácaxícá loho da do̱. Tá na̱ndihi já na̱saco̱o Jesús ini barco já na̱casáhá jána̱ha̱ nu̱ú ña̱yivi ja̱nda̱ mé ini barco cán.
3 E, entrando num dos barcos, que era o de Simão, pediu-lhe que o afastasse um pouco da terra; e, assentando-se, ensinava do barco a multidão.
4 Ta tá sa̱ na̱ndihi na̱ca̱ha̱n xi̱hín ña̱yivi cán já na̱cachi a já xi̱hi̱n Simón: —Cañehe barco yóho ná cu̱hu̱n dó xoo nu̱ cúná chága̱ ticui̱í ta jácanún ñúnu̱n tavún ti̱yacá —na̱cachi Jesús xi̱hi̱n dá.
4 E, quando acabou de falar, disse a Simão: Faze-te ao mar alto, e lançai as vossas redes para pescar.
5 A̱nda̱ já na̱nducú ñehe Simón tu̱hun nu̱ Jesús já cáchí da̱ já xi̱hi̱n á: —Maestro, nini yaa ñuú na̱caja chúun nde̱ ña̱ ndúcú nde̱ tavá nde̱ ti̱yacá. Ta co̱ó ña̱ha na̱tavá nde̱. Joo tá sa̱ cáchí mé ndó já caja i̱ tá íin cáchí ndo̱ cu̱hu̱n i̱ jácana i̱ ñúnu̱ i̱ ini tañu̱hú —na̱cachi Simón xi̱hi̱n Jesús.
5 E, respondendo Simão, disse-lhe: Mestre, havendo trabalhado toda a noite, nada apanhamos; mas, sobre a tua palavra, lançarei a rede.
6 Ta tá na̱caja da ña̱ na̱cachi Jesús xi̱hi̱n dá já a̱ ju̱ú quia̱hva cua̱há ti̱yacá na̱tavá da̱ chí ja̱nda̱ ñúnu̱ dá cán na̱casáhá táhnda̱.
6 E, fazendo assim, colheram uma grande quantidade de peixes, e rompia-se-lhes a rede.
7 A̱nda̱ já na̱cuu ndáha̱ dá nu̱ú java ga̱ da̱ tává ti̱yacá ñúhu ini inga barco ña̱ ná quixi da chindeé táhan da xi̱hi̱n dá. A̱nda̱ já na̱quixi da̱ cán chindeé táhan da xi̱hi̱n Simón. Já na̱jácutú da̱ ndíví barco cán xi̱hín ti̱yacá chí ja̱nda̱ ndúcú caco̱o dó cán ca̱há tañu̱hú xi̱hín ña̱ cua̱há ti̱yacá na̱que̱e ini dó.
7 E fizeram sinal aos companheiros que estavam no outro barco, para que os fossem ajudar. E foram, e encheram ambos os barcos, de maneira tal que quase iam a pique.
8 Tá na̱xini Simón Pedro cán ña̱ yóho já na̱caxítí da̱ nu̱ Jesús já cáchí da̱ já xi̱hi̱n á: —A̱ cáyati ndó nu̱ú i̱, xitoho i̱ jáchi̱ cúú u̱ in ta̱a cája cua̱chi.
8 E vendo isto Simão Pedro, prostrou-se aos pés de Jesus, dizendo: Senhor, ausenta-te de mim, que sou um homem pecador.
9 Já na̱cachi Simón jáchi̱ na̱yi̱hví da̱. Ta quia̱hva já na̱yi̱hví da̱ na̱chindeé táhan xi̱hi̱n dá cán sa̱há ña̱ cua̱ha̱ nahá ti̱yacá na̱tavá da̱.
9 Pois que o espanto se apoderara dele, e de todos os que com ele estavam, por causa da pesca de peixe que haviam feito.
10 Quia̱hva já na̱yi̱hví ri Jacobo xi̱hi̱n Juan, da̱ cúú ja̱hyi Zebedeo. Ndíví da̱ yóho chíndeé táhan da xi̱hi̱n Simón cán. Ta já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n Simón: —A̱ cáyi̱hví tohún jáchi̱ viti casáhún caca nuún tavún ña̱yivi tañu cua̱chi tá quia̱hva na̱cajún tá na̱tavún ti̱yacá ini tañu̱hú —na̱cachi Jesús xi̱hi̱n dá.
