Lucas 18
Silacayoapan Mixtec NT (MKS_TBL) vs ARIB
1 Na̱sacu Jesús in quia̱hva nu̱ ná jáchi̱ xi̱hín quia̱hva yóho cúni̱ a̱ jána̱ha̱ nu̱ ná ña̱ níí tiempo xíní ñúhú ca̱ca̱ ta̱hví na̱ nu̱ Ndióxi̱ ta co̱ ndítahan cuitá ini na xi̱hi̱n á.
1 Contou-lhes também uma parábola sobre o dever de orar sempre, e nunca desfalecer.
2 Já na̱cachi a já xi̱hi̱n ná: —In ñuu na̱sahi̱in in juéxe̱ ta co̱ó na̱sahi̱in toní ñúhú da̱ xi̱hi̱n Ndióxi̱ ta ni co̱ sáhní da̱ mé dá cúú ña̱yivi.
2 dizendo: Havia em certa cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava os homens.
3 Ta mé ñuu cán na̱sahi̱in in ñá cuáa̱n. Ta ndijáá níí qui̱vi̱ sáha̱n ñá cáha̱n nda̱hví ña̱ xi̱hi̱n mé juéxe̱ cán ña̱ ná caja vií da̱ sa̱há ña̱ sa̱há in na̱ co̱ cúní táhan xi̱hi̱n ña̱.
3 Havia também naquela mesma cidade uma viúva que ia ter com ele, dizendo: Faze-me justiça contra o meu adversário.
4 Ta sa̱ cua̱há qui̱vi̱ ta já cúu va ñá sáha̱n ñá nu̱ dá ta co̱ cúni̱ da̱ caja vií da̱ sa̱ha̱ ña̱. Joo tá na̱ndihi já na̱ca̱hán da̱ já: “Va̱tí co̱ó toní ñúhú i̱ xi̱hi̱n Ndióxi̱ ta ni co̱ sáhní i̱ mí i̱ cúú ña̱yivi
4 E por algum tempo não quis atendê-la; mas depois disse consigo: Ainda que não temo a Deus, nem respeito os homens,
5 joo já caja tá caja vií i̱ sa̱ha̱ ñá cuáa̱n yóho jáchi̱ jándi̱hi ndiva̱ha ñá ye̱he̱ sa̱há ña̱ cán ndiquehe e̱ sa̱ha̱ ña̱ já ná a̱ quíxi ga̱ ñá jándi̱hi ñá ini i̱”, na̱ca̱hán da̱ cúú juéxe̱ cán —na̱cachi Jesús xi̱hi̱n ná.
5 todavia, como esta viúva me incomoda, hei de fazer-lhe justiça, para que ela não continue a vir molestar-me.
6 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hín na̱ ndúu cán já: —Ña̱ yóho quéa̱ na̱cachi juéxe̱, da̱ co̱ ñéhe ínima̱ va̱ha cán.
6 Prosseguiu o Senhor: Ouvi o que diz esse juiz injusto.
7 Joo cáhnu ga̱ ví ña̱ha caja Ndióxi̱ tá ná ndiquehe a sa̱há na̱ cúú cuéntá mé á tá xíca̱ ta̱hví na̱ nu̱ á ñuú ta ndiví. Jáchi̱ ndáti tia̱hva chíndeé a̱ na̱ cúú cuéntá mé á.
7 E não fará Deus justiça aos seus escolhidos, que dia e noite clamam a ele, já que é longânimo para com eles?
8 Mé a̱ nda̱a̱ ná ca̱ha̱n i̱ xi̱hi̱n ndo̱ ña̱ i̱vi̱ la̱á ndiquehe mé á sa̱ha̱ ná. Joo in ña̱ha cúni̱ nda̱ca̱ tu̱hún i̱ ndo̱hó. Á ndiñe̱hé e̱ ña̱yivi cándeé ini na ye̱he̱ tá ná xi̱nu̱ qui̱ví quixi tucu u̱ ñuyíví yóho —na̱cachi Jesús xi̱hi̱n ná.
