João 2
Silacayoapan Mixtec NT (MKS_TBL) vs NAA
1 Tá na̱ya̱ha u̱ni̱ qui̱vi̱ já na̱sahi̱in in vicó tánda̱ha̱ ñuu Caná ña̱ ndáca̱a̱n estado Galilea cán. Ta na̱sa̱ha̱n María, náná Jesús mé víco̱ cán.
1 Três dias depois, houve um casamento em Caná da Galileia, e a mãe de Jesus estava ali.
2 Ta jári na̱cana na Jesús xi̱hín na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á ta chí na̱sa̱ha̱n ndihi na mé víco̱ cán.
2 Jesus também foi convidado, com os seus discípulos, para o casamento.
3 Joo ndaja coo nani cúú víco̱ cán na̱ndihi va vino xíhi na. Ta tá na̱xini náná Jesús ña̱ yóho já na̱cachi ñá já xi̱hín Jesús: —Sa̱ na̱ndihi va vino xíhi na —na̱cachi ñá xi̱hi̱n á.
3 Tendo acabado o vinho, a mãe de Jesus lhe disse: — Eles não têm mais vinho.
4 Já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n ñá: —Co̱ xíní ñúhú toho ca̱ha̱n ndó já xi̱hín i̱ jáchi̱ cáma̱ní yi̱i̱ va ndindaa hora caja i̱ ña̱ha xitúhún —na̱cachi Jesús xi̱hi̱n ña̱.
4 Mas Jesus respondeu:
5 Tá na̱ndihi já na̱cachi náná Jesús já xi̱hín na̱ jácaca vino cán: —Ndá ña̱ha ná cahnda Jesús nu̱ ndó caja ndó, caja ndó ña̱ —na̱cachi ñá xi̱hi̱n ná.
5 Então ela falou aos serventes: — Façam tudo o que ele disser.
6 Ta mé vehe nu̱ cúú víco̱ cán na̱sahi̱in i̱ñu̱ yoo náhnu ña̱ na̱cava̱ha na xi̱hín yu̱u̱. Mé yoo cán na̱sa̱cuu a nu̱ táán na̱ Israel cán ticui̱í, dó ndája vií na̱ mé ná tá quia̱hva sáhndá ley nu̱ ná caja na. Ta tátu̱hun co̱mi̱ jícó á in ciento litro ticui̱í quéta ini in in yoo náhnu cán.
6 Estavam ali seis potes de pedra, que os judeus usavam para as purificações, e em cada um cabiam cerca de cem litros.
7 Tá na̱ndihi já na̱cachi Jesús já xi̱hín na̱ jácaca vino cán: —Jácutú ndihi ndó yoo náhnu ja̱n xi̱hín ticui̱í. Ta chí na̱jácutú jíní nda̱a̱ na̱ yoo náhnu cán xi̱hín ticui̱í.
7 Jesus lhes disse: E eles os encheram totalmente.
8 Tá na̱ndihi já na̱cachi tucu Jesús já xi̱hi̱n ná: —Ta viti tavá loho ndó do̱ ta quia̱hva ndó do̱ ná coto ndojó da̱ cómí chuun sa̱ha̱ víco̱ yóho —na̱cachi Jesús. Já ñéhe na do̱ na̱sa̱ha̱n na̱ nu̱ú da̱ cómí chuun sa̱ha̱ víco̱ cán.
8 Então lhes disse: Eles o fizeram.
9 Joo sa̱ na̱caja Jesús ña̱ ná nduu ticui̱í cán vino. Ta na̱xito ndojó da̱ do̱ joo co̱ xíni̱ da̱ ndájá na̱quixi dó. In túhún na̱ xíni̱ cúú na̱ na̱xini ña̱ na̱ndaja Jesús cán ticui̱í ña̱ ná nduu dó vino. Tá na̱xito ndojó mé da̱ cómí chuun yóho do̱ já na̱catóntó da̱ ta na̱cana da mé da̱ tánda̱ha̱ cán.
