João 18

Silacayoapan Mixtec NT (MKS_TBL) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Tá na̱ndihi na̱xi̱ca̱ ta̱hví Jesús nu̱ Ndióxi̱ já na̱queta mé á xi̱hín na̱ xíca tuun xi̱hín a̱ cán cua̱ha̱n chí inga xoo yívi̱ naní Cedrón. Ta yati cán cáa cua̱ha̱ yitó cui̱hi nu̱ú na̱qui̱hvi Jesús xi̱hín na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á.
1 Tendo Jesus dito estas palavras, saiu juntamente com seus discípulos para o outro lado do ribeiro Cedrom, onde havia um jardim; e aí entrou com eles.
2 Ta Judas Iscariote, mé da̱ jícó túhún ñahá cán sa̱ xíni̱ va̱ha da nu̱ sáhi̱in Jesús xi̱hín na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á jáchi̱ cua̱há tañu na̱nditútú ndihi na̱ cán.
2 E Judas, o traidor, também conhecia aquele lugar, porque Jesus ali estivera muitas vezes com seus discípulos.
3 Ña̱ cán quéa̱ ndáca da in táhndá soldado ta ndáca da java policía, na̱ ndáá veñu̱hu cáhnu ñuu Jerusalén cán. Cúú ná na̱ na̱chindahá na̱ sa̱cua̱ha̱ nu̱ú ju̱tu̱ xi̱hín na̱ fariseo. Ta ja̱ndá joho ñéhe na ña̱ha ná cani na a̱ cua̱ha̱n na̱ ta ñéhe ri na ití yúsá jándiyéhe̱ na̱ nu̱ ná.
3 Tendo, pois, Judas recebido a escolta e, dos principais sacerdotes e dos fariseus, alguns guardas, chegou a este lugar com lanternas, tochas e armas.
4 Joo sa̱ xíni̱ va̱ha Jesús ndía̱ ndítahan ndoho a sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱queta nu̱ ná já na̱nda̱ca̱ tu̱hún a̱ na̱ já na̱cachi a já xi̱hi̱n ná: —Yo ndínducú ndo̱ já —na̱cachi a.
4 Sabendo, pois, Jesus todas as coisas que sobre ele haviam de vir, adiantou-se e perguntou-lhes: A quem buscais?
5 Já na̱nducú ñehe na̱ cán tu̱hun nu̱ á já na̱cachi na já xi̱hi̱n á: —Ndínducú nde̱ Jesús, da̱ ñuu Nazaret —na̱cachi na. —Ye̱he̱ cúú u̱ da̱ ndínducú ndo̱ —na̱cachi a. Ta tañu na̱ cán ndáca̱a̱n ri Judas, da̱ na̱ji̱có túhún ñahá cán.
5 Responderam-lhe: A Jesus, o Nazareno. Então, Jesus lhes disse: Sou eu. Ora, Judas, o traidor, estava também com eles.
6 Tá na̱cachi Jesús: “Ye̱he̱ cúú u̱ da̱ ndínducú ndo̱”, já na̱xi̱ca játá na̱ ta na̱cu̱yu na nu̱ ñúhu̱.
6 Quando, pois, Jesus lhes disse: Sou eu, recuaram e caíram por terra.
7 Já na̱nda̱ca̱ tu̱hún tucu Jesús na̱ já na̱cachi a já xi̱hi̱n ná: —Yo ndínducú ndo̱ já —na̱cachi a. Já na̱nducú ñehe na̱ cán tu̱hun nu̱ á já na̱cachi na já xi̱hi̱n á: —Jesús, da̱ ñuu Nazaret ndínducú nde̱ —na̱cachi na.
7 Jesus, de novo, lhes perguntou: A quem buscais? Responderam: A Jesus, o Nazareno.
8 A̱nda̱ já na̱cachi tucu Jesús já xi̱hi̱n ná: —Sa̱ na̱cachi vi̱ xi̱hi̱n ndo̱ ña̱ ye̱he̱ cúú u̱ da̱ ndínducú ndo̱. Sa̱há ña̱ cán quéa̱ quia̱hva ndó ña̱ma̱ni̱ nu̱ú na̱ yóho ña̱ ná quee na cu̱hu̱n na̱ —na̱cachi Jesús.