8 Digo-vos que depressa lhes fará justiça. Contudo quando vier o Filho do homem, porventura achará fé na terra?
9 A̱nda̱ já na̱sacu Jesús inga quia̱hva nu̱ú java ña̱yivi, na̱ ndíñehe jícó mé, na̱ cáhán ña̱ mé cuití na̱ cája ña̱ va̱ha. Ta já na̱casáhá cáchí a̱ já xi̱hi̱n ná:
9 Propôs também esta parábola a uns que confiavam em si mesmos, crendo que eram justos, e desprezavam os outros:
10 —In tañu i̱vi̱ ta̱a na̱sa̱ha̱n da̱ veñu̱hu ca̱ca̱ ta̱hví da̱ nu̱ Ndióxi̱. In táhan da̱ cán cúú fariseo ta inga da̱ cán cúú da̱ játaca jiu̱hún cuéntá impuesto.
10 Dois homens subiram ao templo para orar; um fariseu, e o outro publicano.
11 Ta nani xíca̱ ta̱hví da̱ fariseo cán nu̱ Ndióxi̱ cándichi da já cáchí da̱ já: “Tátá Ndióxi̱, ndíquia̱hva i̱ ndixa̱hvi nu̱ ndo̱ jáchi̱ co̱ cája i̱ tá quia̱hva cája java ga̱ ña̱yivi. Jáchi̱ java na cája cuíhná na̱ ta quini cája na ta cátóó na̱ coo na xi̱hi̱n ñájíhí ñani táhan na. Ta jári ndíquia̱hva i̱ ndixa̱hvi nu̱ ndo̱ jáchi̱ co̱ cája i̱ tá quia̱hva cája da̱ játaca jiu̱hún cuéntá impuesto yóho.
11 O fariseu, de pé, assim orava consigo mesmo: ó Deus, graças te dou que não sou como os demais homens, roubadores, injustos, adúlteros, nem ainda com este publicano.
12 Jáchi̱ ye̱he̱ i̱vi̱ tañu xíjuhun i̱ in in semana ta tá cháhvi na ye̱he̱ sa̱há chuun cája i̱ já cáva̱ha i̱ u̱xu̱ táhndá ta já jóco̱ i̱ in táhndá nu̱ mé ndó”, cáchí da̱ fariseo cán.
12 Jejuo duas vezes na semana, e dou o dízimo de tudo quanto ganho.
13 Joo da̱ játaca jiu̱hún cuéntá impuesto cán xícá xícá na̱sandichi da ta chí ni nu̱u̱ dá co̱ cúni̱ da̱ ndiñehe da indiví sa̱há ña̱ cáhán da̱ ña̱ co̱ó sa̱ha̱ dá caja da ña̱. Ña̱ cája da quéa̱ cáni da yi̱ca ndícá da̱ ta já cáchí da̱ já xíca̱ ta̱hví da̱ nu̱ Ndióxi̱: “Tátá Ndióxi̱, candáhví ini ndó ye̱he̱ jáchi̱ cúú u̱ in da̱ cája cua̱chi”, cáchí da̱.
13 Mas o publicano, estando em pé de longe, nem ainda queria levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: ó Deus, sê propício a mim, o pecador!
14 Mé a̱ nda̱a̱ ná ca̱ha̱n i̱ xi̱hi̱n ndo̱ ña̱ na̱caja cáhnu ini Ndióxi̱ sa̱há da̱ játaca jiu̱hún cuéntá impuesto já cuanúhu̱ va da joo co̱ó na̱caja cáhnu ini a sa̱há da̱ fariseo cán. Na̱caja cáhnu ini Ndióxi̱ sa̱há da̱ játaca jiu̱hún cuéntá impuesto jáchi̱ ndá na̱ ndíñehe jícó mé jánuu ndáha̱ Ndióxi̱ na̱. Joo ndá na̱ jánuu mé nu̱ Ndióxi̱ já jándiñehe jícó mé á na̱ —na̱cachi Jesús xi̱hi̱n ná.
14 Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado; mas o que a si mesmo se humilhar será exaltado.
15 Ta cua̱há ña̱yivi ñéhe na na̱ va̱lí na̱xi̱nu̱ co̱o na nu̱ Jesús já ná cani ndaa ndáha̱ á na̱. Joo tá na̱xini na̱ xíca tuun xi̱hi̱n Jesús cán ña̱ yóho, na̱casáhá na̱ cája cue̱he̱ na̱ xi̱hi̱n mé na̱ ndáca na̱ va̱lí cán.
15 Traziam-lhe também as crianças, para que as tocasse; mas os discípulos, vendo isso, os repreendiam.
16 Joo na̱cana Jesús na̱ já na̱cachi a já xi̱hi̱n ná: —Quia̱hva ndó ña̱ma̱ni̱ ná quixi na̱ va̱lí nu̱ú i̱. Ta a̱ cájí nuu ndó nu̱ ná jáchi̱ cacomí Ndióxi̱ cuéntá sa̱há ña̱yivi tá ná caja na tá quia̱hva cája na̱ va̱lí yóho.
