João 5

Monkole NT (MKL_SIM) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Si ɑnyiɛ ŋɔi jinɡɑu ɡɔ í to wɑ. Jinɡɑui Zuifu ŋɑi. Nɔ Jesu í bɔ Zeruzɑlɛmu.
1 Passadas essas coisas, havia uma festa dos judeus, e Jesus foi para Jerusalém.
2 Wee Zeruzɑlɛmu bɛ, bi ku lɔò inɔ iluu í kpɔ. Andɛ ɑkɑ̃i ɑ̀ yɑ kpe Andɛi ɑnɡudɑ̃ ŋɑ. Kɔkɔi ɑndɛu bɛi fɑtɑmɑ nlɑ ɡɔ í wɑ. Nɔ ɑ̀ mɑ si ile iyi í nɛ ɑndɛ miu. Do feei Ebɛɛ Bɛtizɑdɑi ɑ̀ yɑ kpoo.
2 Existe ali, junto ao Portão das Ovelhas, um tanque, chamado em hebraico Betesda, o qual tem cinco pórticos.
3 Si ɑndɛi ile ŋɑui bɔ̃ɔ nkpɔ í yɑ nɑ ku mɑɑ sũ, fɛɛju ŋɑ do woo sukutɛ do wɛɛɡɛ ŋɑ. [Bɛi ɑ̀ yɑ sũ ɑ mɑɑ deɡbe kuyɑyɑi inyiu,
3 Nestes jazia uma multidão de enfermos, cegos, coxos, paralíticos
4 domi ɑjɔ ɡɔ ŋɑ ɑmɑlekɑi Ilɑɑɔ̃ í yɑ kitɑ wɑ ku lɔ si fɑtɑmɑu nɔ ku fɔ inyiu. Bii inyiu í fɔ bɔ̃ɔ iyi í tɑko í dɑsi bɛ dimii bɔ̃ɔ iyi í nɛ fei í yɑ bɑ irii.]
4 [esperando que a água se movesse. Porque um anjo descia de tempos em tempos, agitando-a; e o primeiro a entrar no tanque, uma vez agitada a água, sarava de qualquer doença que tivesse].
5 Wee inɛ ɡɔ í wɑ bɛ, bɔ̃ɔu ɑdɔ̃ kuntɑɑ do mɛɛjɔi í ce siɛ.
5 Estava ali um homem enfermo havia trinta e oito anos.
6 Iyi Jesu í yɔɔ wɑ sũ bɛ í bɛi í mɑ̀ iyi í kpɛ bɛ ŋɔi í beeɛ í ni, ì bi i bɑ iri?
6 Jesus, vendo-o deitado e sabendo que estava assim havia muito tempo, perguntou:
7 Ŋɔi bɔ̃ɔu í jɛɑɑ í ni, mɔkɔɔyi, n kù nɛ inɛ iyi ɑ́ dɑsim si inyiu wɑɑti iyi í fɔ. Hee n mɑɑ n kookɑɑi n mɑɑ n dɑsi inyiu, inɛ ɡɔ í yɑ tɑkom nii.
7 O enfermo respondeu: — Senhor, não tenho ninguém que me ponha no tanque, quando a água é agitada. Quando tento entrar, outro enfermo chega antes de mim.
8 Ŋɔi Jesu í sɔ̃ɔ í ni, dede i kɑ sɛ̃ɛɛ, i nɛò.
8 Então Jesus lhe disse:
9 Ŋɔi ɡbɑkɑ̃ inɛɛu í bɑ iri nɔ í kɑ sɛ̃ɛɛ í dɑsi kpɑ̃ɑ wɑ nɛ. Wee ɑjɔi kusĩmii.
9 Imediatamente o homem se viu curado e, pegando o leito, começou a andar. E aquele dia era sábado.
10 Ŋɔi inɛ nɡboi Zuifu ŋɑu ɑ̀ sɔ̃ inɛ iyi í bɑ iriu ɑ̀ ni, ɑjɔi kusĩmii nnyi. Woodɑ nwɑ í ɡɑnji i so sɛ̃ɛɛ.