8 Então, lhes disse Jesus: Já vos declarei que sou eu; se é a mim, pois, que buscais, deixai ir estes;
9 Na̱cachi Jesús ña̱ yóho já ná a̱ tíin na na̱ xíca tuun xi̱hín a̱ cán já ná xi̱nu̱ co̱o nu̱ú tu̱hun ña̱ na̱cachi mé á tá na̱xi̱ca̱ ta̱hví a̱ nu̱ Ndióxi̱ tá na̱cachi a já: “Tátá Ndióxi̱, ni in túhún toho táhan na̱ na̱sa̱ha̱n ndó nu̱ú i̱ co̱ó na̱ndihi sa̱ha̱ jáchi̱ na̱sandaa va̱ha i̱ na̱.”
9 para se cumprir a palavra que dissera: Não perdi nenhum dos que me deste.
10 Ta ndaja coo na̱sañee in machítí nu̱ tóco̱ Simón Pedro. Já na̱tuhun da ña̱ ta na̱chitúhu̱n dá jo̱ho cuáha in da̱ naní Malco, da̱ cúú mozo nu̱ú da̱ cúú sa̱cua̱ha̱ chága̱ nu̱ ndíhi ju̱tu̱.
10 Então, Simão Pedro puxou da espada que trazia e feriu o servo do sumo sacerdote, cortando-lhe a orelha direita; e o nome do servo era Malco.
11 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n Pedro: —Chica̱a̱n va̱ha machítí ja̱n. Jáchi̱ sa̱ na̱sacu ini Ndióxi̱, tátá i̱ ndoho ini i̱ tócó ndihi ña̱ va̱xi nu̱ú i̱ ta íin tia̱hva i̱ ndoho ini i̱ —na̱cachi Jesús.
11 Mas Jesus disse a Pedro: Mete a espada na bainha; não beberei, porventura, o cálice que o Pai me deu?
12 Tócó ndihi soldado cán xi̱hín da̱ sáhndá chuun nu̱ dá xi̱hín java na̱ ndáá veñu̱hu cán na̱tiin na Jesús ta na̱cató na̱ a̱.
12 Assim, a escolta, o comandante e os guardas dos judeus prenderam Jesus, manietaram-no
13 Jihna ñúhú ñéhe na a̱ na̱sa̱ha̱n na̱ nu̱ Anás, da̱ cúú xo̱jo Caifás, da̱ sa̱cua̱ha̱ chága̱ nu̱ ndíhi ju̱tu̱ mé cui̱a̱ cán.
13 e o conduziram primeiramente a Anás; pois era sogro de Caifás, sumo sacerdote naquele ano.
14 Mé Caifás yóho cúú dá da̱ na̱cachi xi̱hín na̱ Israel ña̱ va̱ha chága̱ ña̱ ná quivi in ta̱a nu̱ ndíhi ña̱yivi já ná a̱ ndíhi sa̱ha̱ tócó ndihi ña̱yivi.
14 Ora, Caifás era quem havia declarado aos judeus ser conveniente morrer um homem pelo povo.
15 Ta ndaja coo Simón Pedro xi̱hín inga táhan da̱ xíca tuun xi̱hín Jesús cán ndíco̱ na̱ ja̱tá nu̱ ñéhe na a̱ cua̱ha̱n na̱. Ta da̱ inga cán xíni̱ táhan va̱ha da xi̱hín da̱ sa̱cua̱ha̱ chága̱ nu̱ ndíhi ju̱tu̱ ña̱ cán quéa̱ na̱ñe̱he̱ dá ña̱ma̱ní ndi̱hvi da xi̱hín Jesús yuyéhé vehe ju̱tu̱ cán.
