João 1
Silacayoapan Mixtec NT (MKS_TBL) vs NTLH
1 Tá na̱ca̱va̱ sáhá sa̱ha̱ ñuyíví sa̱ íin va mé á naní tu̱hun Ndióxi̱. Na̱sahi̱in mé á xi̱hi̱n Ndióxi̱ ta in cúú mé á xi̱hi̱n Ndióxi̱.
1 No começo aquele que é a Palavra já existia. Ele estava com Deus e era Deus.
2 Ta ja̱nda̱ mé sa̱ha̱ sa̱ íin va xi̱hi̱n Ndióxi̱.
2 Desde o princípio, a Palavra estava com Deus.
3 Ta mé a̱ cán cúú á Jesucristo ta na̱caja Ndióxi̱ ña̱ na̱cava̱ha mé á tócó ndihi ña̱ha. Ta ni in túhún toho ña̱ha íin, a̱ cóo tá ná a̱ cáva̱ha mé á ña̱, nduu.
3 Por meio da Palavra, Deus fez todas as coisas, e nada do que existe foi feito sem ela.
4 Ta mé á quéa̱ cája ña̱ ná catacu tócó ndihi ña̱ha ta mé á jándiyéhe̱ a̱ ínima̱ ña̱yivi já ná ndicuni na yo cúú mé á.
4 A Palavra era a fonte da vida, e essa vida trouxe a luz para todas as pessoas.
5 Mé Jesucristo cúú á tátu̱hun in ñúhu̱ cáyi̱ ña̱ jándiyéhe̱ a̱ xoo naá ta a̱ cu̱ú nda̱hva̱ ña̱.
5 A luz brilha na escuridão, e a escuridão não conseguiu apagá-la.
6 Ta ndaja coo na̱chindahá Ndióxi̱ in da̱ta̱a naní Juan.
6 Houve um homem chamado João, que foi enviado por Deus
7 Na̱quixi da ca̱xi tu̱hun da xi̱hín ña̱yivi ña̱ cúú Jesucristo ña̱ jándiyéhe̱ ínima̱ ña̱yivi, na̱ ndúu nu̱ú naá já ná cuu candúsa na mé á sa̱há ña̱ na̱ca̱ha̱n da̱.
7 para falar a respeito da luz. Ele veio para que por meio dele todos pudessem ouvir a mensagem e crer nela.
8 Mé Juan yóho co̱ cúú dá mé á jándiyéhe̱ ínima̱ ña̱yivi. Na̱quixi cuití da̱ ca̱xi tu̱hun da xi̱hín ña̱yivi ña̱ mé Jesucristo quéa̱ jándiyéhe̱ ínima̱ ña̱yivi.
8 João não era a luz, mas veio para falar a respeito da luz,
9 Mé Jesucristo na̱xi̱nu̱ a̱ ñuyíví yóho ta cúú ndusa mé a̱ ña̱ jándiyéhe̱ ínima̱ tócó ndihi ña̱yivi.
9 a luz verdadeira que veio ao mundo e ilumina todas as pessoas.
10 Na̱quixi mé a̱ naní tu̱hun Ndióxi̱ ta na̱sahi̱in a ñuyíví yóho. Ta xi̱hín ña̱ na̱caja Jesucristo na̱cava̱ha Ndióxi̱ ñuyíví. Joo ña̱yivi ndúu ñuyíví yóho co̱ó na̱xeen na canda̱a̱ ini na yo cúú mé á.
10 A Palavra estava no mundo, e por meio dela Deus fez o mundo, mas o mundo não a conheceu.
11 Na̱quixi Jesucristo ñuyíví ña̱ na̱cava̱ha mé á joo na̱ ñuu mé á co̱ó na̱xeen toho na ndique̱he va̱ha na mé á.
11 Aquele que é a Palavra veio para o seu próprio país, mas o seu povo não o recebeu.
12 Joo ndá na̱ ná ndiquehe va̱ha mé á ta candeé ini na mé á já quéa̱ sáhan mé á ña̱ma̱ni̱ nu̱ ná ña̱ ná nduu na na̱ cúú cuéntá Ndióxi̱.
12 Porém alguns creram nele e o receberam, e a estes ele deu o direito de se tornarem filhos de Deus.
13 Ta na̱ cán cúú na̱ na̱nduu ja̱hyi mé á. Ta co̱ cúú á sa̱há ña̱ na̱cacu na ñuyíví yóho ta ni co̱ cúú á sa̱há ña̱ cúni̱ in ta̱a cacu in ja̱hyi da. Na̱nduu na ja̱hyi mé á jáchi̱ já na̱sacu ini mé á coo.
