1 Coríntios 13

Silacayoapan Mixtec NT (MKS_TBL) vs BKJ

Sair da comparação
1 Tá ná cuu ca̱ha̱n i̱ tá nu̱ú tu̱hun cáha̱n ña̱yivi ndúu ñuyíví yóho ta tá ná cuu ca̱ha̱n i̱ tu̱hun cáha̱n táto̱ Ndióxi̱ joo tá co̱ quíhvi̱ ini i̱ ña̱yivi já quéa̱ co̱ó sa̱ha̱ toho ña̱ cáha̱n i̱. Jáchi̱ xi̱hín ña̱ ja̱n cúú u̱ tátu̱hun in ca̱a jácasá na̱, á tátu̱hun in ca̱a xo̱o̱ tá jácasá na̱ ña̱. Quia̱hva já íin i̱ tá co̱ quíhvi̱ ini i̱ ña̱yivi.
1 Ainda que eu falasse as línguas dos homens e dos anjos, e não tivesse caridade, eu me tornaria como o bronze ressoante ou um címbalo tilintante.
2 Ta ni co̱ó sa̱há ña̱ ná cacuu u̱ in da̱ jáya̱ha tu̱hun cáha̱n Ndióxi̱ nu̱ú ña̱yivi tá co̱ quíhvi̱ ini i̱ ñani táhan i̱. Jáchi̱ tá co̱ quíhvi̱ ini i̱ ña̱yivi co̱ó caja toho ña̱ ná cuu canda̱a̱ ini i̱ tócó ndihi ña̱ha ta ni co̱ó caja toho a tá xíni̱ tócó ndihi ña̱ xíni̱ da̱ ndi̱chí ta ni co̱ó sa̱ha̱ toho tá cándeé cáhnu ndiva̱ha ini i̱ Ndióxi̱ ja̱nda̱ quia̱hva cuu ca̱ha̱n i̱ xi̱hín in yúcu̱ ña̱ ná ndica̱nda̱ ña̱. Co̱ó sa̱ha̱ toho tócó ndihi ña̱ yóho tá co̱ quíhvi̱ ini i̱ ñani táhan i̱.
2 E ainda que eu tivesse o dom de profecia, e entendesse todos os mistérios, e todo o conhecimento, e ainda que eu tivesse toda a fé, de tal maneira que eu pudesse remover montes e não tivesse caridade, eu nada seria.
3 Ta va̱tí ná ndicahnda i̱ tócó ndihi ña̱ cómí i̱ ta já quia̱hva i̱ ña̱ nu̱ú na̱ nda̱hví co̱ó sa̱há toho ña̱ cája i̱ tá co̱ quíhvi̱ ini i̱ ña̱yivi. Ta ni co̱ó caja toho ña̱ ná ndiquia̱hva i̱ yiquí cu̱ñu i̱ ña̱ ná ca̱yi̱ a̱ sa̱há ña̱ cáha̱n i̱ tu̱hun Ndióxi̱ tá co̱ quíhvi̱ ini i̱ ña̱yivi.
3 E ainda que eu distribuísse todos os meus bens para alimentar os pobres, e ainda que eu entregasse o meu corpo para ser queimado, e não tivesse caridade, de nada me aproveitaria.
4 Jáchi̱ tá mé a̱ nda̱a̱ táhyí quíhvi̱ iní ña̱yivi co̱ ndíhi iní xi̱hi̱n ná. Ta tá quíhvi̱ iní na̱ táhvi̱ iní sa̱ha̱ ná ta co̱ cáhi̱hvi̱ toho iní xi̱hi̱n ná. Ta ni co̱ cája lánda̱ yo̱ nu̱ ná ta ni co̱ cája cáhnu í mí nu̱ ná.
4 A caridade é sofredora, e é benigna; a caridade não é invejosa; a caridade não se vangloria, não se envaidece,
5 Tá quíhvi̱ iní ña̱yivi íin toní ñúhú yo̱ xi̱hi̱n ná ta co̱ cájíhnda̱ yó ña̱ha nu̱ ná jáchi̱ co̱ ndúcú yo̱ ña̱ va̱ha mé cuití yo̱. Ta ni co̱ xójo̱ iní xi̱hi̱n ná. Ta ni co̱ quéhé cuéntá sa̱há ña̱ núu cája na xi̱hi̱n yo̱ tá quíhvi̱ iní na̱.