15 Simão Pedro e outro discípulo seguiam a Jesus. Sendo este discípulo conhecido do sumo sacerdote, entrou para o pátio deste com Jesus.
16 Joo na̱cando̱o Pedro ja̱ta̱ véhe yati yéhé cán. Joo da̱ inga cán na̱ndicó co̱o da já na̱xi̱ca̱ da̱ ña̱ma̱ni̱ nu̱ ñá ndáá yéhé vehe ju̱tu̱ cán ña̱ ná quia̱hva ñá ña̱ma̱ni̱ nu̱ Pedro qui̱hvi da. Sa̱há ña̱ cán na̱qui̱hvi Pedro chí yuyéhé vehe cán.
16 Pedro, porém, ficou de fora, junto à porta. Saindo, pois, o outro discípulo, que era conhecido do sumo sacerdote, falou com a encarregada da porta e levou a Pedro para dentro.
17 Ta mé ñá ndáá yéhé cán na̱nda̱ca̱ tu̱hún ña̱ Pedro já na̱cachi ñá já xi̱hi̱n dá: —Á a̱ ju̱ú in táhan da̱ xíca tuun xi̱hín Jesús cúú yóhó —na̱cachi ñá. A̱nda̱ já na̱cachi Pedro já xi̱hi̱n ña̱: —Co̱ cúú toho i̱ in táhan da̱ xíca tuun xi̱hi̱n á —na̱cachi Pedro.
17 Então, a criada, encarregada da porta, perguntou a Pedro: Não és tu também um dos discípulos deste homem? Não sou, respondeu ele.
18 Ta mé ñuú cán vi̱xi xíní na̱ cúú mozo xi̱hín na̱ ndáá veñu̱hu cán. Sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱ndicahmi na ñúhu̱ ta na̱nda̱ca̱ nduu na xítúní na̱ ta tañu na̱ cán cándichi ri Pedro xítúní da̱.
18 Ora, os servos e os guardas estavam ali, tendo acendido um braseiro, por causa do frio, e aquentavam-se. Pedro estava no meio deles, aquentando-se também.
19 Tá na̱ndihi já na̱casáhá da̱ sa̱cua̱ha̱ chága̱ nu̱ ndíhi ju̱tu̱ cán ndája ndi̱chi̱ da̱ Jesús já na̱nda̱ca̱ tu̱hún da̱ mé á sa̱há na̱ na̱xi̱ca tuun xi̱hi̱n á. Ta na̱nda̱ca̱ tu̱hún da̱ mé á sa̱há ña̱ na̱jána̱ha̱ nu̱ú ña̱yivi.
19 Então, o sumo sacerdote interrogou a Jesus acerca dos seus discípulos e da sua doutrina.
20 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n dá: —Co̱ó na̱ca̱ha̱n je̱hé toho i̱ xi̱hín ña̱yivi tá na̱jána̱ha̱ i̱ nu̱ ná. Níí tiempo na̱jána̱ha̱ i̱ tu̱hun Ndióxi̱ nu̱ ná ini veñu̱hu ta quia̱hva já na̱jána̱ha̱ i̱ nu̱ ná nu̱ tácá na̱ ini veñu̱hu cáhnu ñuu Jerusalén. Ta ni in túhún toho ña̱ha co̱ó na̱jána̱ha̱ je̱hé e̱ nu̱ ná.
20 Declarou-lhe Jesus: Eu tenho falado francamente ao mundo; ensinei continuamente tanto nas sinagogas como no templo, onde todos os judeus se reúnem, e nada disse em oculto.
21 Ta viti cachi ndó xi̱hín i̱ ndá cuéntá quéa̱ ndáca̱ tu̱hún ndó ye̱he̱ sa̱há ña̱ yóho. Cuáhán ndó nda̱ca̱ tu̱hún ndo̱ ña̱yivi, na̱ na̱jána̱ha̱ i̱ nu̱ cán já ná ndicani na̱ cán nu̱ ndo̱ ndaja cáa ña̱ na̱jána̱ha̱ i̱ nu̱ ná. Jáchi̱ xíni̱ va̱ha na ña̱ na̱ca̱ha̱n i̱ xi̱hi̱n ná —na̱cachi Jesús.