10 Por isso, os judeus disseram ao que tinha sido curado: — É sábado, e neste dia você não tem permissão para carregar o seu leito.
11 Ŋɔi í sɔ̃ ŋɑ í ni, inɛ iyi í jɔ̀ n bɑ irii í ni n so sɛ̃ɛm n nɛ.
11 Ao que ele lhes respondeu: — O mesmo que me curou me disse: “Pegue o seu leito e ande.”
12 Ŋɔi ɑ̀ beeɛ ɑ̀ ni, yooi í sɔ̃ɛ í ni i so sɛ̃ɛɛ i nɛ.
12 Perguntaram-lhe: — Quem é o homem que disse a você: “Pegue o seu leito e ande”?
13 Ammɑ inɛ iyi í bɑ iriu kù mɑ̀ lɑfɛ̃ɛ si nɑ iyi í jɔ̀ zɑmɑɑ í wɑ bɛ nɔ Jesu í dɑsi inɔ nŋɑ.
13 Aquele que tinha sido curado não soube responder, porque Jesus tinha se retirado, por haver muita gente naquele lugar.
14 Iyi í ce sɑ̃ɑ ŋɔi Jesu í yɔɔ bɑntumɑi kpɑsɛ̃i Ilɑɑɔ̃ nɔ í sɔ̃ɔ í ni, wee ì bɑ iri bɛbɛi. To, mɑɑ̀ ce dulum mɑ́ ku bɑ lɑɑlɔ iyi í re bɛɛbɛ ku mɑɑ̀ bɑɛ mɑ́.
14 Mais tarde, Jesus o encontrou no templo e lhe disse:
15 Ŋɔi inɛɛu í nyi bi inɛ nɡbo ŋɑu í sɔ̃ ŋɑ í ni Jesui í jɔ̀ nŋu í bɑ iri.
15 O homem se retirou e disse aos judeus que tinha sido Jesus quem o havia curado.
16 Ŋɔi í jɔ̀ inɛ ŋɑu ɑ̀ wɑɑ kpɑ̃ Jesu iju si nɑ iyi í jɔ̀ í ce dimii mii nɔu bɛ si ɑjɔi kusĩmi.
16 E por isso os judeus perseguiam Jesus, porque fazia essas coisas no sábado.
17 Ammɑ Jesu í sɔ̃ ŋɑ í ni, Bɑɑm í yɑ mɑɑ ce icɛi wɑɑti kɑ̃mɑ fei, bɛɛbɛ mɔi ɑmu tɑkɑm ǹ wɑ n ce.
17 Mas Jesus lhes disse:
18 Nɑ irii ideu bɛi Zuifu ŋɑ ɑ̀ teese ɑ̀ wɑɑ dɛ Jesu ku kpɑ, kù jɛ si nɑ iyi í jɔ̀ í jɔ̀ inɛɛu í bɑ iri si ɑjɔi kusĩmi nŋu ɑkɑ̃, ɑmmɑ si nɑ iyi í jɔ̀ wɑ wɑ̃ ɑrɑɛi do Ilɑɑɔ̃ mɑ́, wɑ ni Ilɑɑɔ̃i í jɛ bɑɑi nŋu.
18 Por isso, os judeus cada vez mais queriam matá-lo, porque além de desrespeitar o sábado, também dizia que Deus era seu próprio Pai, fazendo-se igual a Deus.
19 Ŋɔi Jesu í sɔ̃ ŋɑ í ni, ntɔ ntɔ ǹ wɑ n sɔ̃ ŋɛi, ɑmu Amɑ, n kɑɑ n yɔkɔ n ce nɡɔɡɔ do ɑrɑm bii kù jɛ mii iyi ǹ yɛ Bɑɑm wɑ ce. Mii iyi Bɑɑbɑ wɑ ce fei, nŋui ɑmu mɔ Amɑ ǹ wɑ n ce.
