João 21
Silacayoapan Mixtec NT (MKS_TBL) vs VC
1 Tá sa̱ na̱ya̱ha ña̱ yóho já na̱na̱ha̱ tucu Jesús mé á nu̱ú na̱ na̱xi̱ca tuun xi̱hi̱n á nani na̱sa̱nduu na yati yuhú tañu̱hú naní Tiberias cán. Ta quia̱hva joho na̱sahi̱in a.
1 Depois disso, tornou Jesus a manifestar-se aos seus discípulos junto ao lago de Tiberíades. Manifestou-se deste modo:
2 In tañu ndúu tútú Simón Pedro xi̱hín Tomás, da̱ cáha̱n na̱ cuátí xi̱hi̱n cán. Ta jári ndúu Natanael, da̱ ñuu Caná cuéntá Galilea cán xi̱hín ndíví da̱ cúú ja̱hyi Zebedeo cán. Ta na̱sa̱nduu ri inga i̱vi̱ ga̱ táhan da̱ na̱xi̱ca tuun xi̱hín Jesús.
2 Estavam juntos Simão Pedro, Tomé {chamado Dídimo}, Natanael {que era de Caná da Galiléia}, os filhos de Zebedeu e outros dois dos seus discípulos.
3 A̱nda̱ já na̱ca̱ha̱n Simón Pedro xi̱hi̱n tócó ndihi na̱ cán já na̱cachi da já xi̱hi̱n ná: —Cu̱hu̱n i̱ tavá i̱ ti̱yacá —na̱cachi da. —Cu̱hu̱n ri nde̱he̱ va tavá nde̱ ti̱yacá xu̱hu̱n —na̱cachi na̱ cán xi̱hi̱n dá. Já na̱ndi̱hvi ndihi na ini barco cua̱ha̱n na̱ tavá na̱ ti̱yacá. Joo co̱ó ti̱yacá na̱tavá na̱ mé ñuú cán.
3 Disse-lhes Simão Pedro: Vou pescar. Responderam-lhe eles: Também nós vamos contigo. Partiram e entraram na barca. Naquela noite, porém, nada apanharam.
4 Ta tá sa̱ cua̱ha̱n ndúcú ti̱vi já na̱canáha̱ Jesús yuhú ticui̱í cán. Joo na̱ na̱xi̱ca tuun xi̱hín a̱ cán co̱ xíni̱ na̱ ña̱ cúú á Jesús.
4 Chegada a manhã, Jesus estava na praia. Todavia, os discípulos não o reconheceram.
5 A̱nda̱ já na̱cayuhú Jesús ndáca̱ tu̱hún á na̱ já na̱cachi a já xi̱hi̱n ná: —Á co̱ó toho ti̱yacá na̱tavá ndo̱, ñani —na̱cayuhú a̱. —Co̱ó mé rí ná tavá nde̱ —na̱nducú ñehe na tu̱hun nu̱ á.
5 Perguntou-lhes Jesus: Amigos, não tendes acaso alguma coisa para comer? Não, responderam-lhe.
6 A̱nda̱ já na̱cachi tucu Jesús já xi̱hi̱n ná: —Jácana tucu ndó ñúnu̱ ndó chí xoo cuáha barco ja̱n já tavá ndó ri̱ —na̱cachi a. A̱nda̱ já na̱jácana na ñúnu̱ ná cán xoo cuáha barco ta tá na̱ndihi chí co̱ ndéé na̱ tavá na̱ ñúnu̱ cán jáchi̱ a̱ ju̱ú quia̱hva na̱chutú nda̱a̱ ña̱ xi̱hín ti̱yacá.
6 Disse-lhes ele: Lançai a rede ao lado direito da barca e achareis. Lançaram-na, e já não podiam arrastá-la por causa da grande quantidade de peixes.
7 A̱nda̱ já na̱ndica̱ha̱n ye̱he̱, da̱ quíhvi̱ ndiva̱ha ini mé a̱ cán já na̱cachi i̱ já xi̱hi̱n Pedro: —Cúú á Jesús, xitoho í —na̱cachi i̱. Tá na̱xini jo̱ho Simón Pedro ña̱ cúú a̱ cán Jesús já na̱ndicandixi da cotó da̱ jáchi̱ co̱ó toho cotó da̱ ndíxi da, nduu. Tá na̱ndihi já ndáva da cua̱ha̱n da̱ jitá da̱ ticui̱í chí yuhú tañu̱hú cán.
