Lucas 24

Silacayoapan Mixtec NT (MKS_TBL) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ta tá sa̱ na̱ya̱ha qui̱vi̱ ndíquehe ndée̱ ná ta naha chá qui̱vi̱ domingo já na̱quee tucu na̱ji̱hí cán cua̱ha̱n na̱ nu̱ú na̱chica̱a̱n na̱ yiquí cu̱ñu Jesús ini cáva̱ cán. Já ñéhe na perfume, dó na̱caja tia̱hva na cán. Ta ndáca táhan java ga̱ na̱ji̱hí xi̱hi̱n ná cua̱ha̱n na̱.
1 Mas já no primeiro dia da semana, bem de madrugada, foram elas ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado.
2 Ta tá na̱xi̱nu̱ co̱o na cán já na̱xini na ña̱ co̱ó ga̱ yu̱u̱ ndájí ndaa yuhú cáva̱ nu̱ú na̱sa̱ndaca̱a̱n yiquí cu̱ñu Jesús.
2 E acharam a pedra revolvida do sepulcro.
3 A̱nda̱ já na̱qui̱hvi na ini cáva̱ cán joo co̱ó ga̱ yiquí cu̱ñu Jesús na̱nditahan na.
3 Entrando, porém, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Ta chí na̱yi̱hví na̱ ta co̱ xíni̱ na̱ ndía̱ caja na. Ta jo̱náá va na̱xini na ndíta i̱vi̱ da̱ta̱a yati jíi̱n ná. Ta a̱ ju̱ú quia̱hva ndató yéhe̱ jáhma̱ ndíxi da̱ cán.
4 E, estando elas perplexas a esse respeito, eis que lhes apareceram dois varões em vestes resplandecentes;
5 Ta chí a̱ ju̱ú quia̱hva yíhví na̱ji̱hí já na̱candayi na ja̱nda̱ quia̱hva na̱xi̱nu̱ ji̱ni̱ ná nu̱ ñúhu̱. A̱nda̱ já na̱cachi da̱ta̱a cán já xi̱hi̱n ná: —Co̱ ndítahan toho ndinducú ndo̱ in da̱ tácú tañu nu̱ sánduu ndi̱i.
5 e ficando elas atemorizadas e abaixando o rosto para o chão, eles lhes disseram: Por que buscais entre os mortos aquele que vive?
6 Co̱ó toho Jesús íin yóho jáchi̱ sa̱ na̱nditacu va. Xíní ñúhú ndicu̱hu̱n ini ndó ña̱ na̱cachi a xi̱hi̱n ndo̱ tá na̱sahi̱in a estado Galilea.
6 Ele não está aqui, mas ressurgiu. Lembrai-vos de como vos falou, estando ainda na Galiléia.
7 Mé á cúú á da̱ na̱chindahá Ndióxi̱ nduu ña̱yivi ta sa̱ na̱cachi a xi̱hi̱n ndo̱ ña̱ ndiquia̱hva na mé á ndahá ña̱yivi quini. Ta na̱cachi a xi̱hi̱n ndó ña̱ cata caa na a̱ ndi̱ca crúxu̱ ta tá ná xi̱nu̱ u̱ni̱ qui̱ví já nditacu tucu a —na̱cachi da̱ta̱a cán.
7 dizendo: Importa que o Filho do homem seja entregue nas mãos de homens pecadores, e seja crucificado, e ao terceiro dia ressurja.
8 A̱nda̱ já na̱ndicu̱hu̱n ini na̱ji̱hí cán ña̱ na̱cachi Jesús xi̱hi̱n ná.
8 Lembraram-se, então, das suas palavras;
9 Chí na̱quee na cua̱ha̱n na̱ já na̱ndicani ndihi na sa̱há ña̱ yóho nu̱ú na̱ u̱xu̱ in na̱xi̱ca tuun xi̱hi̱n Jesús xi̱hín nu̱ú java ga̱ na̱ ndúu cán viti.
9 e, voltando do sepulcro, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os demais.
