Atos 15

Silacayoapan Mixtec NT (MKS_TBL) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ta ndaja coo mé tiempo já java da̱ta̱a, da̱ na̱quixi chí estado Judea na̱xi̱nu̱ da̱ ñuu Antioquía cán. Ta na̱casáhá na̱ jána̱ha̱ na̱ nu̱ú na̱ cúú cuéntá Jesús ña̱ ndítahan nu̱ ná caja na ña̱ cáchí ley Moisés ña̱ ná chica̱a̱n na̱ marca yiquí cu̱ñu na já ná cuu jáca̱cu Ndióxi̱ na̱.
1 Alguns homens foram da região da Judeia para a cidade de Antioquia e começaram a ensinar aos irmãos que eles não poderiam ser salvos se não fossem circuncidados , como manda a Lei de Moisés.
2 Joo Pablo xi̱hín Bernabé na̱casáhá cáni táhan ndeé yúhu̱ dá xi̱hín na̱ Judea cán sa̱há ña̱ yóho. Ta sa̱há ña̱ na̱nditúhún cua̱ha̱ ná sa̱há ña̱ yóho sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱sacu ini na̱ cúú cuéntá Jesús cán chindahá na̱ Pablo xi̱hi̱n Bernabé xi̱hín java ga̱ da̱ cúú cuéntá Jesús ña̱ ná cu̱hu̱n na̱ ñuu Jerusalén já ná nditúhún chága̱ na̱ sa̱há ña̱ yóho xi̱hín na̱ apóstol ta xi̱hín na̱ sa̱cua̱ha̱ cómí cuéntá sa̱há na̱ cúú cuéntá Jesús ndúu Jerusalén cán.
2 Paulo e Barnabé não concordaram e tiveram uma discussão muito forte com eles a respeito disso. Aí foi resolvido que Paulo e Barnabé e mais alguns irmãos fossem para Jerusalém, a fim de estudar esse assunto com os apóstolos e os presbíteros da igreja.
3 A̱nda̱ já na̱ cúú cuéntá Jesús ndúu Antioquía na̱chindahá na̱ na̱ cán chí na̱quee na cua̱ha̱n na̱. Ta nu̱ xíca na cua̱ha̱n na̱ cán na̱ya̱ha na chí ñundáhyi̱ Fenicia xi̱hi̱n ñundáhyi̱ Samaria. Ta cán na̱ndicani na nu̱ú na̱ cúú cuéntá Jesús ndá quia̱hva na̱ndiquehe na̱ co̱ó na̱quixi chi̱chi Israel íchi̱ cuéntá Jesús ta já na̱jándacoo na costumbre yatá na̱sa̱caja na jihna. Chí na̱caji̱i̱ ndiva̱ha ini na̱ cúú cuéntá Jesús cán tá na̱xini jo̱ho na ña̱ yóho.
3 Então a igreja de Antioquia mandou que eles fossem. Eles passaram pelas regiões da Fenícia e da Samaria, contando como os não judeus estavam se convertendo a Deus. E todos os irmãos ficaram muito alegres com essa notícia.
4 Tá na̱xi̱nu̱ co̱o Pablo xi̱hín Bernabé xi̱hín java ga̱ na̱ cán ñuu Jerusalén já na̱ndiquehe va̱ha na̱ cúú cuéntá Jesús ndúu ñuu cán na̱. Ta jári na̱ apóstol xi̱hín na̱ sa̱cua̱há veñu̱hu cán na̱ndiquehe va̱ha na na̱. A̱nda̱ já na̱ndicani Pablo nu̱ú na̱ cán tócó ndihi ña̱ náhnu na̱caja Ndióxi̱ xi̱hi̱n dá.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram recebidos pela igreja, pelos apóstolos e pelos presbíteros e lhes contaram tudo o que Deus havia feito por meio deles.