13 Eles não se tornaram filhos de Deus pelos meios naturais, isto é, não nasceram como nascem os filhos de um pai humano; o próprio Deus é quem foi o Pai deles.
14 Mé Jesucristo, mé a̱ naní tu̱hun Ndióxi̱ cán na̱nduu a in ta̱a ta na̱quixi a na̱sahi̱in a tañu nde̱. Ta tócó ndihi ña̱ na̱sacaja mé á na̱sa̱cuu a ña̱ nda̱a̱. Ta a̱ ju̱ú quia̱hva quíhvi̱ ini a ña̱yivi. Ta na̱xini nde̱ ndá quia̱hva cáhnu cúú mé á jáchi̱ sa̱há ña̱ cúú mé á in túhún ji̱ni̱ já ja̱hyi Ndióxi̱ sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱caja Ndióxi̱ ña̱ ná ndicáhnu ndiva̱ha mé á.
14 A Palavra se tornou um ser humano e morou entre nós, cheia de amor e de verdade. E nós vimos a revelação da sua natureza divina, natureza que ele recebeu como Filho único do Pai.
15 Tá na̱ndicani mé Juan sa̱há Jesús nu̱ú ña̱yivi já na̱cachi da já sa̱ha̱ mé á: —Mé a̱ yóho cúú á ña̱ na̱ca̱ha̱n i̱ sa̱há nu̱ ndo̱ tá na̱cachi i̱ xi̱hi̱n ndo̱ ña̱ va̱xi inga a̱ ja̱tá ye̱he̱. Ta na̱cachi i̱ xi̱hi̱n ndo̱ ña̱ íin chága̱ sa̱ha̱ mé a̱ cán a̱ ju̱ú ga̱ ye̱he̱ jáchi̱ ja̱nda̱ tá cáma̱ní yi̱í cacu u̱ sa̱ íin va mé á —na̱cachi Juan.
15 João disse o seguinte a respeito de Jesus: — Este é aquele de quem eu disse: “Ele vem depois de mim, mas é mais importante do que eu, pois antes de eu nascer ele já existia.”
16 Ta sa̱há ña̱ íin ndiva̱ha ña̱ma̱ni̱ nu̱ mé á sa̱há ña̱ cán quéa̱ a̱ ju̱ú quia̱hva ñéhe̱ táhvi̱ tócó ndihí nu̱ mé á.
16 Porque todos nós temos sido abençoados com as riquezas do seu amor, com bênçãos e mais bênçãos.
17 Na̱ca̱hyí Moisés ley Ndióxi̱ sa̱nahá. Joo Jesucristo, mé á cúú á ña̱ nda̱a̱ na̱quixi a ñuyíví yóho sa̱há ña̱ quíhvi̱ ndiva̱ha ini a mí.
17 A lei foi dada por meio de Moisés, mas o amor e a verdade vieram por meio de Jesus Cristo.
18 Ta ni in túhún toho ña̱yivi co̱ó na̱xini na Ndióxi̱. In túhún Jesucristo, mé á cúú in túhún ji̱ni̱ já ja̱hyi Ndióxi̱, mé a̱ cán quéa̱ xíni̱ ndá quia̱hva íin Ndióxi̱ jáchi̱ in cúú á xi̱hi̱n á ta mé a̱ quéa̱ na̱na̱ha̱ ña̱ yóho nu̱ yo̱.
18 Ninguém nunca viu Deus. Somente o Filho único, que é Deus e está ao lado do Pai, foi quem nos mostrou quem é Deus.
19 Ta ndaja coo java na̱ sa̱cua̱ha̱ nu̱ú na̱ Israel, na̱ ndúu ñuu Jerusalén cán na̱chindahá na̱ java ju̱tu̱ xi̱hín java na̱ na̱quixi chi̱chi Leví nu̱ íin Juan ña̱ ná nda̱ca̱ tu̱hún na̱ da̱ á cúú dá da̱ na̱sa̱ha̱n Ndióxi̱ tu̱hun a chindahá a̱ ñuyíví.