10 Mé na̱ji̱hí cán, na̱ na̱sa̱ha̱n cáxi tu̱hun ña̱ yóho nu̱ú na̱ apóstol cán na̱sa̱cuu María, ñá ñuu Magdala xi̱hi̱n Juana xi̱hi̱n María, ñá cúú náná Jacobo xi̱hín java ga̱ na̱ji̱hí.
10 E eram Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago; também as outras que estavam com elas relataram estas coisas aos apóstolos.
11 Joo na̱ apóstol, na̱ na̱xi̱ca tuun xi̱hi̱n Jesús cán na̱ca̱hán na̱ ña̱ cuéntó uun va que̱á. Sa̱há ña̱ cán quéa̱ co̱ó na̱xeen na candúsa na ña̱ na̱cachi na̱ji̱hí cán xi̱hi̱n ná.
11 E pareceram-lhes como um delírio as palavras das mulheres e não lhes deram crédito.
12 Joo ndaja coo na̱queta Pedro xínu da cua̱ha̱n da̱ sánde̱hé da̱ ini cáva̱ nu̱ú na̱chica̱a̱n na̱ yiquí cu̱ñu Jesús cán. Na̱xini da jáhma̱ va̱ha ña̱ na̱sativí a̱ cán joo co̱ó toho yiquí cu̱ñu a. Ta chí na̱catóntó da̱ na̱quee da cuanúhu̱ dá vehe da.
12 Mas Pedro, levantando-se, correu ao sepulcro; e, abaixando-se, viu somente os panos de linho; e retirou-se, admirando consigo o que havia acontecido.
13 Ta mé qui̱vi̱ já i̱vi̱ táhan na̱ cúú cuéntá Jesús na̱quee na cua̱ha̱n na̱ in ñuu naní Emaús. Mé ñuu cán ñéhe táhan tátu̱hun u̱xu̱ in kilometro xi̱hín ñuu Jerusalén.
13 Nesse mesmo dia, iam dois deles para uma aldeia chamada Emaús, que distava de Jerusalém sessenta estádios;
14 Ta ndítúhún na̱ cán cása̱ha̱n na̱ sa̱ha̱ tócó ndihi ña̱ na̱cuu ñuu Jerusalén cán.
14 e iam comentando entre si tudo aquilo que havia sucedido.
15 Ta nani ndítúhún na̱ cása̱ha̱n na̱ já na̱cayati Jesús nu̱ ná já na̱casáhá xíca mé á xi̱hi̱n ná cua̱ha̱n na̱.
15 Enquanto assim comentavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou, e ia com eles;
16 Ta va̱tí sánde̱hé na̱ cán nu̱ Jesús joo co̱ó na̱cuu ndicuni na mé á.
16 mas os olhos deles estavam como que fechados, de sorte que não o reconheceram.
17 A̱nda̱ já na̱nda̱ca̱ tu̱hún Jesús na̱ cán já na̱cachi a já: —Ndía̱ ndítúhún ndó cása̱ha̱n ndo̱. Ta ndava̱ha cácuéha̱ ini ndó cása̱ha̱n ndo̱ —na̱cachi a xi̱hi̱n ná.
17 Então ele lhes perguntou: Que palavras são essas que, caminhando, trocais entre vós? Eles então pararam tristes.
18 Já in táhan na̱ cán, da̱ naní Cleofas na̱nducú ñehe da tu̱hun nu̱ á já na̱cachi da já: —Níí cúú va na̱ndicui̱ta nuu tu̱hun sa̱há ña̱ na̱cuu ñuu Jerusalén tañu qui̱vi̱ yóho. In túhún yóhó tañu na̱ ndúu cán cúú da̱ co̱ xíni̱ ña̱ na̱ya̱ha —na̱cachi da.
18 E um deles, chamado Cleopas, respondeu-lhe: És tu o único peregrino em Jerusalém que não soube das coisas que nela têm sucedido nestes dias?
