Lucas 2

Silacayoapan Mixtec NT (MKS_TBL) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ta mé tiempo cán tá na̱sacomí Augusto cuéntá sa̱há ña̱yivi ndúu ñuyíví já na̱sahnda da chuun ña̱ ná nditaca qui̱ví ndaja táha̱n ña̱yivi cómí da̱ cuéntá sa̱ha̱.
1 Naqueles tempos apareceu um decreto de César Augusto, ordenando o recenseamento de toda a terra.
2 Ta mé tañu nu̱ cuítí tá na̱nditaca qui̱vi̱ ná já na̱sacuu Cireneo gobernador estado Siria.
2 Este recenseamento foi feito antes do governo de Quirino, na Síria.
3 Ta tócó ndihi ña̱yivi na̱nditahan nu̱ ná cu̱hu̱n na̱ tá ñuu tá ñuu nu̱ú na̱cacu tásáhnu jícó na̱ ná que̱e qui̱vi̱ ná.
3 Todos iam alistar-se, cada um na sua cidade.
4 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱quee José ñuu Nazaret cuéntá Galilea cán já na̱sa̱ha̱n da̱ ñuu Belén ña̱ ndáca̱a̱n estado Judea nu̱ú na̱cacu David jáchi̱ na̱quixi da chi̱chi David.
4 Também José subiu da Galiléia, da cidade de Nazaré, à Judéia, à Cidade de Davi, chamada Belém, porque era da casa e família de Davi,
5 Na̱sa̱ha̱n María xi̱hi̱n José ñuu Belén que̱e qui̱vi̱ ná. Mé María yóho cúú ñá na̱xi̱ca̱ da̱ cacuu ñájíhí da̱. Ta sa̱ já ñúhu ja̱hyi ñá cua̱ha̱n ñá ñuu Belén.
5 para se alistar com a sua esposa Maria, que estava grávida.
6 Ta nani na̱sanduu na ñuu Belén cán na̱xi̱nu̱ qui̱ví cacu ja̱hyi María.
6 Estando eles ali, completaram-se os dias dela.
7 Ta na̱cacu ja̱hyi nu̱ú ña̱. Ta na̱chitiví ñá a̱ tico̱to̱ já na̱chindúhu̱ ñá a̱ nu̱ xixáhan quíti̱ cán. Mé nu̱ sánduu quíti̱ cán na̱cacu ja̱hyi María jáchi̱ co̱ó na̱ñe̱he̱ ná vehe canduu na jáchi̱ sa̱ na̱catáñu va vehe nu̱ú canduu ña̱yivi xínu̱ co̱o ñuu Belén cán.
7 E deu à luz seu filho primogênito, e, envolvendo-o em faixas, reclinou-o num presépio; porque não havia lugar para eles na hospedaria.
8 Na̱sanduu java na̱ ndáá ndicachi ja̱na̱ ná ñuú yati ñuu Belén cán.
8 Havia nos arredores uns pastores, que vigiavam e guardavam seu rebanho nos campos durante as vigílias da noite.
9 Ta in náá cuití na̱na̱ha̱ táto̱ Ndióxi̱ mé á nu̱ ná. Ta chí na̱ndiyi̱hvi̱ ndaa nu̱ ndúu na̱ cán na̱caja Ndióxi̱ ta na̱yi̱hví ndiva̱ha na.
9 Um anjo do Senhor apareceu-lhes e a glória do Senhor refulgiu ao redor deles, e tiveram grande temor.
10 Joo na̱ndica̱ha̱n táto̱ Ndióxi̱ cán xi̱hi̱n ná já na̱cachi a já: —A̱ yíhví toho ndó jáchi̱ tu̱hun va̱ha quéa̱ ñéhe e̱ va̱xi i̱ ca̱ha̱n i̱ xi̱hi̱n ndo̱. Ta xi̱hín ña̱ yóho caji̱i̱ ndiva̱ha ini tócó ndihi ña̱yivi.
10 O anjo disse-lhes: Não temais, eis que vos anuncio uma boa nova que será alegria para todo o povo:
11 Jáchi̱ mé qui̱vi̱ víti na̱cacu in a jáca̱cu a ndo̱hó nu̱ú cua̱chi ndó ta mé á cán cúú Cristo, xitoho ndó, ña̱ na̱chindahá Ndióxi̱ cacomí a̱ cuéntá sa̱ha̱ ndo̱. Ta na̱cacu a ñuu Belén nu̱ú na̱cacu David sa̱nahá.
11 hoje vos nasceu na Cidade de Davi um Salvador, que é o Cristo Senhor.
