Mateus 20

Akabuu Titɔ̃i Idei Ilaaɔ (MKL) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Jesu í kpɑ nŋɑ mɔndɑu ihɛ̃ í ni, idei bommɑi Ilɑɑɔ̃ í jɔ idei ilu kpɑsɛ̃ ɡɔ iyi í fitɑ dɑɑdɑɑkɔ wɑ dɛdɛ ɑmɑɑcɛ ku bɔò ŋɑ ikoɛ.
1 Porque o reino dos céus é semelhante a um homem, proprietário, que saiu de madrugada a contratar trabalhadores para a sua vinha.
2 Wɑɑti iyi í bɑ ɑmɑɑcɛ ŋɑu ɑŋɑò ŋɑ ɑ̀ fɔ ɑ̀ ɡbɔɑ njɛ ku sɑ̃ nŋɑ si bɛi ɑ̀ yɑ sɑ̃ɑ woo ce icɛ si ɑjɔ ɑkɑ̃, nɔ í ni ɑ bɔ ikoi nŋu ɑ koo ɑ ce icɛ. Nɔ ɑ̀ koo.
2 Ajustou com os trabalhadores o salário de um denário por dia, e mandou-os para a sua vinha.
3 Nɔ zɑkɑi isɔ mɛɛsɑ̃ í fitɑ mɑ́ í koo í bɑ inɛ ɡɔ ŋɑ ɑ̀ wɑɑ bubɑ si tɑfɑ ɑ kù wɑɑ ce nkɑ̃mɑ.
3 Cerca da hora terceira saiu, e viu que estavam outros, ociosos, na praça,
4 Nɔ í sɔ̃ ŋɑ í ni, iŋɛ mɔ, i bɔ ikom i koo i ce icɛ ŋɑ. An sɑ̃ nŋɛ si bɛi í jɔ.
4 e disse-lhes: Ide também vós para a vinha, e dar-vos-ei o que for justo. E eles foram.
5 Ŋɔi ɑ̀ koo. Ŋɔi ilu kpɑsɛ̃u í fitɑ mɑ́ zɑkɑi dɑsɑ̃, do ɑlɛ zɑkɑi inunu ku sindɑ mɑ, nɔ ide dimi ɑkɑ̃ui í yɑ fɔ.
5 Outra vez saiu, cerca da hora sexta e da nona, e fez o mesmo.
6 Alɛ zɑkɑi isɔ miu ŋɔi í fitɑ nɔ í yɛ inɛ ɡɔ ŋɑ mɑ́ ɑ̀ wɑɑ bubɑ. Ŋɔi í bee ŋɑ í ni, nɑ mii í ce ì wɑɑ bubɑ ihɛ̃ nɡbɛ nɡbɛ hɑi dɑɑkɔ ŋɑ.
6 Responderam-lhe eles: Porque ninguém nos contratou. Disse-lhes ele: Ide também vós para a vinha.
7 Ŋɔi ɑ̀ jɛɑɑ ɑ̀ ni, si nɑ iyi í jɔ̀ inɛ kɑ̃mɑ kù dɑsi wɑ icɛi. Ŋɔi í ni, to, iŋɛ mɔ i bɔ ikom i koo i ce icɛ ŋɑ.
7 Responderam-lhe eles: Porque ninguém nos contratou. Disse-lhes ele: Ide também vós para a vinha.
8 Iyi í to ɑlɛ zɑkɑi kulɔi inunu ŋɔi ilu kpɑsɛ̃u í kpe inɛ nɡboi ɑmɑɑcɛɛ ŋɑu í sɔ̃ɔ í ni, kpe ɡɑɑnɔɔmɑ ŋɑu wɑ, sɑ̃ nŋɑ fiɑ nŋɑ, sinti hɑi bi inɛi ɑnkɑ̃ɑnyi ŋɑu hee ku koo si inɛ sinte ŋɑu.
8 Ao anoitecer, disse o senhor da vinha ao seu mordomo: Chama os trabalhadores, e paga-lhes o salário, começando pelos últimos até os primeiros.