5 Joo java na̱ fariseo, na̱ sa̱ ndiquehe íchi̱ cuéntá Jesús na̱nda̱ca̱ ndichi na já na̱casáhá cáchí na̱ já: —Ndítahan nu̱ú na̱ cúú cuéntá Jesús, na̱ co̱ó na̱quixi chi̱chi Israel chica̱a̱n na̱ marca yiquí cu̱ñu na̱. Ta ndítahan nu̱ mí ca̱ha̱n í xi̱hi̱n ná ña̱ ná cacu va̱ha na ley Moisés —na̱cachi na̱ fariseo cán.
5 Mas alguns membros do partido dos fariseus que também haviam crido se levantaram e disseram: — Os não judeus têm de ser circuncidados e têm de obedecer à Lei de Moisés.
6 A̱nda̱ já na̱taca na̱ apóstol xi̱hín na̱ sa̱cua̱ha̱ veñu̱hu ña̱ ná nditúhún na̱ ndaja coo sa̱há ña̱ yóho.
6 Então os apóstolos e os presbíteros se reuniram para estudar o assunto.
7 Sa̱ na̱nditúhún cua̱há ndiva̱ha na̱ cán sa̱há ña̱ yóho. A̱nda̱ já na̱nda̱ca̱ ndichi Pablo tañu na̱ cán ta já na̱cachi da já: —Sa̱ xíni̱ va̱ha ndó, ñani i̱ ña̱ na̱ca̱xi Ndióxi̱ ye̱he̱ jihna ña̱ ná ca̱xi tu̱hún i̱ tu̱hun va̱ha sa̱ha̱ Jesús nu̱ú na̱ co̱ó na̱quixi chi̱chi Israel já ná candeé ri ini na̱ cán va Jesús ña̱ ná jáca̱cu Ndióxi̱ na̱.
7 Depois de muita discussão, Pedro se levantou e disse: — Meus irmãos, vocês sabem que há muito tempo Deus me escolheu entre vocês para anunciar o
8 Ta mé Ndióxi̱, mé a̱ xíni̱ ndaja cáa ínima̱ in in ña̱yivi, mé a̱ cán quéa̱ na̱jána̱ha̱ nu̱ yo̱ ña̱ ndíquehe va̱ha mé á na̱ tóho̱. Jáchi̱ na̱sa̱ha̱n ínima̱ yi̱i̱ mé á nu̱ ná tá quia̱hva na̱caja xi̱hi̱n mí, na̱ na̱quixi chi̱chi Israel.
8 E Deus, que conhece o coração de todos, mostrou que aceita os não judeus, pois deu o Espírito Santo também a eles, assim como tinha dado a nós.
9 Ni in túhún toho í co̱ cúú yo̱ na̱ va̱ha chága̱ a̱ ju̱ú ga̱ inga na nu̱ Ndióxi̱. Jáchi̱ tá quia̱hva na̱ndaja vií Ndióxi̱ mí sa̱há ña̱ cándeé iní Jesucristo quia̱hva já na̱ndaja vií ri a na̱ cán va sa̱há ña̱ cándeé ini na Jesucristo.
9 Deus não fez nenhuma diferença entre nós e eles; ele perdoou os pecados deles porque eles creram.
10 Ta viti cúú á tátu̱hun na̱ndindójó ndó ña̱ na̱caja Ndióxi̱ tá na̱chindahá Jesucristo quivi a sa̱há cua̱chí. Ta viti cúni̱ ndó caja ndúsa̱ ndó xi̱hín na̱ tóho̱ yóho ña̱ ná cacu va̱ha na ley Moisés. Ta sa̱ cánda̱a̱ ini ndó ña̱ ni mí ta ni tásáhnu jícó yo̱ a̱ cu̱ú caja í cacu va̱ha í ley cán.
10 Então por que é que vocês estão querendo pôr Deus à prova, colocando uma carga nas costas dos que agora estão crendo? E essa carga nem nós nem os nossos antepassados pudemos carregar.
11 Joo ña̱ cándeé cáhnu iní quéa̱ ña̱ jáca̱cu ma̱ni̱ uun Ndióxi̱ mí sa̱há ña̱ táhvi̱ ini Jesucristo sa̱ha̱ mí. Ta quia̱hva já táhvi̱ ri ini a sa̱há na̱ tóho̱ cán va —na̱cachi Pedro xi̱hi̱n ná.