5 não se comporta indecentemente, não busca os seus interesses, não se irrita facilmente, não pensa mal;
6 Ta tá quíhvi̱ iní ña̱yivi co̱ cáji̱i̱ toho iní tá cája núu na joo cáji̱i̱ iní tá cája na ña̱ nda̱a̱.
6 não se regozija com a iniquidade, mas regozija com a verdade;
7 Tá quíhvi̱ iní ña̱yivi íin tia̱hva í ndoho iní sa̱ha̱ ná ta cáhvi iní ña̱ va̱ha cuití va sa̱ha̱ ná. Ta cándúsa í ña̱ cája na ña̱ nda̱a̱. Ta sáhan ndeé iní xi̱hi̱n tócó ndihi ña̱ha.
7 sofre todas as coisas; crê em todas as coisas, espera em todas as coisas, suporta todas as coisas.
8 Tá mé a̱ nda̱a̱ quíhvi̱ iní ñani táhan í já quéa̱ a̱nda̱ ama cáa qui̱vi̱ a̱ ndíhi sa̱há ña̱ quíhvi̱ iní na̱. Joo va̱xi qui̱ví a̱ jáya̱ha ga̱ ña̱yivi tu̱hun cáha̱n Ndióxi̱ xi̱hi̱n ná nu̱ú ña̱yivi jáchi̱ va̱xi qui̱ví ndihi sa̱há. Ta a̱ cáha̱n ga̱ na̱ tu̱hun ña̱ co̱ó na̱sa̱tia̱hva na. Ta va̱xi qui̱ví ndihi sa̱há ña̱ ndíchí ji̱ní ña̱yivi. Joo a̱ ndíhi toho sa̱ha̱ ña̱ quíhvi̱ ini táhan í.
8 A caridade nunca falha; mas, havendo profecias, elas falharão; havendo línguas, cessarão; havendo conhecimento, desaparecerá.
9 Jáchi̱ chá cuití xíni̱ yó sa̱ha̱ Ndióxi̱ ta chá cuití tia̱hva í jáya̱ha í tu̱hun cáha̱n Ndióxi̱ nu̱ú ña̱yivi.
9 Porque em parte conhecemos, e em parte profetizamos.
10 Joo tá ná xi̱nu̱ co̱o qui̱ví ndaja Ndióxi̱ ña̱ ná nduú ña̱yivi vií já quéa̱ a̱ cúní ñúhú ga̱ yó ña̱ tócó ndihi java ga̱ ña̱ ndihi sa̱ha̱ cán jáchi̱ sa̱ na̱nduú ña̱yivi vií nu̱ mé á.
10 Mas, quando o que é perfeito vier, então, o que o é em parte será aniquilado.
11 Cande̱hé ndo̱. Tá na̱sa̱cuu u̱ in ta̱a loho na̱ca̱ha̱n i̱ tá quia̱hva cáha̱n na̱ va̱lí ta quia̱hva já na̱cahvi ini i̱ ta quia̱hva já na̱caja i̱. Joo tá na̱sahnu i̱ na̱jándacoo i̱ ña̱ cája na̱ va̱lí.
11 Quando eu era criança, falava como criança, entendia como criança, pensava como criança; mas quando eu me tornei homem, eu coloquei de lado as coisas infantis.
12 Viti co̱ cánda̱a̱ va̱ha iní ndá quia̱hva cáa Ndióxi̱. Cúú á tátu̱hun tá sánde̱hé yo̱ nu̱ú in yu̱tátá ña̱ co̱ jíñu̱ va̱ha ga̱. Joo va̱xi qui̱vi̱ cuní mé á tá quia̱hva cáa. Viti cua̱há ña̱ha co̱ cánda̱a̱ iní sa̱ha̱ mé á. Joo va̱xi qui̱vi̱ canda̱a̱ iní sa̱ha̱ mé á tá quia̱hva xíni̱ mé á mí viti.
12 Porque agora vemos através de um espelho, sombriamente; mas então veremos face a face; agora eu conheço em parte, mas então conhecerei como também eu sou conhecido.
13 Íin u̱ni̱ nu̱ú ña̱ha ña̱ a̱ ndíhi sa̱há. Ta ña̱ yóho cúú á: ña̱ cándeé iní Ndióxi̱, ta inga cúú ña̱ ndátí casa̱a̱, ta inga cúú ña̱ quíhvi̱ iní Ndióxi̱ xi̱hín ñani táhan í. Ta cúni̱ Ndióxi̱ ña̱ ná caja í ndihu̱ni̱ ña̱ yóho joo ña̱ cáhnu chága̱ cúú ña̱ quíhvi̱ iní Ndióxi̱ xi̱hín ñani táhan í.
13 E agora permanecem a fé, a esperança e a caridade, estas três; mas a maior destas é a caridade.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.