10 E, de igual modo, também de Tiago e João, filhos de Zebedeu, que eram companheiros de Simão. E disse Jesus a Simão: Não temas; de agora em diante serás pescador de homens.
11 Ña̱ cán quéa̱ tá na̱tavá da̱ cán barco da̱ yuhú tañu̱hú cán já na̱jándacoo ndihi da ña̱ha da ta na̱ndi̱co̱ da̱ Jesús.
11 E, levando os barcos para terra, deixaram tudo, e o seguiram.
12 Ta ndaja coo íin Jesús in ñuu ta já na̱xi̱nu̱ co̱o in da̱ ndóho cue̱he̱ táhyi̱ nu̱ á. Ta tá na̱xini da Jesús já na̱caxítí da̱ nu̱ á ja̱nda̱ quia̱hva na̱cani ndaa nu̱u̱ dá nu̱ ñúhu̱. Já na̱casáhá xíca̱ ta̱hví da̱ nu̱ á já cáchí da̱ já xi̱hi̱n á: —Cuu ndaja va̱ha ndó ye̱he̱, xitoho i̱ tá cúni̱ ndo̱ —na̱cachi da xi̱hi̱n Jesús.
12 E aconteceu que, quando estava numa daquelas cidades, eis que um homem cheio de lepra, vendo a Jesus, prostrou-se sobre o rosto, e rogou-lhe, dizendo: Senhor, se quiseres, bem podes limpar-me.
13 A̱nda̱ já na̱cani ndaa ndáha̱ Jesús da̱ já na̱cachi a já: —Cúni̱ ña̱ ná ndiva̱hún ña̱ cán quéa̱ na̱ndiva̱hún viti —na̱cachi Jesús. Tá na̱cachi Jesús já chí i̱vi̱ la̱á na̱ndindaa cue̱he̱ táhyi̱ na̱ndoho da̱ cán.
13 E ele, estendendo a mão, tocou-lhe, dizendo: Quero, sê limpo. E logo a lepra desapareceu dele.
14 A̱nda̱ já na̱sahnda Jesús chuun nu̱ dá ña̱ ná a̱ ndícani da nu̱ú ña̱yivi sa̱há ña̱ na̱caja xi̱hi̱n dá. Ña̱ na̱cachi a xi̱hi̱n dá quéa̱: —Cuáhán nda̱cún jána̱hu̱n mún nu̱ú ju̱tu̱. Ta ndítahan jo̱cún ña̱ha nu̱ Ndióxi̱ tátu̱hun na̱sahnda ley Moisés sa̱nahá caja na̱ sa̱ na̱ndiva̱ha. Já ná canda̱a̱ ini ña̱yivi ña̱ sa̱ na̱ndindaa va cue̱he̱ na̱sandohún —na̱cachi Jesús xi̱hín da̱ cán.
14 E ordenou-lhe que a ninguém o dissesse. Mas vai, disse, mostra-te ao sacerdote, e oferece pela tua purificação, o que Moisés determinou para que lhes sirva de testemunho.
15 Joo ví ga̱ ví na̱casáhá ndícui̱ta nuu tu̱hun sa̱há ña̱ cája Jesús. Sa̱há ña̱ cán quéa̱ tácá cua̱há ndiva̱ha ña̱yivi cuni jo̱ho na nu̱ cáha̱n mé á xi̱hi̱n ná. Ta jári tácá na̱ jáchi̱ cúni̱ na̱ ña̱ ná ndaja va̱ha mé á na̱.
15 A sua fama, porém, se propagava ainda mais, e ajuntava-se muita gente para o ouvir e para ser por ele curada das suas enfermidades.
16 Joo tává xóo Jesús mé á xoo nu̱ú co̱ó ña̱yivi ta cán sá xi̱ca̱ ta̱hví a̱ nu̱ Ndióxi̱.
16 Ele, porém, retirava-se para os desertos, e ali orava.
17 In tañu ndáca̱a̱n Jesús ini in vehe jána̱ha̱ nu̱ú ña̱yivi. Tañu na̱ cán na̱sa̱nduu coo java na̱ fariseo xi̱hín java na̱ jána̱ha̱ ley Moisés. Tócó ndihi na cúú ná na̱ na̱quixi ndijáá ñuu válí ñúhu estado Galilea cán xi̱hín ñuu válí ñúhu estado Judea xi̱hín ñuu Jerusalén viti. Ta náha̱ Jesús ña̱ ñéhe a ndée̱ Ndióxi̱ jáchi̱ ndíva̱ha ña̱yivi cája mé á.