16 Jesus, porém, chamando-as para si, disse: Deixai vir a mim as crianças, e não as impeçais, porque de tais é o reino de Deus.
17 Mé a̱ nda̱a̱ ná ca̱ha̱n i̱ xi̱hi̱n ndo̱ ndá na̱ co̱ cúni̱ ndiquia̱hva na mé ná ndáha̱ Ndióxi̱ tátu̱hun cája na̱ va̱lí yóho já quéa̱ a̱ cúu cacomí Ndióxi̱ cuéntá sa̱ha̱ ná —na̱cachi Jesús xi̱hi̱n ná.
17 Em verdade vos digo que, qualquer que não receber o reino de Deus como criança, de modo algum entrará nele.
18 In táhan da̱ sáhndá chuun cán na̱nda̱ca̱ tu̱hún da̱ Jesús já na̱cachi da já xi̱hi̱n á: —Maestro, mé ndó cúú ndó ta̱a va̱ha ña̱ cán quéa̱ ndáca̱ tu̱hún i̱ ndo̱hó ndía̱ ndítahan caja i̱ já ná ñe̱he̱ táhvi̱ i̱ cu̱hu̱n i̱ indiví coo i̱ a̱nda̱ ama cáa qui̱vi̱ —na̱cachi da xi̱hi̱n Jesús.
18 E perguntou-lhe um dos principais: Bom Mestre, que hei de fazer para herdar a vida eterna?
19 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n dá: —Ndá cuéntá quéa̱ cáchún xi̱hín i̱ ña̱ cúú u̱ da̱ va̱ha. Ni in túhún toho ña̱yivi co̱ cúú ná na̱ va̱ha ñuyíví yóho. In túhún Ndióxi̱ cuití va quéa̱ va̱ha.
19 Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? Ninguém é bom, senão um, que é Deus.
20 Sa̱ xíni̱ vún ña̱ sáhndá Ndióxi̱ nu̱u̱n cajún já cáchí a̱ já: “Coto a̱ coún xi̱hi̱n ñájíhí á yíi̱ ñani táhún. Coto a̱ cáhnún ndi̱i. Coto a̱ cája cuíhnún. Coto a̱ cáhu̱n ña̱ tu̱hún sa̱há ña̱yivi. Ta caja cáhnún tátún nánún” —na̱cachi Jesús xi̱hín da̱ cui̱cá cán.
20 Sabes os mandamentos: Não adulterarás; não matarás; não furtarás; não dirás falso testemunho; honra a teu pai e a tua mãe.
21 A̱nda̱ já na̱nducú ñehe da̱ cán tu̱hun nu̱ Jesús já na̱cachi da já xi̱hi̱n á: —Ja̱nda̱ ta̱a loho i̱ na̱casáhá i̱ cája i̱ tócó ndihi ña̱ sáhndá Ndióxi̱ caja i̱ —na̱cachi da xi̱hi̱n Jesús.
21 Replicou o homem: Tudo isso tenho guardado desde a minha juventude.
22 Tá na̱xini jo̱ho Jesús ña̱ na̱cachi da̱ yóho xi̱hi̱n á já na̱cachi a já xi̱hi̱n dá: —Inga ña̱ha cáma̱ni̱ cajún: Cuáhán ji̱cún tócó ndihi ña̱hún ja̱n ta ndicahnda jiu̱hún ja̱n nu̱ú na̱ nda̱hví já ñehe táhvu̱n coo cua̱há ña̱hún indiví. Ta tá na̱ndihi já quisún candi̱cún ye̱he̱ —na̱cachi Jesús xi̱hi̱n dá.
22 Quando Jesus ouviu isso, disse-lhe: Ainda te falta uma coisa; vende tudo quanto tens e reparte-o pelos pobres, e terás um tesouro no céu; e vem, segue-me.
23 Tá na̱xini jo̱ho da̱ cui̱cá cán ña̱ na̱cachi Jesús xi̱hi̱n dá já na̱cacuéha̱ ndiva̱ha ini da jáchi̱ íin cua̱há ndiva̱ha ña̱ha dá.