11 Pelo contrário, por meio da graça do Senhor Jesus, nós, judeus, cremos e somos salvos do mesmo modo que os não judeus.
12 Ta xi̱hín ña̱ yóho na̱catáji̱ yúhu̱ tócó ndihi na̱ cán. Ta táa jo̱ho na tá na̱casáhá Pablo xi̱hi̱n Bernabé ndícani da nu̱ ná tócó ndihi ña̱ náhnu xi̱hín ña̱ xitúhún ña̱ na̱sa̱ha̱n Ndióxi̱ ña̱ma̱ni̱ nu̱ dá caja da nu̱ú na̱ co̱ó na̱quixi chi̱chi Israel cán.
12 Então todos os que estavam ali ficaram calados e escutaram Barnabé e Paulo contarem todos os milagres e maravilhas que Deus tinha feito por meio deles entre os não judeus.
13 Tá na̱ndihi na̱ca̱ha̱n da̱ cán já na̱casáhá Jacobo cáchí da̱ já: —Cuni jo̱ho ndó ná ca̱ha̱n i̱ xi̱hi̱n ndó, ñani i̱.
13 Quando eles terminaram de falar, Tiago disse: — Meus irmãos, escutem!
14 Sa̱ na̱ca̱xi tu̱hún Simón, da̱ naní tucu Pedro nu̱ yo̱ tá nu̱ cuítí na̱caja Ndióxi̱ ña̱ma̱ni̱ xi̱hín na̱ tóho̱ ta na̱ca̱xi a na̱ ña̱ ná nduu na ña̱yivi cuéntá mé á.
14 Simão acabou de explicar como Deus primeiro mostrou o seu cuidado pelos não judeus, escolhendo do meio deles um povo que seria dele.
15 Ta in quia̱hva cáha̱n ña̱ yóho xi̱hín ña̱ na̱ca̱hyí na̱ profeta sa̱nahá tá na̱ca̱hyí na̱ ña̱ na̱cachi Ndióxi̱:
15 As palavras dos profetas estão bem de acordo com isso, pois as Escrituras Sagradas dizem:
16 — ausente —
16 “Depois disso eu voltarei — diz o Senhor — e construirei de novo o reino de Davi, que é como uma casa que caiu. Juntarei de novo os pedaços dela e tornarei a levantá-la.
17 — ausente —
17 Assim todas as outras pessoas, todos os outros povos que eu chamei para serem meus, vão procurar conhecer o Senhor. Assim diz o Senhor,
18 — ausente —
18 que anunciou essas coisas desde os tempos antigos.”
19 Já na̱cachi tucu Jacobo já xi̱hi̱n ná: —Sa̱há ña̱ cán quéa̱ cáha̱n i̱ ña̱ co̱ ndítahan caja ndúsa̱ yó xi̱hín na̱ tóho̱ cacu va̱ha na ley Moisés jáchi̱ na̱casáhá ndíco̱ na̱ íchi̱ cuéntá Ndióxi̱ viti.
19 E Tiago continuou: — A minha opinião é esta: eu acho que não devemos atrapalhar os não judeus que estão se convertendo a Deus.
20 Joo ña̱ ndítahan caja í quéa̱ ca̱hyí yo̱ in carta ná cu̱hu̱n a̱ nu̱ú na̱ cúú cuéntá Jesús ndúu ñuu Antioquía já ná caja na ña̱ma̱ni̱ ña̱ ná a̱ cáxí na̱ cu̱ñu quíti̱, rí na̱jo̱co̱ ña̱yivi nu̱ú ti̱ni̱ñu yúú. Ta ná a̱ cóo na xi̱hín na̱ co̱ cúú ñájíhí na̱ á yíi̱ ná. Ta coto ná a̱ cáxí na̱ cu̱ñu quíti̱, rí na̱sa̱hnú. Ta coto ná a̱ cáxí na̱ ni̱i̱.