17 E aconteceu que, num daqueles dias, estava ensinando, e estavam ali assentados fariseus e doutores da lei, que tinham vindo de todas as aldeias da Galiléia, e da Judéia, e de Jerusalém. E a virtude do Senhor estava ali para os curar.
18 Mé hora já na̱xi̱nu̱ co̱o java da̱ta̱a ta ñéhe da in xi̱to loho nu̱ cándúhu̱ in da̱ quíhvi̱, da̱ na̱xi̱hi̱ tu̱chu sa̱ha̱. Ta cúni̱ da̱ jáqui̱hvi da da̱ cán ini vehe nu̱ ndáca̱a̱n Jesús cán já chindúhu̱ dá da̱ nu̱ Jesús, na̱ca̱hán da̱.
18 E eis que uns homens transportaram numa cama um homem que estava paralítico, e procuravam fazê-lo entrar e pô-lo diante dele.
19 Joo co̱ó na̱cuu caja da qui̱hvi da jáchi̱ na̱nditútú ndiva̱ha ña̱yivi ndúu na yéhé vehe cán. Sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱ndaa da ji̱ni̱ véhe já na̱tavá da̱ teja cándójó cán. Já na̱jánuu da xi̱to loho nu̱ cándúhu̱ mé da̱ quíhvi̱ cán tañu tócó ndihi ña̱yivi ñúhu ini vehe cán ja̱nda̱ quia̱hva na̱xi̱nu̱ xi̱to da̱ quíhvi̱ cán nu̱ íin Jesús.
19 E, não achando por onde o pudessem levar, por causa da multidão, subiram ao telhado, e por entre as telhas o baixaram com a cama, até ao meio, diante de Jesus.
20 Tá na̱xini Jesús ña̱ cándeé ini da̱ ñéhe da̱ quíhvi̱ cán mé á já na̱cachi a já xi̱hín da̱ quíhvi̱ cán já: —Cande̱hé. Sa̱ na̱caja cáhnu ini i̱ sa̱há cua̱chún viti —na̱cachi Jesús xi̱hi̱n dá.
20 E, vendo ele a fé deles, disse-lhe: Homem, os teus pecados te são perdoados.
21 A̱nda̱ já na̱casáhá na̱ jána̱ha̱ ley Moisés xi̱hín na̱ fariseo cán cáhán na̱: “Ndá da̱ cúú da̱ yóho ta ndá cuéntá quéa̱ ndája núu da Ndióxi̱ xi̱hín tu̱hun cáha̱n da̱. Jáchi̱ ni in túhún toho ña̱yivi a̱ cúu caja cáhnu ini sa̱há cua̱chi. In túhún ji̱ni̱ Ndióxi̱ quéa̱ cuu caja cáhnu ini sa̱há cua̱chi”, na̱ca̱hán na̱ cán.
21 E os escribas e os fariseus começaram a arrazoar, dizendo: Quem é este que diz blasfêmias? Quem pode perdoar pecados, senão só Deus?
22 Joo Jesús sa̱ na̱canda̱a̱ va ini a ña̱ cáhvi ini na̱ cán sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱cachi a já xi̱hi̱n ná: —Ndáva̱ha cáhán ndo̱ já.
22 Jesus, porém, conhecendo os seus pensamentos, respondeu, e disse-lhes: Que arrazoais em vossos corações?
23 Á cáhán ndo̱ ña̱ i̱hvi̱ chága̱ cachi i̱ xi̱hín da̱ yóho: “Na̱caja cáhnu ini i̱ sa̱ha̱ cua̱chún viti.” Á tá co̱ó tá cachi i̱ xi̱hi̱n dá: “Ndico̱o ta cuanúhu̱.”
23 Qual é mais fácil? dizer: Os teus pecados te são perdoados; ou dizer: Levanta-te, e anda?
24 Cande̱hé va̱ha ndo̱ ná na̱ha̱ i̱ nu̱ ndo̱ ña̱ íin sa̱há i̱, da̱ na̱chindahá Ndióxi̱ nduu u̱ ña̱yivi, caja cáhnu ini i̱ sa̱há cua̱chi ña̱yivi ñuyíví yóho —na̱cachi Jesús xi̱hín na̱ cán. A̱nda̱ já na̱cachi tucu a xi̱hín da̱ na̱xi̱hi̱ tu̱chu sa̱ha̱ cán já: —Ta viti cáha̱n i̱ xu̱hu̱n, cuándaco̱o ndiquehe xi̱to lohún ta cuánúhu̱.