7 Então aquele discípulo, que Jesus amava, disse a Pedro: É o Senhor! Quando Simão Pedro ouviu dizer que era o Senhor, cingiu-se com a túnica {porque estava nu} e lançou-se às águas.
8 Tá na̱ndihi já na̱xi̱nu̱ co̱o java ga̱ na̱ na̱xi̱ca tuun xi̱hín Jesús cán xi̱hi̱n barco na̱ chí yuhú tañu̱hú já ñúhu na ñúnu̱ na̱chutú xi̱hín ti̱yacá cán na̱sa̱a̱ na̱ ja̱nda̱ yúhu̱. Jáchi̱ tátu̱hun in ciento metro na̱sa̱ndichi barco na̱ yuhú tañu̱hú cán tá na̱tavá na̱ ti̱yacá.
8 Os outros discípulos vieram na barca, arrastando a rede dos peixes {pois não estavam longe da terra, senão cerca de duzentos côvados}.
9 Tá na̱xi̱nu̱ co̱o na̱ cán nu̱ ñúhu̱ já na̱xini na cáyi̱ ñúhu̱. Ta na̱xini na cánúu in ti̱yacá yáta rí nu̱ ñúhu̱ cán. Ta na̱xini na ña̱ sa̱ íin pan cuxu na viti.
9 Ao saltarem em terra, viram umas brasas preparadas e um peixe em cima delas, e pão.
10 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n ná: —Taxi ndó java ti̱yacá, rí ja̱cá na̱tavá ndó ja̱n —na̱cachi a.
10 Disse-lhes Jesus: Trazei aqui alguns dos peixes que agora apanhastes.
11 A̱nda̱ já ndáva Simón Pedro na̱sa̱ha̱n da̱ na̱ndaa da ja̱ta̱ barco cán já ñúhu da ñúnu̱, ña̱ na̱chutú nda̱a̱ xi̱hín ti̱yacá náhnu cán, na̱xi̱nu̱ da̱ ja̱nda̱ yúhu̱. Ta na̱sa̱cuu rí in ciento i̱vi̱ jico sa̱hu̱n u̱ni̱. Ta va̱tí cua̱ha̱ ndiva̱ha cúú rí co̱ó na̱ta̱hnda̱ ñúnu̱ nu̱ú na̱sañuhu rí cán.
11 Subiu Simão Pedro e puxou a rede para a terra, cheia de cento e cinqüenta e três peixes grandes. Apesar de serem tantos, a rede não se rompeu.
12 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n ná: —Naha ndó caji̱ni ndó —na̱cachi a. Ta ni in túhún na̱ cán co̱ó na̱sa̱ha̱n ndeé ini na nda̱ca̱ tu̱hún na̱ yo cúú mé á. Jáchi̱ sa̱ na̱canda̱a̱ cáxí ini na ña̱ cúú á Jesús, xitoho na.
12 Disse-lhes Jesus: Vinde, comei. Nenhum dos discípulos ousou perguntar-lhe: Quem és tu?, pois bem sabiam que era o Senhor.
13 Tá na̱ndihi já na̱tiin Jesús pan cán já na̱sahnda java ña̱ já na̱sa̱ha̱n ña̱ nu̱ ná. Ta quia̱hva já na̱caja ri a xi̱hín ti̱yacá va, na̱ndicahnda ri̱ já na̱sa̱ha̱n rí nu̱ ná.
13 Jesus aproximou-se, tomou o pão e lhos deu, e do mesmo modo o peixe.
14 Xi̱hín ña̱ yóho na̱xi̱nu̱ u̱ni̱ tañu na̱na̱ha̱ Jesús mé á nu̱ú na̱ na̱xi̱ca tuun xi̱hi̱n á ja̱nda̱ naní na̱nditacu tucu a.