19 Então Jesus lhes disse:
20 Bɑɑbɑ í bi ɑmu Amɑɛ nɔ í nyisim mii iyi nŋu tɑkɑɛ wɑ ce fei. Á nyisim icɛ iyi í re bɛ ihɛ̃ mɑ́ mɔm ku bɑ iŋɛ fei i biti ŋɑ.
20 Porque o Pai ama o Filho e lhe mostra tudo o que faz; e maiores obras do que estas lhe mostrará, para que vocês fiquem maravilhados.
21 Ntɔ ntɔ, si bɛi Ilɑɑɔ̃ Bɑɑbɑ í yɑ jĩ iku ŋɑ nɔ ku ce ŋɑ ilu hunde, bɛɛbɛ mɔi ɑmu Amɑɛu ɑn muɑ inɛ ŋɑ iyi ǹ bi kuwɛɛ.
21 Pois assim como o Pai ressuscita e vivifica os mortos, assim também o Filho vivifica aqueles a quem quer.
22 Ilɑɑɔ̃ Bɑɑbɑ tɑkɑɛ ci yɑ kiiti inɛ ɡɔ, ɑmmɑ í so kiitiu fei í dɑɑ ɑmu Amɑɛ si ɑwɔ,
22 E o Pai não julga ninguém, mas confiou todo julgamento ao Filho,
23 ku bɑ inɛ fei ku sɑɑlu ɑmu Amɑu si bɛi ɑ̀ wɑɑ sɑɑlu Ilɑɑɔ̃ Bɑɑbɑ. Inɛ iyi kù sɑɑlu ɑmu Amɑu, Bɑɑbɑ iyi í bɛm wɑi kù sɑɑlu.
23 para que todos honrem o Filho assim como honram o Pai. Quem não honra o Filho não honra o Pai que o enviou.
24 Ntɔ ntɔ ǹ wɑ n sɔ̃ ŋɛi, inɛ iyi wɑ ɡbɔ idem nɔ í dɑsi inɛ iyi í bɛm wɑ nɑɑnɛ, lɑfɛ̃ɛ í nɛ kuwɛɛ hɑi tɑ̃. Kɑɑ nɑɑ bi ku ce kiiti mɑ́, ɑmmɑ í kuɑ iku í lɔsi kuwɛɛi.
24 — Em verdade, em verdade lhes digo: quem ouve a minha palavra e crê naquele que me enviou tem a vida eterna, não entra em juízo, mas passou da morte para a vida.
25 Ntɔ ntɔ, ɑwɑɑti wɑ nɑɑ nɔ wee í to wɑ tɑ̃, iyi iku ŋɑ ɑɑ ɡbɔ imui ɑmu Amɑi Ilɑɑɔ̃ nɔ si inɔ nŋɑ inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ ɡbɔ imum fei ɑɑ nɛ kuwɛɛ.
25 Em verdade, em verdade lhes digo que vem a hora — e já chegou — em que os mortos ouvirão a voz do Filho de Deus; e os que a ouvirem viverão.
26 Si bɛi Bɑɑbɑ tɑkɑɛ í jɛ irii kuwɛɛ, bɛɛbɛ mɔi í jɔ̀ ɑmu Amɑɛ ǹ jɛ.
26 Porque assim como o Pai tem vida em si mesmo, também concedeu ao Filho ter vida em si mesmo.
27 Nɔ í muum kpɑ̃ɑ n kiitiò inɛ ŋɑ, si nɑ iyi í jɔ̀ ǹ jɛ Amɑi Amɑnɛ.
27 E lhe deu autoridade para julgar, porque é o Filho do Homem.
28 Nɑ nŋu, i mɑɑ̀ biti ŋɑ, domi wɑɑti wɑ nɑɑ iyi iku ŋɑ fei ɑɑ ɡbɔ imum,
28 Não fiquem maravilhados com isso, porque vem a hora em que todos os que se acham nos túmulos ouvirão a voz dele e sairão:
29 nɔ ɑɑ fitɑ wɑ hɑi si bɑlɛ. Inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ ce jiidɑɛ ɑɑ jĩ si kuwɛɛ hɑi tɑ̃. Inɛ ŋɑ mɔ iyi ɑ̀ ce lɑɑlɔ ɑɑ jĩ nɔ ɑ kiiti ŋɑ.