12 Tá ná cu̱hu̱n ndo̱ cán já cuni ndó ña̱ loho cán cátíví a̱ tico̱to̱ cándúhu̱ á nu̱ xíxáhan quíti̱. Tá ná cuni ndó ña̱ yóho já canda̱a̱ ini ndó ña̱ cáha̱n i̱ ña̱ nda̱a̱ xi̱hi̱n ndo̱ —na̱cachi táto̱ Ndióxi̱ xi̱hín na̱ ndáá ndicachi cán.
12 Isto vos servirá de sinal: achareis um recém-nascido envolto em faixas e posto numa manjedoura.
13 Ta nani cáha̱n táto̱ Ndióxi̱ cán na̱xi̱nu̱ co̱o cua̱ha̱ chága̱ táto̱ Ndióxi̱ nu̱ íin a̱ cán. Mé táto̱ Ndióxi̱ yóho na̱quixi na indiví ta cája cáhnu na Ndióxi̱ já cáchí na̱ já:
13 E subitamente ao anjo se juntou uma multidão do exército celeste, que louvava a Deus e dizia:
14 — ausente —
14 Glória a Deus no mais alto dos céus e na terra paz aos homens, objetos da benevolência {divina}.
15 Ta tá sa̱ na̱ndicó co̱o táto̱ Ndióxi̱ cán cua̱ha̱n chí indiví já na̱casáhá cáchí xi̱hi̱n táhan na̱ ndáá ndicachi cán já: —Cóho̱ quíi̱ yo̱ ñuu Belén cande̱hé yo̱ ña̱ na̱cachi Ndióxi̱, xitoho í xo̱ho̱ ña̱ na̱cuu ñuu Belén cán.
15 Depois que os anjos os deixaram e voltaram para o céu, falaram os pastores uns com os outros: Vamos até Belém e vejamos o que se realizou e o que o Senhor nos manifestou.
16 Já xínu na na̱sa̱ha̱n na̱ ta tá na̱xi̱nu̱ co̱o na cán já na̱ndiñe̱he̱ ná María xi̱hi̱n José xi̱hín mé ña̱ loho cándúhu̱ nu̱ xíxáhan quíti̱ cán.
16 Foram com grande pressa e acharam Maria e José, e o menino deitado na manjedoura.
17 A̱nda̱ já na̱casáhá na̱ndicani na̱ ndáá ndicachi cán nu̱ ná ña̱ na̱cachi táto̱ Ndióxi̱ xi̱hi̱n ná sa̱há ña̱ loho cán.
17 Vendo-o, contaram o que se lhes havia dito a respeito deste menino.
18 Ta chí cátóntó tócó ndihi ña̱yivi tá xíni̱ jo̱ho na ña̱ ndícani na̱ ndáá ndicachi cán nu̱ ná.
18 Todos os que os ouviam admiravam-se das coisas que lhes contavam os pastores.
19 Joo na̱ndicu̱hu̱n ini María tócó ndihi ña̱ na̱ya̱ha ta ndícani ini ñá sa̱há.
19 Maria conservava todas estas palavras, meditando-as no seu coração.
20 Tá na̱ndihi já na̱quee na̱ ndáá ndicachi cán cua̱ha̱n na̱. Ta a̱ ju̱ú quia̱hva cája cáhnu na Ndióxi̱ cua̱ha̱n na̱ sa̱ha̱ tócó ndihi ña̱ na̱xini jo̱ho na xi̱hín sa̱ha̱ tócó ndihi ña̱ na̱xini na jáchi̱ na̱sahi̱in tá íin na̱cachi táto̱ Ndióxi̱ cán xi̱hi̱n ná.
20 Voltaram os pastores, glorificando e louvando a Deus por tudo o que tinham ouvido e visto, e que estava de acordo com o que lhes fora dito.
21 Tá na̱ya̱ha u̱na̱ qui̱vi̱ na̱cacu lée ja̱hyi María cán já na̱chica̱a̱n na̱ marca yiquí cu̱ñu a tá quia̱hva íin costumbre na̱. Ta na̱sacu na qui̱vi̱ á cananí a̱ Jesús jáchi̱ quia̱hva já na̱cachi táto̱ Ndióxi̱ cán xi̱hi̱n María ña̱ ndítahan cananí a̱ ja̱nda̱ tá cáma̱ní cañuhu ja̱hyi ñá.
21 Completados que foram os oito dias para ser circuncidado o menino, foi-lhe posto o nome de Jesus, como lhe tinha chamado o anjo, antes de ser concebido no seio materno.