20 Penso que devemos escrever a eles uma carta, dizendo que não comam a carne de animais que foram oferecidos em sacrifício aos ídolos, que não pratiquem imoralidade sexual, que não comam a carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado e que não comam sangue.
21 Jáchi̱ ja̱nda̱ sa̱nahá na̱jána̱ha̱ na̱ ña̱ yóho nu̱ú ña̱yivi ndijáá ñuu tá qui̱vi̱ ndíquehe ndée̱ ná tá jána̱ha̱ na̱ ley Moisés nu̱ ná ini veñu̱hu —na̱cachi Jacobo xi̱hi̱n ná.
21 Pois, desde os tempos antigos, a Lei de Moisés tem sido lida todos os sábados nas sinagogas , e as suas palavras são anunciadas em todas as cidades.
22 A̱nda̱ já na̱ apóstol xi̱hín na̱ sa̱cua̱há veñu̱hu cán xi̱hi̱n tócó ndihi na̱ cúú cuéntá Jesús na̱jándique táhan na tu̱hun na ña̱ ca̱xi na tañu tócó ndihi na̱ cúú cuéntá Jesús cán java da ná cu̱hu̱n ñuu Antioquía xi̱hi̱n Pablo xi̱hín Bernabé. Ta da̱ na̱ca̱xi na cu̱hu̱n cúú Judas, da̱ naní tucu Barsabás xi̱hi̱n Silas. Ndíví da̱ yóho cúú da̱ íin sa̱ha̱ nu̱ú na̱ cúú cuéntá Jesús cán.
22 Então os apóstolos e os presbíteros , com o apoio de toda a igreja, resolveram escolher entre eles alguns homens e mandá-los para Antioquia com Paulo e Barnabé. Os escolhidos foram Judas, chamado Barsabás, e Silas. Esses dois homens eram muito respeitados pelos membros da igreja.
23 Ta ña̱ yóho cúú tu̱hun ndáa̱ nu̱ carta ñéhe na̱ cán cua̱ha̱n na̱: “Tócó ndihi nde̱he̱, na̱ cúú apóstol xi̱hín na̱ sa̱cua̱ha̱ veñu̱hu xi̱hín na̱ cúú cuéntá Jesús ndúu ñuu yóho chíndahá nde̱ Ndióxi̱ coo ndóhó, na̱ cúú cuéntá Jesús, na̱ co̱ó na̱quixi chi̱chi Israel, na̱ ndúu ñuu Antioquía xi̱hín ñundáhyi̱ cuéntá Siria xi̱hín Cilicia ja̱n.
23 E mandaram por eles a seguinte carta: “Nós, os apóstolos e os presbíteros, irmãos de vocês, mandamos saudações aos nossos irmãos não judeus que vivem em Antioquia e na
24 Sa̱ na̱ñe̱hé nde̱ tu̱hun ña̱ na̱quee java na̱ cúú cuéntá Jesús ñuu yóho na̱sa̱a̱ na̱ chí ja̱n tá co̱ó na̱xi̱ca̱ na̱ ña̱ma̱ni̱ nu̱ú nde̱ cu̱hu̱n na̱. Ta na̱jáqui̱hvi̱ na̱ ndo̱hó ta na̱jájana na ji̱ni̱ ndó xi̱hín tu̱hun cáha̱n na̱ jáchi̱ cáchí na̱ xi̱hi̱n ndó ña̱ ndítahan nu̱ ndó chíca̱a̱n ndó marca yiquí cu̱ñu ndó ta ndítahan cacu va̱ha ndó ley Moisés já ná cuu ca̱cu ndaa ínima̱ ndo̱.
24 “Soubemos que alguns do nosso grupo foram até aí e disseram coisas que criaram problemas para vocês. Porém não foi com a nossa autorização que eles fizeram isso.
25 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ ñúhu jo̱ho ndihi nde̱ ña̱ ná ca̱xi nde̱ java ñaní já ná catáhan da xi̱hín Pablo xi̱hín Bernabé sa̱a̱ da̱ coto nihni da ndo̱hó.