24 Ora, para que saibais que o Filho do homem tem sobre a terra poder de perdoar pecados (disse ao paralítico), a ti te digo: Levanta-te, toma a tua cama, e vai para tua casa.
25 Tá na̱cachi Jesús já chí i̱vi̱ la̱á na̱ndico̱o da nu̱ ndíhi ña̱yivi ndúu cán jáchi̱ na̱ndiva̱ha sa̱ha̱ dá. Ta na̱ndiquehe da xi̱to loho da nu̱ú na̱sandúhu̱ dá. A̱nda̱ já cája cáhnu da Ndióxi̱ na̱quee da cuanúhu̱ dá vehe da.
25 E, levantando-se logo diante deles, e tomando a cama em que estava deitado, foi para sua casa, glorificando a Deus.
26 Ta tócó ndihi ña̱yivi na̱sa̱nduu cán na̱catóntó na̱ ta na̱caja cáhnu na Ndióxi̱ sa̱há ña̱ na̱caja Jesús. Ta a̱ ju̱ú quia̱hva yíhví na̱ já na̱cachi na já: —Ña̱ náhnu ndiva̱ha va quéa̱ na̱xiní qui̱vi̱ viti —na̱cachi na.
26 E todos ficaram maravilhados, e glorificaram a Deus; e ficaram cheios de temor, dizendo: Hoje vimos prodígios.
27 Tá na̱ndihi já na̱quee Jesús xíca cua̱ha̱n. Ta cán na̱xini a in da̱ játaca jiu̱hún cuéntá impuesto. Mé da̱ yóho naní da̱ Leví ta íin coo da nu̱ sáco̱o na̱ játaca jiu̱hún cuéntá impuesto cán. A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n dá: —Naha quíi̱ candi̱cu̱n ye̱he̱ —na̱cachi a xi̱hi̱n dá.
27 E, depois disto, saiu, e viu um publicano, chamado Levi, assentado na recebedoria, e disse-lhe: Segue-me.
28 A̱nda̱ já na̱nda̱ca̱ ndichi Leví cán ta na̱jándacoo da tócó ndihi ña̱ha cán ta já na̱casáhá ndíco̱ da̱ Jesús xíca da.
28 E ele, deixando tudo, levantou-se e o seguiu.
29 Tá na̱ndihi já na̱cava̱ha Leví in víco̱ cáhnu mé vehe da cán ña̱ caja cáhnu da Jesús. Ta cán na̱taca cua̱ha̱ táhan na̱ játaca jiu̱hún cuéntá impuesto ndúu na vehe da. Ta cua̱há ga̱ ña̱yivi na̱taca ndúu coo nu̱ mesa cán.
29 E fez-lhe Levi um grande banquete em sua casa; e havia ali uma multidão de publicanos e outros que estavam com eles à mesa.
30 Joo na̱ fariseo xi̱hín na̱ jána̱ha̱ ley Moisés na̱casáhá na̱ cáha̱n núu na sa̱há na̱ xíca tuun xi̱hi̱n Jesús já na̱cachi na já: —Ndá cuéntá quéa̱ xíxi ndó xi̱hín na̱ játaca jiu̱hún cuéntá impuesto ta xi̱hín java ga̱ na̱ cája cua̱chi —na̱cachi na̱ cán xi̱hín na̱ xíca tuun xi̱hín Jesús.
30 E os escribas deles, e os fariseus, murmuravam contra os seus discípulos, dizendo: Por que comeis e bebeis com publicanos e pecadores?
31 A̱nda̱ já na̱nducú ñehe Jesús tu̱hun nu̱ú na̱ cán já na̱cachi a já xi̱hi̱n ná: —Ña̱yivi íin va̱ha co̱ xíní ñúhú toho na da̱ cája tátá ñahá joo na̱ quíhvi̱, na̱ cán cúú na̱ xíní ñúhú da̱ cája tátá ñahá.