23 Mas, ouvindo ele isso, encheu-se de tristeza; porque era muito rico.
24 Tá na̱xini Jesús ña̱ na̱cacuéha̱ ini da̱ cui̱cá cán já cáchí a̱ já: —Ndaja yáncá ndiva̱ha cáa já ndiquia̱hva na̱ cui̱cá mé ná ndáha̱ Ndióxi̱ ña̱ ná cacomí a̱ cuéntá sa̱ha̱ ná.
24 E Jesus, vendo-o assim, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 Jáchi̱ ja̱nda̱ cama chága̱ cuu ya̱ha in camello ini in yávi̱ sa̱ha̱ yítu̱cú a̱ ju̱ú ga̱ ña̱ ná ndiquia̱hva in na̱ cui̱cá mé ná ndáha̱ Ndióxi̱ ña̱ ná cacomí a̱ cuéntá sa̱ha̱ ná —na̱cachi Jesús.
25 Pois é mais fácil um camelo passar pelo fundo duma agulha, do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Tá na̱xini jo̱ho ña̱yivi ndíta cán ña̱ na̱cachi Jesús já na̱cachi na̱ cán já: —Ndá na̱ cúú na̱ cuu ca̱cu ndaa ínima̱, dá já.
26 Então os que ouviram isso disseram: Quem pode, então, ser salvo?
27 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n ná: —Ndióxi̱ quéa̱ cuu caja tócó ndihi ña̱ha va̱tí ña̱yivi a̱ cu̱ú caja na ña̱ —na̱cachi Jesús xi̱hín ña̱yivi ndúu cán.
27 Respondeu-lhes: As coisas que são impossíveis aos homens são possíveis a Deus.
28 A̱nda̱ já na̱cachi Pedro já: —Cande̱hé ndo̱, xitoho i̱. Nde̱he̱ na̱jándacoo nde̱ tócó ndihi ña̱ na̱sacomí nde̱ ta ndíco̱ nde̱ ndo̱hó —na̱cachi da xi̱hi̱n Jesús.
28 Disse-lhe Pedro: Eis que nós deixamos tudo, e te seguimos.
29 A̱nda̱ já na̱nducú ñehe Jesús tu̱hun nu̱ dá já na̱cachi a já: —Mé a̱ nda̱a̱ ná ca̱ha̱n i̱ xi̱hi̱n ndo̱ ña̱ ndá na̱ jándacoo vehe á tátá náná na̱ á ñani na á ñájíhí na̱ á ja̱hyi na sa̱há ña̱ cúni̱ na̱ ña̱ ná cacomí Ndióxi̱ cuéntá sa̱ha̱ ná,
29 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há que tenha deixado casa, ou mulher, ou irmãos, ou pais, ou filhos, por amor do reino de Deus,
30 na̱ cán cúú na̱ ñe̱he̱ cua̱ha̱ chága̱ ña̱ha ñuyíví yóho ja̱ta̱ tócó ndihi ña̱ na̱jándacoo na. Ta va̱xi qui̱ví já ñe̱he̱ táhvi̱ ri na catacu na indiví a̱nda̱ ama cáa qui̱vi̱ —na̱cachi Jesús.
30 que não haja de receber no presente muito mais, e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Tá na̱ndihi já na̱tavá xóo Jesús ndíhu̱xu̱ i̱vi̱ na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á cán. Já na̱cachi a já xi̱hi̱n ná: —Viti co̱hó chí ñuu Jerusalén nu̱ú xi̱nu̱ co̱o tócó ndihi ña̱ na̱ca̱hyí na̱ profeta sa̱há ye̱he̱, da̱ na̱chindahá Ndióxi̱ nduu ña̱yivi.
31 Tomando Jesus consigo os doze, disse-lhes: Eis que subimos a Jerusalém e se cumprirá no filho do homem tudo o que pelos profetas foi escrito;
32 Jáchi̱ mé ñuu cán tiin na ye̱he̱ já ndiquia̱hva na ye̱he̱ ndahá na̱ tóho̱. Cua̱cu̱ ndaa na ye̱he̱. Canahá na̱ xi̱hín i̱. Cuihna ndaa na tóji̱í na̱ ye̱he̱.
32 pois será entregue aos gentios, e escarnecido, injuriado e cuspido;
33 Cani na ye̱he̱. Ta tá na̱ndihi já cahní na̱ ye̱he̱. Joo tá ná ya̱ha u̱ni̱ qui̱vi̱ já nditacu tucu u̱ tañu na̱ na̱xi̱hi̱ —na̱cachi Jesús.