19 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n ná: —Ndía̱ na̱cuu, va̱ha. Já na̱cachi na̱ cán já xi̱hi̱n á: —Na̱quixi in da̱ naní Jesús chí ñuu Nazaret ta na̱sacuu da in profeta cáhnu ndiva̱ha jáchi̱ cua̱há ndiva̱ha ña̱ náhnu na̱ca̱ha̱n da̱. Ta cua̱há ndiva̱ha ña̱ náhnu na̱caja da nu̱ Ndióxi̱ xi̱hín nu̱ú ña̱yivi.
19 Ao que ele lhes perguntou: Quais? Disseram-lhe: As que dizem respeito a Jesus, o nazareno, que foi profeta, poderoso em obras e palavras diante de Deus e de todo o povo.
20 Joo na̱ sa̱cua̱ha̱ nu̱ú ju̱tu̱ xi̱hín na̱ jutixia ñuu nde̱ na̱tiin na mé Jesús ta já na̱ndiquia̱hva na da̱ ña̱ ná cahní na̱ da̱ ta já na̱cata caa na da̱ ndi̱ca crúxu̱.
20 e como os principais sacerdotes e as nossas autoridades e entregaram para ser condenado à morte, e o crucificaram.
21 Joo mé nde̱ na̱ca̱hán nde̱ ña̱ mé Jesús cán cacuu da da̱ ndáti nde̱ chindeé da̱ nde̱he̱, na̱ Israel yóho já ná a̱ cája xíxi ga̱ na̱ ñuu Roma xi̱hín nde̱, na̱ca̱hán nde̱. Joo na̱ndihi va viti jáchi̱ sa̱ na̱ya̱ha u̱ni̱ qui̱vi̱ na̱xi̱hi̱ da̱ cán.
21 Ora, nós esperávamos que fosse ele quem havia de remir Israel; e, além de tudo isso, é já hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 Va̱tí na̱que̱ta java na̱ji̱hí tañu nde̱ yóho na̱jáyi̱hví na̱ nde̱he̱ jáchi̱ naha chá na̱sa̱ha̱n na̱ nu̱ú na̱ndu̱xu̱ Jesús cán.
22 Verdade é, também, que algumas mulheres do nosso meio nos encheram de espanto; pois foram de madrugada ao sepulcro
23 Ta cáchí na̱ ña̱ co̱ó ga̱ yiquí cu̱ñu Jesús ndáca̱a̱n cán. Sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱xi̱nu̱ na̱ nu̱ú na̱sanduu nde̱ ta na̱ndicani na nu̱ú nde̱ ña̱ na̱canáha̱ java táto̱ Ndióxi̱ nu̱ ná ta na̱cachi na ña̱ tácú va Jesús.
23 e, não achando o corpo dele voltaram, declarando que tinham tido uma visão de anjos que diziam estar ele vivo.
24 Ta java táhan da̱ xíca tuun xi̱hín nde̱ cán na̱sa̱ha̱n da̱ sánde̱hé da̱ ini cáva̱ cán ta chí já ndusa cáa tá quia̱hva cáchí na̱ji̱hí. Ta co̱ mé Jesús na̱xini na —na̱cachi na̱ cán xi̱hi̱n Jesús.
24 Além disso, alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro, e acharam ser assim como as mulheres haviam dito; a ele, porém, não o viram.
25 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hín na̱ cán: —Ña̱yivi tóntó ndiva̱ha cúú ndó. Jáchi̱ yáncá ndiva̱ha já xínu̱ ini ndó candúsa ndó ña̱ nda̱a̱ ña̱ na̱ca̱ha̱n na̱ profeta sa̱nahá.
25 Então ele lhes disse: ó néscios, e tardos de coração para crerdes tudo o que os profetas disseram!
26 Á co̱ cánda̱a̱ ini ndó ña̱ jihna ñúhú na̱nditahan nu̱ú da̱ cúú Cristo ndoho ini da ta tá sa̱ na̱ndihi já ndiñehe jícó Ndióxi̱ da̱ já ndacojo da chuun cacomí da̱ cuéntá sa̱há ña̱yivi —na̱cachi Jesús.