19 Os líderes judeus enviaram de Jerusalém alguns sacerdotes e levitas para perguntarem a João quem ele era.
20 Ta cáxí táhyí na̱ca̱ha̱n Juan xi̱hi̱n ná ña̱ co̱ cúú dá da̱ cán ta já na̱cachi da já: —A̱ ju̱ú toho ye̱he̱ cúú da̱ na̱cachi Ndióxi̱ chindahá a̱ cacomí cuéntá sa̱há ña̱yivi —na̱cachi Juan.
20 João afirmou claramente: — Eu não sou o
21 A̱nda̱ já na̱nda̱ca̱ tu̱hún tucu na da̱ já na̱cachi na já xi̱hi̱n dá: —Yo já cúú yóhó, dá já. Á a̱ ju̱ú yóhó cúú profeta Elías —na̱cachi na. —A̱ ju̱ú toho ye̱he̱ cúú profeta Elías —na̱cachi Juan. A̱nda̱ já na̱cachi tucu na já xi̱hi̱n dá: —Á a̱ ju̱ú toho yóhó cúú profeta da̱ na̱cachi Ndióxi̱ chindahá a̱, dá já —na̱cachi na. Joo na̱nducú ñehe Juan tu̱hun nu̱ ná já na̱cachi da já xi̱hi̱n ná: —Ni in túhún toho da cáchí ndó ja̱n co̱ cúú ye̱he̱.
21 Eles tornaram a perguntar: — Então, quem é você? Você é Elias? — Não, eu não sou! — respondeu João. — Você é o — Não! — respondeu ele.
22 A̱nda̱ já na̱cachi tucu na já xi̱hi̱n dá: —Ndítahan ndicani lohún nu̱ú nde̱ yo cúú yóhó. Jáchi̱ java na̱ na̱chindahá na̱ nde̱he̱ ña̱ ná quixi nde̱ nda̱ca̱ tu̱hún nde̱ yo̱hó. Ta tá co̱ cúnu̱n ca̱xi tu̱hún xi̱hín nde̱ yo cúú yóhó, ndá cu̱hu̱n nde̱ quehe nde̱ tu̱hun nducú ñehe nde̱ nu̱ú na̱ na̱chindahá nde̱he̱ cán —na̱cachi na.
22 Aí eles disseram a João: — Diga quem é você para podermos levar uma resposta aos que nos enviaram. O que é que você diz a respeito de você mesmo?
23 A̱nda̱ já na̱cachi Juan já xi̱hi̱n ná: —Ye̱he̱ cúú da̱ xíca nuu tañu yucú íchí ta cáyuhú cóhó i̱ já cáchí i̱ já xi̱hín ña̱yivi: “Cuná ndó in íchi̱ nda̱cú nu̱ mé á ña̱ ná ndi̱hvi a ínima̱ ndo̱” —na̱cachi Juan xi̱hi̱n ná tá quia̱hva na̱ca̱hyí profeta Isaías sa̱nahá.
23 João respondeu, citando o profeta Isaías: — “Eu sou aquele que grita assim no deserto: preparem o caminho para o Senhor passar.”
24 Ta na̱ na̱nda̱ca̱ tu̱hún Juan cán na̱sa̱ha̱n na̱ jáchi̱ já na̱ta̱hnda̱ chuun na̱caja na̱ fariseo, mé na̱ sáhndá chuun ñuu Jerusalén cán.
24 Os que foram enviados eram do grupo dos fariseus ;
25 Já na̱cachi tucu na já xi̱hi̱n Juan: —Ndá cuéntá quéa̱ cája ndúta̱ yóhó ña̱yivi tá ta̱ co̱ cúún Cristo, da̱ na̱chindahá Ndióxi̱ cacomí cuéntá sa̱há ña̱yivi. Ta ndá cuéntá quéa̱ jácandútu̱n ña̱yivi tá ta̱ ni co̱ cúún Elías ta ni co̱ cúún mé profeta, da̱ na̱cachi Ndióxi̱ chindahá a̱ —na̱cachi na̱ cán.
25 eles perguntaram a João: — Se você não é o Messias, nem Elias, nem o Profeta que estamos esperando, por que é que você batiza?
26 A̱nda̱ já na̱cachi Juan já xi̱hi̱n ná: —Ye̱he̱ cája ndutá i̱ ña̱yivi xi̱hín ticui̱í joo tañu mé ndó íin in da co̱ xíni̱ ndo̱.