9 Quando o responsável pela festa provou a água transformada em vinho — ele não sabia de onde tinha vindo, por mais que os serventes que haviam tirado a água soubessem —, chamou o noivo
10 Já na̱cachi da já xi̱hi̱n dá: —Ndijáá ña̱yivi tá cája na in víco̱ já sáhan na vino va̱ha nu̱ cuítí nu̱ú na̱ táhan cán. Ta tá sa̱ na̱xi̱hi̱ cua̱há na̱ já sáhan na dó núu cán. Joo yóhó na̱sacu va̱hún vino va̱ha ta ja̱ víti sáhún do̱ nu̱ú na̱ tácá víco̱ —na̱cachi da.
10 e lhe disse: — Todos costumam servir primeiro o vinho bom e, quando já beberam muito, servem o vinho inferior; você, porém, guardou o melhor vinho até agora!
11 Ña̱ xitúhún yóho na̱caja Jesús ñuu Caná cuéntá estado Galilea na̱sa̱cuu a̱ ña̱ xitúhún nu̱ cuítí na̱caja Jesús já ná cuni ña̱yivi ndá quia̱hva cáhnu cúú mé á. Ta xi̱hín ña̱ yóho na̱candeé ini na̱ xíca tuun xi̱hín a̱ cán mé á.
11 Assim, em Caná da Galileia, Jesus deu início a seus sinais. Ele manifestou a sua glória, e os seus discípulos creram nele.
12 Tá sa̱ na̱ya̱ha ña̱ yóho já na̱quee a cua̱ha̱n xi̱hín na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á chí ñuu Capernaum. Ta ndáca táhan náná a̱ xi̱hín ñani a ndíco̱ na̱ cua̱ha̱n na̱ xi̱hi̱n á. Ta na̱sa̱nduu na ñuu Capernaum cán chá qui̱vi̱ cuití va.
12 Depois disso, ele foi a Cafarnaum, com sua mãe, seus irmãos e seus discípulos; e ficaram ali não muitos dias.
13 Tá na̱cayati qui̱ví caja na̱ Israel vicó pascua já na̱quee Jesús na̱sa̱ha̱n chí ñuu Jerusalén.
13 Estando próxima a Páscoa dos judeus, Jesus foi para Jerusalém.
14 Ta tá na̱xi̱nu̱ co̱o a veñu̱hu cáhnu ndáca̱a̱n Jerusalén cán já na̱xini a ña̱ ja̱ndá joho ndúu na̱ jícó. Java na jícó tindi̱qui̱ xi̱hín ndicachi xi̱hín ndija̱ta viti ta java na ndúu coo ndíjama jiu̱hún.
14 E encontrou no templo os que vendiam bois, ovelhas e pombas e também os cambistas assentados.
15 Ta chí na̱tiin Jesús yóho̱ ta na̱cava̱ha in churrú xi̱hi̱n á já na̱casáhá táxí ndihi a na̱ ndúu jícó cán. Ta ja̱nda̱ tindi̱qui̱ xi̱hín ndicachi ja̱na̱ ná na̱tavá a̱ ri̱ quee rí cu̱hu̱n ri̱. Ta já na̱xi̱nu̱ co̱o a nu̱ ndúu na̱ ndíjama jiu̱hún cán já na̱xicó ñehe a mesa na̱ já na̱cu̱yu ndihi jiu̱hún na̱ nu̱ ñúhu̱.
15 Tendo feito um chicote de cordas, expulsou todos do templo, com as ovelhas e os bois. Derramou o dinheiro dos cambistas pelo chão, virou as mesas
16 Ta na̱sahnda a̱ chuun nu̱ú na̱ jícó ndija̱ta cán já na̱cachi a já: —Tavá ndihi ndó ña̱ jícó ndó ja̱n. A̱ cája ndó xi̱hín vehe tátá i̱ ña̱ cúú á nu̱ cáya̱hvi ña̱ha —na̱cachi Jesús xi̱hi̱n ná.
16 e disse aos que vendiam as pombas:
17 Tá na̱ndihi já na̱ndicu̱hu̱n ini na̱ xíca tuun xi̱hín Jesús cán ña̱ cáchí tu̱hun Ndióxi̱. Já cáchí a̱ já: “A̱ ju̱ú quia̱hva xójo̱ ini i̱ sa̱há ña̱ co̱ cája cáhnu ña̱yivi vehe Ndióxi̱”, cáchí tu̱hun Ndióxi̱.