26 Porventura não importa que o Cristo padecesse essas coisas e entrasse na sua glória?
27 A̱nda̱ já na̱casáhá ndícani a nu̱ ná ña̱ na̱ca̱hyi̱ nu̱ú tu̱hun Ndióxi̱ nu̱ cáha̱n sa̱ha̱ tócó ndihi ña̱ ndítahan ndoho da̱ cúú Cristo. Na̱casáhá ndícani a ja̱nda̱ libro na̱ca̱hyí Moisés sa̱nahá ja̱nda̱ quia̱hva na̱xi̱nu̱ a̱ nu̱ tócó ndihi libro ña̱ na̱ca̱hyí na̱ profeta sa̱nahá.
27 E, começando por Moisés, e por todos os profetas, explicou-lhes o que dele se achava em todas as Escrituras.
28 Ta tá na̱xi̱nu̱ co̱o na ñuu nu̱ú cua̱ha̱n na̱ cán já na̱caja Jesús tátu̱hun yáha saa cua̱ha̱n.
28 Quando se aproximaram da aldeia para onde iam, ele fez como quem ia para mais longe.
29 Joo mé na̱ cán na̱caja ndúsa̱ ná xi̱hi̱n á ña̱ ná coo tóo a xi̱hi̱n ná. Já na̱cachi na já xi̱hi̱n á: —Yóho cando̱o ndó coo tóo ndó jáchi̱ sa̱ na̱hini cuíí va ta ja̱ chá cuaá —na̱cachi na xi̱hi̱n á. A̱nda̱ já na̱qui̱hvi Jesús ini vehe ña̱ cando̱o a xi̱hi̱n ná.
29 Eles, porém, o constrangeram, dizendo: Fica conosco; porque é tarde, e já declinou o dia. E entrou para ficar com eles.
30 Ta tá na̱saco̱o a nu̱ mesa xi̱hi̱n ná já na̱tiin a in pan já na̱ndiquia̱hva ndixa̱hvi nu̱ Ndióxi̱ sa̱há. Ta na̱sahnda java ña̱ já na̱sa̱ha̱n ña̱ nu̱ ná.
30 Estando com eles à mesa, tomou o pão e o abençoou; e, partindo-o, lho dava.
31 Ta chí i̱vi̱ la̱á na̱nu̱na̱ xíní túni̱ ná ta já na̱ndicuni na mé á ña̱ cúú á Jesús. Joo i̱vi̱ la̱á na̱jándiñúhú a̱ mé á nu̱ ná.
31 Abriram-se-lhes então os olhos, e o reconheceram; nisto ele desapareceu de diante deles.
32 A̱nda̱ já na̱cachi xi̱hín táhan na já: —Íchi̱ quéa̱ cáji̱i̱ ndiva̱ha iní tá na̱ndicani Jesús tu̱hun Ndióxi̱ nu̱ yo̱ tá va̱xí íchi̱ xi̱hi̱n á —na̱cachi xi̱hi̱n táhan na̱ cán.
32 E disseram um para o outro: Porventura não se nos abrasava o coração, quando pelo caminho nos falava, e quando nos abria as Escrituras?
33 Chí i̱vi̱ la̱á na̱quehe tucu na íchi̱ ña̱ ndicó co̱o tucu na ñuu Jerusalén. Tá na̱xi̱nu̱ na̱ cán na̱ndiñe̱he̱ ná ña̱ ndítútú ndíhu̱xu̱ in táhan na̱ na̱xi̱ca tuun xi̱hi̱n Jesús cán ndúu na xi̱hín java ga̱ na̱ ndúu cán.
33 E na mesma hora levantaram-se e voltaram para Jerusalém, e encontraram reunidos os onze e os que estavam com eles,
34 A̱nda̱ já na̱cachi na̱ cán xi̱hi̱n ndíví na̱ yóho: —Mé a̱ nda̱a̱ táhyí na̱nditacu tucu Jesús, xitoho í. Ta na̱xini Simón mé á —na̱cachi na.
34 os quais diziam: Realmente o Senhor ressurgiu, e apareceu a Simão.