25 Portanto, nós todos resolvemos, sem nenhum voto contra, escolher alguns homens e mandá-los a vocês. Eles vão com os nossos queridos irmãos Barnabé e Paulo,
26 Mé Pablo xi̱hín Bernabé yóho ndúu tia̱hva da quivi da sa̱ha̱ Jesucristo, mé a̱ cúú xitoho í.
26 que têm arriscado a sua vida a serviço do nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Ta chíndahá nde̱ Judas xi̱hi̱n Silas já ná ca̱ha̱n yúhu̱ mé ná xi̱hi̱n ndo̱ já ná ndicani na sa̱ha̱ tócó ndihi ña̱ yóho nu̱ ndo̱.
27 Estamos enviando, então, Judas e Silas para falarem pessoalmente com vocês sobre estas coisas que estamos escrevendo.
28 Mé ínima̱ yi̱i̱ Ndióxi̱ na̱jáca̱ha̱n nde̱he̱ ña̱ co̱ ndítahan nu̱ú nde̱ caja ndúsa̱ nde̱ xi̱hi̱n ndó cacu va̱ha ndó tócó ndihi ña̱ sáhndá ley Moisés. Joo ná ca̱ha̱n nde̱ xi̱hi̱n ndo̱ ndía̱ quéa̱ co̱ ndítahan caja ndó:
28 Porque o Espírito Santo e nós mesmos resolvemos não pôr nenhuma carga sobre vocês, a não ser estas proibições que são, de fato, necessárias:
29 Coto a̱ cáxí ndó cu̱ñu quíti̱, rí na̱jo̱co̱ na̱ nu̱ú ti̱ni̱ñu yúú. Ta coto a̱ cáxí ndo̱ ni̱i̱ ta a̱ cáxí ndó cu̱ñu quíti̱, rí na̱sa̱hnú. Ta coto a̱ cóo ndó xi̱hi̱n ñájíhí á yíi̱ inga na. Tá ná cacu va̱ha ndó tócó ndihi ña̱ yóho já quéa̱ cúú ndó na̱ cája va̱ha. Ña̱ yóho cúú tu̱hun cáha̱n nde̱ xi̱hi̱n ndo̱ ta ná coo Ndióxi̱ xi̱hi̱n ndo̱.” Ña̱ yóho cáchí carta na̱chindahá na̱ nu̱ú na̱ ñuu Antioquía cán.
29 não comam a carne de nenhum animal que tenha sido oferecido em sacrifício aos ídolos; não comam o sangue nem a carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado; e não pratiquem imoralidade sexual. Vocês agirão muito bem se não fizerem essas coisas. Saúde a todos!”
30 A̱nda̱ já na̱quee na̱ cán cua̱ha̱n na̱ ñuu Antioquía. Ta tá na̱xi̱nu̱ na̱ ñuu Antioquía cán já na̱játaca na tócó ndihi na̱ cúú cuéntá Jesús cán já na̱ndiquia̱hva na carta nu̱ ná.
30 Então mandaram que os quatro partissem, e eles foram para Antioquia. Lá reuniram os cristãos e entregaram a carta.
31 Ta tá na̱ndihi na̱cahvi na̱ cúú cuéntá Jesús mé carta já na̱caji̱i̱ ndiva̱ha ini na jáchi̱ na̱ndindeé chága̱ ví ini na na̱caja ña̱ cáchí carta cán.
31 Quando estes a leram, ficaram muito alegres com as palavras de ânimo que havia nela.
32 Mé Judas xi̱hi̱n Silas cúú da̱ profeta, da̱ jáya̱ha tu̱hun cáha̱n Ndióxi̱ nu̱ú ña̱yivi. Ta xi̱hín ña̱ yóho na̱sa̱ha̱n da̱ cua̱há tu̱hun ndeé ini na̱ cúú cuéntá Jesús.
32 Judas e Silas, que eram profetas , falaram muito com os irmãos, dando-lhes assim ânimo e força.
33 Na̱sa̱nduu na cán chá qui̱vi̱ ta chí na̱sacu ini Judas xi̱hi̱n Silas ndicó co̱o da ñuu Jerusalén jáchi̱ cán ndúu na̱ na̱chindahá ñahá ñuu Antioquía. Já na̱ndinda̱yí na̱ cúú cuéntá Jesús da̱ ña̱ ná coo va̱ha da tá cu̱hu̱n da̱ íchi̱.