31 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Não necessitam de médico os que estão sãos, mas, sim, os que estão enfermos;
32 Ta ye̱he̱ co̱ó va̱xi toho i̱ cana i̱ na̱ sa̱ íin va̱ha. Va̱xi i̱ cana i̱ ña̱yivi, na̱ cája cua̱chi ña̱ ná jándacoo na cua̱chi cája na —na̱cachi Jesús xi̱hín na̱ cán.
32 Eu não vim chamar os justos, mas, sim, os pecadores, ao arrependimento.
33 A̱nda̱ já na̱casáhá ndáca̱ tu̱hún tucu na Jesús já cáchí na̱ já xi̱hi̱n á: —Xíní nde̱ ña̱ xíca̱ ta̱hví ndiva̱ha va na̱ na̱saxi̱ca tuun xi̱hi̱n Juan ta jári xíjuhun ndiva̱ha va na̱ cán. Ta quia̱hva já cája na̱ fariseo. Joo na̱ xíca tuun xi̱hi̱n yóhó ja̱n níí tiempo xíxi na pan ta xíhi na vino. Ndá cuéntá quéa̱ cája na já —na̱cachi na̱ cán xi̱hi̱n Jesús.
33 Disseram-lhe, então, eles: Por que jejuam os discípulos de João muitas vezes, e fazem orações, como também os dos fariseus, mas os teus comem e bebem?
34 A̱nda̱ já na̱nducú ñehe Jesús tu̱hun nu̱ ná já cáchí a̱ já xi̱hi̱n ná: —Cúú á tátu̱hun tá cája na víco̱ tánda̱ha̱ ta íin va mé da̱ tánda̱ha̱ cán xi̱hi̱n ná já quéa̱ co̱ ndítahan nu̱ ná cajuhun na. Quia̱hva já íin ri xi̱hín ye̱he̱ va. Co̱ó sa̱ha̱ cajuhun na̱ xíca tuun xi̱hín i̱ jáchi̱ íin vi̱ xi̱hi̱n ná viti.
34 E ele lhes disse: Podeis vós fazer jejuar os filhos das bodas, enquanto o esposo está com eles?
35 Joo va̱xi qui̱vi̱ ndindaa i̱ nu̱ú na̱ yóho. A̱nda̱ já casáhá na̱ yóho cajuhun na —na̱cachi Jesús xi̱hín na̱ cán.
35 Dias virão, porém, em que o esposo lhes será tirado, e então, naqueles dias, jejuarão.
36 A̱nda̱ já na̱sacu Jesús quia̱hva nu̱ ná já na̱cachi a já xi̱hi̱n ná: —Ni in túhún toho ña̱yivi co̱ sáhndá na̱ in túhu̱n jáhma̱ sa̱á já ndicahmá na̱ in jáhma̱ yatá. Jáchi̱ tá ná caja na já játi̱ví na̱ jáhma̱ sa̱á cán. Ta ni co̱ ndíque táhan va̱ha in jáhma̱ yatá tá jándaha na ña̱ xi̱hín in túhu̱n jahmá sa̱á.
36 E disse-lhes também uma parábola: Ninguém deita um pedaço de uma roupa nova para a coser em roupa velha, pois romperá a nova e o remendo não condiz com a velha.
37 Ta ni in túhún toho ña̱yivi co̱ táán na̱ vino sa̱á ini in nií yatá. Jáchi̱ tá ná caja na já já quéa̱ jáca̱hndi̱ va vino sa̱á nií yatá cán. Ta xi̱hín ña̱ yóho ti̱vi níi̱ cán ta ti̱vi ri dó cúú vino cán va.
37 E ninguém deita vinho novo em odres velhos; de outra sorte o vinho novo romperá os odres, e entornar-se-á o vinho, e os odres se estragarão;
38 Ña̱ ndítahan caja na quéa̱ taán na vino sa̱á ini nií sa̱á já ná cuu cañuhu va̱ha dó cán ta mé níi̱ co̱ cáhndi̱ a̱.
38 Mas o vinho novo deve deitar-se em odres novos, e ambos juntamente se conservarão.
39 Ta ni in túhún táhan na̱ xíhi vino yatá co̱ xíca̱ na̱ vino sa̱á coho na jáchi̱ cáchí na̱ ña̱ va̱ha chága̱ xíhi dó yatá —na̱cachi Jesús xi̱hín quia̱hva sácú a̱ nu̱ú na̱ cán.
39 E ninguém tendo bebido o velho quer logo o novo, porque diz: Melhor é o velho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.