21 Por que me interrogas? Pergunta aos que ouviram o que lhes falei; bem sabem eles o que eu disse.
22 Tá na̱cachi Jesús ña̱ yóho já na̱cani in da̱ ndáá veñu̱hu cán ja̱hndá nu̱u̱ á já na̱cachi da já xi̱hi̱n á: —A̱ váha toho ndiñehe yúhu̱n nu̱ú da̱ sa̱cua̱ha̱ chága̱ nu̱ ndíhi ju̱tu̱ —na̱cachi da.
22 Dizendo ele isto, um dos guardas que ali estavam deu uma bofetada em Jesus, dizendo: É assim que falas ao sumo sacerdote?
23 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n dá: —Tá co̱ váha ná caja i̱, ca̱ha̱n xi̱hín i̱ ndá cúú ña̱ co̱ó na̱caja va̱ha i̱. Joo tá na̱caja va̱ha i̱ ndá cuéntá quéa̱ cánún ye̱he̱ —na̱cachi Jesús.
23 Replicou-lhe Jesus: Se falei mal, dá testemunho do mal; mas, se falei bem, por que me feres?
24 Tá na̱ndihi já na̱sa̱ñehe na Jesús nu̱ú Caifás, da̱ sa̱cua̱ha̱ chága̱ nu̱ ndíhi ju̱tu̱ cán ta sa̱ já ndíco̱ a̱ xi̱hi̱n yóho̱ ñéhe na a̱ cua̱ha̱n na̱.
24 Então, Anás o enviou, manietado, à presença de Caifás, o sumo sacerdote.
25 Ta ndaja coo íin coo yi̱i̱ Pedro xítúní da̱ xi̱hín java na̱ ndúu cán. Ta já na̱casáhá na̱ cán ndáca̱ tu̱hún na̱ da̱ já na̱cachi na já xi̱hi̱n dá: —Á a̱ ju̱ú táhan da̱ xíca tuun xi̱hín Jesús cúú yóhó —na̱cachi na. Joo na̱chije̱hé tu̱hun Pedro ña̱ xíni̱ da̱ Jesús já na̱cachi da já: —Co̱ cúú toho i̱ in táhan da̱ xíca tuun xi̱hi̱n á —na̱cachi da.
25 Lá estava Simão Pedro, aquentando-se. Perguntaram-lhe, pois: És tu, porventura, um dos discípulos dele? Ele negou e disse: Não sou.
26 Joo tá na̱ndihi já na̱nda̱ca̱ tu̱hún in da̱ cúú mozo nu̱ú da̱ sa̱cua̱ha̱ chága̱ nu̱ ndíhi ju̱tu̱ cán, da̱ cúú in táhan da̱ na̱chitúhu̱n Pedro jo̱ho. Ta na̱cachi da já xi̱hi̱n Pedro: —Cája i̱ cuéntá na̱xini i̱ yo̱hó nu̱ cáa cua̱ha̱ yitó cui̱hi nu̱ú na̱tiin na Jesús cán —na̱cachi da.
26 Um dos servos do sumo sacerdote, parente daquele a quem Pedro tinha decepado a orelha, perguntou: Não te vi eu no jardim com ele?
27 Joo na̱chije̱hé tu̱hun tucu Pedro ña̱ xíni̱ da̱ Jesús ta i̱vi̱ la̱á na̱cana chéle tá quia̱hva na̱cachi Jesús xi̱hi̱n dá coo.
27 De novo, Pedro o negou, e, no mesmo instante, cantou o galo.
28 Ta tá na̱ti̱vi yaa já na̱tavá na̱ Jesús vehe Caifás cán já ñéhe na a̱ cua̱ha̱n na̱ vechúun nu̱ ndáca̱a̱n da̱ cúú gobernador cuéntá ñuu Roma. Joo mé na̱ Israel co̱ó na̱xeen na ndi̱hvi na vechúun cán jáchi̱ cáchí ley na̱ ña̱ tá ná ndi̱hvi na vehe na̱ tóho̱ já cuu yu̱xu̱ na̱ ta já a̱ cúu cajíni na vicó pascua ña̱ coo qui̱ví ita̱a̱n.