17 Os seus discípulos se lembraram que está escrito: “O zelo da tua casa me consumirá.”
18 Tá na̱xini na̱ Israel cán ña̱ na̱caja Jesús ña̱ yóho já na̱nda̱ca̱ tu̱hún na̱ mé á já na̱cachi na já xi̱hi̱n á: —Xíní ñúhú cajún in ña̱ha xitúhún já ná cuni nde̱ ña̱ mé a̱ nda̱a̱ íin sa̱hún tasún na̱ ndúu jícó veñu̱hu yóho —na̱cachi na xi̱hín Jesús.
18 Então os judeus lhe perguntaram: — Que sinal você nos mostra para fazer essas coisas?
19 A̱nda̱ já na̱nducú ñehe Jesús tu̱hun nu̱ ná já na̱cachi a já xi̱hi̱n ná: —Tá ná jándita̱ni̱ ndó veñu̱hu yóho ta ti̱xi u̱ni̱ qui̱vi̱ já jácandichi tucu u̱ ña̱ —na̱cachi Jesús xi̱hi̱n ná.
19 Jesus lhes respondeu:
20 A̱nda̱ já na̱cachi na̱ Israel cán já xi̱hi̱n á: —Co̱ cándúsa nde̱ ña̱ cáchún jáchi̱ na̱caja chúun na i̱vi̱ jico i̱ñu̱ cui̱a̱ já na̱xi̱nu̱ veñu̱hu ja̱n. Ta yóhó cáchún ña̱ ti̱xi u̱ni̱ víxí qui̱vi̱ jácandichi tucún ña̱, va̱ha —na̱cachi na̱ cán xi̱hín Jesús.
20 Os judeus responderam: — Este santuário foi edificado em quarenta e seis anos, e você quer levantá-lo em três dias?
21 Joo co̱ cáha̱n toho Jesús sa̱há veñu̱hu cáhnu cán jáchi̱ cáha̱n mé á sa̱ha̱ yiquí cu̱ñu a.
21 Ele, porém, se referia ao santuário do seu corpo.
22 Ña̱ cán quéa̱ tá na̱xi̱hi̱ Jesús ta na̱nditacu tucu a ti̱xi u̱ni̱ qui̱vi̱ já na̱ndicu̱hu̱n ini na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á cán sa̱há tu̱hun na̱ca̱ha̱n mé á nu̱ú na̱ Israel yóho. Ta chí na̱candúsa na tu̱hun Ndióxi̱ ta na̱candúsa na tócó ndihi ña̱ na̱ca̱ha̱n Jesús xi̱hi̱n ná.
22 Quando, pois, Jesus ressuscitou dentre os mortos, os discípulos dele se lembraram que ele tinha dito isso e creram na Escritura e na palavra de Jesus.
23 Cua̱há ña̱yivi ñuu Jerusalén cán na̱candúsa na Jesús nani na̱sahi̱in a víco̱ pascua cán sa̱há ña̱ náhnu xi̱hín ña̱ xitúhún na̱caja nu̱ ná.
23 Estando Jesus em Jerusalém, durante a Festa da Páscoa, muitos creram no seu nome quando viram os sinais que ele fazia.
24 Va̱tí na̱cachi na cándúsa na mé á joo co̱ó na̱candúsa toho Jesús na̱ jáchi̱ xíni̱ va̱ha mé á ndá ínima̱ ñéhe in in na̱ cán.
24 Mas o próprio Jesus não confiava neles, porque conhecia a todos.
25 Ta co̱ xíní ñúhú toho a ña̱ ca̱xi tu̱hun na xi̱hi̱n á ndá quia̱hva íin in in ña̱yivi jáchi̱ sa̱ xíni̱ ndihi va mé á ínima̱ ná.
25 E não precisava que alguém lhe desse testemunho a respeito das pessoas, porque ele mesmo sabia o que era a natureza humana.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.