33 Eles passaram algum tempo ali, e depois os irmãos, fazendo votos de boa viagem, os mandaram de volta para aqueles que os tinham enviado.
34 Joo na̱sacu ini Silas cando̱o da ñuu Antioquía cán.
34 [Porém Silas achou melhor ficar ali.]
35 Ta na̱cando̱o Pablo xi̱hi̱n Bernabé chága̱ qui̱vi̱ ñuu Antioquía cán ta xi̱hín cua̱há java ga̱ na̱ na̱jána̱ha̱ chága̱ na̱ tu̱hun va̱ha sa̱ha̱ Jesús nu̱ú ña̱yivi.
35 Mas Paulo e Barnabé ficaram algum tempo em Antioquia. Eles e muitos outros cristãos ensinavam e anunciavam a palavra do Senhor. A segunda viagem missionária de Paulo
36 Tá na̱ya̱ha qui̱vi̱ já na̱cachi Pablo já xi̱hín Bernabé: —Cóho̱ coto nihní na̱ cúú cuéntá Jesús ndúu ndijáá ñuu nu̱ú na̱xi̱ca nuu í na̱ca̱ha̱n yó tu̱hun Ndióxi̱ jihna já ná cande̱hé yo̱ á ndíco̱ yi̱i̱ va na Jesús —na̱cachi da.
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: — Vamos voltar e visitar os irmãos em todas as cidades onde já anunciamos a palavra do Senhor. Vamos ver se eles estão bem.
37 Cándúsa Bernabé cu̱hu̱n da̱ joo cúni̱ da̱ candaca tucu da Juan, da̱ cáha̱n na̱ Marcos xi̱hi̱n ña̱ cu̱hu̱n da̱ xi̱hi̱n ná.
37 Barnabé queria levar João Marcos.
38 Joo Pablo na̱ca̱hán da̱ ña̱ va̱ha chága̱ ná a̱ cáñehe na da̱ cu̱hu̱n da̱ xi̱hi̱n ná jáchi̱ na̱jándacoo da na̱ tá na̱xi̱nu̱ na̱ estado Panfilia sa̱há ña̱ co̱ó na̱xeen ga̱ da̱ caca nuu da caja da chuun Ndióxi̱ xi̱hi̱n ná.
38 Porém Paulo não queria, pois Marcos não tinha ficado com eles até o fim da primeira viagem missionária, mas os havia deixado na província da Panfília.
39 Na̱nditúhún cua̱ha̱ ná sa̱há ña̱ yóho joo co̱ó na̱ndique táhan tu̱hun na sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱sahnda táhan na. Sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱ñehe Bernabé Marcos cua̱ha̱n xi̱hi̱n dá chí isla Chipre.
39 Por isso eles tiveram uma discussão tão forte, que se separaram. Barnabé levou João Marcos consigo e embarcou para a ilha de Chipre,
40 Ta na̱ca̱xi Pablo Silas candaca táhan xi̱hi̱n dá. Ta na̱xi̱ca̱ ta̱hví na̱ cúú cuéntá Jesús nu̱ Ndióxi̱ sa̱ha̱ dá ña̱ ná chindeé a̱ da̱ nu̱ú cu̱hu̱n da̱. A̱nda̱ já na̱quee da cua̱ha̱n da̱.
40 enquanto que Paulo escolheu Silas e seguiu viagem, depois que os irmãos o entregaram aos cuidados do Senhor.
41 Na̱ya̱ha da chí ñundáhyi̱ Siria xi̱hín ñundáhyi̱ Cilicia ta níí cúú nu̱ú cua̱ha̱n da̱ sáhan da tu̱hun ndeé ini na̱ cúú cuéntá Jesús ña̱ ná candeé chága̱ ini na mé á.
41 E Paulo atravessou a província da Síria e a região da Cilícia, dando força às igrejas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.