Apocalipse 12
Silacayoapan Mixtec NT (MKS_TBL) vs NAA
1 Tá na̱ndihi já na̱xini i̱ na̱ya̱ha in ña̱ xitúhún ndiva̱ha indiví. Na̱queta in ñáñáha̱, ñá cátíví jáhma̱ ña̱ cúú ca̱ndii. Ta cándichi ñá ja̱tá yo̱o̱. Ta cánúu in ti̱yi̱vi̱ ji̱ni̱ ñá, ña̱ na̱cacutú xi̱hín u̱xu̱ i̱vi̱ qui̱mi.
1 Viu-se grande sinal no céu: uma mulher vestida do sol com a lua debaixo dos pés e uma coroa de doze estrelas na cabeça.
2 Ta sa̱ víxi̱ ñá cacu ja̱hyi ñá. Ta ndáhví ndáhyi̱ ñá jáchi̱ ndóho ndiva̱ha ini ñá ja̱nda̱ quia̱hva ná cacu ja̱hyi ñá.
2 A mulher estava grávida e gritava com dores de parto, sofrendo tormentos para dar à luz.
3 Tá na̱ndihi já na̱ya̱ha inga ña̱ha cáhnu indiví. Na̱xini i̱ in co̱o quini, rí cuáhá. Ta íin u̱sa̱ ji̱ni̱ ri̱ xi̱hi̱n u̱xu̱ ndíqui̱ ri̱. Ta cánúu in ti̱yi̱vi̱ ja̱tá in in yiquí jíní ri̱ cán.
3 Viu-se, também, outro sinal no céu, e eis um dragão, grande, vermelho, com sete cabeças e dez chifres, e, nas cabeças, sete diademas.
4 Ta mé co̱o quini cán na̱ñuhu rí in táhndá nu̱ú u̱ni̱ táhndá qui̱mi ndúu indiví xi̱hi̱n ndóho̱ ri̱. Ta já na̱janí ri̱ mé qui̱mi cán ja̱tá ñuyíví. Ta mé co̱o quini cán na̱nda̱ca̱ ndichi rí yati nu̱ íin ñáñáha̱ cácu ja̱hyi cán jáchi̱ cúni̱ rí caxí rí ja̱hyi ñá tá ná cacu a.
4 A sua cauda arrastou a terça parte das estrelas do céu, as quais lançou para a terra. E o dragão se deteve diante da mulher que estava para dar à luz, a fim de devorar o filho dela quando nascesse.
5 Tá na̱ndihi já na̱cacu in ta̱a ja̱hyi ñá, da̱ cahnda ndeé chuun sa̱ha̱ tócó ndihi ña̱yivi ñuyíví. Joo na̱sañehe Ndióxi̱ a̱ ni̱nu nu̱ íin coo mé á.
5 Ela deu à luz um filho homem, que há de governar todas as nações com cetro de ferro. E o filho da mulher foi arrebatado para junto de Deus e do seu trono.
6 Ta na̱xi̱nu̱ ñáñáha̱ cán cua̱ha̱n ñá chí xoo yucú íchí jáchi̱ mé cán sa̱ na̱sacu tia̱hva Ndióxi̱ nu̱ú cuu coo ñá coto ñahá ti̱xi in mil i̱vi̱ ciento u̱ni̱ jico qui̱vi̱.
6 A mulher, porém, fugiu para o deserto, onde Deus lhe havia preparado um lugar, para que nele a sustentem durante mil duzentos e sessenta dias.
7 Tá na̱ndihi já na̱casáhá cúu tondóhó indiví. Ta na̱xini i̱ Miguel xi̱hín táto̱ Ndióxi̱ na̱cani táhan na xi̱hín co̱o quini cán ta xi̱hi̱n táto̱ mé rí.
7 Então estourou a guerra no céu. Miguel e os seus anjos lutaram contra o dragão. Também o dragão e os seus anjos lutaram,
8 Joo co̱ó na̱cuu quee va̱ha co̱o quini cán xi̱hi̱n táto̱ Ndióxi̱ ña̱ cán quéa̱ co̱ó na̱cuu canduu chága̱ rí cán indiví.
8 mas não conseguiram sair vitoriosos e não havia mais lugar para eles no céu.
9 Ña̱ cán quéa̱ na̱jácana Ndióxi̱ mé rí cán ja̱nda̱ ñuyíví yóho. Mé rí na̱sahi̱in rí ja̱nda̱ sa̱nahá ndiva̱ha. Ta naní rí Satanás, mé tiñáhá sa̱cua̱ha̱, rí jándahvi tócó ndihi ña̱yivi ndúu ñuyíví. Mé rí xi̱hi̱n tócó ndihi táto̱ rí ndíco̱ ja̱ta̱ ri̱ na̱jácana Ndióxi̱ ri̱ ja̱nda̱ ñuyíví yóho.
9 E foi expulso o grande dragão, a antiga serpente, que se chama diabo e Satanás, o sedutor de todo o mundo. Ele foi atirado para a terra, e, com ele, os seus anjos.