26 João respondeu: — Eu batizo com água, mas no meio de vocês está alguém que vocês não conhecem.
27 Ta va̱xi in da̱ ja̱tá ye̱he̱ ta íin cua̱ha̱ chága̱ sa̱ha̱ dá a̱ ju̱ú ga̱ ye̱he̱. Ta chí ni co̱ó sa̱há i̱ ndaxí i̱ correa ndu̱sa̱ dá —na̱cachi Juan xi̱hín na̱ na̱sa̱ha̱n ndáca̱ tu̱hún ñahá cán.
27 Ele vem depois de mim, mas eu não mereço a honra de desamarrar as correias das sandálias dele.
28 Tócó ndihi ña̱ yóho na̱ya̱ha chí ñuu Betábara ña̱ ndáca̱a̱n inga xoo yu̱ta Jordán nu̱ú na̱caja ndúta̱ Juan ña̱yivi.
28 Isso aconteceu no povoado de Betânia, no lado leste do rio Jordão, onde João estava batizando.
29 Ta inga qui̱ví ita̱a̱n já na̱xini Juan cáyati Jesús va̱xi a nu̱ íin da. Já na̱cachi Juan já xi̱hín ña̱yivi ndúu cán: —Cande̱hé ndo̱. Da̱ va̱xi ja̱n cúú dá tátu̱hun ndicachi jóco̱ na̱ nu̱ Ndióxi̱. Ta da̱ ja̱n cúú da̱ jándoo cua̱chi ña̱yivi ndúu ñuyíví.
29 No dia seguinte, João viu Jesus vindo na direção dele e disse: — Aí está o Cordeiro de Deus, que tira o pecado do mundo!
30 Da̱ ja̱n cúú da̱ cáchí i̱ sa̱ha̱ ña̱ va̱xi in da ja̱tá ye̱he̱ ta íin cua̱ha̱ chága̱ sa̱ha̱ dá a̱ ju̱ú ga̱ ye̱he̱. Jáchi̱ ja̱nda̱ tá cáma̱ní cacu ye̱he̱ sa̱ íin va mé da̱ ja̱n.
30 Eu estava falando a respeito dele quando disse: “Depois de mim vem um homem que é mais importante do que eu, pois antes de eu nascer ele já existia.”
31 Ta ni mí i̱ co̱ó na̱xini i̱ ndá quia̱hva cáa da joo na̱casáhá i̱ jácandutá i̱ ña̱yivi xi̱hín ticui̱í já ná canda̱a̱ ini na̱ Israel yo cúú mé dá —na̱cachi Juan.
31 Eu mesmo não sabia quem ele era, mas vim, batizando com água para que o povo de Israel saiba quem ele é.
32 Ta na̱ndicani da ña̱ na̱xini da já na̱cachi da já: —Sa̱ xíní xi̱hín nu̱u̱ mí i̱ ndá quia̱hva na̱nuu ínima̱ yi̱i̱ Ndióxi̱ ja̱tá Jesús. Mé ínima̱ yi̱i̱ Ndióxi̱ cán na̱nuu a indiví ta cáa tá quia̱hva cáa in ndija̱ta.
32 João continuou: — Eu vi o Espírito descer do céu como uma pomba e parar sobre ele.
33 Mé a̱ nda̱a̱ co̱ó na̱xini toho ye̱he̱ yo cúú mé da̱ yóho, nduu. Joo Ndióxi̱, mé a̱ na̱chindahá ye̱he̱ jácandutá i̱ ña̱yivi xi̱hín ticui̱í, mé a̱ cán quéa̱ na̱cachi já xi̱hín i̱: “Ndá da̱ ná cunún ná nuu ínima̱ yi̱i̱ mí i̱ ta saco̱o a ja̱ta̱ dá, da̱ cán cúú da̱ jándicutú ini ña̱yivi xi̱hi̱n ínima̱ yi̱i̱ mí i̱”, na̱cachi Ndióxi̱ xi̱hín i̱.
33 Eu não sabia quem ele era, mas Deus, que me mandou batizar com água, me disse: “Você vai ver o Espírito descer e parar sobre um homem. Esse é quem batiza com o Espírito Santo.”
34 Ta viti mé a̱ nda̱a̱ sa̱ xíni̱ vi̱ yo cúú mé á ta cáxi tu̱hun i̱ xi̱hi̱n ndo̱ ña̱ mé á cúú á in túhún ji̱ni̱ já ja̱hyi Ndióxi̱ —na̱cachi Juan.