14 Era esta já a terceira vez que Jesus se manifestava aos seus discípulos, depois de ter ressuscitado.
15 Tá na̱ndihi na̱xiji̱ni na já na̱nda̱ca̱ tu̱hún Jesús Simón Pedro já na̱cachi a já xi̱hi̱n dá: —Simón, da̱ cúú ja̱hyi Jonás á quíhvi̱ ini chágún ye̱he̱ a̱ ju̱ú ga̱ na̱ java yóho —na̱cachi a. Já na̱cachi da̱ cán já: —Mé ndó cúú ndó xitoho i̱ ta sa̱ xíni̱ va̱ha ndó ña̱ quíhvi̱ ini i̱ ndo̱hó —na̱cachi da. Já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n dá: —Xíní ñúhú candaa va̱hún na̱ cúú cuéntá mí i̱ tá quia̱hva ndáá va̱ha pastó ndicachi válí ja̱na̱ dá —na̱cachi a.
15 Tendo eles comido, Jesus perguntou a Simão Pedro: Simão, filho de João, amas-me mais do que estes? Respondeu ele: Sim, Senhor, tu sabes que te amo. Disse-lhe Jesus: Apascenta os meus cordeiros.
16 A̱nda̱ já na̱cachi tucu Jesús já xi̱hi̱n dá: —Simón, da̱ cúú ja̱hyi Jonás, á quíhvi̱ inún ye̱he̱ —na̱cachi a. A̱nda̱ já na̱cachi da já xi̱hi̱n á: —Mé ndó cúú ndó xitoho i̱ ta cánda̱a̱ va̱ha ini ndó ña̱ quíhvi̱ ini i̱ ndo̱hó —na̱cachi da. Já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n dá: —Xíní ñúhú candaa va̱hún na̱ cúú cuéntá mí i̱ tá quia̱hva ndáá va̱ha pastó ndicachi ja̱na̱ dá —na̱cachi a xi̱hi̱n dá.
16 Perguntou-lhe outra vez: Simão, filho de João, amas-me? Respondeu-lhe: Sim, Senhor, tu sabes que te amo. Disse-lhe Jesus: Apascenta os meus cordeiros.
17 A̱nda̱ já na̱nda̱ca̱ tu̱hún tucu a da̱ táhndá u̱ni̱ já na̱cachi a já xi̱hi̱n dá: —Simón, da̱ cúú ja̱hyi Jonás, á mé a̱ nda̱a̱ quíhvi̱ inún ye̱he̱ —na̱cachi a. Tá na̱xini mé Simón Pedro cán ña̱ na̱xi̱nu̱ u̱ni̱ táhndá ndáca̱ tu̱hún Jesús da̱ sa̱há ña̱ yóho já na̱cacuéha̱ ini da já na̱cachi da já xi̱hín Jesús: —Jesús, mé ndó xíni̱ va̱ha ndó tócó ndihi ña̱ha. Mé ndó xíni̱ va̱ha ndó ña̱ quíhvi̱ ini i̱ ndo̱hó —na̱cachi da. Já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n dá: —Xíní ñúhú candaa va̱hún na̱ cúú cuéntá mí i̱ tá quia̱hva ndáá va̱ha pastó ndicachi ja̱na̱ dá.
17 Perguntou-lhe pela terceira vez: Simão, filho de João, amas-me? Pedro entristeceu-se porque lhe perguntou pela terceira vez: Amas-me?, e respondeu-lhe: Senhor, sabes tudo, tu sabes que te amo. Disse-lhe Jesus: Apascenta as minhas ovelhas.
18 Jáchi̱ mé a̱ nda̱a̱ ná ca̱ha̱n i̱ xu̱hu̱n. Tá na̱sa̱cuún ta̱a yúta̱ chá já ndícandisún jáhmu̱n ña̱ cúnu̱n ta já cua̱hún ndá nu̱ cúni̱ mún cu̱hu̱n. Joo tá ná cayatún já jáca̱ún ndáhu̱n ta inga na jácandixi yo̱hó jáhmu̱n. Ta já tiin ndaa na yo̱hó cu̱hún xi̱hi̱n ná nu̱ú co̱ cúni̱ mún cu̱hu̱n —na̱cachi a.
18 Em verdade, em verdade te digo: quando eras mais moço, cingias-te e andavas aonde querias. Mas, quando fores velho, estenderás as tuas mãos, e outro te cingirá e te levará para onde não queres.