10 Tá na̱ndihi já na̱xini jo̱ho i̱ cáha̱n cóhó in a indiví já cáchí a̱ já: —Sa̱ na̱xi̱nu̱ co̱o qui̱ví ca̱cu ndaa ínima̱ ña̱yivi jáchi̱ cómí Ndióxi̱ cuéntá sa̱ha̱ ná xi̱hi̱n ndée̱ mé á. Ta sa̱ na̱xi̱nu̱ co̱o qui̱ví cahnda Jesucristo chuun, mé a̱ na̱chindahá Ndióxi̱ cacomí cuéntá sa̱há ña̱yivi. Sa̱há ña̱ cán quéa̱ sa̱ na̱taxí Ndióxi̱ tiñáhá sa̱cua̱ha̱ nu̱ íin mé á jáchi̱ ñuú ta ndiví na̱sahi̱in rí nu̱ mé á chica̱a̱n rí cua̱chi ja̱tá na̱ cúú cuéntá Jesús.
10 Então ouvi uma voz forte no céu, proclamando: “Agora veio a salvação, o poder, o reino do nosso Deus e a autoridade do seu Cristo, pois foi expulso o acusador de nossos irmãos, o mesmo que os acusa de dia e de noite diante do nosso Deus.
11 Mé na̱ cúú cuéntá Jesús na̱quee va̱ha na xi̱hi̱n ri̱ sa̱há ña̱ na̱caja Jesús, mé a̱ cúú tátu̱hun ndicachi loho tá na̱xi̱ta̱ ni̱i̱ á ndi̱ca crúxu̱ sa̱ha̱ ná. Ta na̱quee va̱ha na xi̱hi̱n ri̱ jáchi̱ co̱ó na̱jándacoo na cáha̱n na̱ ña̱ nda̱a̱ sa̱há Jesús. Ta co̱ yíhví toho na quivi na sa̱ha̱ mé á.
11 Eles o venceram por causa do sangue do Cordeiro e por causa da palavra do testemunho que deram e, mesmo diante da morte, não amaram a própria vida.
12 Tócó ndihi ndó, na̱ ndúu indiví xíní ñúhú caji̱i̱ ini ndó. Joo ndáhví na̱há na̱cuu na̱ ndúu ñuyíví xi̱hín na̱ ndúu ini tañu̱hú. Jáchi̱ xójo̱ ndiva̱ha ini tiñáhá sa̱cua̱ha̱ ta na̱nuu rí caja xíxi rí xi̱hi̱n ndó jáchi̱ cánda̱a̱ va̱ha ini rí ña̱ sa̱ ja̱ chá cuití cúni̱ ndihi sa̱ha̱ ri̱ —na̱cachi a indiví.
12 Por isso, alegrem-se, ó céus, e vocês que neles habitam. Ai da terra e do mar, pois o diabo desceu até vocês, cheio de fúria, sabendo que pouco tempo lhe resta.”
13 Tá na̱canda̱a̱ ini mé co̱o quini cán ña̱ na̱jácana Ndióxi̱ rí ñuyíví já na̱casáhá ri̱ ndicui̱ta ñee rí ñáñáha̱, ñá na̱cacu ja̱hyi cán.
13 Quando o dragão viu que tinha sido atirado para a terra, perseguiu a mulher que tinha dado à luz o filho homem.
14 Joo na̱ñe̱he̱ ñá i̱vi̱ ndi̱xi̱ náhnu ndiva̱ha, ña̱ cúú tátu̱hun ndi̱xi̱ tíya̱ha̱. Sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱ndachí xícá ña̱ nu̱ mé co̱o quini cán cua̱ha̱n ñá yucú íchí nu̱ú na̱sahi̱in ñá. Ta cán coto na ña̱ ti̱xi u̱ni̱ cui̱a̱ java.
14 Mas foram dadas à mulher as duas asas da grande águia, para que voasse para o deserto, para o seu lugar, aí onde é sustentada durante um tempo, tempos e metade de um tempo, fora do alcance da serpente.
15 Tá na̱ndihi já na̱caja mé co̱o quini cán ña̱ ná queta cua̱há ndiva̱ha ticui̱í yúhu̱ ri̱. Ta já na̱cava̱ha rí in yu̱ta jáchi̱ cúni̱ rí játañu rí mé ñáñáha̱ cán.
15 Então, a serpente lançou da boca água como um rio atrás da mulher, a fim de fazer com que ela fosse arrastada pelas águas.
16 Joo na̱chindeé ñundáhyi̱ ñáñáha̱ cán jáchi̱ na̱nda̱ta̱ ta na̱xihi ndihi a ticui̱í na̱cana yúhu̱ mé rí cán.
16 A terra, porém, socorreu a mulher: abriu a sua boca e engoliu o rio que o dragão tinha lançado de sua boca.
17 Ta xi̱hín ña̱ yóho ví ga̱ ví na̱xo̱jo̱ ini co̱o quini cán xi̱hi̱n ñáñáha̱. Sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱quee rí cua̱ha̱n rí cani táhan rí xi̱hín java ga̱ táhan na̱ na̱quixi chi̱chi mé ñá. Mé na̱ yóho cúú ná na̱ cája ña̱ sáhndá tu̱hun Ndióxi̱ ta co̱ jándacoo na cája na ña̱ nda̱a̱ ña̱ na̱jána̱ha̱ Jesucristo nu̱ ná.
17 O dragão ficou irado com a mulher e foi travar guerra com o restante da descendência dela, ou seja, os que guardam os mandamentos de Deus e têm o testemunho de Jesus.
18 — ausente —
18 E o dragão se pôs em pé sobre a areia do mar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.