22 Ta nu̱ ley Moisés, ña̱ na̱ca̱hyí da̱ sa̱nahá cáchí a̱ ña̱ tá ná ndihi na̱cacu ja̱hyi in ñáñáha̱, a̱ cúu qui̱hvi ñá veñu̱hu a̱nda̱ ná ya̱ha sáhndá ley qui̱vi̱. Ta tá sa̱ na̱ya̱ha qui̱vi̱ cán já na̱quehe María xi̱hi̱n José mé lée loho Jesús cán. Já ñéhe na ña̱ cua̱ha̱n na̱ ndiquia̱hva na cuéntá sa̱há nu̱ Ndióxi̱ veñu̱hu cáhnu ñuu Jerusalén cán.
22 Concluídos os dias da sua purificação segundo a Lei de Moisés, levaram-no a Jerusalém para o apresentar ao Senhor,
23 Na̱caja na ña̱ yóho jáchi̱ já cáchí ley na̱sahnda Ndióxi̱ sa̱nahá: “Tócó ndihi ta̱a va̱lí, na̱ cúú ja̱hyi nu̱ú na̱ji̱hí, ndítahan ndiquia̱hva na ña̱ nu̱ Ndióxi̱.”
23 conforme o que está escrito na lei do Senhor: Todo primogênito do sexo masculino será consagrado ao Senhor {Ex 13,2};
24 Ta jári na̱jo̱co̱ na̱ ña̱ sáhndá ley Moisés coo tá na̱ndihi na̱cacu ja̱hyi na. Ta ña̱ yóho cúú i̱vi̱ ndiyu̱u̱ á i̱vi̱ ndija̱ta.
24 e para oferecerem o sacrifício prescrito pela lei do Senhor, um par de rolas ou dois pombinhos.
25 Ta ndaja coo mé tiempo cán na̱sahi̱in in da̱ta̱a naní Simeón ñuu Jerusalén cán. Ta na̱sacuu da in ta̱a va̱ha ndiva̱ha, da̱ cája cáhnu Ndióxi̱. Ta ndáti da xi̱nu̱ co̱o qui̱vi̱ chindahá Ndióxi̱ in da̱ chindeé na̱ Israel já ná a̱ ndóho ga̱ ini na. Ta na̱ndicutú nda̱a̱ ínima̱ dá xi̱hi̱n ínima̱ yi̱i̱ Ndióxi̱.
25 Ora, havia em Jerusalém um homem chamado Simeão. Este homem, justo e piedoso, esperava a consolação de Israel, e o Espírito Santo estava nele.
26 Ta mé a̱ cán quéa̱ na̱cachi xi̱hi̱n dá ña̱ a̱ quíví toho da ja̱nda̱ quia̱hva ná cuni táhyí da̱ Cristo, mé a̱ na̱sa̱ha̱n Ndióxi̱ tu̱hun a chindahá a̱.
26 Fora-lhe revelado pelo Espírito Santo que não morreria sem primeiro ver o Cristo do Senhor.
27 Ta mé ínima̱ yi̱i̱ Ndióxi̱ ndáca Simeón cua̱ha̱n da̱ veñu̱hu mé qui̱vi̱ na̱xi̱nu̱ María xi̱hi̱n José cán caja na xi̱hi̱n Jesús tá quia̱hva sáhndá ley Moisés caja na.
27 Impelido pelo Espírito Santo, foi ao templo. E tendo os pais apresentado o menino Jesus, para cumprirem a respeito dele os preceitos da lei,
28 Tá na̱ndique táhan da xi̱hi̱n ná já na̱tiin da Jesús já na̱sañehe ndaa da a̱. Já na̱casáhá da̱ cája cáhnu da Ndióxi̱ já cáchí da̱ já:
28 tomou-o em seus braços e louvou a Deus nestes termos:
29 — ausente —
29 Agora, Senhor, deixai o vosso servo ir em paz, segundo a vossa palavra.
30 — ausente —
30 Porque os meus olhos viram a vossa salvação
31 — ausente —
31 que preparastes diante de todos os povos,
32 — ausente —
32 como luz para iluminar as nações, e para a glória de vosso povo de Israel.