35 A̱nda̱ já na̱casáhá ndíví na̱ cán ndícani na ña̱ na̱sandaca táhan na xi̱hi̱n Jesús na̱sa̱ha̱n na̱. Ta na̱ndicani na ña̱ na̱ndicuni na mé á nani na̱sahnda java mé á pan ña̱ cuxu na.
35 Então os dois contaram o que acontecera no caminho, e como se lhes fizera conhecer no partir do pão.
36 Ta nani ndítúhún yi̱i̱ ná ndúu na já na̱xi̱nu̱ co̱o Jesús na̱nda̱ca̱ ndichi a ma̱hñú na̱ cán já na̱ca̱ha̱n Ndióxi̱ á xi̱hi̱n ná já na̱cachi a já: —Ná caja Ndióxi̱ ña̱ ná coo va̱ha ini ndó.
36 Enquanto ainda falavam nisso, o próprio Jesus se apresentou no meio deles, e disse-lhes: Paz seja convosco.
37 Joo na̱yi̱hví na̱ cán ta na̱ca̱hán na̱ ña̱ cúú á in ínima̱ ndi̱i va.
37 Mas eles, espantados e atemorizados, pensavam que viam algum espírito.
38 Joo já na̱cachi Jesús já: —Ndá cuéntá quéa̱ yíhví ndo̱. Ta ndá cuéntá quéa̱ co̱ cándúsa ndó ña̱ cúú ye̱he̱ Jesús.
38 Ele, porém, lhes disse: Por que estais perturbados? e por que surgem dúvidas em vossos corações?
39 Cande̱hé ndó ndahá i̱ ta cande̱hé ndó sa̱há i̱. Sa̱ mé ye̱he̱ cúú vi̱. Cani ndaa ndáha̱ ndó ye̱he̱ ta cande̱hé va̱ha ndó ye̱he̱. Jáchi̱ in ínima̱ ndi̱i co̱ó toho yiquí cu̱ñu a tá quia̱hva sánde̱hé ndó ña̱ íin yiquí cu̱ñu ye̱he̱ —na̱cachi Jesús xi̱hi̱n ná.
39 Olhai as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; apalpai-me e vede; porque um espírito não tem carne nem ossos, como percebeis que eu tenho.
40 Ta nani cáha̱n Jesús xi̱hi̱n ná já na̱casáhá náha̱ ndáha̱ á xi̱hi̱n sa̱há nu̱ ná.
40 E, dizendo isso, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Joo cáma̱ní yií candúsa na̱ cán ña̱ cúú mé á Jesús jáchi̱ na̱catóntó na̱ ta cáji̱i̱ ndiva̱ha ini na ña̱ cán quéa̱ na̱cachi tucu Jesús já xi̱hi̱n ná: —Ndá ña̱ha íin nu̱ ndó ná cuxu u̱ —na̱cachi Jesús xi̱hi̱n ná.
41 Não acreditando eles ainda por causa da alegria, e estando admirados, perguntou-lhes Jesus: Tendes aqui alguma coisa que comer?
42 A̱nda̱ já na̱sa̱ha̱n na̱ in túhu̱n ti̱yacá na̱yata nu̱ á xi̱hi̱n in ñi̱má ñu̱ñu̱ nu̱ á.
42 Então lhe deram um pedaço de peixe assado,
43 Já na̱tiin a ña̱ ndáha̱ ná já na̱xixi a ña̱ nani sánde̱hé na̱ a̱.
43 o qual ele tomou e comeu diante deles.
44 Tá na̱ndihi já na̱cachi a já xi̱hi̱n ná: —Sa̱ na̱ya̱ha tá íin na̱cachi i̱ xi̱hi̱n ndó jihna. Sa̱ na̱xi̱nu̱ co̱o tá íin na̱ca̱hyí Moisés xi̱hín na̱ profeta sa̱nahá sa̱há ña̱ ndítahan ndoho i̱. Ta jári David tá na̱ca̱hyí da̱ libro Salmos já na̱ca̱ha̱n ri da̱ cán va sa̱há ña̱ ndoho i̱ —na̱cachi a xi̱hi̱n ná.