34 E eu vi isso e por esse motivo tenho declarado que ele é o Filho de Deus.
35 Ta inga qui̱ví ita̱a̱n na̱sahi̱in tucu Juan cán xi̱hín i̱vi̱ na̱ xíca xi̱hi̱n dá.
35 No dia seguinte, João estava outra vez ali com dois dos seus discípulos.
36 Já na̱xini da ña̱ yáha Jesús cua̱ha̱n já na̱cachi Juan já xi̱hín na̱ xíca xi̱hi̱n dá cán: —Cande̱hé ndo̱. Da̱ ja̱n cúú tátu̱hun ndicachi, rí jóco̱ na̱ nu̱ Ndióxi̱ —na̱cachi Juan.
36 Quando viu Jesus passar, disse: — Aí está o Cordeiro de Deus!
37 Tá na̱xini jo̱ho da̱ ndíta xi̱hín da̱ cán ña̱ yóho já ndíco̱ da̱ ja̱tá Jesús cua̱ha̱n da̱.
37 Quando os dois discípulos de João ouviram isso, saíram seguindo Jesus.
38 Tá na̱xini Jesús ña̱ ndíco̱ da̱ cán ja̱tá já na̱ndicoto nihni a nu̱ dá já na̱cachi a xi̱hi̱n ndíví da̱ cán já: —Ndía̱ cúni̱ ndo̱ —na̱cachi a. Já na̱cachi da̱ cán já xi̱hi̱n á: —Maestro, ndájá íin vehe ndó já —na̱cachi da.
38 Então Jesus olhou para trás, viu que eles o seguiam e perguntou: Eles perguntaram: — Rabi, onde é que o senhor mora? (“Rabi” quer dizer “mestre”.)
39 A̱nda̱ já na̱nducú ñehe Jesús tu̱hun nu̱ dá já na̱cachi a já: —Cóho̱ ná cuni ndó, dá já —na̱cachi a. Já ndáca táhan da na̱sa̱ha̱n da̱ xi̱hi̱n á sánde̱hé da̱ nu̱ íin a. Ta na̱sacuu a tátu̱hun ca̱a̱ co̱mi̱ sa̱hini já na̱sa̱nduu da xi̱hi̱n á.
39 — Venham ver! — disse Jesus. Então eles foram, viram onde Jesus estava morando e ficaram com ele o resto daquele dia. Isso aconteceu mais ou menos às quatro horas da tarde.
40 In táhan da na̱xini jo̱ho ña̱ na̱cachi Juan ta ndíco̱ da̱ ja̱tá Jesús cán naní da̱ Andrés, da̱ cúú ñani Simón, da̱ cáha̱n na̱ Pedro xi̱hi̱n cán.
40 André, irmão de Simão Pedro, era um dos dois homens que tinham ouvido João falar a respeito de Jesus e por isso o haviam seguido.
41 Mé Andrés yóho ndáva da na̱sa̱ha̱n da̱ ndínducú da̱ ñani da, da̱ naní Simón cán. Ta tá na̱ndiñe̱he̱ ñahá da̱ já na̱cachi da já xi̱hi̱n dá: —Na̱nditahan nde̱ da̱ na̱chindahá Ndióxi̱ cacomí cuéntá sa̱há ña̱yivi, mé a̱ cúú Cristo —na̱cachi da.
41 A primeira coisa que André fez foi procurar o seu irmão Simão e dizer a ele: — Achamos o
42 Tá na̱ndihi já ndáca Andrés cán ñani da na̱sa̱ha̱n da̱ nu̱ Jesús. Ta tá na̱xini Jesús da̱ já na̱cachi a já xi̱hi̱n dá: —Yóhó cúún Simón, ja̱hyi Jonás. Joo ye̱he̱ chinúu i̱ qui̱vu̱n cananún Cefas viti —na̱cachi Jesús. Qui̱vi̱ Cefas yóho in cúú va xi̱hi̱n Pedro ta cúni̱ cachi a in tóto̱.
42 Então André levou o seu irmão a Jesus. Jesus olhou para Simão e disse:
43 Ta inga qui̱ví ita̱a̱n já na̱quee Jesús cua̱ha̱n chí estado Galilea. Ta cán na̱nditahan mé á da̱ naní Felipe já na̱cachi a já xi̱hi̱n dá: —Naha quíi̱ caca tuún xi̱hín i̱ —na̱cachi a xi̱hi̱n dá.