33 Chí na̱catóntó José xi̱hi̱n María táa jo̱ho na ña̱ cáha̱n Simeón sa̱ha̱ Jesús.
33 Seu pai e sua mãe estavam admirados das coisas que dele se diziam.
34 Tá na̱ndihi na̱xi̱ca̱ ta̱hví Simeón nu̱ Ndióxi̱ sa̱ha̱ ná a̱nda̱ já na̱casáhá cáchí da̱ já xi̱hi̱n María, náná Jesús: —Na̱ca̱xi Ndióxi̱ ta̱a loho yóho ña̱ ná caja da ná cu̱hu̱n cua̱há na̱ Israel ndoho ini na ta caja da ña̱ ná ca̱cu ínima̱ cua̱há na̱ cán. Na̱quixi da nu̱ Ndióxi̱ joo candají cua̱ha̱ ná da̱
34 Simeão abençoou-os e disse a Maria, sua mãe: Eis que este menino está destinado a ser uma causa de queda e de soerguimento para muitos homens em Israel, e a ser um sinal que provocará contradições,
35 já náha̱ táhyí ña̱ cáhvi ini in in na̱ cán. Ta yóhó, María ta̱hvi̱ ndiva̱ha inún sa̱há ña̱ yóho ta cacuu a tátu̱hun tuxú na̱ machiti ínimu̱n —na̱cachi Simeón xi̱hi̱n María.
35 a fim de serem revelados os pensamentos de muitos corações. E uma espada transpassará a tua alma.
36 Ta mé cán na̱sahi̱in ri in ñá naní Ana, ñá jáya̱ha tu̱hun cáha̱n Ndióxi̱ nu̱ú ña̱yivi. Ta na̱sacuu ñá ja̱hyi da̱ naní Fanuel, da̱ na̱quixi chi̱chi Aser. Mé Ana yóho na̱cayatá ña̱. Tá yúta̱ ñá na̱tanda̱ha̱ ña̱ joo u̱sa̱ la̱á cui̱a̱ na̱sahi̱in ñá xi̱hi̱n yíi̱ ña̱ já na̱xi̱hi̱ da̱.
36 Havia também uma profetisa chamada Ana, filha de Fanuel, da tribo de Aser; era de idade avançada.
37 Ta viti sa̱ na̱xi̱nu̱ co̱mi̱ jícó co̱mí cui̱a̱ íin cuáa̱n ña̱. Ñuú ta ndiví íin tuun ñá veñu̱hu cája cáhnu ñá Ndióxi̱. Xíjuhun ñá ta xíca̱ ta̱hví ña̱ nu̱ mé á.
37 Depois de ter vivido sete anos com seu marido desde a sua virgindade, ficara viúva, e agora com oitenta e quatro anos não se apartava do templo, servindo a Deus noite e dia em jejuns e orações.
38 Mé hora íin Simeón ndítúhún da̱ xi̱hi̱n María já na̱xi̱nu̱ co̱o Ana cán. Ta tá na̱ndihi na̱ndiquia̱hva ñá ndixa̱hvi nu̱ Ndióxi̱ já na̱casáhá cáha̱n ñá sa̱há ña̱ loho Jesús cán nu̱ú ña̱yivi, na̱ ndáti quixi qui̱ví chindahá Ndióxi̱ da̱ chindeé na̱ ñuu Jerusalén. Ta cáchí ñá ña̱ jivi mé Jesús cán quéa̱ ndáti na quixi.
38 Chegando ela à mesma hora, louvava a Deus e falava de Jesus a todos aqueles que em Jerusalém esperavam a libertação.
39 Tá na̱ndihi na̱caja José xi̱hi̱n María ña̱ sáhndá ley Moisés cája na̱ cán já cuanúhu̱ na̱ ñuu Nazaret, ña̱ ndáca̱a̱n estado Galilea cán.
39 Após terem observado tudo segundo a lei do Senhor, voltaram para a Galiléia, à sua cidade de Nazaré.
40 Ta mé ta̱a loho Jesús sáhnu da ta ndíndacú da̱. Ta joho ndíndíchí ga̱ ví ji̱ni̱ dá cua̱ha̱n da̱. Ta cua̱há ndiva̱ha ña̱ma̱ni̱ cája Ndióxi̱ xi̱hi̱n dá.
40 O menino ia crescendo e se fortificava: estava cheio de sabedoria, e a graça de Deus repousava nele.
41 Tá nu̱ cuía̱ sáhan náná tátá Jesús víco̱ pascua ñuu Jerusalén.
41 Seus pais iam todos os anos a Jerusalém para a festa da Páscoa.
42 Ta tá na̱xi̱nu̱ Jesús u̱xu̱ i̱vi̱ cui̱a̱ já ndáca táhan mé á xi̱hi̱n ná tá cua̱ha̱n na̱ víco̱ ñuu Jerusalén cán jáchi̱ já na̱sahi̱in costumbre ña̱yivi cája na tañu víco̱ cán.