44 Depois lhe disse: São estas as palavras que vos falei, estando ainda convosco, que importava que se cumprisse tudo o que de mim estava escrito na Lei de Moisés, nos Profetas e nos Salmos.
45 A̱nda̱ já na̱caja Jesús ña̱ ná ndinu̱na̱ xíní túni̱ ná já ná canda̱a̱ ini na ña̱ cúni̱ cachi tu̱hun Ndióxi̱ cán.
45 Então lhes abriu o entendimento para compreenderem as Escrituras;
46 Ta na̱cachi a já xi̱hi̱n ná: —Ja̱nda̱ sa̱nahá na̱ca̱hyi̱ ña̱ ndítahan quivi ye̱he̱, da̱ cúú Cristo, da̱ na̱chindahá Ndióxi̱ cacomí cuéntá sa̱há ña̱yivi. Joo na̱ca̱hyi̱ ri ña̱ ndítahan nditacu tucu u̱ qui̱ví u̱ni̱.
46 e disse-lhes: Assim está escrito que o Cristo padecesse, e ao terceiro dia ressurgisse dentre os mortos;
47 Ña̱ cán quéa̱ ndítahan nu̱ú ña̱yivi caca nuu na ca̱ha̱n na̱ tu̱hun va̱ha sa̱há i̱ níí cúú ñuyíví já ná ndicó co̱o ini ña̱yivi ta jándacoo na cua̱chi cája na. A̱nda̱ já caja cáhnu ini Ndióxi̱ sa̱há ndihi cua̱chi na. Ta ja̱nda̱ ñuu Jerusalén xíní ñúhú ña̱yivi casáhá na̱ ca̱ha̱n na̱ tu̱hun va̱ha sa̱há i̱ ta já cu̱hu̱n na̱ ja̱nda̱ ndijáá ñuyíví.
47 e que em seu nome se pregasse o arrependimento para remissão dos pecados, a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Ta ndóhó cúú na̱ na̱xini ndaja cáa ña̱ na̱ndoho i̱ ña̱ cán quéa̱ ndítahan nu̱ ndó cu̱hu̱n ndó ca̱xi tu̱hun ndó tócó ndihi ña̱ yóho nu̱ú ña̱yivi.
48 Vós sois testemunhas destas coisas.
49 Cuni jo̱ho va̱ha ndó jáchi̱ chindahá i̱ ínima̱ yi̱i̱ Ndióxi̱ já ná cañuhu a ini in in ndó. Jáchi̱ quia̱hva já na̱cachi Ndióxi̱, tátá i̱ tá na̱sa̱ha̱n tu̱hun a nu̱ ndo̱. Joo ndítahan canduu ndihi ndó ñuu Jerusalén yóho ja̱nda̱ quia̱hva ná ndicutú nda̱a̱ ínima̱ ndo̱ xi̱hi̱n ndée̱ Ndióxi̱ ña̱ quixi indiví —na̱cachi Jesús xi̱hi̱n ná.
49 E eis que sobre vós envio a promessa de meu Pai; ficai porém, na cidade, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 A̱nda̱ já ndáca Jesús na̱ cán na̱sa̱ha̱n na̱ xi̱hi̱n á yuhú ñuu Betania. Ta na̱ndiñehe a ndáha̱ á já na̱caja yi̱i̱ á na̱.
50 Então os levou fora, até Betânia; e levantando as mãos, os abençoou.
51 Ta tá cája yi̱i̱ á na̱ já na̱tavá xóo a mé á já na̱ndaa cua̱ha̱n indiví.
51 E aconteceu que, enquanto os abençoava, apartou-se deles; e foi elevado ao céu.
52 Tá na̱ndihi na̱caja cáhnu na̱ cán Jesús já cávatá ndiva̱ha na na̱ndicó co̱o na ñuu Jerusalén.
52 E, depois de o adorarem, voltaram com grande júbilo para Jerusalém;
53 Ta níí tiempo na̱sa̱nduu tuun na veñu̱hu cáhnu cája cáhnu na Ndióxi̱. Já ná coo.
53 e estavam continuamente no templo, bendizendo a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.