Mateus 8
Monkole NT (MKL_SIM) vs NAA
1 Jesu í sɔ̃ ŋɑ ide ŋɑu ihɛ̃ feii í bɛi wɑ kitɑ wɑ hɑi si ɑntɑi kutɑu. Wɑɑti iyi í kitɑ wɑ ŋɔi zɑmɑɑ nlɑ ɡɔ wɑ tooɛ.
1 Quando Jesus desceu do monte, grandes multidões o seguiram.
2 Nɔ dintɛ ɡɔ í nɑɑ í sɛɛbɑtɑ si wɑjuɛ í ni, Lɑfɛ̃ɛ, bii ì bi, ɑɑ yɔkɔ i jɔ̀ n bɑ iri n jɛ inɛ iyi í mɑ́.
2 E eis que um leproso aproximou-se e o adorou, dizendo: — Senhor, se quiser, pode me purificar.
3 Ŋɔi Jesu í yɔ ɑwɔɛ í luu nɔ í ni, ǹ bi. Bɑ iri nɔ i jɛ inɛ kumɑ́. Bɛ ɡbɑkɑ̃ í bɑ iri hɑi si bɔ̃ɔɛu.
3 E Jesus, estendendo a mão, tocou nele, dizendo: E, no mesmo instante, ele ficou limpo da sua lepra.
4 Nɔ Jesu í sɔ̃ɔ í ni, ɡbɔ, mɑɑ̀ sɔ̃ inɛ ɡɔ ideu ihɛ̃, ɑmmɑ koo nyisi ɑrɑɛ bi woo weei Ilɑɑɔ̃u, nɔ i ce kuwee iyi Moizi í jilɛu. Kuweeu bɛi ɑ́ nyisi ŋɑ iyi ì jɛ inɛ iyi í mɑ́ bɛbɛi.
4 Então Jesus lhe disse:
5 Ŋɔi Jesu í bɔ Kɑpɛrɑnumu. Wɑɑti iyi í lɔ inɔ iluu ŋɔi inɛ nɡboi sooɡe cĩɔ ɡɔ í koo í tɔɔɛ ku fɑɑbɑ nŋu,
5 Tendo Jesus entrado em Cafarnaum, um centurião se aproximou dele, implorando:
6 í ni, Lɑfɛ̃ɛ, ɑmɑɑcɛm wɑ ce bɔ̃ɔ kpɑsɛ̃, ci yɑ yɔkɔ ku wu bɑɑ ɑwɔ, wɑ kpɑ̃ɑ iju ntɔ ntɔ.
6 — Senhor, o meu servo está na minha casa, de cama, paralítico, sofrendo horrivelmente.
7 Ŋɔi Jesu í ni, í sĩɑ, ɑn koo n fɑɑbɑɛ.
7 Jesus lhe disse:
8 Ammɑ inɛ nɡboi sooɡe ŋɑu í jɛɑɑ í ni, Lɑfɛ̃ɛ, n kù to i lɔ kpɑsɛ̃m. Bɑɑ hɑi ihɛ̃ fɔ ide, ɑmɑɑcɛm nɔu ɑ́ bɑ iri.
8 Mas o centurião respondeu: — Senhor, não sou digno de recebê-lo em minha casa. Mas apenas mande com uma palavra, e o meu servo será curado.
9 Amu tɑkɑm, ǹ nɛ inɛ nɡbo ŋɑ iyi ǹ wɑ n jirimɑ, nɔ ǹ nɛ sooɡe ɡɔ ŋɑ mɔ iyi ǹ wɑ n ɡbɑ̃. Inɛ ɑkɑ̃ nŋɑ iyi ǹ bɛ ɑ́ kooi, inɛ iyi ǹ kpe mɔ ɑ́ nɑɑi, nɔ icɛ iyi ǹ ni ɑmɑɑcɛm ku ce nŋui í yɑ ce.
9 Porque também eu sou homem sujeito à autoridade, tenho soldados às minhas ordens e digo a este: “Vá”, e ele vai; e a outro: “Venha”, e ele vem; e ao meu servo: “Faça isto”, e ele o faz.
10 Iyi Jesu í ɡbɔ ideu í biti nɔ í sɔ̃ inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ wɑɑ tooɛu í ni, ntɔ ntɔ, bɑɑ si inɔi inɛi Izirɛli ŋɑ fei n kù yɛ inɛ iyi í yɔkɔ í dɑsim nɑɑnɛ nlɑ bɛi inɛɛu ihɛ̃.
10 Ao ouvir isso, Jesus ficou admirado e disse aos que o acompanhavam:
11 An sɔ̃ ŋɛ, hɑi jɛ Zuifu nkpɔ ɑ́ nɑ ku nɑɑ hɑi do bii fei ɑ bubɑ si bommɑi Ilɑɑɔ̃. Aŋɑi ɑɑ jɛ do Aburɑhɑmu do Izɑɑki do Zɑkɔbu bɑlɑ nŋɛ ŋɑ ɑjɔ.
11 Digo a vocês que muitos virão do Oriente e do Ocidente e tomarão lugar à mesa com Abraão, Isaque e Jacó no Reino dos Céus.