42 Tendo ele atingido doze anos, subiram a Jerusalém, segundo o costume da festa.
43 Ta tá sa̱ na̱ya̱ha víco̱ cán já na̱ndicó co̱o José xi̱hi̱n María cua̱ha̱n na̱. Joo co̱ó na̱xini na ña̱ na̱cando̱o Jesús ñuu Jerusalén cán.
43 Acabados os dias da festa, quando voltavam, ficou o menino Jesus em Jerusalém, sem que os seus pais o percebessem.
44 Tañu ña̱yivi cua̱ha̱ cán cátáhan da va̱xi da, na̱ca̱hán na̱. Ta tá sa̱ na̱xi̱nu̱ níí in qui̱vi̱ xíca na cua̱ha̱n na̱ já na̱casáhá ndínducú na̱ da̱ tañu ña̱yivi cúú táhan na xi̱hín tañu na̱ xíní táhan xi̱hi̱n ná.
44 Pensando que ele estivesse com os seus companheiros de comitiva, andaram caminho de um dia e o buscaram entre os parentes e conhecidos.
45 Joo co̱ó na̱ndiñe̱he̱ ná da̱. A̱nda̱ já na̱ndicó co̱o tucu na ñuu Jerusalén ndínducú na̱ da̱.
45 Mas não o encontrando, voltaram a Jerusalém, à procura dele.
46 Ja̱nda̱ qui̱ví u̱ni̱ ví já na̱ndiñe̱he̱ ná Jesús ini veñu̱hu cáhnu cán. Cáa íin coo da tañu na̱ jána̱ha̱ ley Moisés cán. Táa jo̱ho da nu̱ cáha̱n na̱ ta ndáca̱ tu̱hún da̱ na̱ sa̱há java ga̱ ña̱ha.
46 Três dias depois o acharam no templo, sentado no meio dos doutores, ouvindo-os e interrogando-os.
47 Ta chí cátóntó tócó ndihi ña̱yivi tá xíni̱ jo̱ho na tu̱hun ndúcú ñehe da nu̱ú na̱ jána̱ha̱ ley Moisés cán jáchi̱ náha̱ ña̱ ndíchí ji̱ni̱ dá.
47 Todos os que o ouviam estavam maravilhados da sabedoria de suas respostas.
48 Tá na̱xini María xi̱hi̱n José ña̱ ndáca̱a̱n Jesús tañu na̱ jána̱ha̱ ley Moisés cán já na̱catóntó na̱. A̱nda̱ já na̱cachi María já xi̱hi̱n Jesús: —Ja̱hyi ma̱ní i̱. Ndá cuéntá quéa̱ na̱cajún ña̱ yóho xi̱hín nde̱. Ye̱he̱ xi̱hi̱n tátún a̱ ju̱ú quia̱hva ndícani ini nde̱ xíca nuu nde̱ ndínducú nde̱ yo̱hó —na̱cachi María xi̱hi̱n Jesús.
48 Quando eles o viram, ficaram admirados. E sua mãe disse-lhe: Meu filho, que nos fizeste?! Eis que teu pai e eu andávamos à tua procura, cheios de aflição.
49 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já: —Ndá cuéntá quéa̱ ndínducú ndó ye̱he̱. Á co̱ xíni̱ toho ndó ña̱ ndítahan ndi̱hi ini i̱ cája i̱ chuun na̱sahnda tátá i̱, mé á íin indiví nu̱ú i̱ cája i̱, va̱ha —na̱cachi Jesús xi̱hi̱n ná.
49 Respondeu-lhes ele: Por que me procuráveis? Não sabíeis que devo ocupar-me das coisas de meu Pai?
50 Joo ni María ni José co̱ó na̱canda̱a̱ ini na ña̱ na̱cachi Jesús cán xi̱hi̱n ná.
50 Eles, porém, não compreenderam o que ele lhes dissera.
51 A̱nda̱ já na̱ndicó co̱o Jesús cua̱ha̱n xi̱hi̱n ná ñuu Nazaret. Ta na̱caja da tócó ndihi ña̱ cúni̱ na̱. Ta na̱ndicu̱hu̱n ini María ña̱ na̱caja Jesús ini veñu̱hu cáhnu cán.
51 Em seguida, desceu com eles a Nazaré e lhes era submisso. Sua mãe guardava todas estas coisas no seu coração.
52 Ta sáhnu Jesús ta cáta̱cu̱ ini da cua̱ha̱n. Ta cáji̱i̱ ini Ndióxi̱ xi̱hi̱n ña̱ cája Jesús. Ta quia̱hva já cáji̱i̱ ri ini ña̱yivi va xi̱hín ña̱ cája da.
52 E Jesus crescia em estatura, em sabedoria e graça, diante de Deus e dos homens.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.