28 Depois, levaram Jesus da casa de Caifás para o pretório. Era cedo de manhã. Eles não entraram no pretório para não se contaminarem, mas poderem comer a Páscoa.
29 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱queta Pilato, da̱ cúú gobernador ja̱ta̱ véhe ca̱ha̱n da̱ xi̱hín na̱ Israel já na̱cachi da já: —Ndá cua̱chi na̱caja da̱ yóho —na̱cachi Pilato.
29 Então, Pilatos saiu para lhes falar e lhes disse: Que acusação trazeis contra este homem?
30 Já na̱nducú ñehe na̱ Israel cán tu̱hun nu̱ dá já na̱cachi na já: —Ta tá a̱ ju̱ú ta̱a quini ná cacuu da̱ yóho ta a̱ cáñehe toho nde̱ da̱ quixi da nu̱ ndó, nduu —na̱cachi na.
30 Responderam-lhe: Se este não fosse malfeitor, não to entregaríamos.
31 Já na̱cachi Pilato já xi̱hi̱n ná: —Mé ndó cañehe ndó da̱ cu̱hu̱n ndo̱. Caja vií ndó sa̱ha̱ dá tá quia̱hva sáhndá ley mé ndó —na̱cachi Pilato. Já na̱cachi na̱ Israel cán já xi̱hi̱n dá: —Ña̱ cúni̱ nde̱ quéa̱ ná cata caa ndó da̱ ndi̱ca crúxu̱ jáchi̱ cúú nde̱ na̱ Israel ta co̱ ñéhe toho nde̱ ña̱ma̱ni̱ cahní nde̱ ña̱yivi —na̱cachi na.
31 Replicou-lhes, pois, Pilatos: Tomai-o vós outros e julgai-o segundo a vossa lei. Responderam-lhe os judeus: A nós não nos é lícito matar ninguém;
32 Ta xi̱hín ña̱ yóho na̱xi̱nu̱ co̱o nu̱ú ña̱ na̱cachi Jesús tá na̱cachi a ndá quia̱hva quivi a.
32 para que se cumprisse a palavra de Jesus, significando o modo por que havia de morrer.
33 Tá na̱ndihi já na̱ndi̱hvi tucu Pilato ini vechúun cán ta na̱cana da Jesús já na̱nda̱ca̱ tu̱hún ñahá da̱ já na̱cachi da já xi̱hi̱n á: —Á mé a̱ nda̱a̱ cúún in rey, da̱ cómí cuéntá sa̱há na̱ Israel —na̱cachi da.
33 Tornou Pilatos a entrar no pretório, chamou Jesus e perguntou-lhe: És tu o rei dos judeus?
34 Já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n dá: —Á ji̱ni̱ mé ndó na̱quixi ña̱ ndáca̱ tu̱hún ndó ye̱he̱. Á ndáca̱ tu̱hún ndó ye̱he̱ sa̱há ña̱ na̱cachi ña̱yivi sa̱há i̱ —na̱cachi a.
34 Respondeu Jesus: Vem de ti mesmo esta pergunta ou to disseram outros a meu respeito?
35 A̱nda̱ já na̱cachi Pilato já xi̱hín Jesús: —Co̱ cánda̱a̱ ini i̱ sa̱ha̱ ña̱ yóho jáchi̱ co̱ cúú ye̱he̱ da̱ Israel. Mé ña̱yivi Israel ja̱n xi̱hín na̱ sa̱cua̱ha̱ nu̱ú ju̱tu̱ cúú na̱ na̱ndiquia̱hva yo̱hó ndahá i̱. Ndía̱ na̱cajún, va̱ha —na̱cachi Pilato.