12 Ammɑ iŋɛ, tɔku nŋɑ ŋɑ iyi í jɔ iŋɛò ŋɑ i wɑ bɛ ɑɑ nyɔ ŋɛ ɑnɡule si ilu kuku. Tenɡi bɛi ɑɑ lesi ɑwɔ si iri i mɑɑ kpɑtɑò ŋɑ.
12 Mas os filhos do Reino serão lançados para fora, nas trevas; ali haverá choro e ranger de dentes.
13 Nɔ Jesu í sɔ̃ inɛ nɡboi sooɡe ŋɑu í ni, bɔ kpɑsɛ̃ɛ. Fei ndɛɛ ɑ́ ce si bɛi ì dɑsi nɑɑnɛu. Bɛ ɡbɑkɑ̃ ɑmɑɑcɛu í bɑ iri.
13 Então Jesus disse ao centurião: E, naquela mesma hora, o servo do centurião foi curado.
14 Si ɑnyiɛ, Jesu í bɔ kpɑsɛ̃i Piɛɛ, í koo í bɑ iyei ɑboi Piɛɛ kù wɑɑ nɛ bɑɑni, wɑ sũò ɑrɑ ɡbɑ̃ɑ.
14 Tendo Jesus chegado à casa de Pedro, viu a sogra deste acamada, com febre.
15 Ŋɔi Jesu í lu ɑwɔɛ nɔ ɑrɑ ɡbɑ̃ɑu í nyɑ. Nɔ ɑbou í dede í yɑɑɛ.
15 Mas Jesus tomou-a pela mão, e a febre a deixou. Ela se levantou e passou a servi-lo.
16 Iyi ɑlɛ í lɛ, ɑ̀ nɑɑ Jesu inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ nɛ inɛi inɔɔko ŋɑ wɑ nkpɔ nkpɔ. Nɔ í lele inɛi inɔɔko ŋɑu do ide ku fɔ, nɔ inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ wɑɑ ce bɔ̃ɔ fei í jɔ̀ ɑ̀ bɑ iri.
16 Ao cair da tarde, trouxeram a Jesus muitos endemoniados. E apenas com a palavra expulsou os espíritos e curou todos os que estavam doentes,
17 Í ce nŋu ŋɑu bɛi ku bɑ ide iyi wɑlii Ezɑi í fɔu ku kɔ̃ iyi í ni, nŋu tɑkɑɛ í so ɡbuɡbɑ̃ hɑi nɛ nwɑ nɔ í nyɑ bɔ̃ɔ nwɑ ŋɑ.
17 para se cumprir o que foi dito por meio do profeta Isaías: “Ele mesmo tomou as nossas enfermidades e carregou as nossas doenças.”
18 Ajɔ nŋu ɡɔ, zɑmɑɑ nkpɔ ɡɔ í kɑɑko Jesu. Iyi Jesu í yɛ ŋɑ ŋɔi í sɔ̃ mɔcɔɛ ŋɑu í ni ɑ bɔ icei tenkuu do ikpɑ ihɔ̃.
18 Vendo Jesus muita gente ao seu redor, ordenou que passassem para a outra margem.
19 Hee ɑ mɑɑ nɛ ŋɔi woo kɔ inɛ ŋɑ si woodɑ ɡɔ í nɑɑ bi tɛɛ nɔ í ni, Mɛɛtu, ɑn tooɛ bii ì wɑɑ bɔ fei.
19 Então, aproximando-se dele um escriba, disse a Jesus: — Mestre, vou segui-lo para onde quer que o senhor for.
20 Nɔ Jesu í sɔ̃ɔ í ni, iŋɑ ŋɑ ɑ̀ nɛ kolo ŋɑ nɔ bɑɑ yɛi ŋɑ mɔ ɑ̀ nɛ bi ku sũ. Ammɑ ɑmu Amɑi Amɑnɛ n kù nɛ bii ɑn koo n sũ n sĩmi.
20 Mas Jesus lhe respondeu:
21 Nɔ inɛ ɑkɑ̃i mɔcɔi Jesu ɡɔ mɔ í ni, Lɑfɛ̃ɛ, jɔ̀ n koo n si bɑɑm wɑ titɑ̃.
21 E outro dos discípulos lhe disse: — Senhor, deixe-me ir primeiro sepultar o meu pai.
22 Ammɑ Jesu í jɛɑɑ í ni, ɑwɔ de toom wɑ, nɔ i jɔ̀ iku ŋɑ ɑ si iku nŋɑ ŋɑ.
22 Mas Jesus respondeu:
23 Si ɑnyii nŋu, Jesu í lɔ ɑkɔi inyi nɔ mɔcɔɛ ŋɑ mɔ ɑ̀ lɔ ɑ̀ tooɛ.
23 Jesus entrou no barco e os seus discípulos o seguiram.
24 Iyi ɑ̀ wɑɑ nɛ ŋɔi fufu nlɑ ɡɔ í dede si tenkuu hee kutɑ̃nɡɑ̃m ndii inyiu wɑ bii ɑkɔu. Ammɑ Jesu wɑ sĩ njoo.
24 E eis que levantou-se no mar uma grande tempestade, de modo que as ondas cobriam o barco. Jesus, porém, estava dormindo.