43 No dia seguinte, Jesus resolveu ir para a região da Galileia. Antes de ir, foi procurar Filipe e disse:
44 Mé Felipe yóho cúú dá da̱ ñuu Betsaida ta mé ñuu cán cúú ri ñuu Andrés xi̱hi̱n Pedro.
44 Filipe era de Betsaida, de onde eram também André e Pedro.
45 Ta ndaja coo Felipe yóho ndáva da na̱sa̱ha̱n da̱ na̱ndinducú da̱ Natanael ta tá na̱ndiñe̱he̱ ñahá da̱ já na̱cachi da já xi̱hi̱n dá: —Na̱nditahan nde̱ da̱ na̱ca̱hyí Moisés sa̱ha̱ nu̱ ley sa̱nahá. Ta jári na̱ profeta na̱ca̱hyí ri na sa̱ha̱ dá. Ta mé dá cúú Jesús, ja̱hyi José, da̱ ñuu Nazaret —na̱cachi Felipe xi̱hín Natanael cán.
45 Filipe foi procurar Natanael e disse: — Achamos aquele a respeito de quem Moisés escreveu no
46 A̱nda̱ já na̱cachi Natanael já: —Ndá quehe ri ña̱ha va̱ha quixi chí ñuu Nazaret ja̱n —na̱cachi da. A̱nda̱ já na̱cachi Felipe já xi̱hi̱n dá: —Cóho̱ cande̱hún —na̱cachi da. A̱nda̱ já na̱quee da cua̱ha̱n da̱ nu̱ íin Jesús.
46 Natanael perguntou: — E será que pode sair alguma coisa boa de Nazaré? — Venha ver! — respondeu Filipe.
47 Ta tá na̱xini Jesús na̱cayati Natanael nu̱ á já na̱cachi a já: —Da̱ yóho cúú ndusa in da̱ na̱quixi chi̱chi Israel ta cúú dá ta̱a cája ña̱ nda̱a̱ cuití va —na̱cachi Jesús.
47 Quando Jesus viu Natanael chegando, disse a respeito dele:
48 Tá na̱xini jo̱ho Natanael ña̱ yóho já na̱nda̱ca̱ tu̱hún da̱ Jesús já na̱cachi da já xi̱hi̱n á: —Á xíni̱ ndó ye̱he̱, va̱ha. A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n dá: —Ja̱nda̱ tá cáma̱ní quee Felipe cu̱hu̱n da̱ cana da yo̱hó já na̱xini i̱ íin coún sa̱ha̱ ti̱tó ñu̱hú —na̱cachi Jesús xi̱hín Natanael.
48 Então Natanael perguntou a Jesus: — De onde o senhor me conhece? Jesus respondeu:
49 A̱nda̱ já na̱casáhá cáchí da̱ já xi̱hín Jesús: —Maestro, jivi ndusa cúú ndó in túhún ji̱ni̱ já ja̱hyi Ndióxi̱ ta cúú ndó ña̱ cómí cuéntá sa̱há ña̱yivi Israel —na̱cachi da xi̱hín Jesús.
49 Então Natanael exclamou: — Mestre, o senhor é o Filho de Deus! O senhor é o Rei de Israel!
50 A̱nda̱ já na̱nducú ñehe Jesús tu̱hun nu̱ dá já na̱cachi a já: —Na̱candúsún ye̱he̱ sa̱há ña̱ na̱cachi i̱ xu̱hu̱n ña̱ na̱xini i̱ íin coún sa̱ha̱ ti̱tó ñu̱hú. Joo náhnu chága̱ ña̱ha cunún xi̱hín nduchú núún caja i̱ —na̱cachi Jesús xi̱hi̱n dá.
50 Jesus respondeu:
51 A̱nda̱ já na̱cachi tucu Jesús já: —Mé a̱ nda̱a̱ ná ca̱ha̱n i̱ xi̱hi̱n ndo̱ ña̱ cuni ndó xi̱hín nu̱u̱ ndó ña̱ nu̱ná indiví. Ta cuni ndó táto̱ Ndióxi̱ ndaa na ta nuu na xi̱nu̱ na nu̱ íin ye̱he̱, da̱ na̱chindahá Ndióxi̱ nduu ña̱yivi —na̱cachi Jesús.
51 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: vocês verão o céu aberto e os anjos de Deus subindo e descendo sobre o
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.