35 Replicou Pilatos: Porventura, sou judeu? A tua própria gente e os principais sacerdotes é que te entregaram a mim. Que fizeste?
36 Já na̱nducú ñehe Jesús tu̱hun nu̱ dá já na̱cachi a já xi̱hi̱n dá: —Co̱ cómí i̱ cuéntá sa̱há ña̱yivi tátu̱hun cája ña̱yivi cuéntá ñuyíví. Jáchi̱ tá ná cacomí i̱ cuéntá sa̱ha̱ ná tátu̱hun na̱ ñuyíví já quéa̱ cuu caja i̱ xi̱hín na̱ cómí i̱ cuéntá sa̱ha̱ ña̱ ná cani táhan na xi̱hín na̱ Israel ña̱ ná a̱ tíin na ye̱he̱. Joo co̱ cómí toho i̱ cuéntá sa̱ha̱ ná tátu̱hun cája ña̱yivi cuéntá ñuyíví —na̱cachi a.
36 Respondeu Jesus: O meu reino não é deste mundo. Se o meu reino fosse deste mundo, os meus ministros se empenhariam por mim, para que não fosse eu entregue aos judeus; mas agora o meu reino não é daqui.
37 A̱nda̱ já na̱cachi tucu Pilato já xi̱hín Jesús: —Á cúún da̱ cómí cuéntá sa̱há ña̱yivi, dá já —na̱cachi da. Já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n dá: —Ña̱ nda̱a̱ quéa̱ cáha̱n ndó ja̱n. Ye̱he̱ cúú u̱ da̱ cómí cuéntá sa̱há ña̱yivi cuéntá mí i̱ jáchi̱ na̱cacu u̱ ñuyíví yóho ña̱ ná caja i̱ já. Ta na̱quixi i̱ já ná ca̱xi tu̱hun i̱ ña̱ nda̱a̱ xi̱hín ña̱yivi. Ta tócó ndihi na̱ cúú cuéntá ña̱ nda̱a̱ xíni̱ jo̱ho ña̱ cáha̱n i̱ —na̱cachi a.
37 Então, lhe disse Pilatos: Logo, tu és rei? Respondeu Jesus: Tu dizes que sou rei. Eu para isso nasci e para isso vim ao mundo, a fim de dar testemunho da verdade. Todo aquele que é da verdade ouve a minha voz.
38 Já na̱cachi tucu Pilato já xi̱hi̱n á: —Yo xíni̱ ndía̱ cúú ña̱ nda̱a̱ —na̱cachi da. Tá na̱ndihi já na̱queta tucu Pilato vechúun ca̱ha̱n da̱ xi̱hín na̱ Israel já na̱cachi da já xi̱hi̱n ná: —Chí co̱ ndíñe̱he̱ mí vi̱ ndá cua̱chi quéa̱ na̱caja da̱ yóho.
38 Perguntou-lhe Pilatos: Que é a verdade? Tendo dito isto, voltou aos judeus e lhes disse: Eu não acho nele crime algum.
39 Tañu mé víco̱ pascua íin in costumbre ndo̱ ña̱ ná janí i̱ in da̱ sá ndaca̱a̱n veca̱a. Ta viti cachi ndó xi̱hín i̱ á co̱ cúni̱ ndó ña̱ ná janí i̱ da̱ cúú rey nu̱ú na̱ Israel —na̱cachi Pilato.
39 É costume entre vós que eu vos solte alguém por ocasião da Páscoa; quereis, pois, que vos solte o rei dos judeus?
40 Ta já na̱casáhá tócó ndihi na̱ cán cáyuhú cóhó na̱ já cáchí na̱ já: —A̱ jání toho ndó Jesús ja̱n. Va̱ha chága̱ ná janí ndó Barrabás ja̱n —cáchí na̱ cáyuhú na̱ nu̱ Pilato. Ta Barrabás cán na̱sa̱cuu da in ta̱a cui̱hná.
40 Então, gritaram todos, novamente: Não este, mas Barrabás! Ora, Barrabás era salteador.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.