25 Ŋɔi mɔcɔ ŋɑu ɑ̀ koo ɑ̀ jũu ɑ̀ ni, Lɑfɛ̃ɛ, fɑɑbɑ wɑ, ɑ̀ wɑɑ bɔ nfe ku ce.
25 Mas os discípulos foram acordá-lo, dizendo: — Senhor, salve-nos! Estamos perecendo!
26 Ŋɔi Jesu í sɔ̃ ŋɑ í ni, nɑɑnɛ ku dɑsi nŋɛ kù lɑ. Nɑ mii í ce ì jɔ̀ njo wɑ mu ŋɛ ŋɑ. Iyi í fɔ bɛɛbɛ í tɑ̃, ŋɔi í dede í lɑ si inyiu do fufuu nɔ ɑ̀ coko sɔ̃m sɔ̃m.
26 Então Jesus perguntou: E, levantando-se, repreendeu os ventos e o mar; e tudo ficou bem calmo.
27 Nɔ mɔcɔ ŋɑu fei ɑ̀ biti ɑ̀ wɑɑ ni, inɛ dimi yoomɑi ihɛ̃. Bɑɑ inyi do fufu ŋɑ fei ɑ̀ wɑɑ jirimɑ ideɛ.
27 E aqueles homens ficaram admirados, dizendo: — Quem é este que até os ventos e o mar lhe obedecem?
28 Iyi Jesu í to icei tenkuu do ikpɑ ihɔ̃ si ilɛi Gɑdɑrɑ, ŋɔi ɑmɑnɛ minji ɡɔ ŋɑ ɑ̀ fitɑ wɑ hɑi bi ku si iku ŋɑ ɑ̀ kòo wɑ. Inɛ ŋɑu ɑ̀ nɛ inɛi inɔɔko ku ɡɑɑbu ntɔ ntɔ hee í jɔ̀ inɛ ɡɔ ci yɑ jɛ ku too kpɑ̃ɑu.
28 Quando Jesus chegou à outra margem, à terra dos gadarenos, dois endemoniados foram ao seu encontro, saindo dentre os túmulos. Eles eram tão furiosos, que ninguém podia passar por aquele caminho.
29 Nɔ ɑ̀ dɔ̃ ɑnu ɑ̀ ni, mii í wɑ si ɡɑ̃mɛi ɑwɑɛ ŋɑ, ɑwɔ Amɑi Ilɑɑɔ̃. Ì nɑɑ ku kpɑ̃ wɑ iju hɑi wɑɑtiu kù toi?
29 E eis que gritaram: — O que você quer conosco, Filho de Deus? Você veio aqui nos atormentar antes do tempo?
30 Nɔ ɑ̀ hɔ̃nnɛ kuusɔɔ ɡɑɑ ɡɔ ŋɑ wɑju ɑ̀ wɑɑ jɛ.
30 Ora, uma grande manada de porcos estava pastando não longe deles.
31 Nɔ inɛi inɔɔko ŋɑu ɑ̀ tɔɔ Jesu ɑ̀ ni, bii ì wɑɑ lele wɑi, jɔ̀ kɑɑ mu kuusɔɔ ɡɑɑ ŋɑu ihɔ̃.
31 Então os demônios pediram a Jesus com insistência: — Se você vai nos expulsar, mande-nos para a manada de porcos.
32 Ŋɔi Jesu í sɔ̃ ŋɑ í ni ɑ koo. Nɔ ɑ̀ fitɑ hɑi si inɛ ŋɑu ɑ̀ koo ɑ̀ mu kuusɔɔ ŋɑu. Nɔ kuusɔɔ ɡɑɑ ŋɑu fei ɑ̀ sɛi wɑ hɑi ɑntɑi iri kutɑu ɑ̀ nɑ ɑ̀ dɑsi tenkuu, inyi í jɛ ŋɑ.
32 Jesus disse: E eles, saindo, entraram nos porcos; e eis que toda a manada se precipitou, despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, e morreram nas águas.
33 Woo deɡbe kuusɔɔ ŋɑu ɑ̀ sɑ ɑ̀ nɛ inɔ ilu ɑ̀ koo ɑ̀ sisiɑ inɛ ŋɑ ideu fei do bɛi ɑ̀ ceɑ inɛ minji ŋɑu.
33 Os que tratavam dos porcos fugiram e, chegando à cidade, anunciaram todas estas coisas e o que tinha acontecido com os endemoniados.
34 Nɔ inɛi inɔ ilu ŋɑu fei ɑ̀ fitɑ ɑ̀ bɔ Jesu ku cɔ. Iyi ɑ̀ koo ɑ̀ yɔɔ ŋɔi ɑ̀ tɔɔɛ ku fitɑ hɑi ilɛi ide nŋɑ.
34 Então a cidade toda saiu para encontrar-se com Jesus. E, ao vê-lo, pediram-lhe com insistência que se retirasse da terra deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.