9 Inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ sinti icɛ ɑlɛ zɑkɑi isɔ miu ŋɑu ɑ̀ nɑɑ ɑ̀ ɡbɑ fiɑi icɛi ɑjɔ ɑkɑ̃.
9 Chegando, pois, os que tinham ido cerca da hora undécima, receberam um denário cada um.
10 Ammɑ iyi ɑ̀ to si inɛ sinte ŋɑu ɑ̀ tɑmɑɑ bɛi ti ɑŋɑ ɑ́ re bɛɛbɛi. Ammɑ fiɑi icɛi ɑjɔ ɑkɑ̃i ɑ̀ sɑ̃ɑ ɑŋɑ mɔ.
10 Vindo, então, os primeiros, pensaram que haviam de receber mais; mas do mesmo modo receberam um denário cada um.
11 Iyi ɑ̀ yɛ fiɑu bɛɛbɛ ŋɔi ɑ̀ wɑsi ku ɡbɑɡbɑ si ilu kpɑsɛ̃u.
11 E ao recebê-lo, murmuravam contra o proprietário, dizendo:
12 À wɑɑ ni, inɛ ŋɑ iyi ɑ̀ nɑɑ ɑnkɑ̃ɑnyiu isɔ ɑkɑ̃i ɑ̀ ce icɛ nɔ ì sɑ̃ nŋɑ bɛi ɑwɑ iyi ɑ̀ ce icɛ si inyɑ ɡbɑ̃ɑ hɑi dɑɑkɔ hee ɑ̀ ɡbɛɛji.
12 Estes últimos trabalharam somente uma hora, e os igualastes a nós, que suportamos a fadiga do dia inteiro e o forte calor.
13 Ŋɔi ilu kpɑsɛ̃u í sɔ̃ inɛ ɑkɑ̃ nŋɑ í ni, kpɑɑsim, n kù tɑkiɛ, domi ì jɛsi i ɡbɑ fiɑi icɛi ɑjɔ ɑkɑ̃, mɑ̀ kù jɛ bɛɛbɛ.
13 Mas ele, respondendo, disse a um deles: Amigo, não te faço injustiça; não ajustaste comigo um denário?
14 To, ɡbɑ fiɑɛ i nɛ. Ǹ bi n sɑ̃ɑ inɛi ɑnkɑ̃ɑnyiu ihɛ̃ bɛi ɑwɔ mɔ.
14 Toma o que é teu, e vai-te; eu quero dar a este último tanto como a ti.
15 Kù jɛ bɛi ǹ bii ɑn ceò fiɑm? Mɑ̀ ì wɑɑ ce iɡu si nɑ iyi í jɔ̀ ǹ ce jiidɑi.
15 Não me é lícito fazer o que quero do que é meu? Ou é mau o teu olho porque eu sou bom?
16 Ŋɔi Jesu í ni, bɛɛbɛ mɔi inɛi ɑnyi ŋɑ ɑɑ nɑ ɑ́ jɛ inɛi wɑju, nɔ inɛi wɑju ŋɑ mɔ ɑ nɑ ɑ́ jɛ inɛi ɑnyi ŋɑ.
16 Assim os últimos serão primeiros, e os primeiros serão últimos.
17 Ŋɔi Jesu í dɑsi kpɑ̃ɑ wɑ bɔ Zeruzɑlɛmu. Nɔ í nyɑ mɔcɔ mɑɑteeji ŋɑu ikɑ̃, ŋɔi í sɔ̃ ŋɑ si kpɑ̃ɑ í ni,
17 Estando Jesus para subir a Jerusalém, chamou à parte os doze e no caminho lhes disse:
18 wee ɑ̀ wɑɑ bɔ Zeruzɑlɛmu. Bɛi ɑɑ mu ɑmu Amɑi Amɑnɛ ɑ dɑsim ɑwɔi inɛ nɡboi woo weei Ilɑɑɔ̃ ŋɑ do woo kɔ inɛ ŋɑ si woodɑ ŋɑ. Aɑ yɛ tɑɑlem ɑ ni ɑ kpɑm.