29 os que tiverem feito o bem, para a ressurreição da vida; e os que tiverem praticado o mal, para a ressurreição do juízo.
30 Jesu í ni, n kɑɑ n yɔkɔ n ce nɡɔɡɔ do ɑrɑm. Si bɛi Ilɑɑɔ̃ í sɔ̃m si bɛɛbɛi ɑn ceò kiitiu, nɔ kiitim í jɛ dee dee domi n kù wɑ n dɛ idɔɔbim ku ce, bii kù jɛ idɔɔbii inɛ iyi í bɛm wɑ.
30 — Eu nada posso fazer por mim mesmo; assim como ouço, julgo. O meu juízo é justo, porque não procuro a minha própria vontade, e sim a daquele que me enviou.
31 Bii ɑmu tɑkɑm nii ǹ wɑ n jɛɑ ɑrɑm sɛɛdɑ wo, sɛɛdɑm kù jɛ ntɔ.
31 Se eu dou testemunho a respeito de mim mesmo, o meu testemunho não é verdadeiro.
32 Ammɑ inɛ ɡɔ í wɛɛ iyi wɑ jɛɑ inɛ ŋɑ sɛɛdɑm nɔ ǹ mɑ̀ iyi sɛɛdɑ iyi wɑ jɛ nŋɑ nɑ irim nɔu ntɔi. Lɑfɛ̃ɛi í jɛ Zɑ̃ɑ woo dɑsi inyi.
32 Outro é o que dá testemunho a respeito de mim, e sei que o testemunho que ele dá a respeito de mim é verdadeiro.
33 Iŋɛi í bɛ siɛ inɛ ŋɑ, nɔ ide iyi í fɔ si ɡɑ̃mɛm nɔu ntɔi.
33 Vocês mandaram mensageiros a João, e ele deu testemunho da verdade.
34 Kù jɛ ǹ wɑ n dɛ ɑmɑnɛ ku jɛɛm sɛɛdɑ, ɑmu de ǹ wɑ n fɔ bɛɛbɛi ku bɑ i bɑ fɑɑbɑ ŋɑ.
34 Eu, porém, não recebo testemunho humano, mas digo essas coisas para que vocês sejam salvos.
35 Zɑ̃ɑu bɛ í yɛi bɛi fitilɑ iyi ɑ̀ mɑ́ ku mɑ́ inyɑ. Nɔ wɑɑti keeke ɡɔ ì jɛsi i wɛɛò inɔ didɔ̃ si inyɑ kumɑ́ɛu ŋɑ.
35 — João era a lâmpada que estava acesa e iluminava, e, por algum tempo, vocês quiseram se alegrar com a sua luz.
36 Ammɑ sɛɛdɑ ɡɔ í wɛɛ iyi í lɑ í re ti Zɑ̃ɑ. Sɛɛdɑui í jɛ icɛ iyi ǹ wɑ n ce. Aɔ̃ Bɑɑbɑi í dɑɑm si ɑwɔ, nŋu mɔi wɑ jɛɑ inɛ ŋɑ sɛɛdɑm nɔ wɑ nyisi iyi Ilɑɑɔ̃ Bɑɑbɑi í bɛm wɑ.
36 Mas eu tenho maior testemunho que o de João; porque as obras que o Pai me confiou para que eu as realizasse, essas que eu faço testemunham a meu respeito de que o Pai me enviou.