19 Xi̱hín ña̱ yóho cúni̱ Jesús ndicani a nu̱ Pedro cán ndá quia̱hva quivi da ña̱ ná caja cáhnu da Ndióxi̱. Tá na̱ndihi já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n dá: —Xíní ñúhú candi̱cún ye̱he̱ —na̱cachi a.
19 Por estas palavras, ele indicava o gênero de morte com que havia de glorificar a Deus. E depois de assim ter falado, acrescentou: Segue-me!
20 Nani xíca na cása̱ha̱n na̱ xi̱hín Jesús já na̱ndicoto nihni Pedro chí ja̱ta̱ dá já na̱xini da tácaa Juan va̱xi da. Mé Juan yóho cúú dá da̱ quíhvi̱ ndiva̱ha ini mé Jesús. Ta sa̱ mé Juan yóho cúú ye̱he̱, da̱ na̱sahi̱in coo jíi̱n á tá na̱xijíni na vicó pascua. Ta cúú ye̱he̱, da̱ na̱nda̱ca̱ tu̱hún mé á sa̱ha̱ ndá da̱ cúú da̱ ji̱có túhún ñahá.
20 Voltando-se Pedro, viu que o seguia aquele discípulo que Jesus amava {aquele que estivera reclinado sobre o seu peito, durante a ceia, e lhe perguntara: Senhor, quem é que te há de trair?}.
21 Tá na̱xini Pedro ndíco̱ da̱ yóho ja̱ta̱ ná já na̱nda̱ca̱ tu̱hún da̱ Jesús já na̱cachi da já xi̱hi̱n á: —Ta ndaja coo Juan yóho, xitoho i̱. Ndaja quivi da —na̱cachi Pedro.
21 Vendo-o, Pedro perguntou a Jesus: Senhor, e este? Que será dele?
22 A̱nda̱ já na̱nducú ñehe Jesús tu̱hun nu̱ dá já na̱cachi a já xi̱hi̱n dá: —Tá cúni̱ ye̱he̱ ña̱ ná catacu da ja̱nda̱ quia̱hva ná xi̱nu̱ co̱o qui̱ví ndicó co̱o i̱ ñuyíví yóho, co̱ ndítahan toho ndi̱hi inún sa̱há. Ña̱ ndítahan cajún quéa̱ candi̱cún ye̱he̱ —na̱cachi a.
22 Respondeu-lhe Jesus: Que te importa se eu quero que ele fique até que eu venha? Segue-me tu.
23 Ta sa̱há ña̱ na̱cachi Jesús ña̱ yóho sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱ndicui̱ta nuu tu̱hun tañu tócó ndihi na̱ na̱xi̱ca tuun xi̱hín Jesús cán. Ta cáchí na̱ sa̱há i̱ ña̱ a̱ quíví toho i̱. Joo a̱ ju̱ú toho ña̱ yóho quéa̱ cúni̱ Jesús cachi a xi̱hi̱n ná. Ña̱ na̱cachi Jesús quéa̱ tá cúni̱ mé á catacu u̱ ja̱nda̱ quia̱hva ná ndicó co̱o mé á, co̱ ndítahan toho ndi̱hi ini Pedro sa̱há ña̱ cán.
23 Correu por isso o boato entre os irmãos de que aquele discípulo não morreria. Mas Jesus não lhe disse: Não morrerá, mas: Que te importa se quero que ele fique assim até que eu venha?
24 Ta jivi mé da̱ cáha̱n na̱ sa̱ha̱ cán cúú ye̱he̱, da̱ cáhyí tócó ndihi ña̱ yóho. Ta tócó ndihi na xíni̱ na̱ ña̱ cúú á ña̱ nda̱a̱.
24 Este é o discípulo que dá testemunho de todas essas coisas, e as escreveu. E sabemos que é digno de fé o seu testemunho.
25 Cua̱há ndiva̱ha nu̱ú ña̱ha na̱caja chága̱ Jesús. Tá ná cacu ini i̱ ca̱hyí i̱ tá in tá in ña̱ na̱caja mé á, cája i̱ cuéntá a̱ quéta toho ñuyíví yóho coo libro ca̱ha̱n sa̱há ña̱ na̱caja mé á. Já ná coo.
25 Jesus fez ainda muitas outras coisas. Se fossem escritas uma por uma, penso que nem o mundo inteiro poderia conter os livros que se deveriam escrever.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.