18 Eis que subimos a Jerusalém, e o Filho do homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas, e eles o condenarão à morte,
19 Si ɑnyiɛ nɔ ɑ dɑsim si ɑwɔi dimi mmu ŋɑ, ɑɑ yɑɑkom, nɔ ɑ tɛɛm kpɔtɔɔ, nɔ ɑ kpɑkpɑm si jĩi ku ɡɑɑu. Nɔ si ɑjɔ mɛɛtɑsiɑ ɑn jĩ mɑ́ hɑi si bɑlɛ.
19 e o entregarão aos gentios para que dele escarneçam, e o açoitem e crucifiquem; e ao terceiro dia ressuscitará.
20 Si ɑnyii nŋu ŋɔi iyei ɑmɑi Zebedee ŋɑ í nɑɑ bi Jesu do ɑmɑɛ ŋɑ nɔ í ɡulɛ si wɑjuɛ ku tɔɔɛ nɡɔɡɔ.
20 Aproximou-se dele, então, a mãe dos filhos de Zebedeu, com seus filhos, ajoelhando-se e fazendo-lhe um pedido.
21 Nɔ Jesu í beeɛ í ni, mii ì bi. Ŋɔi í ni, si wɑɑti iyi ɑɑ nɑɑ i jɛ bommɑ, jɔ̀ ɑmɑ minjim ŋɑu ihɛ̃, inɛ ɑkɑ̃ ku bubɑ ɑwɔ njɛɛ, inɛ ɑkɑ̃ mɔ ɑwɔ cɑnɡɑɛ.
21 Perguntou-lhe Jesus: Que queres? Ela lhe respondeu: Concede que estes meus dois filhos se sentem, um à tua direita e outro à tua esquerda, no teu reino.
22 Ŋɔi Jesu í sɔ̃ mɔcɔ minji ŋɑu í ni, i kù mɑ̀ mii iyi ì wɑɑ tɔɔm ŋɑ mɔm. Aɑ yɔkɔ i temuɑò ijuukpɑ̃ iyi ɑn yɛ ŋɑ? Nɔ ɑ̀ ni ɑŋɑ ɑɑ yɔkɔ.
22 Jesus, porém, replicou: Não sabeis o que pedis; podeis beber o cálice que eu estou para beber? Responderam-lhe: Podemos.
23 Nɔ í sɔ̃ ŋɑ mɑ́ í ni, ntɔi, ɑɑ yɛ ijuukpɑ̃ iyi ɑn yɛ ŋɑ. Ammɑ kù jɛ ɑmui ɑn cicɑ inɛ ŋɑ iyi ɑɑ bubɑ si cɑnɡɑ do njɛm. Bi ku bubɑu bɛ, inɛ ŋɑ iyi Ilɑɑɔ̃ Bɑɑm í ceɑ sɔɔluɛ ŋɑi ɑɑ bubɑ si.
23 Então lhes disse: O meu cálice certamente haveis de beber; mas o sentar-se à minha direita e à minha esquerda, não me pertence concedê-lo; mas isso é para aqueles para quem está preparado por meu Pai.
24 Ŋɔi mɔcɔ mɛɛwɑ iyi ɑ̀ ɡbe ŋɑu ɑ̀ ɡbɔ ideu nɔ idɔ nŋɑ í kɔ̃ò minji ŋɑu.
24 E ouvindo isso os dez, indignaram-se contra os dois irmãos.
25 Ŋɔi Jesu í kpe ɑŋɑ fei í sɔ̃ ŋɑ í ni, iŋɛ mɔ ì mɑ̀ ŋɑ si ɑndunyɑu ihɛ̃ ilɑɑlu ŋɑu ɑ̀ yɑ mɑɑ tɑɑ inɛ nŋɑ ŋɑ ɡbuɡbɑ̃i. Nɔ inɛ nɡbo nŋɑ ŋɑ mɔ ɑ mɑɑ nyisi yiiko nŋɑ.