37 Ilɑɑɔ̃ Bɑɑbɑ tɑkɑɛi wɑ jɛɑ inɛ ŋɑ sɛɛdɑm. Ammɑ iŋɛ i kù ɡbɔ ide ku fɔɛ bɑɑ ɑjɔ ɑkɑ̃ ŋɑ hee mɑ́ jɛ i yɔɔ do iju ŋɑ.
37 O Pai, que me enviou, esse mesmo é que tem dado testemunho de mim. Vocês nunca ouviram a voz dele, nem viram a sua forma.
38 Ideɛ kù bɑ bi ku bubɑ si ŋɛ, domi i kù dɑsi ɑmu iyi í bɛ wɑu nɑɑnɛ ŋɑ.
38 Também não têm a palavra dele permanente em vocês, porque não creem naquele a quem ele enviou.
39 Iŋɛ í yɑ mɑɑ cio kukɔi idei Ilɑɑɔ̃ si nɑ iyi í jɔ̀ ì wɑɑ tɑmɑɑ ɑɑ bɑ siɛ kuwɛɛ hɑi tɑ̃ ŋɑ. Nɔ wee kukɔ ŋɑu bɛ fei wɑ jɛɑ inɛ ŋɑ sɛɛdɑm.
39 Vocês examinam as Escrituras, porque julgam ter nelas a vida eterna, e são elas mesmas que testificam de mim.
40 Ammɑ do nŋu fei ì kɔ ku nɑɑ bi tom ku bɑ i bɑ kuwɛɛ ŋɑ.
40 Contudo, vocês não querem vir a mim para ter vida.
41 N kù wɑ n dɛ sɑɑbu bi ɑmɑnɛ ŋɑ.
41 Eu não aceito glória que vem de pessoas;
42 Ammɑ ǹ mɑ̀ ŋɛ. Ǹ mɑ̀ iyi i kù nɛ kubii Ilɑɑɔ̃ si idɔ nŋɛ ŋɑ.
42 sei, entretanto, que vocês não têm o amor de Deus em vocês.
43 Do irii Bɑɑm nii ǹ nɑɑ, nɔ i kù ɡbɑm ŋɑ. Ammɑ bii inɛ ɡɔ njɛ í nɑɑ do irii ɑrɑi nŋu tɑkɑɛ, lɑfɛ̃ɛi ɑɑ ɡbɑ ŋɑ.
43 Eu vim em nome de meu Pai, e vocês não me recebem; se outro vier em seu próprio nome, vocês certamente o receberão.
44 Bii bɛɛbɛi bɛirei ɑɑ ce i dɑsim nɑɑnɛ ŋɑ, iŋɛ iyi ì yɑ mɑɑ dɛ sɑɑbui njɛ ŋɑ iŋɛ duusɔ̃ɔ nɔ i kù wɑɑ dɛ sɑɑbu iyi wɑ nɑɑ hɑi bi Ilɑɑɔ̃ ŋɑ, nŋu iyi kù nɛ sɑɑ.
44 Como podem crer, vocês que aceitam glória uns dos outros e não procuram a glória que vem do Deus único?
45 I mɑɑ̀ tɑmɑɑ mɑ̀ ɑmui ɑn yɛ tɑɑle nŋɛ bi Ilɑɑɔ̃ Bɑɑbɑ. Moizi, nŋu iyi ì wɑɑ nɑɑnɛ ŋɑu, nŋui ɑ́ yɛ tɑɑle nŋɛ.
45 Não pensem que eu os acusarei diante do Pai; quem acusa vocês é Moisés, em quem puseram a sua esperança.
46 Bii ì dɑsi Moizi nɑɑnɛ ntɔ ntɔ ŋɑ wo, ɑɑ dɑsi ɑmu mɔ nɑɑnɛ ŋɑ, domi idem nii Moizi í kɔ.
46 Porque, se vocês, de fato, cressem em Moisés, também creriam em mim; pois ele escreveu a meu respeito.
47 Ammɑ i kù dɑsi ideɛ nɑɑnɛ ŋɑ. To, bɛirei ɑɑ ce i dɑsi idem nɑɑnɛ ŋɑ.
47 Se, porém, não creem nos escritos dele, como crerão nas minhas palavras?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.