33 e depois de o açoitarem, o matarão; e ao terceiro dia ressurgirá.
34 Joo na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á cán ni loho co̱ó na̱canda̱a̱ ini na ña̱ cúni̱ Jesús cachi a xi̱hi̱n ná. Jáchi̱ cúú á ña̱ha ña̱ co̱ó na̱cuu canda̱a̱ ini na sa̱ha̱.
34 Mas eles não entenderam nada disso; essas palavras lhes eram obscuras, e não percebiam o que lhes dizia.
35 Tá na̱cayati Jesús ñuu Jericó cán ta yati jíi̱n íchi̱ nu̱ xíca̱ mé á cua̱ha̱n cán íin coo in da̱ cua̱á sáti da.
35 Ora, quando ele ia chegando a Jericó, estava um cego sentado junto do caminho, mendigando.
36 Ta tá na̱xini jo̱ho da ña̱ yáha cua̱há ña̱yivi cua̱ha̱n na̱ já na̱casáhá da̱ ndáca̱ tu̱hún da̱ ndía̱ cúu.
36 Este, pois, ouvindo passar a multidão, perguntou que era aquilo.
37 A̱nda̱ já na̱cachi na já xi̱hi̱n dá: —Jesús, da̱ ñuu Nazaret, da̱ cán cúú da̱ yáha cua̱ha̱n yóho —na̱cachi na xi̱hi̱n dá.
37 Disseram-lhe que Jesus, o nazareno, ia passando.
38 A̱nda̱ já na̱casáhá da̱ cua̱á cán cáyuhú da̱ já cáchí da̱ já: —Jesús, da̱ na̱quixi chi̱chi David, caja ndó ña̱ma̱ni̱ candáhví loho ini ndó ye̱he̱ —cáchí da̱.
38 Então ele se pôs a clamar, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!
39 Joo ña̱yivi, na̱ cánu̱ú cua̱ha̱n xi̱hi̱n Jesús cán na̱casáhá na̱ cája cue̱he̱ na̱ xi̱hi̱n dá ña̱ ná caji da yúhu̱ dá. Joo ví ga̱ ví na̱casáhá da̱ cáyuhú da̱ já cáchí tucu da: —Ndóhó, da̱ na̱quixi chi̱chi David, caja ndó ña̱ma̱ni̱ candáhví loho ini ndó ye̱he̱ —cáchí da̱ cáyuhú da̱.
39 E os que iam à frente repreendiam-no, para que se calasse; ele, porém, clamava ainda mais: Filho de Davi, tem compaixão de mim!
40 A̱nda̱ já na̱candichi Jesús já na̱sahnda chuun ña̱ ná cañehe na da̱ cua̱á cán nu̱ á. Ta tá na̱xi̱nu̱ da̱ nu̱ á já na̱nda̱ca̱ tu̱hún a̱ da̱.
40 Parou, pois, Jesus, e mandou que lho trouxessem. Tendo ele chegado, perguntou-lhe:
41 Já na̱cachi a já xi̱hi̱n dá: —Ndía̱ cúnu̱n ná caja i̱ xu̱hu̱n —na̱cachi Jesús xi̱hi̱n dá. A̱nda̱ já na̱nducú ñehe da̱ cua̱á cán tu̱hun nu̱ á já na̱cachi da já: —Nda̱ca̱ nde̱hé e̱ cúni̱ i̱, xitoho i̱ —na̱cachi da.
41 Que queres que te faça? Respondeu ele: Senhor, que eu veja.
42 Tá na̱ndihi já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n dá: —Cande̱hé viti. Na̱ndiva̱hún jáchi̱ cándeé inún ye̱he̱ —na̱cachi Jesús xi̱hi̱n dá.
42 Disse-lhe Jesus: Vê; a tua fé te salvou.
43 Chí i̱vi̱ la̱á na̱nu̱na̱ nu̱ú da̱ cua̱á cán. Ta chí a̱ ju̱ú quia̱hva cája cáhnu da Ndióxi̱. Ndíco̱ da̱ Jesús cua̱ha̱n da̱. Ta jári tócó ndihi ña̱yivi tá na̱xini na ña̱ yóho já na̱casáhá na̱ cája cáhnu na Ndióxi̱.
43 Imediatamente recuperou a vista, e o foi seguindo, gloficando a Deus. E todo o povo, vendo isso, dava louvores a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.