25 Jesus, pois, chamou-os para junto de si e lhes disse: Sabeis que os governadores dos gentios os dominam, e os seus grandes exercem autoridades sobre eles.
26 Ammɑ bi tu ŋɛ kɑɑ ce bɛɛbɛ. Inɛ nŋɛ iyi wɑ bi nŋu ku jɛ inɛ nɡbo, nŋui ɑ́ jɛ woo ce nŋɛ icɛ.
26 Não será assim entre vós; antes, qualquer que entre vós quiser tornar-se grande, será esse o que vos sirva;
27 Bɛɛbɛ mɔi inɛ iyi wɑ bi nŋu ku jɛ woo cuɑ nŋɛ, ɑ́ jɛ ɑru nŋɛ.
27 e qualquer que entre vós quiser ser o primeiro, será vosso servo;
28 Bɛɛbɛ mɔi ɑmu Amɑi Amɑnɛ n kù nɑɑ inɛ ŋɑ ɑ ceem icɛ, ɑmmɑ ɑmui ɑn ce nŋɑ icɛ, nɔ n nɑ kuwɛɛm n yɑò inɛ nkpɔ hɑi si dulum.
28 assim como o Filho do homem não veio para ser servido, mas para servir, e para dar a sua vida em resgate de muitos.
29 Si isɛɛnɛu Jesu do mɔcɔɛ ŋɑ ɑ̀ to Zeriko nɔ ɑ̀ wɑɑ fitɑ hɑi bɛ. Wɑɑti iyi ɑ wɑɑ fitɑu, zɑmɑɑ nlɑ ɡɔ wɑ too ŋɑ.
29 Saindo eles de Jericó, seguiu-o uma grande multidão;
30 Wee fɛɛju minji ɡɔ ŋɑ ɑ̀ wɑɑ bubɑ itĩ kpɑ̃ɑ bɛ, nɔ ɑ̀ ɡbɔ iyi Jesu wɑ lɔ. Ŋɔi ɑ̀ dɔ̃ ɑnu ɑ̀ mɑɑ ni, Lɑfɛ̃ɛ, tɔkui ilɑɑlu Dɑvidi, ce ɑrɑɑre nwɑ.
30 e eis que dois cegos, sentados junto do caminho, ouvindo que Jesus passava, clamaram, dizendo: Senhor, Filho de Davi, tem compaixão de nós.
31 Nɔ zɑmɑɑu wɑ lɑ si ŋɑ wɑ ni ɑ coko. Ammɑ bɛ́i ɑ̀ wɑɑ ni ɑ cokou, bɛɛbɛ mɔi ɑ̀ yɑ dɔ̃ ɑnu hee lele ɑ̀ mɑɑ ni, Lɑfɛ̃ɛ, tɔkui Dɑvidi, ce ɑrɑɑre nwɑ.
31 E a multidão os repreendeu, para que se calassem; eles, porém, clamaram ainda mais alto, dizendo: Senhor, Filho de Davi, tem compaixão de nós.
32 Ŋɔi Jesu í leekĩ í kpe ŋɑ í bee ŋɑ í ni, mii ì bi n ce nŋɛ.
32 E Jesus, parando, chamou-os e perguntou: Que quereis que vos faça?
33 Ŋɔi ɑ̀ jɛɑɑ ɑ̀ ni, Lɑfɛ̃ɛ, ɑ̀ bi kɑ yɛ ilui.
33 Disseram-lhe eles: Senhor, que se nos abram os olhos.
34 Nɔ Jesu í ce ɑrɑɑre nŋɑ í lu iju nŋɑu. Nɔ ɡbɑkɑ̃ inɛ ŋɑu ɑ̀ yɛ ilu nɔ ɑ̀ wɑɑ tooɛ.
34 E Jesus, movido de compaixão, tocou-lhes os olhos, e imediatamente recuperaram a vista, e o seguiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.